II SA/Kr 1570/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie WSA Piotr Głowacki AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2006 r. sprawy ze skargi H. J., W. J., J. J., A. J., J. J., R. S., Z. S., A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 maja 2002 r, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących: H. J., W. J., J. J., A. J., R. S., J. J., Z. S., A. S. kwotę [...] zł ( [...] złotych ), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] .02.2002 r. (znak: [...] ) Prezydenta Miasta [...] , działając na podstawie art. 105 kpa w związku z art. z art.4 pkt 9 b1 art. 129 ust. l, art. 131 ust. l ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 - zwaną dalej w skrócie ustawą gn) po rozpatrzeniu wniosku H. J., A. J., J. J., W. J., J. J., A. S., R. S., i Z. S. umorzył "postępowanie administracyjne mające na celu przyznanie odszkodowania za nieruchomość -parcela 1. kat. 395 położoną w b. gm. kat. [...] , wywłaszczoną decyzją Są. [...] z dnia [...] maja 1959 r.". Odwołanie H. J. działającej w imieniu własnym oraz A. J., J. J., W. J., J. J., A. S., R. S. i Z. S. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [...] decyzją z dnia 10.05.2002 r., (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu co następuje: 1/ Orzeczeniem z dnia [...] maja 1959 r. Prezydium Rady Narodowej w m. [...] -orzekło o wywłaszczeniu parceli nr [...] stanowiącej własność F. D. a orzeczeniem z dnia [...] maja 1961 r. orzekło o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość, nakładając na Dyrekcję Budowy Osiedli Robotniczych [...] Miasto I w [...] obowiązek dostarczenia F. D. zamiast odszkodowania pieniężnego za wywłaszczony grunt, odpowiedniej nieruchomości zamiennej. W piśmie z dnia 12 września 1963 r. Dyrekcja Budowy Osiedli Robotniczych [...] Miasto I w [...] zaproponowała byłemu właścicielowi w ramach odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość -nieruchomość zamienną w postaci parceli rolnej l.kat. 186/11 o pow. 4106 m2 położoną w Zastowie. Spadkobierczyni F. D. (który zmarł w dniu [...] maja 1963 r.) – A. J. w piśmie z dnia [...] września 1963 r. nie wyraziła zgody na przyjęcie proponowanej nieruchomości ze względu na niedogodności związane z odległym położeniem działki zamiennej od miejsca zamieszkania. 2/ w dniu 17 maja 1995 r. spadkobiercy F. D. wystąpili o ustalenie odszkodowania za przedmiotową parcelę nr 395, ale Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1995 r. (nr [...]) orzekł o odmowie wszczęcia postępowania o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną parcelę l.kat. 395. Decyzja ta nie stała się ostateczną gdyż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 1995r. (nr [...]) uchylił ją i orzekł o umorzeniu postępowania pierwszej instancji uzasadniając swoje stanowisko brakiem podstaw do wydania zaskarżonej decyzji, gdyż od początku nie istniał przedmiot postępowania, bowiem został już uprzednio rozstrzygnięty ostatecznym orzeczeniem Prezydium Rady Narodowej w m. [...] - Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 1961 r. nr [...] . 3/ w dniu [...] listopada 2001 r. spadkobiercy F. D. wystąpili ponownie do Prezydenta Miasta [...] o przyznanie nieruchomości zamiennej za wywłaszczoną pgr.lkat 395 ( żądanie zmienione zostało pismem z dnia [...] listopada 2001 r. poprzez żądanie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w formie pieniężnej) ale Prezydenta Miasta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. (znak: [...]) umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania nieruchomości zamiennej stojąc na stanowisku, że sprawa w tym przedmiocie została już rozstrzygnięta. Co dopiero wspomniana decyzja z dnia [...] lipca 2001 r., uchylona została decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2001 r. (znak: [...] ) i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż wniosek stron z dnia [...] listopada 2000 r. w jednoznaczny sposób obejmuje żądanie w kwestii wykonania orzeczenia z dnia [...] maja 1961 r., Prezydium Rady Narodowej m. [...] w którym orzeczono o przyznaniu b. właścicielowi F. D. nieruchomości zamiennej. Rozstrzygnięcie w tym orzeczeniu stanowiło jedynie podstawę do wydania kolejnego orzeczenia konkretyzującego przedmiot odszkodowania. Powyższe orzeczenie nie nosi cech orzeczenia o przyznaniu działki zamiennej, a jedynie przyznaje prawo do otrzymania stosownej nieruchomości zamiennej. Krótko mówiąc orzeczenie z dnia [...] maja 1961 r., nie może być utożsamiane z orzeczeniem o przyznaniu działki zamiennej, gdyż nie konkretyzowało przedmiotu odszkodowania. W tym stanie rzeczy zalecono organowi I instancji by, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, odniósł się jednoznacznie