II SA/Kr 1565/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2011 r. ze skargi K.S. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 sierpnia 2011 r., nr [....] w przedmiocie uzupełnienia decyzji postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu K.S. uiszczony wpis sądowy w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych). Decyzją z dnia 12 sierpnia 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. znak znak: [...] , utrzymał w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. Rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I. instancji znajduje się na ostatniej stronie uzasadnienia decyzji przed pouczeniem o trybie i sposobie jej zaskarżenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2011 r. znak: [...] uzupełnił z urzędu decyzję własną z dnia 12 sierpnia 2011 r. znak: [...] w zakresie rozstrzygnięcia decyzji o zwrot "otrzymuję zaskarżoną decyzję w mocy". W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że art. 111 K.p.a. pozwala z urzędu na uzupełnienie decyzji, jeżeli nie zawiera ona braki co całości rozstrzygnięcia. W tej sprawie wydana decyzja wymaga uzupełnienia co do rozstrzygnięcia, a przy tym wada ta ma charakter nieistotny. Pouczono strony, że tak wydane postanowienie nie może zostać zaskarżone samoistnym środkiem zaskarżenia. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 sierpnia 2011 r. znak: [...] K.S. zaskarżył również postanowienie o uzupełnieniu tejże decyzji opisane na wstępie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanje dalej w skrócie "P.p.s.a." zakreśla zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a tym samym wniesienie skargi na akt administracyjny nie podlegający zaskarżeniu jest niedopuszczalne. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane w przedmiocie uzupełnienia decyzji na podstawie art. 111 K.p.a. Zgodnie z art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 11, poz. 18 z późn. zm.) z dniem 11 kwietnia 2011 r. nowelizacji uległ art. 111 K.p.a. Zgodnie z nowym brzmieniem powołanego przepisu, który miał zastosowanie w tej sprawie, każde uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje tylko w formie postanowienia (art. 111 § 1b K.p.a.) i to niezależnie od tego, czy przedmiotem uzupełnienia było pouczenie o sposobie wniesienia środka zaskarżenia, czy też uzupełnienie co do samego rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Ponieważ powołany art. 111 K.p.a. nie przewiduje zażalenia na postanowienie o uzupełnieniu decyzji wobec czego jest ono niezaskarżalne, o czym organ pouczył stronę w wydanym postanowieniu. Nadto zakwestionowane postanowienie o uzupełnieniu decyzji nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W tej sytuacji skarga na akt administracyjny nie mieszczący się w katalogu art. 3 § 2 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i jako taka musi podlegać odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zobowiązany jest zwrócić stronie wnoszącej skargę cały uiszczony przez nią wpis od skargi odrzuconej. Ponieważ skarżący K.S. wniósł wpis sadowy w wysokości 100 zł, Sąd orzekł o jego zwrocie. Mając powyższe na uwadze należało orzec o odrzuceniu skargi i zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 3 § 2 P.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.