II SA/Kr 1584/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Mirosław Bator Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. W dniu [....] 2008 r. do organu administracji architektoniczno-budowlanej wpłynął wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych firmy "[....] " [....] na działce nr: [....] obr. [....] przy ul. [....] w T. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezydent Miasta T. decyzją Nr [....] z dnia 12 maja 2008 r. znak: [....] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla zamierzenia budowlanego, obejmującego przebudowę i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych wraz z instalacjami wewnętrznymi na terenie położonym w . przy ul. [....] ; działki nr [....], [....], obręb [....] . Wojewoda [....] po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez S.K. decyzją z dnia 14 lipca 2008 r. znak: [....] uchylił decyzję Prezydenta Miasta T. Nr [....] z dnia 12 maja 2008 r. znak: [....] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W ponownym postępowaniu administracyjnym inwestor pismem z dnia [....] 2008 r. uzupełnił i skorygował wniosek z dnia [....] 2008 r. i wniósł o wydanie pozwolenia na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych wraz z instalacjami wewnętrznymi na działkach numer [....] i [....] obręb [....] przy ul. [....]. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezydent Miasta T. decyzją Nr [....] z dnia 21 stycznia 2009 r. znak: [....] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla zamierzenia budowlanego, obejmującego remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych wraz z instalacjami wewnętrznymi (wodociągową, kanalizacyjną, c.w.u., c.o., gazową i elektryczna z odcinkiem podziemnym zalicznikowym) na terenie położonym w T. przy ul. [....] - działki nr [....] , [....], obręb [....] . Na skutek wniesionego odwołania Wojewoda [....] decyzją z dnia 26 marca 2009 r. znak: [....] uchylił decyzję Prezydenta Miasta T. Nr [....] z dnia 21 stycznia 2009 r. znak: [....] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zdaniem organu II instancji nadal wątpliwości budziło nazwanie przedsięwzięcia rozbudową budynków socjalno-magazynowych w sytuacji, gdy inwestor legitymuje się decyzją o pozwoleniu na użytkowanie wyłącznie obiektów magazynowych (blaszanych), a jak sam przyznaje faktycznie dokonano zmiany sposobu użytkowania obiektów. Zachodziła więc konieczność wyjaśnienia czy zmiana ta bez zgłoszenia w trybie art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego jest zgodna z prawem. Wojewoda [....] podniósł, że dokumentacja architektoniczno-budowlana dołączona do wniosku jest niekompletna i nie przedstawia czytelnie i precyzyjnie zamiarów inwestora. Nie jest remontem wykonanie nowego obiektu po uprzedniej rozbudowie budynku w poziomie i pionie, a wykonanie nadbudowy obiektu usytuowanego w odległości 0,51 m od granicy działki nastąpiłoby z rażącym naruszeniem przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690 z późn. zm.). Rozpatrując ponownie sprawę postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009 r. znak [....] nałożono na inwestora Firmę "[....] " [....] [....] obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym remontu i rozbudowy budynków socjalno-magazynowych wraz z instalacjami zewnętrznymi na działkach numer [....],[....], obr. [....] w T. poprzez przedłożenie wymienionych w treści postanowienia dokumentów. Pismem z dnia [....] 2009 r. (tj. w terminie zakreślonym w w/w postanowieniu) inwestor zmienił swój wniosek z dnia [....] 2008 r. i wystąpił o wydanie pozwolenia na "rozbudowę murowanego budynku socjalno-magazynowego Firmy [....] przy ul. [....] w T. na działkach numer [....] i [....] obr. [....] łącznie z instalacjami wewnętrznymi wod-kan, co, gaz i elektrycznej". Do wniosku dołączono m.in. kserokopię decyzji Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w K. Delegatura w T. z dnia 19 maja 2009 r., znak: [....] zezwalającej na realizację remontu i rozbudowy budynków socjalno-magazynowych firmy "[....] " na działkach nr [....] i [....] w obrębie [....] przy ul. C. Następnie postanowieniem Prezydenta Miasta T. z dnia 18 czerwca 2009 r., znak: [....] nałożono na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym poprzez przedłożenie opinii rzeczoznawcy rozstrzygającej kluczowe zagadnienie, czy zmiana sposobu użytkowania budynku garażowego na socjalno-magazynowy była zmianą w rozumieniu art. 71 ustawy Prawo budowlane i czy zmieniły się warunki sanitarno-higieniczne i BHP. W dniu [....] 