II SA/Kr 1578/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Kr 1578/11 w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 29 sierpnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy o przyznanie świadczenia pieniężnego postanawia: I. Odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 grudnia 2011 roku, II. zwrócić B.M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem nienależnie uiszczonego wpisu. postanowienia z dnia 23 marca 2012r. B.M. pismem z dnia 12 września 2011r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje z dnia [...] sierpnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy o przyznanie świadczenia pieniężnego. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011r. Sąd orzekł o oddaleniu skargi. Po ogłoszeniu wyroku skarżący został pouczony o sposobie i trybie wniesienia odwołania. Skarżący pismem z dnia 15 grudnia 2011r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym w C., ) złożył wniosek o przesłanie w/w wyroku wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z brzmieniem art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. W niniejszej sprawie wyrok oddalający został ogłoszony w dniu 7 grudnia 2011r., zatem termin do złożenia wniosku o uzasadnienie upływał w dniu 14 grudnia 2011r. Skarżący złożył w/w wniosek pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 grudnia 2011r., zatem jeden dzień po upływie terminu. W związku z tym Sąd działając na zasadzie art. 141 § 3 w zw. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). odmówił B.M. sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 7 grudnia 2011r. W/w postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2012r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Skarżący pismem z dnia 28 lutego 2012r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) zwrócił się do tut. Sądu o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia, wskazując, że wcześniej zwracał się o uzasadnienie oraz o odpis wyroku, jednakże nikt mu go nie przysłał. Wobec tego Sąd zarządzeniem z dnia 5 marca 2012r. (doręczonym w dniu 12 marca 2012r.) zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie jego odpisu oraz wskazanie kiedy dowiedział się o tym, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi B.M. ponownie złożył w dniu 15 marca 2012r. (data nadania w Urzędzie pocztowym) wniosek do WSA w Krakowie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 grudnia 2011r., sygn. akt: II SA/Kr 1578/11. Wskazał, że nie został on poinformowany o 7- dniowym terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oraz dodał, że o fakcie uchybienia terminu do złożenia w/w wniosku dowiedział się dopiero w dniu 24 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że wbrew twierdzeniom wniosku, skarżący który był obecny na rozprawie, po ogłoszeniu wyroku został pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o konieczności złożenia w 7 – dniowym terminie wniosku o uzasadnienie wyroku. Wbrew stanowisku skarżącego, dla wydania postanowienia o odmowie sporządzenia i doręczenia uzasadnienia bez znaczenia pozostaje także fakt, że uchybienie to miało wymiar jednego dnia. Podkreślić również należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na brak jego winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wyłącznie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Odnosząc to do przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że ogólnikowe tłumaczenie skarżącego w piśmie z dnia 15 marca 2012r., że jest osobą schorowaną i w podeszłym wieku oraz nie zna się na zawiłościach prawniczych nie stanowi, w ocenie Sądu, przesłanki przemawiającej za brakiem winy i przywróceniem terminu do złożenia wniosku. Dodać należy również, że choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. W ocenie Sądu wskazana przyczyna uchybienia terminowi nie stanowiła przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, a zainteresowany nie wykazał należytej staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu, przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą. Zaznaczyć przy tym należy, że z okoliczności sprawy wynika, że skarżący po prostu zapomniał o złożeniu wniosku w terminie lub źle policzył termin. Gdyby bowiem przeszkodą w jego złożeniu była choroba to byłby on świadomy, że składa wniosek po terminie. Tymczasem skarżący w szczególności powołuje się na to, że nie został pouczony w jakim terminie wniosek należy złożyć i że nie zna się na zawiłościach prawniczych. W tym stanie rzeczy wniosek B.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 grudnia 2011r. wraz z uzasadnieniem jest nieuzasadniony. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na zasadzie art. 86 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.