II SA/Kr 1587/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Protokolant: starszy referent sądowy Adrianna Garus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi ze skargi P. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 15 października 2025 r., znak: WI-I.7840.9.16.2024.MŁ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Zaskarżoną decyzją Starosty Wadowickiego nr 628/2024 z dnia 6 listopada 2024 r., znak: NBZ.6740.3.58.2023 zatwierdzono J. G. projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielono pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego (kategoria obiektu I) wraz z infrastrukturą techniczną o następujących parametrach technicznych: - powierzchnia zabudowy 133,30 m2 - powierzchnia użytkowa 175,20 m2 - kubatura 788,45 m2 na działce nr [...] w miejscowości Z. W.". Od powyższej decyzji odwołanie złożył M. D., który w szczególności zakwestionował wydanie pozwolenia na budowę dla terenu, którego ukształtowanie wykonano niezgodnie z prawem, w sposób powodujący zmianę stanu wody na gruncie dla gruntów sąsiednich, co do czego toczy się postępowanie przed Burmistrzem Kalwarii Zebrzydowskiej. Decyzją z dnia 15 października 2025 r., znak: WI-I.7840.9.16.2024.MŁ, Wojewoda Małopolski uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nazwy inwestycji - z uwagi na błędnie wskazaną w wyrzeczeniu ilość lokali w projektowanym budynku i w tym zakresie orzekł poprzez określenie prawidłowej nazwy inwestycji obejmującej budowę "budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu I) wraz z infrastrukturą techniczną (...), a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda zgodził się z organem I instancji, że spełnione zostały przesłanki zawarte w art. 35 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), warunkujące udzielenia pozwolenia na budowę. Organ ocenił, że projekt budowlany został opracowany zgodnie z przepisami, przedłożono oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomości na cele budowlane. Część rysunkową PZT wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, sporządzonej przez uprawnionego geodetę. Załączone do projektu budowlanego PZT i PAB zostały opracowane przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska. Teren inwestycji znajduje się poza obszarem Natura 2000, najbliższy teren chroniony przyrodniczo zlokalizowany jest w odległości około 380 m od działki objętej inwestycją. Ze względu na znaczną odległość oraz skalę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia nie ma możliwości wystąpienia oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne oraz obszary Natura 2000 pod względem zanieczyszczeń wody, gleby, powietrza oraz hałasu. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zatem, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z 3 października 2008 r., uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest wymagane (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1112 ze zmianami). Ze względu na wielkość inwestycji i jej przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Teren opracowania nie wchodzi w skład strefy objętej ochroną konserwatorską czy archeologiczną. Na terenie inwestycji brak obiektów zabytkowych podlegających ochronie prawnej. Teren inwestycji zlokalizowany jest poza granicami terenów górniczych, szczególnego zagrożenia powodzią czy zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. Dla terenu inwestycji obowiązuje uchwała nr XIX/203/2016 Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Zarzyce Wielkie na terenie gminy Kalwaria Zebrzydowska ze zmianami. Teren inwestycji znajduje się na terenie oznaczonym symbolem MN.26 - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz w strefie ochrony pośredniej dla ujęcia wody powierzchniowej rzeki S. , którą stanowi cały teren objęty planem. Inwestycja jest zatem zgodna z planistycznym przeznaczeniem terenu. Inwestycja spełnia wymagania planu: - co do ilości miejsc parkingowych: zaprojektowano dwa miejsca postojowe, - co do geometrii i nachylenia dachu: zaprojektowano dach wielospadowy, o jednakowym kącie nachylenia 40ş, pokryty dachówką cementową w odcieniach brązu, - co do wskaźnika powierzchni zabudowy wynoszącego maksymalnie 40 % - zaprojektowano 10,6%, - co do wskaźnika