II SA/Kr 1567/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję nr 519/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 2 października 2025 r., znak WOB.7721.255.2024.NOGI w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Przedmiotem skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w J. jest decyzja nr 519/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 2 października 2025 roku, znak: WOB.7721.255.2024.NOGI utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem nr 176/24 z dnia 9 lipca 2024 r., znak: NB.5160.3.23.2020.ML, którą na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 z późn. zm., dalej: "PrBud"), nakazano inwestorowi: P. Sp. z o.o. "rozbiórkę garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. - prowadzonej bez wymaganego pozwolenia na budowę". Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. Decyzją z dnia 19 marca 2008 roku nr 088/08 Starosta Tatrzański zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla W. S. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. ewid. nr [...] w K. w rejonie P. P. oraz rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalno – gospodarczego na dz. ewid. nr [...] w K. w rejonie P. P. (k. 13 a.a. Tom I). W dniu 3 listopada 2015 roku na działce nr [...] w K. przedstawiciele PINB w Zakopanem – dalej też jako "PINB" przeprowadzili czynności kontrolne w związku ze sprawą znak NB.5160.3.10.2015., podczas których byli obecni m.in. pełnomocnicy inwestora. Podczas tych czynności stwierdzono, że Cyt.: ""inwestor P. W. S. realizuje budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 10 marca 2008r, Znak AB.XI735l/KOS-510/07 od jesieni 2014r. od strony południowej do będącego w budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego dobudowano obiekt o konstrukcji żelbetowej, obiekt ten przylega do istniejącego budynku, lecz posiada samodzielna konstrukcję, obiekt składa się z przestrzeni na poziomie terenu o wys. 2,80 m przykryty stropem żelbetowym opartym na ścianach zewnętrznych oraz pośrednich belkach żelbetowych, które wsparte są na slupach żelbetowych od strony działki ewid. nr [...] (własność P. Ż. - M.), mur betonowy o wysokości ok. 4,2 ni z bocznymi ścianami betonowymi w kształcie trójkątów na końcu, południowa ściana obiektu stanowi opór dla gruntu znajdującego się na działce ewid. nr [...] własność P. Ż. - M., teren w rejonie inwestycji o znacznym nachyleniu, zamierzeniem inwestora jest przeznaczenie powyższego obiektu jako pomieszczenie garażowe i techniczno - gospodarcze dla istniejącego budynku w trakcie realizacji, w pomieszczeniu tym znajduje się jeden otwór drzwiowy będący przejściem do budynku; zauważono również, że od strony wznoszonego budynku konstrukcja omawianego pomieszczenia to szkielet, a przestrzenie wypełnione pustakami ceramicznymi, obiekt ten posiada ze wszystkich stron ściany zewnętrzne, stwierdzono stan surowy otwarty, zakres opisany powyżej nie był objęty żadnym zezwoleniem budowlanym, wewnętrzne wymiary dobudowanego obiektu to długość 41,17 m oraz szerokość od strony wschodniej 6,73 m. (wymiar zewnętrzny) , oraz zachodniej 5,28 (wymiar wewnętrzny), w pomieszczeniu tym znajdują się obudowy studni głębinowej i odwiertów instalacji pompy ciepła" (akta PINB I, k: 17-26). Zawiadomieniem z dnia 20 listopada 2015 r. znak: NB.5160.3.14.2015 PINB wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ,,budowy garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. - prowadzonej bez wymaganego pozwolenia na budowę" (akta PINB I, k: 39). Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r. nr 553/15 znak: NB.5160.3.14.2015 PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. i nałożył na inwestora P. W. S., obowiązek przedłożenia dla w/w/ obiektu budowlanego: zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy’ i zagospodarowania terenu — w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, zaświadczeniem autora projektu o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego aktualnym na dzień opracowania projektu, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do 30 kwietnia 2016 r." (akta PINB I, k: 45-47). Postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r. nr 149/16 znak: NB.5160.3.14.2015 PINB na wniosek inwestora P. W. S. działającego przez adw. J. K. z dn. 26 kwietnia 2016 r. przedłużył termin wykonania obowiązku wynikającego z postanowienia nr 553/15 z dnia 27 listopad 2015 r. znak NB.5160.3.14.2015 do 31 maja 2016 r. (akta PINB I, k: 69). Za pismem z dnia 31 maja 2016 r. P. sp. z o.o. przesłała: projekt budowlany dla zamierzenia - Budowa podziemnej części gospodarczej dla budynku mieszkalnego na działce ew. nr [...] w K. oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (4 egz.) oraz kopię pisma Wójta Gminy K. z dnia 31 maja 2016 r. (akta PINB I, k: 117-126). Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2016 r. nr 183/16 znak: NB.5160.3.14.2015 PINB odmówił przedłużenia terminu wykonania obowiązku wynikającego z postanowienia nr 553/15 z dnia 27 listopad 2015 r. znak NB.5160.3.14.2015 do 31 maja 2016 r. (akta PINB I, k: 128). Decyzją z dnia 1 sierpnia 2016 r. znak. AB.XI.7351/KOS-510/07 Starosta Tatrzański przeniósł decyzję własną nr 088/08 z dnia 19 marca 2008 r. znak: AB.XI.7351/KOŚ-510/07 "zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla Pana W. S., Inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalno - gospodarczego na dz. ew. nr [...] w miejscowości K., w rejonie P. P. na rzecz P. sp. z o.o. zam. ul. [...], [...] " (akta PINB I, k: 246). W dniu 19 grudnia 2016 r. PINB przeprowadził oględziny na działce nr [...] w K. w sprawie garażu dwustanowiskowego położonego na działce nr [...] w K. . Inspektorzy PINB w trakcie oględzin stwierdzili, iż wbrew postanowieniu nr 553/15 z dnia 27 listopada 2015 r. znak NB.5160.3.14.2015 były dalej wykonywane prace budowlane. Z uwagi na ten stwierdzony fakt, spisano protokół oraz wykonano dokumentacje fotograficzną (akta PINB I, k: 267-272). Zawiadomieniem z dnia 20 stycznia 2017r. PINB poinformował strony postępowania o zakończeniu prowadzenia postępowania dowodowego i tym samym wyznaczył uczestnikom 7 dniowy termin zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym (akta PINB I, k: 275) Decyzją z dnia 14 kwietnia 2017 r. nr 63/17 znak: NB.5160.3.14.2015 PINB nakazał P. W. S. oraz P. sp. z o.o. rozbiórkę garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą, zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. zgodnie z załącznikiem, stanowiącym integralną cześć decyzji (akta PINB I, k: 336-340). Od ww. decyzji odwołanie złożył P. W. S. działający przez pełnomocnika r. pr. S. K. oraz P. sp. z o.o. działająca przez pełnomocnika adw. A. S.. Decyzją z dnia 3 września 2019 r. nr 534/2019 znak: WOB.7721.315.2017.APAL/PBR MWINB uchylił zaskarżoną decyzję PINB z dnia 14 kwietnia 2017 r. nr 63/17 znak: NB.5160.3.14.2015 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przed organem I instancji (akta PINB I, k: 375-385). W uzasadnieniu do tej decyzji organ wskazał, że ustalenia w zakresie kwalifikacji przedmiotowego były już przedmiotem toczącego się postępowania. MWINB w decyzji nr 936/2015 z dnia 16 września 2015 roku stanął na stanowisku, że przedmiotowy obiekt "nie może zostać uznany za odstępstwo (choćby i istotne) od zatwierdzonego projektu budowlanego, ponieważ w wyniku robót budowlanych wykonanych przez inwestora powstał całkowicie nowy obiekt budowlany w dobudowie do realizowanego budynku