2009 r. wpłynęło do organu pismo inwestora wraz z opinią Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [....] Oddział w T. z dnia 25 czerwca 2009 r., znak: [....] . Prezydent Miasta T. decyzją Nr [....] , znak: [....] z dnia 9 lipca 2009 r. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. Nr 156 z 2006 r., póz. 1118 ze zm.) zatwierdził projekty budowlane i udzielił Firmie "[....] " [....] , pozwolenia na rozbudowę murowanego budynku socjalno-magazynowego wraz z instalacjami wewnętrznymi (wodociągową, kanalizacyjną, c.o., gazową i elektryczną odcinkiem podziemnym, zalicznikowym) na działkach nr [....] , [....]. obręb [....] przy ul. [....] w T. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż projektowana rozbudowa budynku socjalno-magazynowego z instalacjami wewnętrznymi jest zgodna z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta T. nr [....] , znak: [....] z dnia 17 maja 2006 r. o warunkach zabudowy na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych z budową przyłączy. Pozostałe budynki magazynowe blaszane istniejące na działce i przylegające do budynku murowanego od strony południowej są przewidziane do remontu, który będzie realizowany, podobnie jak budowa przyłączy, w trybie zgłoszenia. Stwierdzono też, że dokonana przez inwestora zmiana sposobu użytkowania istniejącego murowanego budynku garażowego z częścią gospodarczą na budynek socjalno-magazynowy, bez dokonanego zgłoszenia w trybie art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego jest zgodna z prawem. Od decyzji organu pierwszej instancji odwołanie w ustawowym terminie do Wojewody [....] złożył S.K. Wojewoda [....] decyzją z dnia 10 września 2009 r., znak: [....] , działając na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. Nr 156 z 2006 r., póz. 1118 z późn. zm) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 9 lipca 2009 r., znak [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Firmie "[....] " [....] , ul. [....] , pozwolenia na rozbudowę murowanego budynku socjalno-magazynowego wraz z instalacjami wewnętrznymi na działkach nr [....],[....], obręb [....] w T. Organ odwoławczy uznał, że zakwestionowaną decyzję wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ stwierdził, iż w świetle przedłożonej w organie opinii, w której szczegółowo opisano funkcję poszczególnych pomieszczeń oznaczonych nr 01, 02, 03 i 10 murowanego budynku wybudowanego jako garażowo-magazynowy, przedmiotowy budynek faktycznie jest użytkowany jako socjalno-magazynowy. Zdaniem autora opinii dokonana zmiana przeznaczenia nie jest zmianą sposobu użytkowania stosownie do zapisu art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wymagającą zgłoszenia właściwemu organowi. Wskazano, że projekt rozbudowy obiektu dotyczy więc zarówno zastanego już sposobu użytkowania terenu jak również zastanej funkcji obiektów, których rozbudowa jest możliwa, ponieważ do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono ostateczną decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 17 maja 2006 r., znak [....], o ustaleniu warunków zabudowy na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych z budową przyłączy na działkach nr [....] i [....] obręb [....] , która wiąże strony i organy administracji architektoniczno-budowlanej. Wniosek S.K. z dnia 14 czerwca 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 17 maja 2006 r. został rozpatrzony poprzez wydanie ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 22 września 2008 r., znak [....] , o odmowie stwierdzenia jej nieważności. Organ podniósł, iż rozstrzygnięciem organu objęto także działkę nr [....], ponieważ została ona ujęta we wniosku inwestora o pozwolenie na budowę i organ nie mógł orzekać wbrew jego treści, zawężając zakres inwestycji. Podano, że zakwestionowana decyzja rozstrzyga nie tylko o pozwoleniu na budowę obiektu kubaturowego, ale także o pozwoleniu na budowę instalacji wewnętrznych, w tym elektrycznej z kablowym odcinkiem podziemnym, zalicznikowym, zlokalizowanym także na działce nr [....]