II SA/Kr 1585/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 sierpnia 2009r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Skargą z dnia 25 września 2009r. skarżący T. R., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego S. K. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 sierpnia 2009r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 30 czerwca 2009r. ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Korespondencja organów administracyjnych kierowana do T. C. - uczestnika postępowania administracyjnego wracała z adnotacją "adresat nieznany". Zarządzeniem z dnia 8 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał pełnomocnika strony skarżącej pod rygorem zawieszenia postępowania sądowego, do wskazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania aktualnego adresu zamieszkania uczestnika postępowania – T. C.. Wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12.03.2010r. W konsekwencji zakreślony termin 7 dni do wykonania zarządzenia Sądu upłynął w dniu 19.03.2010r. Pełnomocnik strony skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie. Zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. strona ma obowiązek podać w pierwszym piśmie w sprawie miejsce zamieszkania, a w razie jego braku - adres do doręczeń. Stosownie zaś do art. 70 § 1 p.p.s.a. ma również obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń. Niezachowanie tych wymogów ma charakter braków formalnych, które winny zostać uzupełnione na wezwanie przewodniczącego (art. 49 § 1 p.p.s.a.) połączone z poinformowaniem strony o ciążących w tym zakresie obowiązkach (art. 70 § 2 p.p.s.a.). Dopiero po takim wezwaniu połączonym z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do niego można wyciągnąć negatywne konsekwencje w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.), odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), pozostawienia pisma w aktach ze skutkiem doręczenia (art. 70 § 2 p.p.s.a.). W razie niemożności doręczenia pisma w taki sposób należy stosować odpowiednio art. 70 § 2 p.p.s.a. Wobec braku prawidłowego adresu uczestnika postępowania: T. C., który uczestniczył w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie, nie można zawiadomić go o terminie rozprawy. Na zasadzie art. 91 § 1 cyt. wyżej ustawy, o posiedzeniach jawnych zawiadamia się strony na piśmie, które powinno być doręczone co najmniej 7 dni przed posiedzeniem. Niezbędne jest więc dla nadania sprawie dalszego biegu ustalenie aktualnego adresu wszystkich osób będących stronami postępowania sadowoadministracyjnego (są skarżącymi bądź uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego), aby możliwe było doręczenie im zawiadomienia o terminie rozprawy. Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Nie istnieje podstawa prawna dla prowadzenia przez sąd orzekający z urzędu dochodzenia w kierunku ustalania adresów stron i uczestników. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), Sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu, jeżeli na skutek niewykonania przez skarżącego zarządzeń sądu nie można nadać sprawie dalszego biegu. Postępowanie zostanie podjęte po wskazaniu aktualnego adresu T. C.. Jednocześnie zgodnie z brzmieniem art. 130 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd umorzy postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art.125 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zastanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.