II SA/Kr 1542/09

Kraków, dnia 14 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Skarbu Państwa - Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 lipca 2009r., znak: [...] w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy o odmowie uchylenia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej zawarł w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniając go w jakikolwiek sposób. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a - musi być wykładany ścieśniające, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Skoro zatem profesjonalny pełnomocnik nie uzasadnił w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani też nie uprawdopodobnił w żaden sposób przesłanek do wstrzymania należało wniosek oddalić i orzec jak sentencji postanowienia. Ponadto dla oceny zasadności wniosku bez znaczenia pozostawały zarzuty względem wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, ponieważ powyższe nie stanowią ustawowej przesłanki, w oparciu o którą należało oceniać zasadność wniosku. Te i inne okoliczności natomiast będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie.