II SA/Kr 1545/17

Starszy Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie sprzeciwu Z. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 września 2017 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a zwolnić Z. K. od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie sprzeciwu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 września 2017 r. We wniosku wnioskodawca oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia emerytalnego wynosi 1.400 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 80 m2. Na uzasadnienie wnioskodawca podał, iż jest osobą w podeszłym wieku, samotną, schorowana. Z uwagi na ponoszone wydatki na lekarstwa nie stać go na pokrycie kosztów sądowych. Na jego utrzymaniu pozostaje bezrobotny syn. Wnioskodawca określił zobowiązania i stałe wydatki wskazując, iż wnosi opłaty za media w wysokości 300 zł miesięcznie, opał - 2.300 rocznie, koszty leczenia – 100 zł miesięcznie, wyżywienie – 700 zł miesięcznie, ubezpieczenia – 470 zł rocznie. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną ( do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.). W ocenie orzekającego wnioskodawca wskazując wysokość pobieranego świadczenia emerytalnego oraz miesięczne stałe zobowiązania w sposób nie budzący wątpliwości udowodnił, iż nie jest stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca dysponuje stałym miesięcznym dochodem, jest to jednak dochód w niskiej wysokości i w całości przeznaczony na bieżące utrzymanie, w tym wydatki konieczne oraz pomoc w utrzymaniu bezrobotnego syna. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).