II SA/Kr 1604/24

II SA/Kr 1604/24 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2025 r. sprzeciwu I. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 listopada 2024 r., SKO.OŚ/4170/351/2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. kwotę 597,00 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 6 listopada 2024 r. znak SKO.OŚ/4170/351/2024 - po rozpatrzeniu odwołania G. B. oraz M. J. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 6 sierpnia 2024 roku znak: OŚR. 6220. 19. 2023 w sprawie z wniosku inwestora-I. Spółka z o. o., dot. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w N. ul. M. ", którą stwierdzono: 1. brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn.: "Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w N. ul. M. 2. zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru N. Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem uchwalonego uchwałą nr LV/730/23 z dnia 9 marca 2023 r. Rady Miejskiej w N., oraz którą określono: 3. konieczność uwzględnienia podczas realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia następujących warunków: 1) teren zaplecza budowy, miejsca postojowe maszyn i urządzeń oraz miejsca magazynowania materiałów budowlanych należy zorganizować w sposób zapewniający ochronę środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniami, 2) należy stosować sprawny technicznie sprzęt budowlany i transportowy. Rodzaj i stan techniczny sprzętu musi zapewnić ochronę środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniem produktami ropopochodnymi, 3) należy zapewnić dostępność sorbentów do neutralizacji ewentualnych wycieków z maszyn budowlanych i taboru samochodowego, 4) w celu zmniejszenia uciążliwości hałasu powstającego w trakcie realizacji przedsięwzięcia, prace prowadzone z wykorzystaniem maszyn generujących nadmierny hałas, należy wykonywać w porze dziennej, tj. w godzinach 6.00-22.00, 5) odpady na etapie budowy inwestycji należy selektywnie magazynować w wyznaczonym miejscu na placu budowy, w sposób zabezpieczający środowisko wodno-gruntowe przed zanieczyszczeniem, 6) w trakcie realizacji przedsięwzięcia należy zachować ciągłość pracy istniejącej oczyszczalni ścieków, 7) gospodarkę osadami ściekowymi należy prowadzić zgodnie z obowiązującym prawem wg przepisów odrębnych, 8) prowadzić ewidencję ilości przetwarzanych na oczyszczalni osadów ściekowych, 9) celem ograniczenia oddziaływania odorowego należy stosować instalacje redukujące emisję, w szczególności a) zbiornik retencyjny z kratą rzadką oraz stację mechanicznego oczyszczania ścieków i pompownię ścieków należy wyposażyć w urządzenie fotokatalizy, powietrze doczyszczać na węglu aktywnym, b) powietrze ze stacji odwadniania osadu oraz ze stacji przyjęcia osadów z pompowni należy kierować na filtr ze złożem biologicznym, a następnie doczyszczać na węglu aktywnym. 10) obiekty i rurociągi należy zrealizować jako szczelne, w celu zabezpieczenia przed przedostaniem się ścieków do gruntu oraz dopływem wód przypadkowych do rurociągów, 11) ciąg technologiczny oczyszczalni należy doposażyć w instalację wody technologicznej, w której cześć oczyszczonych ścieków będzie poddawana dalszemu doczyszczaniu poprzez proces filtracji i ponownie wykorzystywana jako woda technologiczna do mycia i płukania urządzeń, 12) ścieki technologiczne powstające w procesie oczyszczania ścieków i odwadniania osadów należy kierować na początek ciągu technologicznego oczyszczalni, 13) wody opadowe i roztopowe z terenów utwardzonych należy kierować do kanalizacji wewnętrznej oczyszczalni i wprowadzać do ciągu technologicznego oczyszczania ścieków przed kratką rzadką, 14) należy prowadzić stałą kontrolę i przeglądy urządzeń i procesu oczyszczania ścieków i przetwarzania odpadów, 15) należy prowadzić pomiar ilości i jakości ścieków surowych doprowadzanych do oczyszczalni i ścieków oczyszczonych oraz pomiar ilości i częstotliwości ścieków odprowadzanych przelewem, 16) oczyszczone ścieki przed odprowadzeniem do odbiornika muszą spełniać wymagania zgodnie z przepisami odrębnymi i nie mogą przekraczać następujących dopuszczalnych wskaźników zanieczyszczeń określonych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód odpadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1311), 17) przekroczenie prawego wału przeciwpowodziowego rzeki W. należy zrealizować w oparciu o metody bezwykopowe, przewiertem na głębokości nie mniejszej niż 2 m pod korpusem wału, 18) odległości komór przewiertowych od wału powinna być możliwie jak największa i wynosić co najmniej 3 m zarówno od stopy odpowietrznej jak i odwodnej prawego wału przeciwpowodziowego rzeki W. 19) zasyp komór przewiertowych oraz ewentualnych wykopów pod ułożenie rurociągów w strefie ochronnej wału należy wykonać ze szczególną starannością, warstwami o grubości do 30 cm z