II SA/Kr 1579/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2019 r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia 4 października 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości skargę oddala. Wojewoda, decyzją z dnia 4 października 2018 r., znak: [...], działając na podstawie art. 9a w związku z art. 142 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), po rozpatrzeniu odwołania L.Z. od decyzji Starosty [...] z 25 listopada 2016 r. znak: [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia 25 listopada 2016 r. znak: [...] Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Starosta [...], decyzją z dnia 25 listopada 2016 r., znak: [...], działając na podstawie art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) w związku z art. 136, 137, 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U z 2015 r. poz. 1774 ze zm.) orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...], na rzecz L.Z.. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż poczynił następujące ustalenia faktyczne: 1) Decyzją o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w Z. i odszkodowaniu z dnia 7 kwietnia 1978 r., Nr [...], Naczelnik Miasta [...] i Gminy [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Państwa w stanie wolnym od obciążeń nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr [...], o pow.: 0,0728 ha. Jednocześnie przedmiotową decyzją ustalono odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia w/w nieruchomości na łączną kwotę: 65.821 zł; 2) Naczelnik Miasta [...] i Gminy [...] decyzją Nr [...] z dnia 3 listopada 1979 r. przekazał nieodpłatnie w użytkowanie na czas nieokreślony Państwowej Szkole [...] w Z. nieruchomość, oznaczoną m. in. jako działka ewid. [...] obr. [...]. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, iż: "Nieruchomość będąca przedmiotem przekazania wraz z zabudowaną nieruchomością przekazaną Państwowej Szkole [...] na podstawie decyzji Zarządu Gospodarki Terenami w Z. z dnia 24 maja 1977 r., znak [...], jest przeznaczona, zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny z dnia 28 maja 1975 r. znak [...] na adaptację istniejących budynków na budynek szkolny i cele związane z działalnością Szkoły"; 3) Zgodnie z sentencją w/w decyzji wywłaszczeniowej z dnia 7 kwietnia 1978 r., Nr [...], nieruchomość oznaczona jako działka ewid. [...] obr. [...], została wywłaszczona "na cele oświatowe". W uzasadnieniu w/w decyzji doprecyzowano iż, wywłaszczenie nastąpiło: "na cele oświatowe, zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego Nr [...] z dnia 26.05.1975r."; mimo podejmowanych inicjatyw dowodowych do akt sprawy nie udało się pozyskać odpisu decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia 29 maja 1975 r., Nr [...] o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, co potwierdzają: pismo Urzędu Miasta [...] z dnia 24 września 2015 r., Nr [...], z dnia 3 grudnia 2015 r., Nr [...], z dnia 15 lipca 2016 r., Nr [...], pismo Archiwum Narodowego w K. z dnia z dnia 3 sierpnia 2015 r., Nr [...], pismo Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 27 listopada 2015 r., Nr [...]; brak jest zatem dokumentów i dowodów pozwalających na uszczegółowienie "celów oświatowych", jakie miały zostać zrealizowane w obszarze nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...]. W tej sytuacji przyjąć należy "cele oświatowe" jako cel wywłaszczenia nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...]; 4) W oparciu o przesłany z Sądu Rejonowego w Z. odpis zupełny księgi wieczystej Kw [...] prowadzonej dla nieruchomości, oznaczonej m. in. jako działka ewid. [...] obr. [...], ustalono, iż w dniu 7 kwietnia 1978 r., właścicielem hipotecznym nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...], ujawnionym Dziale II tejże księgi wieczystej, pozostawała H. B. , córka I. i C.; 5) W oparciu o postanowienie Sądu Rejowego w Z. z dnia 22 września 1988 r., sygn. akt [...], ustalono, iż spadek po H. B. zd. W. zmarłej dnia [...] września 1984 r., na podstawie ustawy nabył w całości syn A. B. ; 6) W oparciu o postanowienie Sądu Rejowego w Z. z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt [...], ustalono, iż spadek po A. B. , na podstawie testamentu holograficznego z dnia [...] kwietnia 2005 r., nabyła w całości L. Z.; 7) W oparciu o odpis zupełny księgi wieczystej Kw [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Z. dla nieruchomości, oznaczonej m. in. jako działka ewid. [...] obr. [...], w szczególności zapisy działu II tejże księgi wieczystej ustalono, iż w dniu 24 sierpnia 1998 r. "na wniosek z dnia 3 lutego 