mieszkalnego, o zupełnie innych parametrach technicznych, nie uwzględniony w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz należący do innej kategorii obiektów budowlanych". Fakt wybudowania przedmiotowego obiektu gospodarczo – garażowego z murem oporowym nie jest zresztą kwestionowany przez inwestora. Jak stwierdził w uzasadnieniu WSA w Krakowie do wyroku z dnia 4 lutego 2016 roku, sygn. II SA/Kr 1465/15 "Inwestor wystąpił o takie pozwolenie, ale później cofnął wniosek i postępowanie w tym przedmiocie zostało umorzone". Z całości akt sprawy wynika zatem bezspornie, że pozwolenie na budowę z dnia 19 marca 2008 roku nr 088/08 nie obejmowało budowy podziemnego garażu z pomieszczeniami gospodarczego i muru oporowego. Stanowisko to zostało podzielone w wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2016 roku, sygn. II SA/Kr 1465/15 oraz wyroku NSA z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. II OSK 1592/16 (akta PINB, k. 381). Powodem uchylenia decyzji PINB były wadliwości decyzji PINB, które dotyczyły tego, że organ I instancji nie wskazał czy rozbiórce podlega także mur oporowy, a także nie zbadał czy faktycznie zgodnie z projektem i stanem istniejącym budynek garażu wraz z murem oporowym stanowią całość konstrukcyjną na co wskazuje materiał dowodowy. Organ I instancji nie wskazał w orzeczeniu nakazu rozbiórki garażu wraz z częścią gospodarczą wraz z murem oporowym. Ma to istotne znaczenie w sytuacji konstrukcyjnej zależności garażu i muru oporowego, jak również dla ewentualnego postępowania egzekucyjnego (akt PINB k. 378). Zawiadomieniem z dnia 23 września 2020 r. PINB poinformował strony o zmianie sygnatury prowadzonego postępowania na znak: NB.5160.3.23.2020.AP (akta PINB I, k: 414). W dniu 23 października 2020 r. upoważnieni pracownicy PINB w Zakopanem przeprowadzili oględziny garażu dwustanowiskowego wraz częścią garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą, wybudowanego na działce nr ew. [...] w rejonie P. P. w miejscowości K.. Kolejne oględziny przeprowadzone zostały w dniu 18 marca 2021 r., Następnie postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP PINB na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Pr. bud. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. oraz nałożono na Inwestora - spółkę P. sp. z o.o. obowiązek przedłożenia dla w/w obiektu budowlanego: 1. zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, 2. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, zaświadczeniem autora projektu o wpisie do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane i zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego aktualnym na dzień opracowywania projektu, 3. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do: 28 lutego 2022 r. (akta PINB II, k: 198-205). Na ww. postanowienie zażalenie złożyli P. W. S. działający przez pełnomocnika adw. A. S. oraz P. sp. z o.o. działającą przez pełnomocnika adw. A. S.. Postanowieniem z dnia 30 marca 2022 r. nr 256/2022 znak: WOB.7722.4.2022.JKLI MWINB uchylił postanowienie PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i wyznaczył termin przedłożenia dokumentów do dnia 31 maja 2022 r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy (akta PINB II, k: 220-223). Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 713/22 WSA w Krakowie oddalił skargę na postanowienie MWINB z dnia 30 marca 2022 r. nr 256/2022 znak: WOB.7722.4.2022.JKLI (akta PINB II, k: 211-217). Za pismami z dnia 28 lutego i 3 marca 2023 r. inwestor przedłożył w siedzibie PINB dokumenty legalizacyjne: 4 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia 31 maja 2022 r. znak: PP.6727.5.5.2022 (akta PINB II, k: 236-244). Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP PINB na podstawie art. 49 ust. 3 Pr. bud. nałożył na inwestora: P. Sp. z o.o. obowiązek uzupełnienia i poprawienia przedłożonego w czterech egzemplarzach projektu budowlanego braków i nieprawidłowości opisanych w sentencji postanowienia w terminie do dnia 31 lipca 2023 r. (akta PINB II, k: 246-250). Za pismem z dnia 10 i 16 czerwca 2023 r. inwestor przedłożył wyjaśnienia do sprawy wraz z wnioskiem o zwrot złożonej dokumentacji legalizacyjnej celem wykonania postanowienia PINB (akta PINB II, k: 256-278). Postanowieniem z dnia 13 lipca 2023 r. nr 270/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP PINB zmienił na wniosek inwestora termin wykonania postanowienia z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP na dzień 30 września 2023 r. (akta PINB II, k: 284). Postanowieniem z dnia 2 października 2023 r. nr 270/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP PINB zmieniły na wniosek inwestora termin wykonania postanowienia z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP na dzień 31 grudnia 2023 r. (akta PINB II, k: 301). Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2024 r. nr 270/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP PINB zmienił na wniosek inwestora termin wykonania postanowienia z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP na dzień 3 czerwca 2024 r. (akta PINB II, k: 306). Za pismem z dnia 10 maja 2024 r. inwestor przedłożył uzupełnioną dokumentację legalizacyjną (akta PINB II, k: 340-350). Pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. znak: NB.5160.3.23.2020.JB PINB wezwał pełnomocnika P. sp. z o.o. do wykonania postanowienia PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP w terminie 7 dni (akta PINB II, k: 398, 399). Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r. nr 34/2024 znak: NB.5160.3.23.2020.JB PINB odmówił zmiany terminu wykonania postanowienia z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP (akta PINB II, k: 408). Zawiadomieniem z dnia 2 lipca 2024 r. znak: NB.5160.3.23.2020 PINB poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia (akta PINB II, k: 448). Decyzją nr 176/24 z dnia 9 lipca 2024 r., znak: NB.5160.3.23.2020.ML PINB na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. nakazał inwestorowi: P. Sp. z o.o. "rozbiórkę garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. - prowadzonej bez wymaganego pozwolenia na budowę" (akta PINB II, k: 452-455). Od ww. decyzji odwołanie złożyli P. W. S. działający przez pełnomocnika adw. A. S. oraz P. sp. z o.o. działającą przez pełnomocnika adw. J. K.-S.. Organ I instancji przekazując odwołania do MWINB stwierdził brak przesłanek do zastosowania przepisu art. 132 Kpa. Postanowieniem z dnia 20 maja 2025 r. nr 419/2025 znak: WOB.7721.255.2024.NOGI MWINB na podstawie art. 136 Kpa zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie. Po rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania decyzją nr 519/2025 z dnia 2 października 2025 roku Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem nr 176/24. W uzasadnieniu do wydanej decyzji wskazał, że z uwagi na obowiązującą od dnia 19 września 2020 r. nowelizację ustawy Prawo budowlane, na mocy z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 471) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Z uwagi na fakt, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte przed terminem określonym w art. 39 ww. ustawy, " Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 pkt 2 lit. b w zakresie art. 7 ust. 8g2 i 8g5, któiy wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia " oraz, iż postępowanie prowadzone jest w trybie art. 48 Pr. bud. zastosowanie w niniejszej sprawie niezakończonej decyzją ostateczną znajdą przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed wspomniana nowelizacją. Zaznaczono, że organ I instancji co do zasady prawidłowo określił krąg stron niniejszego postępowania przyznając status strony właścicielowi dz. ewid. nr [...] - P. W. S., inwestorowi: P. Sp. z o.o., a także właścicielom nieruchomości sąsiednich tj. działki ewid. nr [...] (P. A. Z., P. A. Z.), [...] (P. [...] (D. Sp. z o.o.), [...] (Gmina K. ). Wskazano, iż na działce ewid. nr [...] w m. K. realizowana jest inwestycja ma podstawie decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 19 marca 2008 r. nr 088/08 znak: AB.XI.7351/KOŚ-510/07, którą P. W. S. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalno - gospodarczego na dz. ewid. nr [...] w miejscowości K. rejonie P. P.. Względem budynku mieszkalnego stwierdzono istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednocześnie ustalono, że od jesieni 2014 r. od strony północnej realizowano roboty budowlane polegające na wykonaniu konstrukcji żelbetowej (podziemnej) o długości ok. 42 m i zróżnicowanej wysokości. Jak oświadczył P. W. S. do protokołu kontroli z dnia 3 listopada 2015 r. powstała konstrukcja żelbetowa wykonana została w celu wykonania miejsc postojowych podziemnych, pomieszczeń do składowania opału i kotłowni z pompą ciepła. Nad płytą stropową od strony dz. ewid. nr [...] wykonany został mur żelbetowy o długości ok. 19,40m, wysokości 4,0 m i grubości 0,3 m. Dobudowana część podziemna przylega do istniejącego budynku mieszkalnego. Rozbudowana część budynku mieszkalnego o konstrukcji żelbetowej powstała w miejscu wcześniej zaprojektowanych miejsc postojowych. Organ podkreślił, że względem przedmiotowej nieruchomości PINB wszczął dwa odrębne postępowania administracyjne: - postępowanie znak: NB.5160.3.10.2015, a następnie na skutek zmian kancelaryjnych znak: NB.5160.3.28.2018.AP, w sprawie prowadzenia robót budowlanych związanych z "budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] w K. , w rejonie P. P. - prowadzonej w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę " - postępowanie znak: NB.5160.3.14.2015, a następnie na skutek zmian kancelaryjnych znak: NB.5160.3.23.2020.AP w sprawie prowadzenia robót budowlanych przy "budowie garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. ". Stanowisko organów nadzoru budowlanego odnoszące się do okoliczności, iż ww. postępowania są sprawami odrębnymi zostało już na wczesnym etapie prowadzonej inwestycji zaaprobowane prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: - z dnia 4 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1465/15, tu cyt.: "Z dokonanych w sprawie ustaleń jednoznacznie wynika, że ww. pozwolenie na budowę nie obejmowało budowy podziemnego garażu z pomieszczeniami gospodarczymi i murem oporowym. (...) W ocenie Sądu ustalenia poczynione w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym wyraźnie wskazują, że nie ma tożsamości pomiędzy zakresem wydanego przez Starostę Tatrzańskiego pozwolenia na budowę (dotyczyło ono budynku mieszkalnego jednorodzinnego), a faktycznie wykonanymi przez inwestora robotami budowlanymi (wybudowanie obiektu gospodarczo - garażowego z murem oporowym) - z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1493/15, tu cyt.: "Realizacja obiektu budowlanego polegającego na wykonaniu odrębnych pomieszczeń na opał, kotłownię, miejsca postojowe "zadaszone" (jak określił to skarżący) wraz z murem oporowym wyraźnie oddzielającym część skarpy ziemnej od działki inwestora powinna być uznana za odrębny obiekt budowlany nawet wówczas, gdy inwestor przewidział do realizacji lub zrealizował połączenie (bądź bezpośrednie połączenie) takiego obiektu z domem mieszkalnym ". Jako podstawę materialnoprawną dla postępowania administracyjnego w sprawie "budowy garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. " organ nadzoru budowlanego uczynił tryb legalizacji o którym mowa w art. 48 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu sprzed obowiązującej od dnia 19 września 2020 r. nowelizacji). PINB wdrożył postępowanie legalizacyjne postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP, którym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Pr. bud. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. oraz nałożył na Inwestora - spółkę P. sp. z o.o. obowiązek przedłożenia dla ww. obiektu budowlanego dokumentów legalizacyjnych w terminie do dnia 28 lutego 2022 r. Ww. postanowienie zostało zreformowane postanowieniem MWINB z dnia 30 marca 2022 r. nr 256/2022 znak: WOB.7722.4.2022.JKLI w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku tj. do dnia 31 maja 2022 r. Stanowisko organu odwoławczego odnoszące się do kwalifikacji obiektu budowlanego jako "garaż dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P." zrealizowanego bez decyzji o pozwoleniu na budowę pozostaje w dalszym ciągu tożsame. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że w wydanym w sprawie wyroku z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 713/22, którym oddalono skargę na postanowienie MWINB z dnia 30 marca 2022 r. nr 256/2022, WSA w Krakowie orzekł: "Nie budzi wątpliwości Sadu, że obiekt, którego dotyczy zaskarżone postanowienie, stanowi nowy obiekt budowlany, na realizację którego skarżący kasacyjnie nie posiadał pozwolenia na budowę, nie zaś odstępstwo od projektu budowlanego, co uzasadnia prowadzenie postępowania w trybie art. 48 PrBud. Z tego samego powodu nie jest również trafny zarzut naruszenia art. art. 103 ust. 2 w związku z ort. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r., polegające na błędnej wykładni tego przepisu, skutkującej prowadzeniem procedury legalizacyjnej w odniesieniu do budynku garażowego dwustanowiskowego z częścią gospodarczą, podczas, gdy aktualnie taki obiekt nie istnieje z uwagi na integralną łączność z obiektem budowlanym (mieszkalnym) posadowionym na tej samej nieruchomości i objętym pozwoleniem na budowę wydanym przez Starostę Tatrzańskiego znak: AB.XL7351/KOS-510/07 - przy uwzględnieniu faktu, iż ten sam obiekt jest już przedmiotem postępowania dotyczącego legalizacji odstępstw od wskazanego w tym miejscu pozwolenia na budowę. Podniesione w ten sposób zarzuty, stanowią w istocie polemikę z wiążącym stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu do wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. II OSK 1592/16), dlatego też są, w świetle art. 153 p.p.s.a., pozbawione podstaw". W tym stanie MWINB uznał, że kwestia dotycząca kwalifikacji przedmiotu oraz podstawy materialnoprawnej postępowania administracyjnego została prawomocnie stwierdzona, inwestor podejmował czynności celem zalegalizowania samowolnie zrealizowanego budynku garażu. Dalej organ odwoławczy zaznaczył, że organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania wdrożył procedurę legalizacyjną przed orzeczeniem nakazu rozbiórki (postanowienie PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP), nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia wymaganych prawem dokumentów do dnia 28 lutego 2022 r. W administracyjnym toku instancji postanowieniem z dnia 30 marca 2022 r. nr 256/2022 znak: WOB.7722.4.2022.JKLI MWINB na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylił zaskarżone postanowienie PINB, nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie do dnia do dnia 31 maja 2022 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Inwestor przedłożył w siedzibie PINB dokumenty legalizacyjne: 4 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia 31 maja 2022 r, znak: PP.6727.5.5.2022 dot, budowy części budynku mieszkalnego jednorodzinnego - kondygnacji podziemnej pełniącej funkcję pomocniczą i techniczna dla budynku mieszkalnego z urządzonym nad pomieszczeniami tarasem zielonym oraz murem oporowym od strony północnej, wschodniej i zachodniej, przeznaczonym do obsypania ziemia oraz pokrycia pnączami zlokalizowanej na dz. ewid. nr [...] w K. (akta PINB II, k: 236-244). W treści ww. zaświadczenia wskazano m.in.: brak zgodności z ustaleniami mpzp w części dotyczącej zachowania proporcji między powierzchnią a kubaturą, budowa nie została uwzględniona przy obliczaniu powierzchni całkowitej (§ 8 ust. 2 pkt 6 lit. c); brak zgodności z mpzp w zakresie kształtu i proporcji rzutu budowy brak zgodności Z mpzp W części dotyczącej zachowania proporcji między powierzchnią a kubaturą (§ 8 ust. 2 pkt 8 lit. a); brak zgodności zachodniej części budowy z mpzp (§16 ust. 4 pkt 4). Abstrahując od częściowego braku zgodności ww. inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, należy przede wszystkim wskazać, że zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia 31 maja 2022 r. znak: PP.6727.5.5.2022 dotyczyło zupełnie innej inwestycji, niż objętej przedmiotem postępowania. Kolejno, postanowieniem z dnia 4 lipca 2024 r. znak: PP.6727.5.2.2024 Wójt Gminy K. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści tj. o zgodności budowy obiektu budowlanego stanowiącego konstrukcję oporową z wewnętrzną przestrzenią techniczną na urządzenia instalacyjne obsługujące budynek mieszkalny na dz. ewid. nr [...] w K. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K., przy czym postanowieniem z dnia 27 września 2024 r. znak: SKO-Z-4100-26/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu utrzymało w mocy ww. postanowienie. Co istotne, do dnia wydania zaskarżonej decyzji zobowiązany nie przedłożył stosownego zaświadczenia Wójta Gminy K. zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zaświadczenie o zgodności z miejscowym planem odnosić się musi do przedstawionego w projekcie stanu docelowego obiektu budowlanego. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia pełni bowiem pomocniczą rolę względem postępowania legalizacyjnego i nie może dotyczyć odmiennego obiektu / budowlanego (robót budowlanych) od przedmiotu postępowania legalizacyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2022r., sygn. akt II SA/Wr 623/22). Jak już wspomniano zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia 31 maja 2022 r. znak: PP.6727.5.5.2022 dotyczyło innej inwestycji, niż objętej przedmiotem postępowania, nie można też czynić organowi nadzoru budowlanego zarzutu jakoby miał on sprawdzać zgodność inwestycji z zaświadczeniem odnoszącym się do "innej wersji projektu". Przedłożone dokumenty nie mogą więc zostać uznane za zaświadczenie o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt. 1 Pr. bud. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt: II OSK 3/21 por. również: uzasadnienie wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt: II SA/Wr 626/21). Kwestia zaś "wadliwej nomenklatury" została wyjaśniona powyżej. Kwalifikacja obiektu została bowiem przesądzona w wiążących organy wyrokach Sądów Administracyjnych. Niezależnie od powyższego, PINB postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP na podstawie art. 49 ust. 3 Pr. bud. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia i poprawienia przedłożonego w czterech egzemplarzach projektu budowlanego braków i nieprawidłowości opisanych w sentencji postanowienia w terminie do dnia 31 lipca 2023 r. Na wniosek inwestora termin wykonania obowiązku o którym mowa w ww. postępowaniu był kolejno zmieniany: do dnia 30 września 2023 r., 31 grudnia 2023 r" 3 czerwca 2024 r. Pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. znak: NB.5160.3.23.2020.JB PINB wezwał pełnomocnika P. sp. z o.o. do wykonania postanowienia PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP w terminie 7 dni, przy czym postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r. nr 34/2024 znak: NB.5160.3.23.2020.JB PINB odmówił zmiany terminu wykonania postanowienia z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr 142/23 znak: NB.5160.3.23.2020.AP. Stanowisko organu I instancji w powyższym zakresie wydaje się w zupełności uzasadnione. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wyrokiem z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1102/23 WSA w Krakowie w sprawie ze skargi na niewykonanie wyroku z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 113/21 stwierdził że PINB dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania i m.in. wymierzył organowi grzywnę. W uzasadnieniu wyroku wskazano m.in. "Zaznaczyć należy, że Sąd miał na uwadze okoliczność, że podejmowane przez organ czynności oraz wyznaczane terminy do wykonanie obowiązków przez inwestora sprawiają wręcz wrażenie czynności nie tylko niezmierzających do szybkiego wydania rozstrzygnięcia, lecz wręcz prowadzących do jak najdłuższego przeciągania toczącego się postępowania. Działanie organu na gruncie niniejszej sprawy jest nieefektywne i bynajmniej nie sprawia wrażenia wykonywania czynności postępowania zmierzających do załatwienia sprawy. Jako nieefektywne należy uznać zarówno wyznaczanie długich terminów do wykonania postanowienia PINB nr 381/21, jak i też długiego weryfikowania zupełności przedłożonej dokumentacji przez inwestora. Co więcej w realiach niniejszej sprawy istotne wątpliwości budzi wyznaczanie już do ustaleniu niezupełności złożonej dokumentacji, aż prawie czteromiesięcznego terminu na uzupełnienie i poprawienie projektu (por. postanowienie PINB nr 142/23 z dnia 6 kwietnia 2023 roku), który to termin został następnie przedłużony". Organ I instancji wobec niewypełnienia obowiązku przez inwestora w całości inwestorowi rozbiórkę garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P.. Działanie organu w tym zakresie nie ma charakteru uznaniowego, a jego działanie ograniczało się do wydania rozstrzygnięcia nakazującego rozbiórkę. Co prawda inwestorzy przedłożyli dokumentację techniczną oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jednak dopiero przedłożenie w wyznaczonym terminie kompletu dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 Pr. bud., traktuje się jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. Nie zostały jednak wykonane pozostałe obowiązki nałożone ww. postanowieniem, a w szczególności inwestor nie przedłożył zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności budowy garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak ten nie został uzupełniony zarówno przed organem I instancji, jak i w trakcie postępowania odwoławczego toczącego się przed tut. organem. Jak z kolei wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt II OSK 69/14: "Konsekwencją niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków o których mowa w art. 48 ust. 3 p.b. jest wydanie decyzji w tiybie art. 48 ust. 1 - nakaz rozbiórki. Wykonanie częściowe obowiązku w żadnym wypadku nie może być uznane za realizację tego obowiązku ". Reasumując, stwierdzić należy, iż skarżący nie złożyli wszystkich dokumentów, które pozwoliłyby organowi nadzoru budowlanego zbadanie, czy sporna samowola budowlana może zostać uznana za zgodną z prawem. Nie można też postawić organowi prowadzącemu postępowanie zarzutu, że nie dążył do zalegalizowania samowoli budowlanej. Nadto postanowienie MWINB z dnia 16 marca 2022 r. jasno i precyzyjnie określało, jakie dokumenty są niezbędne dla ustalenia, czy sporna inwestycja jest zgodna z prawem. Organ I instancji dysponując tylko częścią dokumentów legalizacyjnych nie był zatem uprawniony do przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Odnosząc się do uwag podnoszonych przez pełnomocników skarżących w odwołaniu, tut. organ podkreśla, iż w uzasadnieniu niniejszej decyzji wskazane zostały motywy faktyczne i prawne, jakimi kierował się MWINB przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy oraz stanowiące odpowiedź na kwestie podnoszone w odwołaniu. Jakkolwiek inwestor przedkładając wnioski dowodowe zmienił nazwę przedmiotu postępowania z obiektu budowlanego tj. "garażu dwustanowiskowego wraz z pomieszczeniem gospodarczym" na "budowę podziemnej części gospodarczej", tak w ocenie organu odwoławczego powyższa zmiana nie wpływa na zmianę kwalifikacji przedmiotu postępowania i trybu procedowania. Kolejno należy podnieść, że północna ściana garażu, pełniąca jednocześnie funkcję muru oporowego, stanowi zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową jego integralną część, zarówno pod względem funkcjonalnym jak i konstrukcyjnym. Za nieuprawnione należy zatem uznać stwierdzenie pełnomocników Skarżących, iż zaskarżona decyzja nie obejmuje swym zakresem również rozbiórki "muru oporowego". Nie znajdują również potwierdzenia w materiale dowodowym wskazania pełnomocnika Skarżących, iż budynek garażu oraz budynek mieszkalny zlokalizowany na przedmiotowej nieruchomości posiadają wspólny fundament, przez co rozbiórka budynku garażu jest niemożliwa. Wręcz przeciwnie, zgodnie z projektem budowlanym przedłożonym przez inwestora, budynek garażu w całości posadowiony jest na płycie fundamentowej o grubości wynoszącej 35 cm, przy czym wysokość posadzki określona została jako: -4,16, z kolei budynek mieszkalny w całości posadowiony jest na ławie fundamentowej o grubości wynoszącej 40 cm, wysokość posadzki: -4,58 (por. rzut fundamentów, projekt budowlany tom II/II, k: 47). Nie sposób również uznać, ażeby rozbiórka obiektu budowlanego objętego przedmiotowym postępowaniem byłaby niemożliwa z uwagi na wykonanie w podziemnym garażu instalacji wewnętrznych doprowadzonych do budynku. Taki stan pozostaje obecnie wyłącznie konsekwencją robót budowlanych prowadzonych przez inwestora w warunkach szeroko rozumianej (w odniesieniu do ustawy Prawo budowlane) samowoli budowlanej. Wybór takiego rozwiązania technicznego należał tylko i wyłącznie do inwestora, niemniej nie można z tego powodu stawiać nieracjonalnych tez, iż rozbiórka budynku garażowego całkowicie pozbawi inwestora możliwości doprowadzenia instalacji wewnętrznych do budynku mieszkalnego. Nie można również poprzez realizację wspólnych dla obu obiektów instalacji tworzyć iluzorycznej niemożności wykonania rozbiórki, działanie takie o w ocenie MWINB stanowi próbę pozornego uchronienia obiektu przed nakazem rozbiórki. W ocenie organu odwoławczego rozbiórka budynku garażowego wraz z częścią gospodarczą zgodnie z zalegającą w sprawie dokumentacją projektową w żaden sposób nie naruszy odrębnej konstrukcji budynku mieszkalnego. Niewątpliwie rozbiórka budynku garażowego będzie się wiązać z obniżeniem parametrów użytkowych budynku mieszkalnego, jednak powyższe będzie wymagało podjęcia przez inwestora stosownych czynności celem zaadaptowania zmian w usytuowaniu instalacji wewnętrznych budynku. Nadmienić należy, iż z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie istotnych odstępstw, gdzie podlegać będzie zatwierdzeniu ewentualnie przedłożony projekt budowlany zamienny, inwestor będzie mógł dostosować rozwiązania techniczne do aktualnych realiów. Skargę na powyższą decyzję wniosła P. sp. z o.o. z siedzibą w J. , podnosząc zarzuty naruszenia: a) art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. wzw.zart. 138 §1 pkt 1) k.p.a. oraz art. 138 §2 k.p.a., polegające na utrzymaniu przez Organ II Instancji Zaskarżoną Decyzją, Decyzji Organu I Instancji, w warunkach w których konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy był znaczny i istotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ I Instancji nie ustalił bowiem prawidłowo (a Organ II Instancji okoliczności tych nie mógł ustalać w postępowaniu II instancji bez naruszenia zasady z art. 15 k.p.a.): i. wzajemnej zależności konstrukcyjnej i powiązania Inwestycji z Budynkiem Mieszkalnym, którego nie dotyczy przedmiotowe postępowanie (do czego był zobowiązany decyzją kasatoryjną Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 3 września 2019 r.), w tym w szczególności czy Inwestycja jest na tyle samodzielną częścią obiektu budowlanego, że jej rozbiórka jest możliwa bez zniszczenia lub rozbiórki wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę Budynku Mieszkalnego: ii. braku ustalenia przez Organ I Instancji, czy możliwe jest orzeczenie nakazu rozbiórki Inwestycji, w warunkach, w których Inwestycja w zakresie chociażby muru oporowego (wraz z elementami budowlanymi wspierającymi tę budowlę) stanowi nierozerwalną część sąsiadującego z Inwestycją budynku mieszkalnego, zabezpieczającego Budynek Mieszkalnych przed osunięciem i katastrofą budowlaną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2024 r, sygn. akt II OSK 313/22, pub. LEX nr 3851782); iii. merytorycznego zakresu i przedmiotu Inwestycji, wadliwie kwalifikując ją jako budowę podziemnego garażu dwustanowiskowego z częścią gospodarczą, w warunkach w których z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego wynika, że przedmiotem Inwestycji nie jest budowa garażu dwustanowiskowego, tylko budowa części kondygnacji podziemnej Budynku Mieszkalnego wraz z murem oporowym, pełniącej funkcję pomocniczą i techniczną dla budynku mieszkalnego; iv. czy w sprawie konieczne było nakazania rozbiórki całej Inwestycji, w warunkach w których jej istotne elementy (np. mur oporowy stanowiący jednocześnie element konstrukcyjny sąsiedniego budynku mieszkalnego) z pewnością nie naruszały ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) czy też możliwe było nakazania rozbiórki jedynie części Inwestycji (a więc tylko w zakresie w jakim naruszała ona ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego)? Bez tych ustaleń faktycznych nakazanie rozbiórki całej Inwestycji było co najmniej przedwczesne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2019 r.. sygn. akt II OSK 3266/17, pub. LEX nr 2750571); a w konsekwencji w sprawie wystąpiły podstawy do uchylenia decyzji Organu I Instancji na podstawie przepisu art. 138 §2 k.