. Wskaźnik udziału powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy obejmuje również powierzchnię działki nr [....] objętej wnioskiem. Dalej organ wywodził, iż warunek określony w decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 17 maja 2006 r., znak [....] , o ustaleniu warunków zabudowy na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych z budową przyłączy na działkach nr [....] i [....] obręb [....] w T. , zawarty w punkcie 2b) decyzji, a dotyczący formy architektonicznej obiektów wnioskowanej inwestycji, wynika z pisma [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 7 grudnia 2005 r., znak [....], który dopuszcza na ww. działkach budowę budynku wyłącznie parterowego z formą dostosowaną do architektury willi - frontowego budynku mieszkalnego z 1939 r. autorstwa arch. S. Warunek dotyczący odpowiedniej formy architektonicznej projektowanego obiektu został spełniony, ponieważ w toku prowadzonego postępowania inwestor przedłożył decyzję [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. o zezwoleniu na realizację remontu i rozbudowy budynków socjalno-magazynowych na działkach nr [....],[....], w obrębie [....] według dokumentacji projektowej arch. M.N. , wykonanej w maju 2009 r., którą to decyzję przytoczono w uzasadnieniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ zauważył, iż decyzja o ustaleniu warunków zabudowy obejmuje teren działek nr [....],[....], który jest tożsamy z granicą opracowania oznaczoną w projekcie zagospodarowania terenu ujętego jako własność inwestora, zatem zwrócenie uwagi na konieczność zachowania odległości zabudowy od granicy pomiędzy nimi, jest nieistotne w kontekście art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, ponieważ obie działki objęte są już obszarem oddziaływania w rozumieniu art. 3 pkt 20 ww. ustawy. Reasumując organ podał, iż z uwagi na spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 4 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego nie było podstaw do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę murowanego budynku socjalno-magazynowego wraz z instalacjami wewnętrznymi na działkach nr [....],[....], obręb [....] w T. Na powyższą decyzję Wojewody [....] z dnia 10 września 2009 r., znak: [....] skargę w ustawowym terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie SD.K. zarzucając brak zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz istniejącym stanem faktycznym na działce nr [....] przy ul. [....] w T. Zdaniem strony skarżącej budynki, nazwane w decyzji socjalno-magazynowymi, są faktycznie blaszanymi garażami wybudowanymi przed 1995 r. bez pozwolenia na budowę niezgodnie z wówczas obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta T. Dlatego wnioskiem z dnia [....] 2008 r. skarżący zwrócił się do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 12 czerwca 2002 r., znak [....] o pozwoleniu na użytkowanie 4 blaszanych obiektów magazynowych wybudowanych na działce nr [....] obręb [....] . Do dnia wniesienia skargi wniosek ten nie został rozpatrzony. Strona skarżąca przytacza decyzje organu pierwszej instancji z dnia 12 maja 2008 r. i z dnia 21 stycznia 2009 r., które zostały uchylone decyzjami Wojewody [....] z dnia 14 lipca 2008 r. i z dnia 26 marca 2009 r., a ich przedmiotem było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych wraz z instalacjami wewnętrznymi na działkach nr [....],[....], obręb [....] i po ponownym rozpatrzeniu sprawy udzielenie pozwolenia na budowę obejmujące remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych wraz z instalacjami wewnętrznymi na działkach j w. S.K. zarzuca ponadto, iż decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia 17 maja 2006 r. o warunkach zabudowy została wydana bez uprzedniego wykonania stosownych analiz wynikających z obowiązujących przepisów oraz przyjmuje jako przedmiot sprawy rozbudowę budynków socjalno-magazynowych na działce nr [....] , które zostały uprzednio zalegalizowane jako blaszane obiekty magazynowe. Zdaniem skarżącego budynek garażowy jest użytkowany jako budynek socjalno-magazynowy bez wymaganego zgłoszenia jego zmiany sposobu użytkowania w trybie art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, a wiec przypisywanie mu nazwy budynku socjalno-magazynowego także w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest nieprawne. Poza tym działka nr [....] , będąca także przedmiotem rozstrzygnięcia, nie jest przewidziana do zabudowy, a projektowana rozbudowa jest niedopuszczalnie zbliżona do jej granicy. Odległość rozbudowanego budynku od istniejącego budynku mieszkalnego strony skarżącej winna wynosić 8m, a nie 4m jak w projekcie zagospodarowania działki. Nie zlecono także inwestorowi rozbudowy, aby wykazał na rysunkach elewacji projektowanej rozbudowy formę dostosowaną do architektury willi istniejącej na działce nr [....] , zgodnie z warunkiem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych, które nie powinny być lokalizowane w obrębie zabudowy mieszkaniowej ze względu na swą uciążliwość oraz zmniejszenie wartości istniejących budynków mieszkalnych i działek budowlanych. Odpowiadając na zarzuty skargi Wojewoda [....] wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując stanowisko zgodnie z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji. Dodano, że w okolicznościach, gdy budynek mieszkalny strony skarżącej posiada ścianę pełną bez otworów w granicy działki, a projektowana rozbudowa budynku socjalno-magazynowego, usytuowanego w odległości 3m od granicy działki, zwrócona jest w stronę tej granicy także ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych, spełnione są wymogi odległościowe dotyczące zachowania wymaganej odległości pomiędzy budynkami, wynikające z obowiązujących przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Podstawową kwestią konsekwentnie sygnalizowaną przez skarżącego w toku dotychczasowego postępowania administracyjnego i wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w świetle obowiązującego prawa dopuszczalne jest udzielnie pozwolenia na rozbudowę obiektu, którego kwalifikacja prawna (oparta np. na ostatecznych aktach administracyjnych) nie odpowiada charakterowi faktycznego użytkowania obiektu, a inwestor występując o pozwolenie na rozbudowę takiego obiektu, kwalifikuje ten obiekt według kryterium faktycznego użytkowania i co do tak określonego obiektu domaga się pozwolenia na rozbudowę. W ocenie Sądu zarówno obowiązujące prawo, jak i zasady logicznego rozumowania nie uzasadniają poglądu o dopuszczalności rozbudowy obiektu, który w świetle prawa nie istnieje w tym sensie, że obowiązujące prawo faktycznie istniejący obiekt kwalifikuje inaczej niż czyni to inwestor we wniosku o rozbudowę obiektu. W świetle dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy niewątpliwe jest jedynie to, że budynek, którego dotyczył wniosek (po jego modyfikacji pismem z dnia .......2009 r.) jest budynkiem murowanym. Nie został natomiast ustalony prawny charakter tego obiektu. W projekcie budowlanym autorstwa mgra inż. arch. M.N. dołączonym do pierwotnego wniosku z dnia 29 lutego 2008 r. obiekt ten został określony jako "budynek istniejący parterowy, niepodpiwniczony (adaptowany zespół garaży 40-letni) funkcja parteru w całości magazynowa" (k. 17 akt administracyjnych, str. 6 projektu). W zmodyfikowanym projekcie budowlanym tego samego autora przedłożonym w styczniu 2009 r. (k. 36, str. 4), przedmiotowy budynek zawierający pomieszczenia oznaczone jako 01, 02, 03 i 10 określony został jako "wybudowany jako garaż dwustanowiskowy z magazynem gospodarczym i magazynem na narzędzia utrzymania terenu ... nazwany przez inwestora socjalno-magazynowym". Również w projekcie budowlanym z maja 2009 r. obiekt ten określony jest jako garaż z pomieszczeniami gospodarczymi użytkowany jako socjalno-magazynowy (k. 58, str. 4). Wojewoda [....] w uzasadnieniu decyzji z dnia 14 lipca 2008 r., znak: [....] sygnalizował, że zarówno istniejący budynek magazynowy murowany, jak i magazyny blaszane nie mają socjalnego przeznaczenia (k. 21), w uzasadnieniu decyzji z dnia 26 marca 2009 r., znak: [....] podnosił, że "wątpliwości budzi nazwanie przedsięwzięcia rozbudową budynków socjalno-magazynowych w sytuacji, gdy inwestor legitymuje