II SA/Kr 1554/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2012 r. sprawy ze skargi C. R. i M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 sierpnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę M. W.. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 sierpnia 2011 r. znak: [...] o odmowie zwrotu nieruchomości wniosła C. R. w imieniu własnym oraz w imieniu M. W., która w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego udzieliła pełnomocnictwa procesowego radcy prawnemu. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu M. W. w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi, skarżąca C. R. przedłożyła pełnomocnictwo z dnia 19 stycznia 2001 r. (k.30), a na kolejne wezwanie – pełnomocnictwo z dnia 1 grudnia 2000 r.(k.36 a.s.). Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. zwrócono uwagę, iż zakres pełnomocnictwa udzielonego C. R. nie uprawnia jej do reprezentowania siostry M. W. w przedmiotowej sprawie. Jak już podniesiono w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 lutego 2012 r. w pełnomocnictwie z dnia 19 stycznia 2001r., na mocy którego M. B., działając m.in. w imieniu swojej matki M. W. umocowała C. R. do "reprezentowania jej przed organami władzy, administracji i sądami we wszelkich sprawach związanych ze zwrotem przejętych od jej dziadka J. G. – S. oraz od jej matki H. W. w drodze wywłaszczenia" powołała się na "pełnomocnictwo sporządzone dnia 1 grudnia 2000r.". To zaś pełnomocnictwo umocowywało M. B. jedynie do "zbycia pod dowolnym tytułem (...) należących do M. W. i W. W. nieruchomości położonych w Polsce"., a nie upoważniało jej do występowania w postępowaniu administracyjnym, a następnie sądowoadministracyjnym dotyczącym zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Dlatego M. B. nie posiadała umocowania do ustanowienia dalszego pełnomocnika w tego rodzaju postępowaniu, a więc przedłożone pełnomocnictwo notarialne z dnia 19 stycznia 2001r. nie stanowi umocowania dla C. R. do występowania w imieniu M. W. w niniejszym postępowaniu. Z kolei pełnomocnictwo udzielone przez M. W. skarżącej C. R. w dniu 2 sierpnia 1994 r. nie obejmuje prawa do reprezentowania przed sądami (k.73 a.s.). Wobec powyższego wezwano M. W. do osobistego podpisania skargi w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca otrzymała wezwanie w dniu 26 maja 2012 r. W zakreślonym terminie nie podpisała skargi. Przesłała jedynie pełnomocnictwo dla radcy prawnego T. K.. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarżąca M. W. nie uzupełniła formalnych braków skargi. Nie podpisała skargi, a C. R. nie przedłożyła pełnomocnictwa uprawniającego ją do wniesienia skargi w imieniu M. W.. Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270).