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Organ I Instancji w celu przeprowadzenia przez Organ I Instancji postępowania dowodowego w sprawie i ustalenia istotnych dla jej rozstrzygnięcia okoliczności, a zatem Organ II Instancji wydając Zaskarżoną Decyzję naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.; b) art. 153 p.p.s.a. polegające na wadliwym przyjęciu przez Organ II Instancji, że ten jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania w sprawie, przedstawionymi w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 1592/16 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1465/15 co do samej kwalifikacji prawnej inwestycji (jako rzekomej budowy podziemnego garażu dwustanowiskowego), podczas gdy wyroki te dotyczyły decyzji nakładającej na Skarżącego obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego i odnosiły się jedynie do oceny prawnego zagadnienia czy Inwestycja powinna być legalizowana w trybie art. 51 (w postępowaniu naprawczym) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 "PB") czy też w trybie legalizacji samowoli budowlanej z art. 48 PB. Sądy administracyjne orzekające w sprawie oczywiście nie przesądziły natomiast czy Inwestycja stanowi budowę garażu dwustanowiskowego czy też realizację innej zabudowy (budowa części budynku mieszkalnego jednorodzinnego - kondygnacji podziemnej pełniącej funkcję pomocniczą i techniczną dla budynku mieszkalnego), albowiem takich ustaleń merytorycznych dokonywać miał Organ I i II Instancji na kolejnym etapie postępowania legalizacyjnego, prowadzonego w trybie przepisów art. 49 PB, a co więcej czynienie takich ustaleń był niemożliwe na etapie nakładania obowiązku na Skarżącego przedłożenia dokumentów legalizacyjnych, skoro projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany jest przedkładany przez Skarżącego dopiero w wykonaniu zobowiązania nakładanego przez organ na podstawie przepisu art. 48 ust. 3 PB; c) art. 49 ust. 3 PB poprzez utrzymanie w mocy Zaskarżoną Decyzją Decyzji I Instancji, w warunkach w których Organ I Instancji nie wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku dokumentacji legalizacyjnej przedłożonej dla Inwestycji, a to poprzez przedłożenie zaświadczenia o zgodności Inwestycji obejmującej budowę obiektu budowlanego stanowiącego konstrukcję oporową zewnętrzną z przestrzenią techniczną na urządzenia obsługujące Budynek Mieszkalny - pomimo tego, że taka przedsięwzięcie budowlane jest objęte zamiarem inwestycyjnym Skarżącego, tylko wezwał Skarżącego do przedłożenia zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania Inwestycji polegającej na budowę garażu dwustanowiskowego z wraz z częścią gospodarczą, w warunkach w których takie przedsięwzięcie budowlane nie wynika z przedłożonej przez Skarżącego dokumentacji projektowej. Wadliwe wezwanie Skarżącego do przedłożenia zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skutkowało uniemożliwieniem Skarżącemu uzyskania takiego zaświadczenia (odmowa wydania z uwagi na brak interesu prawnego przez Wójta Gminy K. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu dla dokumentacji projektowej rzeczywiście przedłożonej w postępowaniu, skoro przedmiotem postępowania legalizacyjnego była rzekomo legalizacja dwustanowiskowego garażu wraz z pomieszczeniem gospodarczym). Co więcej wadliwość samego wezwania do uzupełnienia dokumentacji projektowej skutkowała tym, że Organy nie mogły nakazać rozbiórki Inwestycji, skoro nie wezwały Skarżącego do uzupełnienia braków w dokumentacji projektowej w trybie art. 49 ust. 3 PB; d) art. 49 ust. 3 PB poprzez utrzymanie w mocy Zaskarżoną Decyzją Decyzji I Instancji, w warunkach w których Organ I Instancji bezzasadne odmówił przedłużenia Skarżącemu terminu na uzupełnienie i poprawienie projektu budowlanego i dokumentacji legalizacyjnej, pomimo tego, że przedłużenie tego terminu przez Organ I instancji było w okolicznościach sprawy uzasadnione i celowe, w celu umożliwienia Skarżącemu uzupełnienia braków dokumentacji legalizacyjnej. Przywołany zaś w Zaskarżonej Decyzji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 113/21 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1102/23 odnosił się do opieszałego i niezgodnego z zasadami ekonomiki postępowania prowadzenia przez Organ I Instancji postępowania administracyjnego, w szczególności podejmowania czynności w postępowaniu w dużych odstępach czasu, które to okoliczności obciążają Organ I Instancji, a nie Skarżącego i nie uzasadniają odmowy przedłużenia Skarżącemu terminu na uzupełnienie dokumentacji legalizacyjnej (albowiem przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ I Instancji nie uzasadnia pozbawienia Skarżącego rzeczywistej możliwości uzupełnienia dokumentacji legalizacyjnej w postępowaniu). W związku z powyższym nakazanie przez Organ I Instancji rozbiórki Inwestycji na podstawie przepisu art. 48 ust. 1 pkt 1) i ust. 4 PB było przedwczesne. e) przepisów art. 48 ust. 1 pkt 1) i ust. 4 PB poprzez nakazanie rozbiórki inwestycji, w warunkach w których nakazanie rozbiórki Inwestycji wiązać się będzie z naruszeniem struktury konstrukcyjnej sąsiadującego z Inwestycją Budynku Mieszkalnego, albowiem nie jest możliwe funkcjonalne wydzielenie Inwestycji (wraz z murem oporowym) od legalnie wybudowanego Budynku Mieszkalnego, a w konsekwencji wykonanie Zaskarżonej Decyzji prowadzić może do ryzyka wystąpienia katastrofy budowlanej, z uwagi na konieczność rozbiórki muru oporowego, będącego konstrukcyjnym elementem Budynku Mieszkalnego (którego nie dotyczy przedmiotowe postępowanie); f) przepisu art. 48 ust. 1 pkt 1) i ust. 4 PB poprzez nakazanie rozbiórki Inwestycji, pomimo, że orzeczenie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego stanowi rozstrzygnięcie najdalej idące, które może zostać orzeczone wyłączenie w warunkach, w których nie jest możliwe doprowadzenie samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego do stanu zgodne z prawem, zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Powołując się na powyższe wniosła o uchylenie na zasadzie art. 145 §§ 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w całości Zaskarżonej Decyzji oraz na zasadzie art. 136 p.p.s.a.-uchylenie w całości poprzedzającej ją Decyzji I Instancji. W uzasadnieniu skargi szeroko rozwinięto podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Z uwagi na obowiązującą od dnia 19 września 2020 r. nowelizację ustawy Prawo budowlane, na mocy art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) stanowiącego, iż do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie wszczęta została przed terminem określonym w art. 39 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. oraz w związku z tym, że przedmiotowe postępowanie było prowadzone w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed wspomnianą nowelizacją. Zaskarżona decyzja została dotyczy nakazu rozbiórki i została wydana w ramach postępowania dotyczącego samowoli budowlanego uregulowanego w art. 48 – 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1333), dalej jako "PrBud". Celem tego postępowania jest albo legalizacja samowoli budowlanej albo jej rozbiórka. Postępowanie to dzieli się na etapy, a sposób zakończenia pierwszego etapu determinuje dalszy kierunek postępowania. Pierwszy etap obejmuje wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych (por. art. 48 ust. 2 PrBud) oraz nałożenie obowiązku przedstawienia w wyznaczonym terminie obowiązku przedstawienia (1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego oraz (2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 (por. art. 48 ust. 3 PrBud). Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 PrBud, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (por. art. 48 ust. 5 PrBud). Natomiast w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie nałożonych obowiązków organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (por. art. 48 ust. 4 PrBud). Jak wynika z akt sprawy postanowieniem PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 utrzymanym w mocy (z wyjątkiem terminu do wykonania obowiązku) przez MWINB postanowieniem nr 256/2022 z dnia 30 marca 2022 r. (na które to postanowienie skargę oddalono wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2022 roku, sygn. II SA/Kr 713/22) m.in. nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie: 1. zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności budowy (garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P.) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, 2. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, zaświadczeniem autora projektu o wpisie do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane i zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego aktualnym na dzień opracowywania projektu, 3. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do: 28 lutego 2022 r. (akta PINB II, k: 198-205). Kompletu prawidłowych dokumentów, do przedłożenia których organ wezwał inwestora, Skarżąca jednak nie przedstawiła. Przede wszystkim nie dostarczyła zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności budowy (garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P.) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Co prawda Spółka przedłożyła zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia 31 maja 2022 roku, znak: PP.6727.5.5.2022 (por. k. 241 a.a.), jednakże zaświadczenie to – jak wynika z jego treści – dotyczy innej inwestycji niż ta, której dotyczy przedmiotowe postępowanie. Przedmiotowe zaświadczenie dotyczy "Budowy części budynku mieszkalnego jednorodzinnego – kondygnacja podziemna pełniąca funkcję pomocniczą i techniczną dla budynku mieszkalnego z urządzonym na pomieszczeniami tarasem zielonym oraz murem oporowym od strony północnej, wschodniej i zachodniej (...)" (por. k. 246 a.a.). Jedynie na marginesie można także zauważyć, że zgodnie z treścią tego zaświadczenia, również i ta inwestycja (jakkolwiek inna od przedmiotu postępowania) jest niezgodna z planem miejscowym, narusza bowiem § 8 ust. 2 pkt. 6 lit. a) i pkt. 8 lit. a) – w zakresie proporcji między powierzchnią a kubaturą oraz w zakresie kształtu i proporcji rzutu budowy, a także narusza § 16 ust. 4 pkt. 4 w zakresie odległości nowej zabudowy od krawędzi jedni w zakresie kondygnacji podziemnej (por. k. 240 i 241 a.a.). Skoro Spółka nie dostarczyła prawidłowego zaświadczenia, to nie budzi wątpliwości na gruncie niniejszej sprawy, że nie uczyniła zadość obowiązkom nałożonym wspomnianym postanowieniem PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 znak: NB.5160.3.23.2020.AP utrzymanym w mocy (z wyjątkiem terminu do wykonania obowiązku) przez MWINB postanowieniem nr 256/2022 z dnia 30 marca 2022 r., a to z kolei obligowało organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o rozbiórce na zasadzie art. 48 ust. 4 PrBud. Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze zarzutów, w zakresie zarzutu naruszenia art. 153 p.p.s.a., zasadnie podnosi Skarżąca Spółka, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie można mówić o związaniu w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. organu czy sądu stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 1592/16 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1465/15. Jednakże w kontekście tego zarzutu trzeba wskazać, że organ wbrew twierdzeniom skargi nie powołuje się związanie w trybie art. 153 p.p.s.a. stanowiskiem zawartym w powyższych wyrokach w tej sprawie. Jakkolwiek na gruncie niniejszej sprawy nie ma związania w trybie art. 153 p.p.s.a. w tym zakresie, to jednak powołane wyroki mają znaczenie w tej sprawie. W wyrokach tych przesądzono ostatecznie, że skarżący w istocie zrealizował całkowicie nowy obiekt budowlany dobudowany do realizowanego budynku mieszkalnego. Jest to nowy obiekt budowlany, na realizację którego skarżący kasacyjnie nie posiadał pozwolenia na budowę nie zaś odstępstwo od projektu budowlanego. W tej sytuacji postępowanie w sprawie tego obiektu powinno być prowadzone na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane nie zaś na podstawie art. 51 tej ustawy (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. II OSK 1592/16) Na gruncie niniejszej sprawy, tak trafnie wskazał organ, znaczenie ma wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 713/22 WSA w Krakowie oddalił skargę na postanowienie MWINB z dnia 30 marca 2022 r. nr 256/2022 znak: WOB.7722.4.2022.JKLI (akta PINB II, k: 211-217). Przypomnieć trzeba, że postanowienie nr 256/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 marca 2022 roku, znak: WOB.7722.4.2022.JKLI utrzymało w mocy Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wstrzymujące prowadzenie prac budowlanych przy budowie tzw. "garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą, zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P." oraz nakazujące m.in. przedłożenie dla tego obiektu dokumentacji w postaci zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego mpzp, czterech egzemplarzy projektu budowlanego oraz oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Podkreślić trzeba, że przedmiotowe postanowienie nie tylko dotyczy tej kwestii czy Inwestycja powinna być legalizowana w trybie art. 48 PrBud czy w trybie art. 50 – 51 PrBud, ale wskazuje również tego jakiej inwestycji przedmiotowe postępowanie dotyczy, a dotyczy garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P.. Na marginesie można wskazać, że taki przedmiot (nazwa) inwestycji jest również zgodna z oświadczeniem samego inwestora, a ściślej jego pełnomocników, podczas oględzin, który przeprowadzono w dniu 3 listopada 2015 roku (k. 17 – 26 a.a.). Przyjęcie takiego określenia tej konkretnej inwestycji jest prawidłowe i nawiązuje wprost do wcześniejszych postanowień, który zostały wydany na wstępnym (pierwszym etapie) etapie postępowania prowadzonego w trybie art. 48 PrBud. Natomiast co do samej nazwy inwestycji to trzeba zaznaczyć, że Skarżąca w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego podejmowała czynności, którymi dążyła do pewnego przekwalifikowania czy skorygowania nazwy samej inwestycji. Przykładowo – jak już zaznaczono powyżej – na etapie uzyskiwania zaświadczenia z dnia z dnia 31 maja 2022 roku (por. k. 241 a.a.) inwestycja miała polegać na "Budowie części budynku mieszkalnego jednorodzinnego – kondygnacja podziemna pełniąca funkcję pomocniczą i techniczną dla budynku mieszkalnego z urządzonym na pomieszczeniami tarasem zielonym oraz murem oporowym od strony północnej, wschodniej i zachodniej (...)" (por. k. 246 a.a.). Na późniejszym etapie (w tym na etapie skargi do Sądu) Spółka określa przedmiotową inwestycję jako "konstrukcję oporową wraz z częścią podziemną na urządzenia techniczne obsługujące budynek mieszkalny" (por. odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem nr 176/24 z dnia 9 lipca 2024 r. – k. 96 a.a. MWINB), czy jako "obiekt budowlany stanowiący konstrukcję oporową zewnętrzną z przestrzenią techniczną na urządzenia obsługujące Budynek Mieszkalny" (por. skargę na decyzję nr 519/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 2 października 2025 roku). Te zmiany nazewnictwa czy określenia przedmiotu inwestycji nie mają jednak istotnego znaczenia. Po pierwsze dotyczą one innej inwestycji niż inwestycja, której dotyczy przedmiotowe postępowanie. Ma to o tyle zasadnicze znaczenie, albowiem to właśnie inwestycji opisanej w postanowieniu PINB z dnia 27 listopada 2015 r. nr 553/15 dotyczy prowadzone w trybie art. 48 PrBud postępowanie. Zaznaczyć tez trzeba, że nawet przedłożenie zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym dla innej inwestycji nie stanowiłoby przecież prawidłowego wypełnienia obowiązku nałożonego wskazanym postanowieniem nr 553/15. Odnosząc się natomiast do szerokiej argumentacji Skarżącej, która uzasadnia, że przedmiotowa inwestycja nie stanowi garażu, ale "konstrukcję oporową zewnętrzną z przestrzenią techniczną na urządzenia obsługujące Budynek Mieszkalny" trzeba wskazać, że o tyle jest ona pozbawiona istotnego znaczenia, albowiem nawet i dla tego – innego od określonego przez PINB – zamierzenia inwestycyjnego Skarżąca nie uzyskała zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym. Z treści przedłożonego przez Skarżącą zaświadczenia z dnia 31 maja 2022 roku, znak: PP.6727.5.5.2022 (por. k. 241 a.a.), wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że – bez względu na nazwę zamierzenia – inwestycja ta jest niezgodna z planem miejscowym, a to (jak już zaznaczono powyżej) z tego powodu, że narusza § 8 ust. 2 pkt. 6 lit. a) i pkt. 8 lit. a) – w zakresie proporcji między powierzchnią a kubaturą oraz w zakresie kształtu i proporcji rzutu budowy, a także narusza § 16 ust. 4 pkt. 4 w zakresie odległości nowej zabudowy od krawędzi jedni w zakresie kondygnacji podziemnej (por. k. 240 i 241 a.a.). W świetle akt sprawy nie tylko nie budzi wątpliwości, że Skarżąca nie przedłożyła dokumentów wskazanych w postanowieniu PINB nr 553/15, ale co więcej przedłożenie takich dokumentów, a ściślej przynajmniej w odniesieniu do zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym, nie jest możliwe, albowiem inwestycja ta bez względu nawet na to jak określony zostanie szczegółowy przedmiot tej inwestycji jest niezgodna z planem miejscowym. Co do zarzutu natomiast dotyczącego niewezwania Spółki przez organ do przedłożenia zaświadczenia, to trzeba podkreślić, że Skarżąca została wezwana do przedstawienia takiego zaświadczenia, co więcej wyznaczony termin był przedłużany (jak już opisano to powyżej) i do czasu ostatecznego załatwienia sprawy przez organ odwoławczy Spółka takiego zaświadczenia nie przedstawiła, co jak wynika z treści zaświadczenia z dnia 31 maja 2022 roku, nie było możliwe ze względu na sprzeczność tej inwestycji z planem miejscowym. Podobnie bezzasadne są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutu wadliwego ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, a w szczególności nie wskazania kiedy dokładnie powstał budynek oraz jakie było jego przeznaczenie i sposób wykorzystania, trzeba wskazać, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego; t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm.; - dalej jako "k.p.a."). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 k.p.a.). Po przeprowadzonym postępowaniu, jeśli sprawa jest dostatecznie wyjaśniona oraz taką formę rozstrzygnięcia przewidują odpowiednie przepisy, organ wydaje decyzję, uwzględniając wytyczne co do jej elementów składowych, wskazanych w art. 107 k.p.a., przedstawiając m.in. przyjęty w sprawie stan faktyczny (art. 107 § 3 k.p.a.). Trzeba jednakże podkreślić, że postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, a przyjęta w postępowaniu administracyjnym zasada zupełności materiału dowodowego nie oznacza, że należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia, tak jak to miało miejsce na gruncie niniejszej sprawy. (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. II OSK 2045/15, NSA z dnia 25 września 2020 r., sygn. II GSK 795/18, NSA z dnia 17 marca 2022 r., sygn. II OSK 903/21, WSA w Krakowie z dnia 4 września 2020 r., sygn. II SA/Kr 404/20 - oraz powołane tam orzecznictwo). Sąd nie dopatrzył się w realiach niniejszej sprawy błędów czy wadliwości w przeprowadzeniu postępowania, w tym w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ w sposób adekwatny do potrzeb ustalił stan faktycznych i nie pozostawił niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Nie budzi wątpliwości na gruncie tej sprawy, że zrealizowano całkowicie nowy obiekt budowlany dobudowany do realizowanego budynku mieszkalnego. Jest to nowy obiekt budowlany, na realizację którego skarżący kasacyjnie nie posiadał pozwolenia na budowę nie zaś odstępstwo od projektu budowlanego. W tej sytuacji postępowanie w sprawie tego obiektu powinno być prowadzone na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane nie zaś na podstawie art. 51 tej ustawy. Nie budzi także wątpliwości, że Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu organu nadzoru budowlanego w trybie art. 48 ust. 3 pkt. 1 PrBud. Nie podziela Sąd argumentacji podniesionej w skardze, dotyczącej także art. 136 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt. 1 oraz art. 138 § 2 k.p.a. Wbrew twierdzeniom Skarżącej Organy szczegółowo rozważyły kwestie zależności konstrukcyjnych oraz możliwości techniczne dokonania rozbiórki. Organ wojewódzki podzielając stanowisko PINB wskazał, że "północna ściana garażu, pełniąca jednocześnie funkcję muru oporowego, stanowi zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową jego integralną część, zarówno pod względem funkcjonalnym jak i konstrukcyjnym. Za nieuprawnione należy zatem uznać stwierdzenie pełnomocników Skarżących, iż zaskarżona decyzja nie obejmuje swym zakresem również rozbiórki "muru oporowego". Nie znajdują również potwierdzenia w materiale dowodowym wskazania pełnomocnika Skarżących, iż budynek garażu oraz budynek mieszkalny zlokalizowany na przedmiotowej nieruchomości posiadają wspólny fundament, przez co rozbiórka budynku garażu jest niemożliwa. Wręcz przeciwnie, zgodnie z projektem budowlanym przedłożonym przez inwestora, budynek garażu w całości posadowiony jest na płycie fundamentowej o grubości wynoszącej 35 cm, przy czym wysokość posadzki określona została jako: -4,16, z kolei budynek mieszkalny w całości posadowiony jest na ławie fundamentowej o grubości wynoszącej 40 cm, wysokość posadzki: -4,58 (por. rzut fundamentów, projekt budowlany tom II/II, k: 47)." (por. str. 13 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Nie są także rafne zarzuty naruszenia art. 48 ust. 1 pkt. 1 i ust 4 PrBud. Zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt. 1 PrBud, organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie natomiast do art. 48 ust. 4 PrBud W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. Na gruncie niniejszej sprawy, co omówiono już powyżej, podstawą do nakazania rozbiórki był niewykonanie postanowienia PINB z dnia 29 listopada 2021 r. nr 381/21 utrzymanym w mocy (z wyjątkiem terminu do wykonania obowiązku) przez MWINB postanowieniem nr 256/2022 z dnia 30 marca 2022 r. (na które to postanowienie skargę oddalono wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2022 roku, sygn. II SA/Kr 713/22). Wezwanie do przedłożenia określonych dokumentów było jasne i precyzyjne, co więcej wyznaczony termin był przedłużany. Nie budzi wątpliwości, że obowiązki nałożone tym postanowieniem nie zostały wykonane w związku z tym zasadnie organ orzekł o nakazie rozbiórki. Nieuzasadnione są również argumenty akcentujące niewezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków w przedłożonej dokumentacji. Natomiast okoliczność, że Skarżąca przedłożyła zaświadczenie, które dotyczy innej inwestycji i jednocześnie potwierdza, że inwestycja ta nie jest zgodna z planem miejscowym ze względu na określone uwarunkowania kubaturowe oraz ze względu na zlokalizowanie w terenie inwestycji nie stanowi podstawy do kierowania przez organ kolejnych wezwań do Skarżącej, lecz stanowi o niewypełnieniu nałożonego na Skarżącą obowiązku, co skutkować musiało orzeczeniem nakazu rozbiórki. Także niezależnie od zarzutów skargi Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości albo w części. Ze względu na powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.