się decyzją o pozwoleniu na użytkowanie wyłącznie obiektów magazynowych (blaszanych)" (k. 41, str. 3). Z akt sprawy wynika również, że inwestor nigdy nie występował o zmianę sposobu użytkowania obiektu murowanego wybudowanego jako garażowy z częścią gospodarczą, a pozwolenie na użytkowanie z dnia 12 czerwca 2002 r. dotyczy budynków blaszanych (pismo J.W. z dnia .....maja 2009 r., k. 44). Skarżący w pismach procesowych składanych w toku postępowania administracyjnego podnosi, że przedmiotowy obiekt o wymiarach 8,47m x 6,34m wybudowany został jako garaż dwustanowiskowy z częścią gospodarczą (k. 32, k. 47, k. 61). Z koeli inwestorzy w piśmie z dnia [....] 2009 r. podnoszą, że "o nazwie budynku, tj. socjalno-magazynowy decyduje faktycznie jego użytkowanie (...) murowany budynek garażowy z częścią gospodarczą nie pełni funkcji garażowej od co najmniej końca ubiegłego stulecia częściowo nawet nie mógłby pełnić funkcji garażowej z uwagi na zabudowany jeden z wjazdów do budynku tzw. Magazynem Przejściowym" (k. 63). W konsekwencji należy stwierdzić, iż prawny charakter przedmiotowego obiektu nie został wyjaśniony. Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że obiekt ten od czasu jego wybudowania nie był przedmiotem postępowań administracyjnych i że obecnie wykorzystywany jest na cele magazynowo-socjalne. Nie podjęto jednak żadnych prób dotarcia do dokumentacji pozwalającej ustalić kwalifikację prawną obiektu, tzn. czy w istocie wybudowany został jako garaż, jako garaż z częścią magazynową, czy też jako garaż z częścią gospodarczą. Nawet gdyby jednak oprzeć się wyłącznie na oświadczeniach stron postępowania, to przyjąć należy, że przedmiotowy obiekt nie został wybudowany jako obiekt socjalno-magazynowy. Wszelkie rozstrzygnięcia, w tym indywidualne akty administracyjne, odnoszące się do tego obiektu, muszą uwzględniać ten stan rzeczy. Okoliczność, że na skutek rozbudowy obiektu garażowego (garażowo-magazynowego, garażowo-gospodarczego) może powstać obiekt o innym charakterze, np. magazynowo-socjalny, magazynowo-mieszkalny, magazynowo-usługowy, itp. nie zmienia faktu, że przed dokonaniem rozbudowy takiego obiektu jest on wyłącznie obiektem garazowym. Nie ma w tym stanie rzeczy znaczenia okoliczność, w jaki faktycznie sposób – i czy dzieje się to zgodnie z obowiązującym prawem – obiekt jest użytkowany. Oznacza to, że wydanie pozwolenia na rozbudowę obiektu magazynowo-socjalnego na działce nr [....] obręb [....] w stosunku do przedmiotowego obiektu murowanego było niedopuszczalne, skoro nie ma na tej działce murowanego obiektu magazynowo-socjalnego. W kontekście powyższych uwag należy stwierdzić, że pogląd organów o tym, że przedmiotowy obiekt ma charakter obiektu magazynowo-socjalnego jest z punktu widzenia niniejszej sprawy nieuzasadniony. Konieczne jest również w niniejszej sprawie jednoznaczne ustalenie rzeczywistego charakteru i zakresu inwestycji objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na rozbudowę obiektu. Wprawdzie we wniosku zmodyfikowanym przez inwestora pismem z dnia [....] 2009 r. inwestycja jest określona jako "rozbudowa murowanego budynku socjalno-magazynowego Firmy [....] przy ul. C. w T. na działkach numer [....] i [....] obr. [....] łącznie z instalacjami wewnętrznymi wod-kan, co, gaz i elektrycznej", to z dokumentacji dołączonej do wniosku (zwłaszcza z treści projektu budowlanego - projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego) może wynikać wniosek, że wolą inwestora jest rozbudowa istniejącego obiektu w sposób dopiero czyniący z niego obiekt "socjalno-magazynowy". Okoliczność ta wymaga weryfikacji, gdyż charakteru i zakresu wnioskowanej inwestycji nie można domniemywać, a rzeczą organów jest ustalenie, jaki w istocie obiekt podlega rozbudowie i jaka w kontekście tych ustaleń jest rzeczywiste stanowisko wnioskodawców. O ile bowiem rozbudowa przedmiotowego obiektu nie może być kwalifikowana jako rozbudowa budynku socjalno-magazynowego, to nie jest wykluczona dopuszczalność rozbudowy istniejącego obiektu garażowego (garażowo-magazynowego, garażowo-gospodarczego) o część magazynowo-socjalną. Z projektu budowlanego wynika, że właśnie rozbudowa o taką część istniejącego obiektu