do wniosku o wykonanie zobowiązania nałożonego na organ wywłaszczający orzeczeniem Prezydium Rady Narodowej w m. [...] z dnia [...] maja 1961 r. i w tym zakresie, opierając się na obowiązującym stanie prawnym, rozstrzygnął sprawę. Wskazano też na obowiązek ustalenia, czy Prezydium Rady Narodowej po dacie [...] maja 1961 r. prowadziło postępowanie zmierzające do przyznania działki zamiennej na rzecz F. D. oraz jaki był stan faktyczny sprawy. Konieczność ustalenia powyższego wynikała z faktu, iż organ I instancji stan faktyczny sprawy przyjął na podstawie uzasadnienia wniosku H. J. z dnia [...] listopada 2000 r. Brak natomiast w aktach sprawy dowodów na to, iż organ I instancji podejmował, próby odszukania akt archiwalnych, na podstawie których można by ustalić stan faktyczny sprawy. 4/ ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji wydał decyzje z dnia [...] lutego 2002 r. o umorzeniu postępowania szczegółowo opisaną na wstępie niniejszego uzasadnienia a organ II instancji decyzją z dnia [...] .05.2002 r., utrzymał ją w mocy (ta ostatnia decyzja jest właśnie przedmiotem skargi w sprawie niniejszej). Z treści art. 156 § l pkt. 3 kpa wynika bezwzględny zakaz orzekania drugi raz w tej samej sprawie bez uchylenia uprzednio zapadłego rozstrzygnięcia. Przez tożsamość sprawy należy rozumieć przypadek, gdy w sprawie występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w nie zmienionym stanie faktycznym tej sprawy oraz interes prawny (lub faktyczny) podmiotów postępowania jest taki sam. Prowadzenie postępowania, które naruszałoby przedstawioną wyżej zasadę jest niedopuszczalne i jako takie powinno zostać bezwzględnie umorzone. - w niniejszej sprawie z wnioskiem o ustalenie odszkodowania z tytułu wywłaszczenia spadkobiercy poprzedniego właściciela – F. D. wystąpili w dniu [...] maja 1995 roku i sprawa ta została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1995 roku o umorzeniu postępowania pierwszej instancji, - od daty wydania powyższego rozstrzygnięcia nie nastąpiły zmiany w tożsamości sprawy, zarówno pod względem przedmiotowym jak i leżącym po strome podmiotów postępowania. - rozważenia wymaga kwestia zmiany stanu prawnego skoro z dniem [...] .01.1998 r. weszła w życie ustawa o gn. a decyzja z dnia [...] sierpnia 1995 r. wydana była pod rządami ustawy z dnia [...] kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Kwestia ta sprowadza się do pytania czy możliwe jest wydanie decyzji o ustaleniu odszkodowania na gruncie ustawy o gn. w sytuacji gdy przed dniem [...] stycznia 1998 roku zapadła już ostateczna decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania. Moc wiążąca w czasie ostatecznej decyzji administracyjnej obejmuje tylko takie sytuacje, w których będziemy mieć do czynienia ze stosunkiem prawnym identycznym jak stosunek prawny skonkretyzowany w decyzji administracyjnej. Oznacza to, że ostateczna decyzja administracyjna wiąże tak długo, jak długo któryś z elementów decydujących o identyczności skonkretyzowanego w niej stosunku prawnego nie ulegnie modyfikacji lub zupełnie nie odpadnie. Ostateczna decyzja administracyjna będzie wiązać nadal, mimo że przestała istnieć lub uległa zmianie podstawa prawna w oparciu o którą została decyzja wydana. Oznacza to, że ostateczna decyzja w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości (zarówno orzekająca o ustaleniu odszkodowania, o odmowie ustalenia odszkodowania jak ł umarzająca postępowanie mające na celu ustalenia odszkodowania), wydana pod rządem ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości wiąże w czasie erga omnes również po wejściu w życie z dniem l stycznia 1998 roku ustawy o gospodarce nieruchomościami. Oznacza to, że wydanie po dniu 31 grudnia 1997 roku decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną, stanowiłoby rozstrzygnięcie o sprawie już uprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją, co uzasadniałoby zarzut nieważności takiej decyzji na podstawie art. 156 § l pkt 3 kpa. - konkludując stwierdzono, że zachodzi tożsamość sprawy rozstrzygniętej, pod rządami ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r., o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości ze sprawą wszczętą na wniosek spadkobierców F. D. z dnia [...] listopada 2000r zmieniony pismem z dnia [...] listopada 2001 r. Przyjęta w procedurze administracyjna konstrukcja umorzenia postępowań w drodze decyzji powoduje, iż stabilność decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania korzysta z takiej samej ochrony jak każda inna decyzja. 