1998r. Dz. Kw [...] i na podstawie decyzji Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...] z dnia 3 listopada 1979r nr [...] - karta 4-6 i zarządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 30 sierpnia 1996r. Dz. U nr 6, poz. 32) (...) omówienie: skreślono słowa: "Państwowej Szkoły [...] w Z." - wpisano zarząd przedmiotowej nieruchomości przysługujący Zespołowi Państwowych Szkół [...] w Z.; 8) W oparciu o m. in.: decyzję Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...] Nr [...] z dnia 3 listopada 1979 r.; pismo Z. Z. (Dyrektor Zespołu Państwowych Szkół [...] w Z.) z dnia 26 sierpnia 2016 r., wraz z załącznikami w postaci kopii zdjęć z imprez szkolnych; oględziny nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...] przeprowadzone w trakcie rozpraw administracyjnych z dnia [...] maja 1991 r. oraz z dnia [...] września 2000 r., wyjaśnienia złożone przez L. D. (ówczesną dyrektor Zespołu Państwowych Szkół [...] w Z.) – ustalono, iż po wywłaszczeniu na rzecz Państwa nieruchomość oznaczona jako działka ewid. [...] obr. [...] przekazana została ówczesnej Państwowej Szkole [...] w Z. i od czasów przekazania była wykorzystywana na potrzeby istniejącej szkoły; tym samym nieruchomość, oznaczona jako działka ewid. [...] obr. [...], została zagospodarowana i wykorzystana zgodnie z celem wywłaszczenia, tj. "celami oświatowymi", w terminie określonym w art. 137 ust. 1 pkt 1 z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 z późn. zm.); 9) Zgodnie z pozyskanym z Sądu Rejonowego w Z. odpisem zwykłym księgi wieczystej [...], właścicielem nieruchomości, oznaczonej m. in. jako działka ewid. [...] obr. [...], ujawnionym w Dziale II tejże księgi wieczystej, pozostaje Skarb Państwa, przy czym nieruchomość ta znajduje się w zarządzie Zespołu Państwowych Szkół [...] w Z.. W obliczu tych ustaleń organ I instancji skonkludował, że w aktualnym stanie prawnym, brak jest możliwości wydania orzeczenia o zwrocie nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...]. Działając na skutek odwołania L.Z., Wojewoda opisaną na wstępie decyzją z dnia 4 października 2018 r., znak [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 25 listopada 2016 r., znak [...] W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy, przytoczywszy ustalenia faktyczne organu I instancji, wskazał na art. 136 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt P 38/11. W ocenie Wojewody w niniejszej sprawie spełnione zostały dwie podstawowe przesłanki, bez zaistnienia których nie jest możliwe orzeczenie o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Po pierwsze, działka nr [...], obr. [...] została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa decyzją Naczelnika Miasta [...] z dnia 7 kwietnia 1978 r., znak [...], z przeznaczeniem na cele "oświatowe" zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego z 28 maja 1975 r., znak [...] – a zatem znajdują w stosunku do niej bezpośrednie zastosowanie przepisy 136 i następne u.g.n. Decyzją z dnia 7 kwietnia 1978 r., znak [...], orzeczono również o ustaleniu szkodowania z tytułu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomość na kwotę 65 821,00 zł. W chwili wywłaszczenia, jako właścicielka działki nr [...] obr. [...], ujawniona była H. B. . Z kolei z wnioskiem o zwrot przedmiotowej nieruchomości wystąpił uprawniony do tego A. B. , będący spadkobiercą poprzedniej właścicielki przedmiotowej nieruchomości, zaś obecnie wniosek o zwrot przedmiotowej działki podtrzymuje L.Z. będąca, na podstawie testamentu holograficznego z dnia [...] kwietnia 2005 r. jego spadkobierczynią w całości – co potwierdzają zgromadzone w aktach sprawy, stosowne dokumenty, a tym samym spełniona została druga z przesłanek zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Analizując kwestię zbędności wywłaszczonej nieruchomości na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, Wojewoda wskazał, że zgodnie z pozyskaną do akt sprawy kserokopią decyzji Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...], znak [...], z dnia 3 listopada 1979 r. przekazana została nieodpłatnie w użytkowanie na czas nieokreślony Państwowej Szkole [...] w Z. m. in. działka nr [...], poł. w obr. [...]. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, iż "nieruchomość będąca przedmiotem przekazania wraz z zabudowaną nieruchomością przekazaną Państwowej Szkole [...] na podstawie decyzji Zarządu Gospodarki Terenami w Z. z 24 maja 1977 r., znak [...], jest przeznaczona, zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny z 28 maja 1975 r. znak [...] na adaptację istniejących budynków na budynek szkolny i cele związane z działalnością Szkoły". Organ I instancji, pomimo czynionych poszukiwań m. in. w Urzędzie Miasta [...] i Archiwum Narodowym w K., nie pozyskał do akt sprawy odpisu decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia 29 maja 1975 r., znak [...], o zatwierdzeniu planu realizacyjnego. W związku z powyższym Starosta [...] przyjął, iż doprecyzowanie celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w oparciu o uzasadnienie decyzji Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...] znak [...] z 3 listopada 1979 r. jako "cele oświatowe" zgodnie z decyzją Naczelnika Miasta [...] i Gmina [...] o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu z dnia 7 kwietnia 1978 r., znak [...] "Cele oświatowe", na jakie przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona i przekazana Państwowej Szkole [...] w Z. decyzją Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...] znak [...] z dnia 3 listopada 1979 r., zgodnie ze stanem faktycznym i pozyskanymi przez organ I instancji dowodami w sprawie – zostały zrealizowane. Państwowa Szkoła [...] w Z. otrzymała w celu "adaptacji istniejących budynków na budynek szkolny i cele związane z działalnością Szkół" także inne nieruchomości, które w połączeniu z przedmiotową działką stanowią obiekt pod nazwą Państwowa Szkoła [...] w Z.. Działka nr [...] obr. [...] stanowiąca teren przekazany przez Skarb Państwa ww. decyzją z dnia 3 listopada 1979 r. Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...] znak [...] wskazana była do wykorzystania na "cele oświatowe" i do takich celów przedmiotowa działka jest wykorzystywana, bowiem jak wynika z załączonej dokumentacji działka nr [...] w obrębie [...] od początku istnienia szkoły stanowi ogród, w którym z uwagi na specyficzny, artystyczny profil kształcenia, wykorzystywana jest do prowadzenia zajęć artystycznych oraz jako boisko szkolne na potrzeby uczniów. Powyższa działka włącznie z działką zabudowaną budynkiem szkolnym przy ulicy [...] została ogrodzona na początku lat 80-tych, zaś w późniejszym okresie wybudowano na niej altanę wykorzystywaną do chwili obecnej w celu prowadzenia zajęć artystycznych. Zdaniem Wojewody ustalenia poczynione przez organ I instancji zasługują na aprobatę, bowiem jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, od samego początku przedmiotowa działka stanowiła obszar będący integralną częścią Państwowej Szkoły [...] w Z., wykorzystywany do "celów oświatowych" zgodnie z decyzją Naczelnika Miasta [...] z 7 kwietnia 1978 r., znak [...], o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w Z. i odszkodowaniu. Należy bowiem mieć na względzie, iż m. in. działka nr [...] obr. [...] wraz z nieruchomością zabudowaną przekazaną Państwowej Szkole [...] na podstawie decyzji Zarządu Gospodarki Terenami w Z. z 24 maja 1977 r., znak [...], była przeznaczona na adaptację istniejących budynków na budynek szkolny i cele związane z działalnością Szkoły. Celu wywłaszczenia określonego jako "cel oświatowy" nie można rozpatrywać w oderwaniu od całości obiektu, jakim obecnie jest Zespół Państwowych Szkół [...] w Z., bowiem istotne funkcje oświatowe pełnią również obiekty przyszkolne wykorzystywane do zajęć dydaktycznych, np. boisko czy – jak w tym przypadku – altana wystawienniczo-koncertowa. Taki sposób wykorzystywania przedmiotowej działki zaistniał od momentu jej wywłaszczenia i przekazania działki nr [...] na "cele oświatowe", związane z powstającą wówczas Państwową Szkołą [...] w Z., jak i w okresie późniejszym aż do dzisiaj. Kontynuując argumentację, Wojewoda podkreślił, że pierwszym i najważniejszym (podstawowym) warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest jej zbędność na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej. Istota zbędności polega na tym, że cel wywłaszczenia nie jest i nie był nigdy zrealizowany na nieruchomości wnioskowanej o zwrot. Jeśli natomiast cel wywłaszczenia został tak jak w przedmiotowej sprawie osiągnięty, fakt ten nie pozwala na uznanie tej nieruchomości za zbędną na cel wywłaszczenia, co pozwalałoby na jej zwrot na rzecz byłego właściciela w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n. Z punktu widzenia art. 137 u.g.n. istotnym jest tylko, czy cel wywłaszczenia został zrealizowany, tj. zamierzony sposób zagospodarowania nieruchomości będącej przedmiotem postępowania wywłaszczeniowego został osiągnięty. Obojętnym jest natomiast kto i w oparciu o jaki tytuł realizował cele wywłaszczenia oraz z nieruchomości wywłaszczonej korzystał. Pismem z dnia 8 listopada 2018 r. L.Z. zaskarżyła powyższą decyzję Wojewody z dnia 4 października 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 137 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez ich niewłaściwe niezastosowanie i przyjęcie, że wywłaszczona nieruchomość nie stała się zbędna na cel wywłaszczenia, albowiem cel ten został zrealizowany w terminach przewidzianych prawem. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej. Zgodnie z art. 136 ust. 3 zd. 1 z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (obecnie tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2204, dalej "u.g.n.") poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Wedle art. 137 ust. 1. u.g.n. nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Jeżeli cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część (art. 137 ust. 2 u.g.n.). Powołane przepisy stanowią determinantę prawną zaskarżonej decyzji, aczkolwiek jej istotnym uzupełnieniem jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt P 38/11 (Dz. U. poz. 376), w wyniku którego art. 137 ust. 1 pkt 2 utracił moc z dniem 24 marca 2014 r. w zakresie, w jakim za nieruchomość zbędną uznaje nieruchomość wywłaszczoną przed 27 maja 1990 r., na której w dniu złożenia wniosku o zwrot, a nie później niż przed 22 września 2004 r. zrealizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Na tyle powyższych przepisów rysują się trzy przesłanki zwrotu wywłaszczonej nieruchomości: nabycie tejże nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego w drodze wywłaszczenia, wystąpienie o zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców, zbędność nieruchomości na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. W niniejszej sprawie dwie pierwsze przesłanki zostały zweryfikowane pozytywnie i są w istocie bezsporne. Postępowanie wyjaśniające oraz spór ogniskują się na przesłance trzeciej, przy czym obejmuje ona dwa zagadnienia: ustalenie określonego w decyzji celu wywłaszczenia i ocenę, czy nieruchomość jest zbędna na ten cel – z uwzględnieniem ustawowych definicji odnośnych pojęć i ugruntowanego sposobu ich rozumienia. Przede wszystkim zaznaczyć wypada, że – zdaniem Sądu – prawidłowa jest ocena dowodów i ustalenia faktyczne organu I instancji oraz Wojewody w zakresie celu wywłaszczenia i w zakresie sposobu zagospodarowania nieruchomości po wywłaszczeniu. Gdy idzie o wspomniany cel, jako trafna jawi się konstatacja – oparta przede wszystkim na analizie decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia 7 kwietnia 1978 r. znak [...] oraz decyzji Naczelnika Miasta [...] i Gminy [...] Nr [...] z dnia 3 listopada 1979 r. – że przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona na cele oświatowe. Gdy zaś idzie o sposób zagospodarowania nieruchomości po wywłaszczeniu, to nie budzą wątpliwości ustalenia organu I instancji oraz Wojewody, w świetle których już w 1979 roku została ona przekazana ówczesnej Państwowej Szkole [...] w Z. i od tego czasu do chwili obecnej jest wykorzystywana na potrzeby szkoły. Działka ewid. [...] obr. [...] od początku istnienia szkoły stanowi ogród, w którym z uwagi na specyficzny, artystyczny profil kształcenia, wykorzystywana jest do prowadzenia zajęć artystycznych oraz jako boisko szkolne na potrzeby uczniów. Działka ta włącznie z działką zabudowaną budynkiem szkolnym przy ulicy [...] została ogrodzona na początku lat 80-tych, zaś w późniejszym okresie wybudowano na niej altanę wykorzystywaną do chwili obecnej w celu prowadzenia zajęć artystycznych. Ocena powyższych okoliczności faktycznych przez pryzmat relewantnych norm materialnych pozwala w sposób niewątpliwy stwierdzić realizację celu określonego w decyzji o wywłaszczeniu. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, w myśl którego na przedmiotowej nieruchomości zrealizowano cel wywłaszczenia i w związku z tym nie można jej uznać za zbędną na ten cel, w rozumieniu art. 137 u.g.n., i orzec o jej zwrocie na rzecz wnioskodawcy. Sformułowana przez Wojewodę ocena została poparta przekonującą argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przepisy art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami zostały przez Wojewodę prawidłowo zinterpretowane i zastosowane, wobec czego zarzut skargi jawi się jako niezasadny. W szczególności organ odwoławczy nie popełnił żadnego błędu na etapie subsupmcji ustalonego stanu faktycznego pod hipotezę wynikającej ze wspomnianych przepisów normy. Dotyczy to także kwalifikacji przedmiotowej nieruchomości jako takiej, która nie stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu w rozumieniu art. 136 ust. 3 u.g.n. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.