murowanego jest istotą starań inwestorów występujących o pozwolenie na budowę. Jednakże w sytuacji jednoznacznego wskazania przez inwestora, że przedmiotowa inwestycja ma mieć charakter rozbudowy murowanego budynku "socjalno-magazynowego" nie będzie podstaw do wydania decyzji zezwalającej na wnioskowaną rozbudowę. Wydanie takiej decyzji byłoby nieuzasadnione nie tylko z wyżej wskazanych powodów, ale także dlatego, że stanowiłoby ona swoistą akceptację dokonanej przez inwestora zmiany charakteru prawnego przedmiotowego obiektu z pominięciem obowiązujących w tym zakresie procedur. Budynek garażowy użytkowany w innych celach niż garażowe nawet zgodnie z prawem nie przestaje być z prawnego punktu widzenia budynkiem garażowym. Natomiast w sytuacji deklaracji inwestora, że w istocie wniosek dotyczy rozbudowy istniejącego murowanego budynku o część magazynowo-socjalną, będzie istniała podstawa do przeprowadzenia postępowania w tej kwestii. W konsekwencji organ administracji obowiązany będzie również do oceny zgodności - na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego - projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta T. nr [....] , znak: [....] z dnia 17 maja 2006 r. o warunkach zabudowy na remont i rozbudowę budynków socjalno-magazynowych z budową przyłączy, mając na uwadze, że decyzja o warunkach zabudowy dotyczy zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Ustalenie warunków zabudowy dla rozbudowy budynku socjalno-magazynowego oznacza zatem ustalenie warunków dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na zrealizowaniu w przyszłości na przedmiotowym terenie budynku socjalno-magazynowego. Podkreślić jednak należy, że pozwolenie na budowę (rozbudowę) obiektu budowlanego może dotyczyć obiektu, na który wcześniej inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy (w odniesieniu do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy). Zmiana zamierzonej funkcji obiektu budowlanego wymaga precyzyjnej analizy wykazującej, że funkcja określona we wniosku o pozwolenie na rozbudowę, a potem w samej decyzji o pozwoleniu na rozbudowę, mieści się w funkcji obiektu analizowanej na etapie ustalania warunków zabudowy. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarga zasługiwała na uwzględnienie bez względu na zasadność pozostałych – poza wyżej przeanalizowanym - podnoszonych w niej zarzutów. Należy zasygnalizować, że decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia 12 czerwca 2002 r., znak [....] nie ma w niniejszej sprawie rozstrzygającego znaczenia, gdyż dotyczy obiektów nie objętych wnioskiem wyznaczającym granice niniejszej sprawy, tj. czterech blaszanych obiektów magazynowych, a nie obiektu murowanego. Nie ma tym samym znaczenia okoliczność, że mimo wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone. Ocena zasadności pozostałych zarzutów skargi byłaby na obecnym etapie postępowania przedwczesna w sytuacji, gdy konieczne jest przeprowadzenie w sprawie postępowania wyjaśniającego, a zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały uchylone ze względów procesowych. Nie wyjaśnienie wskazanych wyżej okoliczności miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż bezpośrednio zdeterminowało treść zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W związku z tym zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy nie ustaliły rzeczywistego zakresu wniosku inwestora w kontekście całokształtu przedłożonej przez niego dokumentacji oraz nie wyjaśniły charakteru prawnego obiektu budowlanego, którego ten wniosek dotyczył, czym naruszono zasadę ogólną prawdy obiektywnej określoną w art. 7 k.p.a. i konkretyzującym ją art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którymi w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Uchylenie decyzji obydwu instancji uzasadnione jest koniecznością poszanowania zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, gdyż wskazane wyżej okoliczności wymagające wyjaśnienia obligują do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie. Uwzględniając skargę, Sąd zastosował art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na jego podstawie określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.