zagęszczeniem, aby zapobiec możliwości wystąpienia w tym miejscu przebić hydraulicznych lub ewentualnego rozmywania w czasie przepływu wód powodziowych. Ze względu, iż prace prowadzone będą w sąsiedztwie budowli przeciwpowodziowej, wszystkie zasypy muszą być wykonywane gruntem rodzimym z wykopu, bez części organicznych. W przypadku wymieszania gruntu z humusem należy wykonać zasypy ziemią z dowozu, o parametrach zbliżonych do rodzimego gruntu, 20) odcinek kanalizacji przeznaczony do unieczynnienia, pozostający w strefie ochronnej wału należy zaślepić na końcach oraz wypełnić materiałem nierozmywanym na całej długości, zgodnie ze stosowanymi standardami. Nie ma możliwości likwidacji odcinka kanalizacji poprzez jego wyciągnięcie na długości pod korpusem wału oraz w odległości mniejszej niż 3m zarówno od strony odpowietrznej, jak i odwodnej wału, 21) drzewa znajdujące się w obrębie inwestycji, nieprzeznaczone do wycinki, należy zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi lub chemicznymi w następujący sposób: a) należy osłonić pnie drzew przy użyciu np. drewnianych listew, tkaniny jutowej lub grubych mat słomianych lub trzcinowych, b) wykopy bezpośrednio przy pniach drzew należy wykonać ręcznie. Przycięte korzenie należy zabezpieczyć preparatami grzybobójczymi. Odkopane korzenie winny zostać wpuszczone głębiej i zabezpieczone przez wysychaniem lub przed przymrozkami. Wykopy w pobliżu drzew winny być bezzwłocznie zasypane, c) zabrania się obcinania korzeni szkieletowych drzew, gdyż grozi to zachwianiem statyki drzewa, d) po zakończeniu prac zabezpieczenia drzew należy zdemontować. 22) wszelkie prace związane z wycinką drzew i krzewów należy prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. w okresie od 16 października do końca lutego. W przypadku konieczności prowadzenia wycinki w okresie lęgowym, prace te należy prowadzić ścisłym nadzorem ornitologa, 23) w trakcie prac nie dopuszczać do utworzenia oraz niezwłocznie likwidować powstające lub powstałe zastoiska wodne, które mogą być zajmowane przez pojedyncze osobniki płazów, a w okresie od końca lutego do połowy maja mogą stanowić ich miejsca rozrodu, 24) wszystkie gatunki małych zwierząt (w szczególności chronionych - płazów, gadów, drobnych ssaków), w każdym stadium rozwojowym stwierdzone na terenie prowadzonych robót winny być odłowione i przemieszczone poza teren realizacji przedsięwzięcia do najbliższych miejsc, przy uwzględnieniu bieżących potrzeb siedliskowych poszczególnych gatunków; -działając na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112, zwaną dalej: ustawą), a także art. 138 § 2 w zw. z art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwaną dalej: k.p.a.) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zaskarżoną decyzją organ I instancji orzekł jak wyżej wskazano. Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowo przepisanym terminie złożył G. B. oraz M. J.. Wnieśli o zmianę ww. decyzji w przedmiocie budowy nowego rurociągu tłocznego poprzez usytuowanie rurociągu tłocznego ścieków oczyszczonych w miejscu gdzie znajduje się obecnie, zgodnie ze stanowiskiem Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nadzór Wodny w K. znak pisma: KKK.434.41.2024 z dnia 27.02.2024 roku. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, mających wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, iż niezasadnym było odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a to ze względu na usytuowanie przedsięwzięcia. Wskazano, iż organ I instancji winien w toku postępowania wziąć pod uwagę usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego uwzględniające gęstość zaludnienia, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania wynikające z zasięgu oddziaływania -obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać. Ponadto wskazano na błędną - zdaniem skarżących - klasyfikację przedsięwzięcia i niezastosowanie przez to przepisów ustawy Prawo budowlane. Skarżący zarzucają Inwestorowi (a przez to organowi I instancji - poprzez nieustalenie w prawidłowy sposób stanu faktycznego) celowe wprowadzenie w błąd poprzez umieszczenie w tytule inwestycji rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków (bez wskazania na budowę nowego rurociągu). Skarżący zarzucają organowi I instancji niedokonanie w zakresie budowy rurociągu i jego oddziaływania na środowisko żadnych ustaleń, a to z powodu błędnego założenia terenu przedsięwzięcia jedynie w miejscu istniejącej oczyszczalni ścieków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, po rozpatrzeniu odwołania oraz zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, wskazało, że w niniejszej sprawie odwołanie zostało złożone przez G. B. oraz przez M. J., którzy to wnieśli odwołanie o tożsamej treści, poprzez złożenie podpisów na jednym dokumencie. W zakresie, w jakim odwołanie