II SA/Kr 1589/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: starszy referent sądowy Adrianna Garus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 15 października 2025 r. znak: WI-I.7840.9.17.2024.MŁ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Starosta Wadowicki decyzją nr 627/2024 z 6 listopada 2024 r., znak: NBZ.6740.3.57.2023 zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił J. G. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pod nazwą: "budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego (kategoria obiektu I) wraz z infrastrukturą techniczną o następujących parametrach technicznych: powierzchnia zabudowy 133,30 m2, powierzchnia użytkowa 175,20 m2, kubatura 788,45 m2 - na działce nr [...] w miejscowości Z. W.", Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez M. D. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 15 października 2025 r., znak WI-I.7840.9.17.2024.MŁ uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nazwy inwestycji - z uwagi na błędnie wskazaną w wyrzeczeniu ilość lokali w projektowanym budynku i w tym zakresie orzekł poprzez określenie prawidłowej nazwy inwestycji obejmującej budowę: "budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu I) wraz z infrastrukturą techniczną (...)", a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia Wojewoda powołał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) – dalej "k.p.a." i art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) - dalej P.b. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczących projektu budowlanego określony został w art. 35 ust. 1 P.b. W zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Natomiast odpowiedzialność za przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania projektowe, ponosi projektant inwestycji. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do ingerencji w merytoryczną treść projektu budowlanego. W toku postępowania odwoławczego pismem z 22 kwietnia 2025 r., znak: WI- I.7840.9.17.2024.MŁ, Wojewoda Małopolski wezwał inwestora do przedłożenia wyjaśnień (poprzez projektanta sporządzającego projekt) w zakresie: - wykazania zgodności z § 29 WT, 60 WT oraz kwestii spełnienia przepisów przeciwpożarowych; - wyjaśnienia sposobu zagospodarowania wód deszczowych w obrębie terenu inwestycji oraz przyjętego sposobu zabezpieczenia dz. nr [...] przed spływem wody deszczowej z terenu dz. nr [...], - wyjaśnienia planowanego przebiegu przyłączy do zewnętrznych sieci instalacji, - wykazania zgodności inwestycji z § 5 ust. 3 pkt. 3 lit. a) MPZP w zakresie wysokości projektowanego budynku; - wyjaśnienia rozbieżności w zakresie nazwy inwestycji w treści zaskarżonej decyzji. Pismem z 17 lipca 2025 r. pełnomocnik inwestora przedłożył stosowne wyjaśnienia. Pismem z 5 sierpnia 2025 r. wezwano inwestora do wprowadzenia korekt i uzupełnień w dokumentacji projektowej w sposób jasny i czytelny, zgodnie z przyjętymi w tut. organie zasadami uzupełniania dokumentacji projektowej (szczegółowo zostały one wyjaśnione w treści wezwania tut. organu z 22 kwietnia 2025 r.). 9 września 2025 r. ponownie wezwano inwestora do doprowadzenia każdego z 3 poprawionych egzemplarzy projektu budowlanego do spójności w zakresie wprowadzonych zmian. W odpowiedzi na powyższe pisma - 19 sierpnia 2025 r. i 15 września 2025 r. pełnomocnik inwestora (i główny projektant) odpowiednio uzupełnił i wyjaśnił wskazane przez Wojewodę Małopolskiego braki projektowe. Przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza projektu w zakresie opisanym w art. 35 Pb pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Przedłożone oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr [...] zostało złożone w sposób prawidłowy przez inwestora. Projekt zagospodarowania terenu, zwany dalej PZT oraz projekt architektoniczno- budowlany, zwany dalej PAB, jako załączniki do decyzji opatrzone zostały klauzulą stanowiącą o zatwierdzeniu niniejszego projektu. Opracowanie jest przystosowane do formatu A4, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu oraz zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, zgodnie z treścią Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 