II SA/Kr 1538/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.L. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 stycznia 2012r., sygn. akt II SA/Kr 1538/11 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r., sygn. akt II SA/Kr 1538/11 w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 lipca 2011r., znak: [...] w przedmiocie nakazu odłączenia okapu i zakazu użytkowania postanawia: odrzucić zażalenie. postanowienia z dnia 23 marca 2012r. M.L. pismem z dnia 24sierpnia 2011r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...] w przedmiocie nakazu odłączenia okapu i zakazu użytkowania. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 19 października 2011r. odrzucił w/w skargę M.L. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu w 18 lipca 2011 roku. Termin do jej zaskarżenia upływał zatem 17 sierpnia 2011 roku. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 24 sierpnia 2011 roku, a zatem 7 dni po terminie. Wobec powyższego, podlegała ona odrzuceniu. Skarżący w dniu 22 grudnia 2011r. złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od w/w postanowienia, która jednak został odrzucona postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący wniósł skargę od decyzji drugo instancyjnej z uchybieniem terminu, a dodatkowo nie uczynił zadość obowiązkowi podpisania skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. M.L. nie zgodził się jednak z w/w/ postanowieniem i pismem z dnia 14 marca 2012r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) złożył zażalenie do WSA w Krakowie, podnosząc, że Sąd nieprawidłowo określił mu termin wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2011r., znak [...] oraz, że forma sporządzania zażalenia przez adwokata jest uzasadniona w przypadku składania skargi kasacyjnej do NSA, na etapie odwoływania się od decyzji, a nie oczywistego błędu administracyjnego WSA w Krakowie, sprowadzającego się udowodnienia rzeczywistego terminu złożenia skargi na decyzję WINB w K. , czyli jak stwierdził skarżący - " umiejętności liczenia do trzydziestu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Na wstępie Sąd zaznacza, że pismo M.L. z dnia 14 marca 2012r. (data stempla pocztowego) zatytułowane "skarga kasacyjna (ponowna)", w związku ze swoją treścią, została potraktowana jako zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 stycznia 2012r. odrzucające skargę kasacyjną M.L. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. odrzucające skargę M.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...] w przedmiocie nakazu odłączenia okapu i zakazu użytkowania. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl natomiast art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że skarżący w dniu 14 marca 2012r. nadał w Urzędzie Pocztowym podpisane osobiście zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie odrzucające skargę kasacyjną M.L. od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. Tymczasem własne sporządzenie skargi kasacyjnej, wbrew przymusowi radcowsko-adwokackiemu jest brakiem formalnym tego środka, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia jej odrzucenie. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.