zostało wniesione przez G. B., zgodnie z wykazem stron uzyskanym przez Kolegium od organu I instancji organ odwoławczy stwierdził, dopuszczalność jego wniesienia, a to ze względu na fakt zamieszkiwania przez wnoszącego na obszarze graniczącym z terenem inwestycji. Z tego też powodu stwierdzono, iż G. B. posiada przymiot strony niniejszego postępowania, a przez to legitymację do wniesienia odwołania. W zakresie jednak, w jakim odwołanie zostało wniesione przez M. J., organ stwierdził, iż zgodnie z wykazem stron postępowania ustalonym przez organ I instancji, M. J. nie przysługuje status strony, a to ze względu na niespełnienie przesłanek z art. 74 ust. 3a ustawy. Ponadto wskazano, iż posiadanie statusu radnego nie wpływa na automatyczne uzyskanie przymiotu strony danego postępowania - nie jest wystarczającym stwierdzenie, iż funkcja radnego polega na reprezentowaniu mieszkańców danego okręgu. W tym przypadku możliwym byłoby uznanie M. J. za stronę w sytuacji realizacji przesłanek wskazanych w art. 28 k.p.a. Tut. Kolegium nie znalazło jednak podstaw do przyjęcia, iż M. J. jest stroną niniejszego postępowania, a przez to należało odmówić jej możliwości wniesienia odwołania w niniejszej sprawie i w zakresie, w jakim to odwołanie złożyła stwierdzić jego niedopuszczalność. Organ odwoławczy wskazał, że z racji jednak złożenia odwołania przez G. B. zasadnym było przystąpienie do merytorycznej oceny decyzji organu I instancji. Organ powołał treść art. 59 i art. 71 ustawy i podkreślił, że jak wynika z dokumentów zebranych w aktach planowane przedsięwzięcie polegać będzie na rozbudowie i modernizacji istniejącej oczyszczalni ścieków oraz budowie nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W.. Zauważył, że zgodnie z Kartą informacyjną przedsięwzięcia w przedsięwzięciu określonym tytułowo: Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w N. ul. M. L. w ramach projektu pn. "Rozbudowa gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy N. - etap II" wyróżniono dwa podzadania, dla których to kolejno przyjęto nazwy: 1) Rozbudowa i modernizacja istniejącej oczyszczalni ścieków, 2) Budowa nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W. (wraz z likwidacją istniejącego rurociągu odprowadzającego). Ustalono, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 79, § 3 ust. 1 pkt 81 i § 3 ust. 1 pkt 82 w związku z § 3 ust 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, tj.: - § 3 ust 1 pkt 79: instalacje do oczyszczania ścieków inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 40, przewidziane do obsługi liczby mieszkańców nie mniejszej niż 400 równoważnej liczby mieszkańców w rozumieniu art. 86 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne; - § 3 ust. 1 pkt 81: sieci kanalizacyjne o całkowitej długości przedsięwzięcia nie mniejszej niż 1 km, z wyłączeniem: a) przebudowy tych sieci metodą bezwykopową, b) sieci kanalizacji deszczowej zlokalizowanych w pasie drogowym i obszarze kolejowym, c) przyłączy do budynków; - § 3 ust. 1 pkt 82: instalacje związane z przetwarzaniem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów; - § ust. 2 pkt 2: polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy, przebudowy lub montażu część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust. 1, o ile zostały one określone; w przypadku gdy jest to druga lub kolejna rozbudowa, przebudowa lub montaż, sumowaniu podlegają parametry tej rozbudowy, przebudowy lub montażu z poprzednimi rozbudowami, przebudowami lub montażami, o ile nie zostały one objęte decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Z akt sprawy wynika, iż planowane przedsięwzięcie zostanie zrealizowane: a) dla rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków- na terenie istniejącej oczyszczalni ścieków w N., zlokalizowanej na terenie N. Strefy Przemysłowej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb [...] b) dla budowy nowego rurociągu (ok. 1,4 km) odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W. (wraz z likwidacją istniejącego rurociągu odprowadzającego) - na działkach [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], l obręb N., gmina N.. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru N. Strefy Inwestycyjnej wraz z otoczeniem ( uchwała LV/730/23 z dnia 9 marca 2023 r. Rady Miejskiej w N.) - teren rozbudowywanej i modernizowanej oczyszczalni ścieków położony jest na obszarach oznaczonych w planie jako tereny infrastruktury technicznej o symbolu - 2IT. Zaplanowany rurociąg odprowadzający oczyszczone ścieki do rzeki W. będzie położony na terenach: tereny infrastruktury technicznej - 2IT, tereny produkcyjno-usługowe - PU, tereny dróg publicznych klasy dojazdowej - KDD, tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - MN, teren zieleni izolacyjnej - Zł, tereny zieleni nieurządzonej - ZR, tereny wód powierzchniowych - WS. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż teren inwestycyjny (teren lokalizacji oczyszczalni) bezpośrednio graniczy: 1) od strony południowej - z drogą dojazdową i terenami zagospodarowanymi produkcyjno- usługowo, 2) od strony zachodniej - z terenami zabudowy produkcyjnej, 3) od strony północnej - z terenami zabudowy produkcyjnej (tereny produkcyjno-usługowe), 4) od strony wschodniej - z terenami zagospodarowanymi produkcyjno-usługowo. Dalej organ I instancji przyjął, że najbliższe budynki mieszkalne (pojedyncze domy) znajdują się w odległości ok. 460 m na północ od terenu inwestycji i eksploatacji przedsięwzięcia, tj. lokalizacji oczyszczalni ścieków. Wskazano, iż przyjęcie przez organ I instancji, że teren przedsięwzięcia to teren istniejącej oczyszczalni ścieków (na którym to będzie realizowane zadanie dot. rozbudowy oczyszczalni) prowadzi do uzyskania błędnych wniosków, co do zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak wyjaśnia organ II instancji - takie przyjęcie przez organ I instancji wynikać może z założenia, iż przedsięwzięciem jest rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków, a budowa rurociągu jest jedynie jej jednym z elementów (tak przyjęto w decyzji, str. 19: "Projektowany nowy odcinek kolektora odprowadzającego ścieki oczyszczone nie jest więc samodzielną inwestycją, a integralną częścią oczyszczalni ścieków i zastąpi on dotychczasowy kolektor ścieków oczyszczonych. W odniesieniu do całej oczyszczalni jest to więc przebudowa istniejącego elementu ciągu technologicznego oczyszczalni"). O takim założeniu sugeruje chociażby nomenklatura używana przez organ w uzasadnieniu, gdzie jako przedsięwzięcie określa się właśnie prace na terenie oczyszczalni (np. str. 7 decyzji). Dalej wskazano, że w treści decyzji naprzemiennie pojawia się określanie jako przedsięwzięcie całości prowadzonych prac, a to zadania nr 1 i zadania nr 2, oraz definiowanie jako przedsięwzięcia/inwestycji jedynie zadania nr 1. Organ odwoławczy zauważył, iż organ I instancji przyjął za swoje twierdzenia prezentowane przez Inwestora, a to w zakresie lokalizacji przedsięwzięcia (szczególnie w zakresie w jakim podaje o odległości zabudowań od terenu przedsięwzięcia). Zgodnie z Kartą informacyjną przedsięwzięcia (str. 36) Inwestor wskazuje, iż najbliższe budynki mieszkalne (pojedyncze domy mieszkalne) od terenu na którym zlokalizowana jest oczyszczalnia, znajdują się w odległości ok. [...] metrów na północ od terenu realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Przedstawione w ten sposób dane w oczywisty sposób stoją w sprzeczności z przedstawionymi wcześniej informacjami dot. rzeczywistego terenu przedsięwzięcia. Już samo wskazanie działek, na których będzie ono realizowane, a także długość planowanej nowej linii odprowadzającej oczyszczone ścieki (ok. 1,4 km) sugeruje, iż nie jest możliwym proste określenie odległości i rodzaju zabudowań od planowanego przedsięwzięcia. Pomimo tego Inwestor w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia przyjął, iż dane w tym zakresie będzie podawał w odniesieniu do terenu istniejącej już oczyszczalni ścieków. Rozwiązanie to ograniczyło w rzeczywistości zasięg prowadzonych badań w zakresie oddziaływania na środowisko (a przez to na sąsiednich mieszkańców) jedynie do pobliskiego terenu istniejącej oczyszczalni ścieków, a przez to wpłynęło istotnie na określenie podmiotów, na których wpływ ma realizacja niniejszego przedsięwzięcia. W zakresie pkt 2.2 Lokalizacja i krajobraz rejonu przedsięwzięcia zawartego w Karcie nie ma mowy o rzeczywistym terenie przedsięwzięcia, a jedynie wskazano na teren istniejącej oczyszczalni ścieków. Być może nie jest to działanie Inwestora, które ma na celu wprowadzenie organów w błąd, a wynika jedynie z trudności określenia rzeczywistego terenu przedsięwzięcia. Mając jednak na uwadze cel postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzono, że to po stronie organu I instancji leży obowiązek prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego, zgodnie z art. 7 k.p.a. Przedstawiony materiał dowodowy w niniejszej sprawie wskazuje, iż organ I instancji: 1) obwieszczeniem o sygnaturze [...] z dnia 20 września 2023 r., na wniosek I. Spółka z o.o. z dnia 13 września 2023 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w N. ul. M. 2) w dniu 29 września 2023 r. zwrócił się do: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Już 4 października 2023 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wydał opinię o braku konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania środowisko. Następnie z akt sprawy wynika, iż organ I instancji - na wnioski Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, wzywał Inwestora do złożenia wyjaśnień informacji zawartych w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia. Skutkowało