11 września 2020 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679 ze zmianami). Zawartość ww. opracowania jest kompletna. Część rysunkową PZT, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, sporządzonej przez uprawnionego geodetę mgr inż. I. K.. Załączone do projektu budowlanego PZT i PAB zostały opracowane przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopią decyzji o ich nadaniu oraz kopią zaświadczeń o wpisie do izb branżowych. Zgodnie z art. 34 ust. 3da Pb projektanci wpisani do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane nie posiadali obowiązku dołączenia ww. kopii. Główny projektant do opracowania załączył oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (karty w częściach opisowych PZT i PAB). Załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia - BIOZ (zał. formalne do proj. budowlanego). Wykonano charakterystykę ekologiczną obiektu (karty 6-7 cz. opisowej PAB). Obiekt został zaliczony do I kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych (karta 5 cz. opisowej PAB). Główny projektant do akt sprawy na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego przedłożył oświadczenie o braku możliwości przyłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej (karta 4 akt org. I inst.). Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska. Teren inwestycji znajduje się poza obszarem Natura 2000, najbliższy teren chroniony przyrodniczo zlokalizowany jest w odległości około 360 m od działki objętej inwestycją. Ze względu na znaczną odległość oraz skalę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia nie ma możliwości wystąpienia oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne oraz obszary Natura 2000 pod względem zanieczyszczeń wody, gleby, powietrza oraz hałasu. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ze względu na wielkość inwestycji i jej przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Teren opracowania nie wchodzi w skład strefy objętej ochroną konserwatorską czy archeologiczną. Na terenie inwestycji brak obiektów zabytkowych podlegających ochronie prawnej. Teren inwestycji zlokalizowany jest poza granicami terenów górniczych, szczególnego zagrożenia powodzią czy zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. Organ szczegółowo zbadał zgodność przedłożonego projektu z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr XIX/203/2016 Rady Miejskiej w K. Z. z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Z. W. na terenie gminy K. Z. ze zmianami) oraz z przepisami technicznymi. Wody opadowe pochodzące z terenu utwardzonego i dachu budynku planuje się odprowadzać do systemu kanalizacji deszczowej, zgodnie z wrysowanym jej przebiegiem wskazanym na zał. graficznym do PZT. W treści pisma z 17 lipca 2025 r. główny projektant inwestycji dokładnie wyjaśnił elementy ww. systemu i kolejne etapy odprowadzania wód deszczowych, cyt.: "- wody zlokalizowane w istniejącym korytku odwadniającym zlokalizowanym w części północno-zachodniej działki będą odprowadzane poprzez projektowane korytko odwadniające, które prowadzić będzie do istniejącego korytka na wody opadowe z południowej części działki a następnie do istniejącego zbiornika na wody opadowe. - uzupełniono rysunek o kierunek spadku wód opadowych z terenów utwardzonych - uzupełniono legendę w zakresie istniejącej i projektowanej infrastruktury związanej z odprowadzaniem wód opadowych. Na działce znajdują się istniejące dwa korytka odwadniające (w części północno-zachodniej oraz południowej działki) oraz zbiornik na wody deszczowe. Projektuje się dwa korytka odwadniające (jedno, w części zachodniej działki, łączące dwa już istniejące korytka) oraz dwa zbiorniki na wody opadowe. Jeden o pojemności 10m3 z odprowadzonych wód odpadowych z połaci dachowych oraz jeden o pojemności 5m3 z odprowadzonych wód z korytek - w załączniku znajdują się specyfikacje techniczne obu zbiorników- w części opinie i uzgodnienia. " Z przedłożonej do wniosku o pozwolenie na budowę dokumentacji wynika, iż odprowadzenie wód opadowych nie narusza stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz zapewnia ochronę wód zgodnie z przepisami odrębnymi. Odnosząc się do zarzutów odwołania w pierwszej kolejności przeanalizowano ewentualne podstawy do zawieszenia postępowania. W odwołaniu wniesiono bowiem "ewentualnie; d) zawieszanie postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego (znak sprawy: OŚ.6331.1.5.2024). przed Burmistrzem K. Z. w spraw/e zmiany stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich tj. działki nr [...] w miejscowości Z. W. oraz uregulowania ewentualnych zmian w obrębie nieruchomości o numerach [...], [...], [...]". Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa organ może zawiesić postępowanie, gdy, cyt.: "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd". Wojewoda uznał, iż rozstrzygnięcie postępowania toczącego się przed Burmistrzem K. Z. w sprawie dotyczącej zmiany stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich nie jest warunkiem koniecznym do wydania ostatecznej decyzji przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiotowej sprawie. Zatem nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania z urzędu. W ocenie skarżącego ukształtowanie terenu inwestycji wykonano niezgodnie z prawem, inwestor samowolnie wykonał zmianę ukształtowania działki inwestycyjnej poprzez wykonanie tzw. tarasów ziemnych. Odwołujący podkreśla, że w takiej sytuacji konieczne będzie przywrócenie poprzedniego ukształtowania terenu, które istniało od co najmniej 2012 r. W tym miejscu należy odnieść się do dokumentacji znajdującej się w aktach organu I instancji i postępowania (już zakończonego) przeprowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach. Zawiadomieniem z 25 października 2023 r., znak: PINB.0550.22.2023.1 poinformowano o dokonanych 11 października 2023 r. przez ww. organ czynnościach kontrolnych na dz. nr [...]. W wyniku ww. kontroli organ stwierdził rozpoczęcie samowolnej budowy sieci instalacji kanalizacji deszczowej na dz. nr [...] oraz związaną z tym zmianę sposobu ukształtowania terenu polegającą na dokonaniu niwelacji. Nie stwierdzono wówczas celowego przekierowania wód opadowych na teren działki nr [...] (kwestia możliwej zmiany stosunków wodnych na działce nie została wówczas rozstrzygnięta). Postanowieniem z 27 października 2023 r. PINB zobowiązał inwestora do przedstawienia w siedzibie organu oceny technicznej wraz z inwentaryzacją zrealizowanych dotychczas na dz. nr [...] robót związanych z samowolną budową instalacji kanalizacji dreszczowej. Kolejno decyzją z 8 kwietnia 2024 r. organ nałożył na inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem zrealizowanych dotychczas robót budowlanych określonych w ocenie technicznej, której wykonanie nałożono postanowieniem jw. Decyzją z 22 sierpnia 2024 r. PINB zakończył postepowanie stwierdzając o wykonaniu przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją z 8 kwietnia 2024 r. W treści uzasadnienia organ odniósł się do wykonanej instalacji kanalizacji opadowej oraz powstałej w jej wyniku zmiany sposobu uksztaltowania terenu. Stwierdzono, iż wody opadowe są skutecznie zbierane i odprowadzane do ww. systemu, a inwestor poprzez jego instalację nie zaburza stosunków wodnych na działce inwestycyjnej i działkach sąsiednich. Podsumowując, ww. decyzją kończącą postępowanie PINB jednocześnie potwierdził, iż aktualne na dzień sporządzenia decyzji uksztaltowanie terenu jest wykonane w sposób prawidłowy. Przechodząc do projektu budowlanego i planowanej zmiany ukształtowania terenu wynikającej z budowy domu jednorodzinnego - na załączniku graficznym do projektu zagospodarowania terenu projektant zaznaczył planowaną lokalizację, kierunek spadku oraz gabaryty projektowanych skarp. Wspomniane elementy mają charakter tzw. tarasów ziemnych. Analizując kierunek spływu wód deszczowych pochodzących z dachu i tarasu budynku, można zauważyć, że wody te przemieszczają się na tereny położone niżej i są następnie zbierane przez system kanalizacji deszczowej (korytka zbiorcze), a następnie odprowadzane do zbiornika na wody opadowe. Warto podkreślić, że zarówno istniejąca, jak i projektowana instalacja kanalizacji deszczowej jest bardzo rozbudowana - na terenie inwestycji znajdują się aż trzy zbiorniki na wody deszczowe. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na przekrój terenowy przedstawiony na etapie postępowania odwoławczego (karta A_01_pu). Z ww. rysunku wynika, że teren pomiędzy działkami nr [...] i [...] nie ulega zmianie w stosunku do stanu istniejącego. W związku z tym nie występuje zagrożenie zmiany naturalnego spływu wód gruntowych. Nawet jeśli woda opadowa kieruje się z terenu działki nr [...] na działkę nr [...], to wcześniej jest ona zbierana przez wspomniany, rozbudowany system kanalizacji deszczowej. Ponadto należy zwrócić uwagę na stosunkowo niewielką różnicę poziomu terenu między wskazanymi działkami. Teren przy projektowanym budynku posiada rzędną 277,22 m n.p.m., natomiast przy granicy obydwu działek wynosi ona 277,12 m n.p.m. - różnica poziomu wynosi zatem jedynie 10 cm. Tut. organ dokonując powyższej analizy nie znajduje podstawy do kwestionowania przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jak też przyjęcia, iż przedmiotowa zabudowa w sposób sprzeczny z przepisami oddziałuje na działkę należącą do odwołującego, tj. dz. nr [...]. Dlatego też nie stwierdza się konieczności zawieszenia postępowania z urzędu, rozstrzygniecie postępowanie toczącego się przed Burmistrzem K. Z. nie ma wpływu na przedmiotową sprawę (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.). W opinii Wojewody zarzuty skarżącego są bezzasadne. Organ I instancji nie dopuścił się naruszenia norm proceduralnych, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie organ odwoławczy, działając na postawie art. 50 i 136 § 1 k.p.a. przeprowadził dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w przedmiotowej sprawie, które wykazało brak przesłanek do zakwestionowania prawidłowości decyzji wydanej przez organ I instancji. Projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi przepisami, a także miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tut. organ nie znalazł uchybień w powyższym zakresie. Analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Przedmiotowa inwestycja nie narusza przepisów techniczno-budowlanych oraz występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. G., zarzucając jej naruszenie I. naruszenie art. 6, 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz hiezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, tj. niewłaściwe ustalenie, że: a) ze względu na przedmiotową inwestycję i jej przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu, podczas gdy zagrożenie w niniejszej sprawie jest jak najbardziej realne, b) teren inwestycji znajduje się poza obszarem "Natura 2000", gdyż najbliższy teren chroniony ma położenie w odległości około 380 m od działki objętej inwestycją, podczas gdy odległość planowanej inwestycji od obszaru chronionego, wynosząca zaledwie 380 m nie wyłącza możliwości istotnego oddziaływania na ten obszar, c) przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, podczas gdy na niniejszym terenie, w niewielkiej odległości od terenów chronionych, każda nieruchomość może stanowić istotną ingerencję w faunę i florę tamtejszych obszarów środowiskowych, d) teren inwestycji zlokalizowany jest poza granicami terenów szczególnie zagrożonych powodzią, podczas gdy w pobliżu znajdują się tereny, którym może grozić zalanie, co w następstwie może doprowadzić do istotnego niebezpieczeństwa dla ludzi, mienia oraz środowiska, II. art. 89 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej połączonej z przesłuchaniem Strony, w celu ustalenia całości stanu faktycznego, III. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Organu I instancji, wydanej z naruszeniem przepisów art. 7/77 § 1, 107 § 3 k.p.a oraz brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do stanowiska Skarżącego wynikającego z wniosków dowodowych strony z 8 sierpnia 2025 r., IV. art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku Strony o powołanie biegłego z zakresu geologii oraz geotechniki na fakt: ustalenia poziomu wód gruntowych na przedmiotowym obszarze podczas gdy przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, V. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania toczącego się przed Burmistrzem K. Z. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego (znak sprawy: OŚ.6331.1.5.2024) z uwagi na to, że nie miało ono wpływu na przedmiotową sprawę podczas gdy miało ono istotne znaczenie, gdyż dotyczyło zmiany stanu wody na gruncie ze skodą dla gruntów sąsiednich tj. działki nr [...] w miejscowości Z. W. oraz uregulowania ewentualnych zmian w obrębie nieruchomości o numerach [...], [...] oraz [...]. Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Skarżący wniósł również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów ( znajdujących się w aktach administracyjnych jako załącznik do pisma strony z 8 sierpnia br. tj.: a) "wykazu obiektów wpisanych do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego z uwzględnieniem podziału na powiaty i gminy" według stanu na dzień marzec 2025 r. (str. 1 oraz 76) na fakt: uznania, że nieruchomość znajdująca się na działce nr [...] określana również jako "Willa M. " jest wpisana do niniejszego wykazu jako "Z. W. gm. K. Z. - zespół dworski: dwór, zabudowa gospodarcza i resztkówka parku krajobrazowego, [...]]" i tym samym niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania w/w decyzji. b) wydruku ze strony internetowej geoportal.gov.pl na fakt: znajdowania się w pobliżu działki nr [...] oraz nr [...] terenów oznaczonych symbolem ZR.33 tj. terenów zieleni naturalnej położonej w terenie zagrożonym zalaniem wodami powodziowymi oraz ZL.30 tj. terenów lasów położonych w terenie zagrożonym zalaniem wodami powodziowymi i tym samym niebezpieczeństwo spowodowama trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania w/w decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Słusznie wskazał Wojewoda Małopolski, że zakres uprawnień kontrolnych organów administracji architektoniczno - budowlanej w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest ograniczony do elementów wskazanych w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, sama zaś decyzja ma charakter związany. Brak spełnienia choćby jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast w razie spełnienia. wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). W ocenie Sądu organy obu instancji przesłanki te zbadały w sposób prawidłowy, a wynik postępowania w postaci decyzji o pozwoleniu na budowę jest zgodny z prawem. Dotyczy to w szczególności oceny zgodności inwestycji z przepisami uchwały nr XIX/203/2016 Rady Miejskiej w K. Z. z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Z. W. na terenie gminy K. Z. ze zmianami, a także z przepisami techniczno-budowlanymi oraz przepisami odrębnymi. Organ odwoławczy przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w kwestiach, które wzbudziły jego wątpliwości , a odpowiedzi inwestora wątpliwości te rozwiały. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania. W kwestii zgodności inwestycji z planem miejscowym organy zbadały zarówno przeznaczenia terenu (MN26 – tereny zabudowy jednorodzinnej), jak i parametry dopuszczalnej zabudowy. Tu warto zaznaczyć, że inwestor nie zbliża się nawet do maksymalnych dopuszczalnych planem miejscowym parametrów (np. dopuszczalna planem szerokość budynku to 20 metrów, a w projekcie przyjęto to 11,8 m; wysokość w planie – do 10 metrów, wysokość w projekcie – 7,2 m, powierzchnia biologicznie czynna według planu minimum 40%, według projektu – 70,24%, maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy w planie – 40%, w projekcie – 8,72%). Szczegółowo przeanalizowano zgodność przyjętych rozwiązań z przepisami techniczno – budowlanymi i przepisami odrębnymi (str. 11 – 13 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Wreszcie organ II instancji wyczerpująco odniósł się również do zarzutów odwołania wskazując na ich bezzasadność. Strona skarżąca nie kwestionuje ustaleń dotyczących zgodności z planem miejscowym czy przepisami techniczno - budowlanymi, lecz domaga się odmowy zatwierdzenia projektu, gdyż jego realizacja grozi zdaniem skarżącego zalaniem sąsiednich nieruchomości oraz w sposób szkodliwy oddziałuje na środowisko oraz znajdujący się niedaleko obszar "Natura 2000". Skarżący zgłosił również zastrzeżenia względem przeprowadzonego