II SA/Kr 160/11

sygn. akt II SA/Kr 160/11 Kraków, dnia 9 stycznia 2012 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K.-C. na decyzję Wojewody z dnia 1 grudnia 2010r., znak [...] , w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi B.K.-C. na decyzję Wojewody z dnia 1 grudnia 2010r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Artykuł 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. , oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) stanowi , że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Artykuł 33 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Z treści art. 12 p.p.s.a. wynika, że ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Postępowanie sądowoadministracyjne, toczy się z udziałem wszystkich wyżej wskazanych podmiotów, przy czym brak prawidłowych lub aktualnych danych dotyczących stron lub uczestników stanowi przeszkodę w jego prowadzeniu. Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Nie istnieje podstawa prawne dla prowadzenia przez sąd orzekający z urzędu dochodzenia w kierunku ustalania adresów stron i uczestników. Obowiązki organu administracji publicznej związane z zakończoną sprawą przestają obciążać ten organ i ograniczają się w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przekazania skargi i akt administracyjnych i złożenia odpowiedzi na skargę (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Brak również podstawy prawnej do nakładania jakichkolwiek obowiązków procesowych na uczestników, którzy jednak - podobnie jak organ administracji publicznej- mogą niezależnie od skarżącego współdziałać w usuwaniu przeszkód tamujących bieg postępowania z własnej inicjatywy. W postępowaniu administracyjnym stronami byli Ł.W. , R.K. i J.M. – spadkobiercy właściciela działki nr 1 , obr. [...] , znajdującej się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Sądowi z urzędu wiadomo (akta sprawy sygn. II SA/Kr 211/11), że adresy pod jakimi doręczano wymienionym osobom korespondencję w postępowaniu administracyjnym, nie są aktualne (w wypadku Ł.W. był to adres: [...], w wypadku R.K. i J.M. : [...]). W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 listopada 2011r. skarżąca została wezwana, aby w terminie 7 dni – pod rygorem zawieszenia postępowania sądowego – wskazała aktualne adresy zamieszkania uczestników postępowania: Ł.W. , R.K. i .J.M. . Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 listopada 2011r. W wyznaczonym terminie żądane adresy nie zostały wskazane, nie wpłynął też wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu. Powyższe czyniąc niemożliwym nadanie sprawie dalszego biegu stanowi podstawę do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., które zostanie podjęte po zgłoszeniu się uczestników, ich przedstawicieli lub pełnomocników, albo po wskazaniu prawidłowych adresów zamieszkania, względnie - po ustanowieniu przez sąd orzekający w trybie art.79 p.p.s.a. , na wniosek osoby zainteresowanej kuratora, czego warunkiem jest uprawdopodobnienie, że miejsce pobytu uczestników nie jest znane. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a.