to przyjęciem przez Inwestora tekstu jednolitego Karty wraz z objętymi wezwaniami wyjaśnieniami. Organ I instancji ponownie więc skierował zapytanie do ww. podmiotów w zakresie przedstawienia opinii co do konieczności przygotowywania oceny oddziaływania na środowisko dla niniejszego przedsięwzięcia. Opinie (z określonymi warunkami) wskazywały na brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Mając jednakże na względzie powyższe ustalenia, a to w zakresie błędnego określenia terenu przedsięwzięcia, a przez to błędnego wskazania zakresu jego oddziaływania organ II instancji poddał w wątpliwość słuszność przyjętych przez podmioty opiniujące rozstrzygnięć. Wskazano na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., który w uzasadnieniu swojej opinii powołuje się na fakt (wskazany w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia), iż najbliższe zabudowania od terenu przedsięwzięcia znajdują się w odległości ok. [...] m. Organ odwoławczy uznał, iż fakt owych twierdzeń przedstawionych w Karcie w zakresie lokalizacji przedsięwzięcia, a także założeń dokonanych przez podmioty opiniujące jest znaczący dla sprawy - planowane przedsięwzięcie to rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków, w ramach którego jednym z zadań jest budowa nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki do rzeki W., które ma mieć swoje ujście w odległości ok. 300 m od aktualnie istniejącego rurociągu, a przez to ma znajdować się bliżej zabudowy jednorodzinnej. Uzasadnionym w takim przypadku jest dokładne określenie terenu, na jakim znajduje się przedsięwzięcie (tu szczególnie końcowa część rurociągu przy W.), a przez to zbadanie jak może to oddziaływać na otaczające środowisko, w tym użytkowanie okolicznych nieruchomości przez ich właścicieli. Wskazano, iż istotność owych pierwotnych ustaleń ma to znaczenie, że decyzja organu I instancji jako jeden z celów rozbudowy wskazuje chęć skanalizowania terenów nieobjętych dotychczas systemem kanalizacji, co spowoduje wzrost ilości doprowadzanych do oczyszczalni ścieków. Ponadto organ podaje, iż rozbudowa ma służyć przejęciu terenów skanalizowanych, które dotychczas były obsługiwane przez inną oczyszczalnię (planowana likwidacja). Nietrudno zauważyć, że przyjmowanie do rozbudowanej oczyszczalni większej ilości ścieków będzie automatycznie wiązać się z większą ilością dokonywanych do rzeki W. zrzutów, a przez to większym potencjalnym oddziaływaniem na środowisko i osoby zamieszkujące pobliskie nieruchomości. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzono, iż organ I instancji błędnie ustalił stan faktyczny sprawy w zakresie terenu przedsięwzięcia, a przez to jego potencjalnego oddziaływania na środowisko, przez co naruszony został art. 7 k.p.a. Ponadto, w zakresie ustaleń organu I instancji wskazano fakt podnoszonego przez okolicznych mieszkańców sprzeciwu w zakresie rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków. Z akt sprawy wynika, iż sprzeciw ten w znacznej mierze opiera się na proponowanej lokalizacji rurociągu i miejsca jego przebicia się przez wał przeciwpowodziowy, a to konkretnie lokalizacji nowego rurociągu bliżej zabudowy jednorodzinnej. Mieszkańcy zgłosili, iż w promieniu 270 m od aktualnego rozprężenia znajduje się 1 dom, zaś w promieniu 270 m od proponowanego nowego umiejscowienia zrzutu - 37 domów, średnio zamieszkujących przez 4 osoby (co daje ok 150 osób narażonych na potencjalną uciążliwość zapachową). Z uzasadnienia decyzji wynika, iż w związku ze sprzeciwem zostało przeprowadzone spotkanie z mieszkańcami, Inwestorem, przedstawicielami Urzędu Miasta i Gminy i przedstawicielami Rady Miejskiej. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż w czasie tym zostały przedstawione plany rozbudowy, a także zostały udzielone odpowiedzi na wszelkie pytania mieszkańców. W aktach sprawy nie znajdują się jednak żadne materiały dowodowe w tym zakresie, co podnoszone jest również przez skarżących (brak odpowiedzi na pytania i uwagi mieszkańców, zakończenie spotkania przed zadaniem wszystkich pytań, udostępnienie notatki stronom dopiero po 2 tygodniach od spotkania, niepodpisanie notatki przez strony). Powyższej wskazanie działanie, a także opisywanie przez skarżących podejście organu I instancji do załatwienia niniejszej sprawy stoi w sprzeczności z obowiązkiem organu do badania słusznego interesu strony (tu: mieszkańców okolicznych nieruchomości), a przez to w sprzeczności z art. 7 k.p.a. W zakresie ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie zauważono także sprzeczności zaleceń przedstawianych przez Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. W piśmie przesłanym do Inwestora dnia 27 lutego 2024 r. wskazano, iż w związku z pismem mieszkańców osiedla zagrody w N., którzy wnieśli sprzeciw w zakresie