II SA/Kr 1554/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 31stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1554/10 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 października 2010 roku nr: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego A. R. wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego ul. [...] K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 3.600,00 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 828,00 zł (słownie: osiemset dwadzieścia osiem złotych), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2011 roku przyznane zostało skarżącemu J. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie racy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie radcy prawnego A. R., wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K. przy ul. [...]. Wyrokiem z dnia 15 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 października 2010 roku. Następnie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2011 roku Sąd pierwszej instancji przyznał pełnomocnikowi skarżącego A. R. wynagrodzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Działając w imieniu skarżącego radca prawny A. R. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w postepowaniu kasacyjnym według norm przepisanych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały dotychczas opłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 373/12 skargę kasacyjną oddalił. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu zostało przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Pismem z dnia 13 stycznia 2014 roku wyznaczony pełnomocnik ponownie wniósł o rozpoznanie wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych (pkt 2.2 skargi kasacyjnej z dnia 22 listopada 2011 r.), oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały dotychczas opłacone ani w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" rozporządzenia zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu m. in. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wysokość stawki minimalnej za tę czynność procesową wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Dla postępowania sądowego w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, zastosowanie znajduje stawka minimalna wynagrodzenia obliczona na podstawie § 6 rozporządzenia (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit "a" rozporządzenia). W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 328.806 zł, w związku z tym zgodnie z § 6 pkt 7 rozporządzenia stawka minimalna wynosi 7.200 zł. Zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 3.600 zł (7.200 zł x 50%). W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23 % z 3.600zł daje kwotę 828 zł). Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.