II SA/Kr 1541/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu od zawiadomienia o przystąpieniu do użytkowania obiektu postanawia: oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1541/11 Postanowieniem z 12 grudnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącemu J. D. sporządzenia uzasadnienia wyroku tut. Sądu z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1541/11, z uwagi na wniesienie wniosku z uchybieniem 7-dniowego terminu. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 26 grudnia 2011 r. W dniu 2 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) J. D. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że "z oczywistej omyłki pisarskiej pomylił datę wydania wyroku i w konsekwencji terminu do złożenia przedmiotowego wniosku". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wskazuje się w orzecznictwie i literaturze, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przyjmuje się, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W świetle poczynionych uwag nie sposób uznać, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności podane we wniosku wskazują na niedochowanie wymaganej od niego należytej dbałości w prowadzeniu swojej sprawy i żadnym przypadku nie uzasadniają przywrócenia terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.