II SA/Kr 155/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić wniosek uczestnika Z. K. z dnia 19 marca 2014 r. w przedmiocie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 155/14 o orzeczenie o zwrocie kosztów sądowych. W dniu 19 lutego 2014 r. Sąd odrzucił skargę J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W piśmie z dnia 19 marca 2014 r. uczestnik Z. K. wniósł o uzupełnienie postanowienia o orzeczenie o zwrocie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 157 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 166 cytowanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Jednakże w niniejszej sprawie, J. Z. wnosząc skargę nie uiściła wpisu od skargi, stąd wniosek o uzupełnienie postanowienia o orzeczenie co do kosztów jest niezasadny i podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 z zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.