postępowania dowodowego, w którym zabrakło rozprawy administracyjnej oraz opinii biegłego geologa i geotechnika. Pozwolenie nie powinno być również zdaniem skarżącego wydane do czasu zakończenia postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie. Oddaleniu podlegają zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organom nie można zarzucić braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, czy też nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Kwestionowany w skardze projekt budowlany został sporządzony przez uprawnioną osobę, zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, zgodnie z treścią Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 11 września 2020 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679 ze zmianami). Zawartość opracowania jest kompletna. Jednocześnie z akt wynika, że w toku postępowania odwoławczego Wojewoda zwracał się do inwestora o złożenie wyjaśnień w kwestii spełnienia norm przeciwpożarowych, sposobu zagospodarowania wód deszczowych w obrębie terenu inwestycji oraz przyjętego sposobu zabezpieczenia dz. nr [...] przed spływem wody deszczowej, a także planowanego przebiegu przyłączy oraz wysokości projektowanego budynku. Stosowne wyjaśnienia zostały udzielone, a projekt budowlany doprowadzono do spójności. Przeprowadzone postępowanie nie było zatem powierzchowne, wręcz przeciwnie, pomimo, że projekt został sporządzony przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi, organ odwoławczy podjął działania w celu wyjaśnienia powziętych wątpliwości, głównie w kontekście zgłaszanych przez strony postępowania obaw i zastrzeżeń. W efekcie nie ma zatem uzasadnionych podstaw, aby kwestionować ocenę, że ze względu na wielkość inwestycji i jej przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Zarzut ten nie został zresztą w bardziej szczegółowy sposób uzasadniony. Fakt, że teren inwestycji znajduje się w odległości 380 m od obszaru "Natura 2000", co przyznaje sam skarżący, w sposób jednoznaczny lokuje go poza strefą tego obszaru. Nie ma więc podstaw, aby w tej sytuacji uznać go za teren objęty powyższą ochroną. Ze względu na znaczną odległość oraz skalę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia nie ma możliwości wystąpienia oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne oraz obszary "Natura 2000" pod względem zanieczyszczeń wody, gleby, powietrza oraz hałasu. W opinii skarżącego inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. O powyższej kwalifikacji nie decyduje jednak przeświadczenie, czy też obawa właścicieli sąsiednich nieruchomości, że inwestycja "może stanowić istotną ingerencję w faunę i florę tamtejszych obszarów środowiskowych", lecz jednoznaczne definicje zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). W przypadku zabudowy mieszkaniowej objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, o kwalifikacji jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko decyduje powierzchnia zabudowy, wynosząca od 2 do 4 ha (§ 3 ust. 1 pkt 55 cyt. rozporządzenia). Kwestią oczywistą jest, że przedmiotowa inwestycja tych parametrów nie spełnia. Przedmiotem projektu nie jest przecież żadna wielkoskalowa inwestycja, lecz dom jednorodzinny. Skarżący nie wskazuje żadnego konkretnego przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby odmowę udzielenia pozwolenia na budowę – a tylko taka sprzeczność prowadziłaby do wydania decyzji negatywnej dla inwestora, stosownie do powołanego już wcześniej art. 35 ust. 4 P.b. Troska o obszary cenne przyrodniczo czy też bliskość terenów zalewowych same w sobie takiej odmowy nie uzasadniają. Pozostałe zarzuty wywodzą się z obawy, że na skutek samowolnej zmiany ukształtowania terenu, doszło do zmiany stosunków wodnych, co narazi sąsiednie działki na zalanie. Stąd istotnym brakiem postępowania dowodowego było zdaniem skarżącego niepowołanie biegłego geologa oraz nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Prawdą jest, że inwestor przeprowadził w przeszłości samowolne prace budowlane polegające na budowie instalacji kanalizacji deszczowej oraz niwelacji terenu. Kwestia ta została jednak później uregulowana. Postanowieniem