5/ Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu a dotyczącego nie wykonania przez organ I instancji zaleceń Wojewody [...] zawartych w wydanej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...] .10.2001 r., podniesiono, że pismem z dnia [...] listopada 2001 r. spadkobiercy F. D. zmienili swój wniosek z dnia [...] listopada 2000 r., poprzez żądanie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w formie pieniężnej. Wobec tego, zalecenia zawarte we wskazanej wyżej decyzji Wojewody [...] stały się bezprzedmiotowe. Dotyczyły one bowiem sprawy wszczętej z wniosku zawierającego żądanie wykonania orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w m. [...] - Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 1961 r., poprzez przyznanie działki zamiennej. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła H. J. działając imieniem własnym i imieniem W. J., J. J., A. J., J. J., A. S., R. S. i Z. S. zarzucając zaskarżonej decyzji: 1/ naruszenie przepisów prawa proceduralnego, a to art. art. 7,77 i 107 poprzez częściowe zebranie materiału sprawy, nieuwzględnienie zapatrywań zawartych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2001 r., [...] i zawartych w niej wskazań dotyczących oceny prawnej sprawy jak i dokonanych przez organ I instancji czynności, błędną ocenę oświadczenia skarżących z dnia 30 listopada 2001 r. a nadto art. 156 § l pkt. 3 kpa poprzez niezasadne przyjęcie stanu rzeczy osądzonej / res iudicata /, 21 naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. art. 25 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości oraz art. 131 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez odmówienia orzeczenia o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość i w oparciu o te zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od Wojewody [...] w [...] kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, że na gruncie art. 25 (chyba 24) ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości decyzja o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość powinna wyraźnie określa skonkretyzowany przedmiot tego odszkodowania, czy to przez sumę pieniężną - odszkodowanie gotówkowe, czy też poprzez przyznanie konkretnej nieruchomości zamiennej z podaniem jej geodezyjnego oznaczenia, powierzchni, położenia i numeru księgi wieczystej, w tej sytuacji orzeczenie z dnia [...] maja 1961 r. b. Prezydium Rady Narodowej Miasta [...] , nie może być utożsamiane z orzeczeniem o przyznaniu działki zamiennej, gdyż nie konkretyzowało przedmiotu odszkodowania. Zaś pismo z dnia [...] września 1963 r. Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych [...] - Miasto I, zawierające propozycję przyjęcia nieruchomości zamiennej w zamian za wywłaszczoną parcelę z uwagi na brak cech decyzji administracyjnej nie może być uznane za decyzję administracyjną. W tej sytuacji brak jest podstaw do umorzenia postępowanie z powodu wcześniejszego wydania orzeczenia z dnia [...] maja 1961 r. oraz sporządzenia pisma z dnia [...] września 1965 r. Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych [...] - Miasto I. Również złożenie przez skarżącą oświadczenia z dnia [...] listopada 2001 r. poprzez żądanie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w formie pieniężnej nie uzasadnia umorzenia postępowania w sprawie. W końcu zarzucili skarżący, że wydanie decyzji z dnia 7 sierpnia 1995 r. przez Wojewodę [...] ([...] ) "w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 1995 r., [...] wbrew wywodom zaskarżonej decyzji nie może być podstawą do umorzenia postępowania, a to z uwagi na okoliczności podniesione w pkt. l uzasadnienia niniejszej skargi, a także z uwagi na fakt, że Wojewoda [...] postępowanie umorzył -z braku podstaw do wydania zaskarżonej decyzji, gdyż od początku nie istniał przedmiot postępowania, bowiem został już uprzednio rozstrzygnięty ostatecznym orzeczeniem. Oznacza to zatem, że nie można mówić o potrójnej tożsamości przedmiotu prowadzonego postępowania administracyjnego. Nie zachodzi bowiem tożsamość stron / inne były w postępowaniu z 1995 r. /, ani okoliczności faktyczne, a przede wszystkim podstawa prawna, co dotyczy także przyczyny umorzenia postępowania z 1995 r". W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie mniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszaj ą prawo mając na uwadze i to, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Zacząć należy, jak się wydaje, od pewnej niekonsekwencji organów. Otóż zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję z dnia [...].02.2002 r. umarzającą "postępowanie administracyjne mające na celu przyznanie odszkodowania za nieruchomość -parcela 1. kat. 395 położoną w b. gm. kat. [...], wywłaszczoną decyzją Są. [...] z dnia [...] maja 1959 r.". Otóż już decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r., orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania działki zamiennej z uwagi na to, że sprawa została już rozpatrzona przez były Urząd Rejonowy ale decyzja ta uchylona została decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2001 r. nr (znak: [...] ) i sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na niekompletny materiał dowodowy i brak ustalenia czy po wydaniu decyzji z dnia [...] maja 1961 r. o przyznaniu prawa do działki zamiennej właściciel wywłaszczonej nieruchomości występował o egzekucję w/w decyzji. Ponadto w odwołaniu od powołanej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r. wnioskodawcy zawarli alternatywny wniosek o przyznanie działki zamiennej lub odszkodowania pieniężnego. Ponownie rozpatrując sprawę organy stanęły na stanowisku, że sprawa została już ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r. (znak: [...] ) którą Wojewoda uchylił decyzję b. Urzędu Rejonowego z dnia [...] czerwca 1995 r. (znak: [...] ) odmawiającą wszczęcia postępowania o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną parcelę l.kat. [...] i umorzył postępowanie organu I instancji. W takiej sytuacji organy nie mają podstaw prawnych do ponownego orzekania o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość gdyż w przeciwnym razie naruszyłby zasady wynikające z art. 156 § l pkt 3 i 16 kpa. Krótko mówiąc organy stoją na stanowisku, że mamy do czynienia z tzw. res iudicata. Otóż generalnie można zaaprobować twierdzenie, że umorzenie postępowania w danej konkretnej (identycznej) sprawie rodzi uznanie sprawy za załatwioną ostateczną decyzją i rozstrzygnięcie tej sprawy inną decyzją (podjętą w zwyczajnym postępowaniu) powoduje skutek o którym mowa w art. 156 § l pkt. 2 kpa. Nie mniej jednak istotne jest stwierdzenie tożsamości co do przedmiotu i podmiotu. W sprawie niniejszej organ odwoławczy stoi na stanowisku tej tożsamości z rozstrzygnięciem zawartym w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r. (znak: [...] ) którą uchylono decyzję b. Urzędu Rejonowego z dnia [...] czerwca 1995 r. (znak: [...]) odmawiającą wszczęcia postępowania o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną parcelę i umorzono postępowanie. Otóż ustalenie to jest co najmniej przedwczesne. Sąd administracyjny w zasadzie orzeka na podstawie akt (art. 133 § l p.o.p.s.a.). Sądowi organ nie przedstawił, kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy, akt zakończonych decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r. (znak: [...] ), na podstawie których można stwierdzić tożsamość sprawy. Na podstawie art. 106 § 3 p.o.p.s.a. na rozprawie w dniu [...].03.2006 r. Sąd dopuścił dowód z akt zakończonych decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1995 r., wzywając Wojewodę o przedłożenie tych akt w terminie 14 dni. Zarządzenie to nie zostało wykonane bowiem jak poinformował Wojewoda (k.34) akta sprawy zostały udzielone do wglądu innemu organowi i nie zostały zwrócone. Bez żądanych akt Sąd nie jest w stanie przeprowadzić weryfikacji stanowiska organu co do tożsamości sprawy. Z przedłożonych akt administracyjnych okoliczność ta nie wynika jednoznacznie. Przede wszystkim konieczne jest ustalenie czy w obu sprawach H. J. działała jako pełnomocnik pozostałych wnioskodawców. Na rozprawie w dniu 23.03.2006 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym H. J. oświadczyła, że chyba nie składała do akt administracyjnych pełnomocnictwa ód pozostałych spadkobierców wywłaszczonego F. D., a więc jest to pierwszą niewyjaśniona wątpliwość co tożsamości podmiotu. Na k. 60 akt administracyjnych znajduje się oświadczenie H. J. z dnia [...] .11.2001 r., z częściowo wykreślonym tekstem z którego może wynikać, że podpisująca to oświadczenie domaga się tylko odszkodowania piniężnego. Na rozprawie w dniu [...] .03.2006 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym – H. J. złożyła oświadczenie, że wykreślenia części teksu dokonała na żądanie Kierownika Wydziału Architektury, Geodezji i Budownictwa - która poinformowała ją że musi oświadczyć czy żąda odszkodowania czy działki zamiennej z uzyskaniem której mogą by ć problemy. Nie wiadomo też, czy oświadczenie to składała H. J. imieniem własnym, czy jako pełnomocnik pozostałych spadkobierców a jeżeli tak, to czy posługiwała się stosownym pełnomocnictwem. Zupełnie organy pominęły notatkę służbową z dnia [...] .02.2002 r. (k. 69) z której wynika, że podtrzymuje ona stanowisko odnośnie odszkodowania lub przyznania działki zamiennej. Tego faktu organy w ogóle nie uwzględniły. Nie wyjaśnienie tych okoliczności powoduje, że organ naruszył treść przepisów 7, 77 i 107 § 3 kpa. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § l pkt.l lit. "c" oraz art.135 i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.