intensywności zabudowy wynoszącego od 0,01 do 0,8 – zaprojektowano 0,24, - co do wysokości budynku wynoszącej maksymalnie 10 m – zaprojektowano 7,2 m, - co do szerokości elewacji frontowej obiektów, wynoszącej maksymalnie 20 m – zaprojektowano 11,8 m, - co do powierzchni biologicznie czynnej wynoszącej minimalnie 40% - zaprojektowano 78,12%. Inwestycja jest również zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.Dz.U.2022.1225 ze zm., zwanego dalej WT): - do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych zapewniono dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, spełniając przy tym § 14 ust. 1 WT, - spełniono wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej, - zapewniono czas nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach od 7 do 17 zgodnie z § 60 ust. 1 i ust. 2 WT oraz dołączono szczegółową analizę nasłonecznienia, - ścieki bytowe z projektowanego budynku zostaną odprowadzone do zbiornika na nieczystości ciekłe zlokalizowanego na działce, przy zachowaniu odległości, o których mowa w § 36 ust. 2 WT, - zaopatrzenie projektowanego budynku w wodę i paliwo gazowe zapewniono poprzez przyłącz do sieci instalacji wodociągowej oraz gazowej (nie objęte wnioskiem), a zaopatrzenie w energię elektryczną nastąpi poprzez istniejący na terenie przyłącz do sieci, - wody opadowe pochodzące z terenu utwardzonego i dachu budynku planuje się odprowadzać do systemu kanalizacji deszczowej, zgodnie z wrysowanym jej przebiegiem wskazanym na zał. graficznym do PZT. W treści pisma z 17 lipca 2025 r. główny projektant inwestycji dokładnie wyjaśnił elementy ww. systemu i kolejne etapy odprowadzania wód deszczowych: " wody zlokalizowane w istniejącym korytku odwadniającym zlokalizowanym w części północno-zachodniej działki będą odprowadzane poprzez projektowane korytko odwadniające, które prowadzić będzie do istniejącego korytka na wody opadowe z południowej części działki a następnie do istniejącego zbiornika na wody opadowe. W dalszej części uzasadnienia Wojewoda odniósł się do zarzutów odwołania. W opinii organu nie było podstaw do zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego przed Burmistrzem Kalwarii Zebrzydowskiej w sprawie zmiany stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich tj. działki nr [...] w miejscowości Z. W. oraz uregulowania ewentualnych zmian w obrębie nieruchomości o numerach [...], [...], [...]. Rozstrzygnięcie tego postępowania nie jest warunkiem koniecznym do wydania ostatecznej decyzji przez Wojewodę w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na zarzut, że teren inwestycji został ukształtowany niezgodnie z prawem organ ustalił, że faktycznie doszło do samowolnej budowy sieci instalacji kanalizacji deszczowej. Jednak po przedstawieniu oceny technicznej wraz z inwentaryzacją oraz po wykonaniu robót budowlanych mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, decyzją z 22 sierpnia 2024 r. PINB zakończył postępowanie stwierdzając wykonanie przez inwestora nałożonych na niego obowiązków. Ww. decyzją kończącą postępowanie PINB jednocześnie potwierdził, że aktualne na dzień sporządzenia decyzji uksztaltowanie terenu jest wykonane w sposób prawidłowy. Analizując kierunek spływu wód deszczowych pochodzących z dachu i tarasu budynku, organ zauważył, że wody te przemieszczają się na tereny położone niżej i są następnie zbierane przez system kanalizacji deszczowej (korytka zbiorcze), a następnie odprowadzane do zbiornika na wody opadowe. Zarówno istniejąca, jak i projektowana instalacja kanalizacji deszczowej jest bardzo rozbudowana – na terenie inwestycji znajdują się aż trzy zbiorniki na wody deszczowe. Dodatkowo z przekroju terenowego wynika, że teren pomiędzy działkami nr [...] i [...] nie ulega zmianie w stosunku do stanu istniejącego. W związku z tym nie występuje zagrożenie zmiany naturalnego spływu wód gruntowych. Nawet jeśli woda opadowa kieruje się z terenu działki nr [...] na działkę nr [...], to wcześniej jest ona zbierana przez wspomniany, rozbudowany system kanalizacji deszczowej. Ponadto zwrócono uwagę na stosunkowo niewielką różnicę poziomu terenu między wskazanymi działkami (20 cm). Organ nie znalazł podstaw do kwestionowania przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jak też przyjęcia, że przedmiotowa zabudowa w sposób sprzeczny z przepisami oddziałuje na działkę odwołującego. Wojewoda nie zgodził się również z zarzutem uniemożliwienia odwołującemu zapoznania się z materiałem dowodowym. P. G. złożył skargę od powyższej decyzji, zarzucając naruszenie: 1. art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezebranie i nierozpoznanie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, tj. niewłaściwe ustalenie, że: a) ze względu na przedmiotową inwestycję i jej przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu, podczas gdy zagrożenie w niniejszej sprawie jest realne, b) teren inwestycji znajduje się poza obszarem "Natura 2000", gdyż najbliższy teren chroniony ma położenie w odległości około 380 m od działki objętej inwestycją, podczas gdy odległość planowanej inwestycji od obszaru chronionego, wynosząca zaledwie 380 m nie wyłącza możliwości istotnego oddziaływania na ten obszar, c) przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, podczas gdy na niniejszym terenie, w niewielkiej odległości od terenów chronionych, każda nieruchomość może stanowić istotną ingerencję w faunę i florę tamtejszych obszarów środowiskowych, d) teren inwestycji zlokalizowany jest poza granicami terenów szczególnie zagrożonych powodzią, podczas gdy w pobliżu znajdują się tereny, którym może grozić zalanie, co w następstwie może doprowadzić do istotnego niebezpieczeństwa dla ludzi, mienia oraz środowiska; 2. art. 89 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej połączonej z przesłuchaniem strony w celu ustalenia całości stanu faktycznego; 3. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do stanowiska skarżącego wynikającego z wniosków dowodowych strony z 8 sierpnia 2025 r.; 4. art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku strony o powołanie biegłego z zakresu geologii i geotechniki na fakt ustalenia poziomu wód gruntowych na przedmiotowym obszarze, podczas gdy przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy; 5. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania toczącego się przed Burmistrzem Kalwarii Zebrzydowskiej do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego z uwagi na to, że nie miało ono wpływu na przedmiotową sprawę, podczas gdy miało ono istotne znaczenie, gdyż dotyczyło zmiany stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich, tj. działki nr [...] w miejscowości Z. W. oraz uregulowania ewentualnych zmian w obrębie nieruchomości nr [...], [...] oraz [...]. W świetle powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą decyzją organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, a także dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a) wykazu obiektów wpisanych do rejestru zabytków nieruchomych na fakt uznania, że nieruchomość znajdująca się na działce nr [...] ("W. M.") jest wpisana do tego wykazu, b) wydruku ze strony internetowej geoportal.gov.pl na fakt znajdowania się w pobliżu działki nr [...] oraz [...] trenów oznaczonych symbolem ZR.33, tj. terenów zieleni naturalnej położonej w terenie zagrożonym zalaniem wodami powodziowymi oraz ZL.30, tj. trenów lasów położonych w terenie zagrożonym zalaniem wodami powodziowymi i tym samym niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania ww. decyzji. Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Art. 35 ust. 4 cyt. ustawy stanowi z kolei, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe przepisy wskazują zatem po pierwsze na przesłanki, od których uzależnione jest wydanie pozwolenia na budowę, wśród których należy wymienić przede wszystkim zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami odrębnymi, zaś po drugie, na charakter prawny decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak spełnienia choćby jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość wydania decyzji zgodnej z wnioskiem inwestycyjnym, bowiem decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy. Natomiast w razie spełnienia ww. wymagań oraz warunków wynikających z art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). Analiza zaskarżonej decyzji prowadzi zdaniem Sądu do wniosku, że organy zasadnie uznały, iż przedłożony projekt spełnia powyższe wymagania, przez co nie było podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podzielił