z 27 października 2023 r. PINB zobowiązał inwestora do przedstawienia w siedzibie organu oceny technicznej wraz z inwentaryzacją zrealizowanych. Kolejno decyzją z 8 kwietnia 2024 r. organ nałożył na inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem zrealizowanych dotychczas robót budowlanych określonych w ocenie technicznej. Decyzją z 22 sierpnia 2024 r. PINB zakończył postepowanie stwierdzając wykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją z 8 kwietnia 2024 r. W treści uzasadnienia organ odniósł się do wykonanej instalacji kanalizacji opadowej oraz powstałej w jej wyniku zmiany sposobu uksztaltowania terenu. Stwierdzono, że wody opadowe są skutecznie zbierane i odprowadzane do ww. systemu, a inwestor poprzez jego instalację nie zaburza stosunków wodnych na działce inwestycyjnej i działkach sąsiednich. Podsumowując, ww. decyzją kończącą postępowanie PINB jednocześnie potwierdził, że aktualne na dzień sporządzenia decyzji uksztaltowanie terenu jest wykonane w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami. Co istotne, nie stwierdzono celowego przekierowania wód opadowych na teren działki nr [...]. W sposób szczegółowo opisany w początkowej części uzasadnienia Wojewoda dokonał analizy kierunku spływu wód, zbieranego przez rozbudowany system kanalizacji deszczowej i wyciągnął wiarygodny zdaniem Sądu wniosek, że nie występuje zagrożenie zmiany naturalnego spływu wód gruntowych. W tej sytuacji nie ma podstaw do kwestionowania przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jak też przyjęcia, że przedmiotowa zabudowa w sposób sprzeczny z przepisami oddziałuje na działki sąsiadujące. Kwestia możliwej zmiany stosunków wodnych na działce jest przedmiotem rozstrzygania w postępowaniu toczącym się przed Burmistrzem K. Z., jednakże zasadnie organ odwoławczy uznał, że nie stanowi to przesłanki zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jak wskazano powyżej, w niniejszym postępowaniu przedmiotem badania są przesłanki zawarte w art. 35 P.b., a zatem kontroli podlega poprawność przedłożonego projektu budowlanego pod względem formalnym oraz zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami dotyczącymi ochrony środowiska oraz przepisami. Wynik powyższej oceny nie zależy od ustaleń faktycznych, czy doszło do zmiany stosunków wodnych. Zgodzić się należy w tym zakresie z Wojewodą, który ocenił, że nie została spełniona przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., która uzasadniałaby zawieszenie postępowania. Jeżeli chodzi o materiał dowodowy, to nie można zarzucić mu niekompletności. Zdaniem strony organ niesłusznie zaniechał powołania biegłego oraz przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. W świetle art. 78 § 1 k.p.a. strony mają prawo zgłaszać wnioski dowodowe, jednakże organ je uwzględnia wyłącznie wtedy, gdy mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Celem zasięgnięcia opinii biegłego jest wyjaśnienie kwestii wymagających wiadomości specjalnych. Skoro w przedmiotowej sprawie organ ocenił, że wiedza taka nie jest konieczna, gdyż nie ma podstaw, aby podważać projekt sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i ponoszącą odpowiedzialność za prawidłowość zaproponowanych rozwiązań projektowych, nie miał obowiązku powoływać biegłego. Podobnie wygląda kwestia z rozprawą administracyjną, którą zgodnie z art. 89 § 2 k.p.a. przeprowadza się, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków, biegłych lub oględzin. Cel tego środka dowodowego kłóci się zatem co do zasady ze specyfiką postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, które udzielane jest w razie spełnienia przesłanek z art. 35 P.b., nawet, gdy jest to sprzeczne z interesami wszystkich stron. O zatwierdzeniu projektu decyduje analiza dokumentacji oraz przepisów, a nie zeznania świadków, czy oględziny. Tym samym Sąd w pełni podzielił stanowisko zaprezentowane przez WSA w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 marca 2026 r., sygn. II SA/Kr 1587/25 – która to sprawa dotyczyła budowy takiego samego budynku przez tego samego inwestora na działce sąsiedniej. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.