stanowisko organów, że inwestycja jest zgodna z planistycznym przeznaczeniem terenu, wynikającym z uchwały nr XIX/203/2016 Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Zarzyce Wielkie na terenie gminy Kalwaria Zebrzydowska ze zmianami, a także z przepisami techniczno-budowlanymi, o czym szczegółowo była mowa powyżej. Projekt jest kompletny oraz poprawny pod względem formalnym i został sporządzony przez uprawnioną osobę. Strona skarżąca powyższych szczegółowych aspektów z resztą nie neguje, lecz domaga się odmowy zatwierdzenia projektu, gdyż jego realizacja grozi zdaniem skarżącego zalaniem sąsiednich nieruchomości oraz w sposób szkodliwy oddziałuje na środowisko oraz znajdujący się niedaleko obszar "Natura 2000". Skarżący zgłosił również zastrzeżenia względem przeprowadzonego postępowania dowodowego, w którym zabrakło rozprawy administracyjnej oraz opinii biegłego geologa i geotechnika. Pozwolenie nie powinno być również zdaniem skarżącego wydane do czasu zakończenia postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie. Oddaleniu podlegają zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organom nie można zarzucić braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, czy też nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, kwestionowany w skardze projekt budowlany został sporządzony przez uprawnioną osobę, zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, zgodnie z treścią Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 11 września 2020 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679 ze zmianami). Zawartość ww. opracowania jest kompletna. Jednocześnie z akt wynika, że w toku postępowania odwoławczego Wojewoda zwracał się do inwestora o złożenie wyjaśnień w kwestii spełnienia norm przeciwpożarowych, sposobu zagospodarowania wód deszczowych w obrębie terenu inwestycji oraz przyjętego sposobu zabezpieczenia dz. nr [...] przed spływem wody deszczowej, a także planowanego przebiegu przyłączy oraz wysokości projektowanego budynku. Stosowne wyjaśnienia zostały udzielone, a projekt budowlany doprowadzono do spójności. Przeprowadzone postępowanie nie było zatem powierzchowne, wręcz przeciwnie, pomimo, że projekt został sporządzony przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi, organ odwoławczy podjął działania w celu wyjaśnienia powziętych wątpliwości, głównie w kontekście zgłaszanych przez strony postępowania obaw i zastrzeżeń. W efekcie nie ma zatem uzasadnionych podstaw, aby kwestionować ocenę, że ze względu na wielkość inwestycji i jej przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Zarzut ten nie został z resztą w bardziej szczegółowy sposób uzasadniony. Fakt, że teren inwestycji znajduje się w odległości 380 m od obszaru "Natura 2000", co przyznaje sam skarżący, w sposób jednoznaczny lokuje go poza strefą tego obszaru. Nie ma w związku z tym podstaw, aby w tej sytuacji uznać go za teren objęty powyższą ochroną. Ze względu na znaczną odległość oraz skalę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia nie ma możliwości wystąpienia oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne oraz obszary "Natura 2000" pod względem zanieczyszczeń wody, gleby, powietrza oraz hałasu. W opinii skarżącego inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. O powyższej kwalifikacji nie decyduje jednak przeświadczenie, czy też obawa właścicieli sąsiednich nieruchomości, że inwestycja "może stanowić istotną ingerencję w faunę i florę tamtejszych obszarów środowiskowych", lecz jednoznaczne definicje zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). W przypadku zabudowy mieszkaniowej objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, o kwalifikacji do przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko decyduje powierzchnia zabudowy, wynosząca od 2 do 4 ha (§ 3 ust. 1 pkt 55 cyt. rozporządzenia). Kwestią oczywistą jest, że przedmiotowa inwestycja tych parametrów nie spełnia. Przedmiotem projektu nie jest przecież żadna wielkoskalowa inwestycja, lecz dom jednorodzinny. Pozostałe zarzuty wywodzą się z obawy, że na skutek samowolnej zmiany ukształtowania terenu, doszło do zmiany stosunków wodnych, co narazi sąsiednie działki na zalanie. Stąd istotnym brakiem postępowania dowodowego było zdaniem skarżącego niepowołanie biegłego geologa oraz nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Prawdą jest, że inwestor przeprowadził w przeszłości samowolne prace budowlane polegające na budowie instalacji kanalizacji deszczowej oraz niwelacji terenu. Kwestia ta została jednak później uregulowana. Postanowieniem z 27 października 2023 r. PINB zobowiązał inwestora do przedstawienia w siedzibie organu oceny technicznej wraz z inwentaryzacją zrealizowanych. Kolejno decyzją z 8 kwietnia 2024 r. organ nałożył na inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem zrealizowanych dotychczas robót budowlanych określonych w ocenie technicznej. Decyzją z 22 sierpnia 2024 r. PINB zakończył postepowanie stwierdzając wykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją z 8 kwietnia 2024 r. W treści uzasadnienia organ odniósł się do wykonanej instalacji kanalizacji opadowej oraz powstałej w jej wyniku zmiany sposobu uksztaltowania terenu. Stwierdzono, że wody opadowe są skutecznie zbierane i odprowadzane do ww. systemu, a inwestor poprzez jego instalację nie zaburza stosunków wodnych na działce inwestycyjnej i działkach sąsiednich. Podsumowując, ww. decyzją kończącą postępowanie PINB jednocześnie potwierdził, że aktualne na dzień sporządzenia decyzji uksztaltowanie terenu jest wykonane w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami. Co istotne, nie stwierdzono celowego przekierowania wód opadowych na teren działki nr [...]. W sposób szczegółowo opisany w początkowej części uzasadnienia Wojewoda dokonał analizy kierunku spływu wód, zbieranego przez rozbudowany system kanalizacji deszczowej i wyciągnął wiarygodny zdaniem Sądu wniosek, że nie występuje zagrożenie zmiany naturalnego spływu wód gruntowych. W tej sytuacji nie ma podstaw do kwestionowania przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jak też przyjęcia, że przedmiotowa zabudowa w sposób sprzeczny z przepisami oddziałuje na działki sąsiadujące. Kwestia możliwej zmiany stosunków wodnych na działce jest przedmiotem rozstrzygania w postępowaniu toczącym się przed Burmistrzem K. Z., jednakże zasadnie organ odwoławczy uznał, że nie stanowi to przesłanki zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jak wskazano powyżej, w niniejszym postępowaniu przedmiotem badania są przesłanki zawarte w art. 35 P.b., a zatem kontroli podlega poprawność przedłożonego projektu budowlanego pod względem formalnym oraz zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami dotyczącymi ochrony środowiska oraz przepisami. Wynik powyższej oceny nie zależy od ustaleń faktycznych, czy doszło do zmiany stosunków wodnych. Zgodzić się należy w tym zakresie z Wojewodą, który ocenił, że nie została spełniona przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., która uzasadniałaby zawieszenie postępowania. Jeżeli chodzi o materiał dowodowy, to zdaniem Sądu nie można zarzucić mu niekompletności. Zdaniem strony organ niesłusznie zaniechał powołania biegłego oraz przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. W świetle art. 78 § 1 K.p.a. strony mają prawo zgłaszać wnioski dowodowe, jednakże organ je uwzględnia wyłącznie wtedy, gdy mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Celem zasięgnięcia opinii biegłego jest wyjaśnienie kwestii wymagających wiadomości specjalnych. Skoro w przedmiotowej sprawie organ ocenił, że wiedza taka nie jest konieczna, gdyż nie ma podstaw, aby podważać projekt sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i ponoszącą odpowiedzialność za prawidłowość zaproponowanych rozwiązań projektowych, nie miał obowiązku powoływać biegłego. Podobnie wygląda kwestia z rozprawą administracyjną, którą zgodnie z art. 89 § 2 K.p.a. przeprowadza się, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków, biegłych lub oględzin. Cel tego środka dowodowego kłóci się zatem co do zasady ze specyfiką postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, które udzielane jest w razie spełnienia przesłanek z art. 35 P.b., nawet, gdy jest to sprzeczne z interesami wszystkich stron. O zatwierdzeniu projektu decyduje analiza dokumentacji oraz przepisów, a nie zeznania świadków, czy oględziny. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 P.p.s.a.