planowanego umieszczenia rurociągu, odprowadzenie oczyszczonych ścieków należy zaprojektować wykorzystując istniejącą lokalizację wylotu, z uwagi na niebezpieczeństwo powodziowe (str. 432 akt sprawy). W piśmie z dnia 20 maja 2024 roku przedstawiono zaś pozytywną opinię dla przedsięwzięcia, wskazując na brak konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przy zachowaniu określonych w opinii warunków. Ponadto akta sprawy przedstawiają, iż rola organu I instancji w znacznym zakresie odnosiła się do pośrednictwa w obiegu dokumentów, a to kolejno wystąpienia do właściwych organów o opinię przedsięwzięcia, następnie przesłania do Inwestora zapytań od podmiotów opiniujących, dalej przesłania odpowiedzi Inwestora tymże organom, a następnie przyjęcia za swoje twierdzeń przedstawianych w opiniach właściwych organów. Nie umniejszając wagi opiniom przygotowanym w niniejszym postępowaniu należy z całym przekonaniem wskazać, iż to organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie administracyjne, a w nim odczytać w sposób prawidłowy stan prawny i dokonać wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, a następnie załatwić sprawę mając na względzie tak interes społeczny jak również słuszny interes strony. Winien więc w świetle nie tylko przedstawionych opinii, ale także pozostałych dowodów w sprawie wyważyć konieczność dokonania oceny oddziaływania na środowisko. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala zdaniem organu II instancji na przyjęcie, iż postępowanie to zostało prawidłowo przeprowadzone przez organ I instancji. Dodatkowo wskazano, iż w toku postępowania administracyjnego organ I instancji nie uwzględnił w sposób wystarczający kryteriów, na podstawie których stwierdza się konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wyrażonych w art. 63 ustawy. W uzasadnieniu decyzji błędnie wyjaśniał ocenę przedsięwzięcia w perspektywie kryteriów wyrażonych w art. 62 ustawy, które to odnoszą się do działań organu dokonywanych już w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W zakresie kryteriów podanych w art. 63 ustawy organ I instancji ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, że prace związane z rozbudową i modernizacją istniejącej oczyszczalni ścieków oraz budową nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W. (wraz z likwidacją istniejącego rurociągu odprowadzającego) nie będą miały istotnego wpływu na środowisko i ustąpią z chwilą zakończenia prac. Kolegium wskazuje, iż organ I instancji nie podjął wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ prowadzący postępowanie nie zebrał i nie rozpatrzył w pełnym zakresie materiału dowodowego. W szczególności organ nie dokonał wszechstronnej oceny okoliczności przedmiotowego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a szczególnie nie dokonał badania słusznego interesu stron i jego wyważenia. Organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę winien w pierwszej kolejności wezwać Inwestora do naniesienia poprawek w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, wskazując w sposób prawidłowy teren przedsięwzięcia, i następnie konsekwentnie podając wszelkie dane w odniesieniu do tak ustalonego terenu. Dalej organ I instancji winien ponownie wystąpić o opinię do właściwych organów wskazując na zaistniałe zmiany wynikające z błędnego określenia terenu przedsięwzięcia, a przez to na możliwość zmiany stopnia oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co w konsekwencji może skutkować uznaniem o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W odniesieniu do szerokiej skali przedsięwzięcia, a przez to szerokiego grona stron niniejszego postępowania Organ I instancji winien określić interes obywateli i dokonać jego wyważenia w świetle interesu publicznego. Szczególną uwagę należy poświęcić analizie słuszności dokonywania nowego przebicia wału, a to ze względów ochrony infrastruktury przeciwpowodziowej, a także z uwagi na przybliżenie wylotu rurociągu do zabudowy jednorodzinnej. Kolegium na podstawie zebranych akt nie przesądza o konieczności bądź nie dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jednak wskazuje, iż w przypadku tak wielu wątpliwości związanych z rzeczywistym oddziaływaniem tegoż przedsięwzięcia na środowisko dokonanie takiej oceny wymaga pogłębionej analizy spełnienia kryteriów uregulowanych w art. 63 ustawy, czego organ w niniejszym postępowaniu nie uczynił, a na co winien zwrócić uwagę ponownie rozpatrując sprawę. Odnosząc się do zarzutów odwołania w pierwszej kolejności wskazano, iż skarżący wnosił o uchylenie decyzji w zakresie w jakim odnosi się ona do budowy nowego rurociągu, a więc w zakresie zadania nr 2. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych decyzję w zakresie uwarunkowań środowiskowych wydaje się dla całego przedsięwzięcia, a to w niniejszej sprawie dla Rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków w N. ul. M. L.. Organ w toku postępowania winien rozważyć wszystkie elementy stanu faktycznego, odnoszone kolejno do konkretnych zadań planowanych w toku realizacji przedsięwzięcia i dopiero w perspektywie konieczności ich łącznego wykonania ocenić zasadność przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określić uwarunkowania środowiskowe dla przedsięwzięcia. Organ I instancji już na wstępie nie dostrzegł wątpliwości w zakresie terenu przedsięwzięcia i skierował to przedsięwzięcie (wraz z błędnymi ustaleniami faktycznymi) do opiniowania przez właściwe organy. Na tej podstawie stwierdzono, iż opinie pozostałych organów (organów opiniujących) zostały wydane na podstawie błędnych ustaleń faktycznych, a dokładnie na podstawie założeń wskazanych przez Inwestora. Mając na względzie fakt, iż decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych odnosi się do całego przedsięwzięcia, a także z uwagi na niepełne ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji, zasadnym było uchylenie całej decyzji i skierowanie jej do ponownego rozpoznania. W zakresie zarzutu dotyczącego naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa uznano ten zarzut za słuszny. Wskazano, iż działanie organu I instancji obarczone jest wadami w zakresie ustaleń stanu faktycznego sprawy, a przez to zostały naruszone art. 7 i art. 77 k.p.a. Podzielono zarzut naruszenia art. 63 ustawy, poprzez nieuwzględnienie przez organ rodzaju i charakterystyki całego przedsięwzięcia, a to ze względu na niewłaściwe jego określenie (uznanie za przedsięwzięcie rozbudowy oczyszczalni ścieków). Ponadto za słuszny należy ocenić zarzut podający o konieczności zbadania kryteriów wskazanych w art. 63 ustawy, a to ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych związanych z przebiciem wału przeciwpowodziowego w nowym miejscu. W zakresie zarzutu dotyczącego błędnej klasyfikacji inwestycji jako przebudowy istniejącej kanalizacji wskazano, iż klasyfikacja ta dokonywana jest zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 ze zm.) (§3 ust. 1 pkt 81). W zakresie zarzutu dot. celowego zamieszczenia na stronie Biuletynu Informacji Publicznej niepełnej nazwy inwestycji wskazano, iż zgodnie z Kartą informacji przedsięwzięcia jego nazwa to Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w N. ul. M. L. 4, a w ramach tego przedsięwzięcia wyróżniono dwa zadania, gdzie jednym z nich jest budowa nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W.. Faktem jest, iż takie określenie nazwy przedsięwzięcia może wprowadzać w błąd, jakoby jedynym zadaniem takiej inwestycji była jedynie rozbudowa oczyszczalni ścieków. Jednakże organ I instancji prawidłowo przeniósł do systemu nazwę przedsięwzięcia z Karty informacyjnej, co nie stoi jednak w sprzeczności z zarzutem nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja nie odpowiada wymaganiom ustawowym, a to poprzez nieprawidłowe dokonanie ustaleń faktycznych przez organ I instancji, a przez to naruszenie kluczowych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7 k.p.a.). Wobec tego zasadnym było uchylenie niniejszej decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpoznania. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wpłynął sprzeciw strony skarżącej - I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N.. Zaskarżonej decyzji, zarzuciła ona naruszenie przepisów postępowania, a to: 1) naruszenie art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędne przyjęcie przez Organ II instancji, iż decyzja Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 6 sierpnia 2024 roku znak OŚR.6220.19.2023 została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, w sytuacji gdy: a) wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Inwestor, czyli I. Sp. z o.o., określił obszar oddziaływania przedsięwzięcia nie tylko w odniesieniu do terenu modernizowanej oczyszczalni, ale w odniesieniu do całego terenu planowanego przedsięwzięcia, obejmującego również rurociąg ścieków oczyszczonych oraz wylot ścieków oczyszczonych do rzeki W., stąd też nie ma podstaw do żądania uzupełnienia Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, gdyż zawiera ona wszystkie wymagane informacje; b) wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Burmistrz Miasta i Gminy N., w uzasadnieniu decyzji z dnia 6 sierpnia 2024 roku znak OŚR.6220.19.2023, jednolicie, w całej treści decyzji przyjmuje, iż przedsięwzięcie obejmuje zarówno rozbudowę i modernizację oczyszczalni, jak też budowę nowego rurociągu ścieków oczyszczonych i nie zachodzi tu jakakolwiek sprzeczność, c) wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie organy opiniujące w sprawie (Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K.) prawidłowo przyjmowały, iż teren przedsięwzięcia obejmuje zarówno teren oczyszczalni, jak też teren, na którym będzie realizowana budowa nowego rurociągu ścieków oczyszczonych, a nadto organy te jednolicie, po dwukrotnej analizie Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia zaopiniowały pozytywnie planowane przedsięwzięcie, stwierdzając, iż nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a w związku z tym nie ma podstaw do pozyskiwania nowych opinii wyżej wymienionych organów w tym przedmiocie; d) wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie kwestia przewiertu przez wał przeciwpowodziowy była przedmiotem szczegółowej analizy przez kompetentny do tego organ, tj. Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K., co odprowadziło do uzupełnienia przez Inwestora Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, w zakresie przewiertu przez wał przeciwpowodziowy i pozytywnego uzgodnienia planowanego przewiertu; e) Organ l instancji wydając decyzję, rozważył wszystkie istotne okoliczności sprawy, jak też wątpliwości i zarzuty podnoszone przez mieszkańców i nie naruszył przepisów art. 7 oraz 77 kodeksu postępowania administracyjnego; f) zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i w ocenie Inwestora nie wymaga uzupełnienia, warunkującego konieczność uchylenia decyzji Organu l instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia; 2) naruszenie przepisu art. 7 oraz 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, a to poprzez dokonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie całkowicie dowolnych i nieopartych na zgromadzonym w sprawie materialne dowodowym ustaleń odnośnie treści Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia jak też odnośnie rzekomo nieprawidłowo ustalonego zarówno przez Organ l instancji oraz organy opiniujące, obszaru przedsięwzięcia, co miało doprowadzić do błędnych ustaleń w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 6 sierpnia 2024 roku znak OŚR.6220.19.2023, w sytuacji gdy w rzeczywistości wskazywane uchybienia w rzeczywistości nie miały miejsca; 3) naruszenie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a to poprzez wskazanie, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ l będzie zobligowany, przy wydawaniu decyzji do dokonania oceny "słuszności" wykonania nowego przewiertu przez wał, w sytuacji gdy "słuszność" nie jest kryterium jakim winien kierować się organ dokonując oceny, czy dla danego przedsięwzięcia winna zostać sporządzona ocena oddziaływania na środowisko. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz kosztów postępowania. Strona skarżąca wskazała na naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie przepisu art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W pierwszej kolejności wskazała, iż koronnym argumentem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, była okoliczność, iż rzekomo w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia w sposób nieprawidłowo określono obszar oddziaływania przedsięwzięcia, wskazując iż dotyczy on jedynie terenu oczyszczalni, z pominięciem rurociągu oraz nowego wylotu ścieków oczyszczonych do rzeki W.. Z zarzutem tym nie sposób się zgodzić. Cytując zaskarżoną decyzję: " W zakresie pkt 2.2 Lokalizacja i krajobraz rejonu przedsięwzięcia zawartego w Karcie nie ma mowy o rzeczywistym terenie przedsięwzięcia, a jedynie wskazano na teren istniejącej oczyszczalni ścieków." Poniżej zacytowano fragment pkt 2.2 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia: "Lokalizacja rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki będzie (trasa podana od oczyszczalni do W.): teren oczyszczalni, ulica S. ulica P. następnie przez wał przeciw powodziowy do rzeki W.. W pkt 2.2 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia zamieszczono również numery działek oraz mapę poglądową przedstawiającą nie tylko lokalizację oczyszczalni, ale też przebieg rurociągu. W Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, w pkt 2.2 wyraźnie również wskazano, iż odległość 460 m dotyczy odległości najbliższych zabudowań względem terenu oczyszczalni. Odległość tą podano w odniesieniu do lokalizacji oczyszczalni, gdyż to na oczyszczalni są przeprowadzane procesu oczyszczania ścieków, które wymagają analizy pod kątem ewentualnej emisji zanieczyszczeń, co przedstawiono szczegółowo w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia. Dodatkowo załącznikiem do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia była mapa przedstawiająca lokalizację oraz obszar oddziaływania przedsięwzięcia. Strona skarżąca podkreśliła, że podnoszony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie zarzut nieprawidłowego przedstawienia obszaru przedsięwzięcia jest nie tylko nieuzasadniony w świetle treści Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, ale świadczy o całkowitym wręcz zaniedbaniu swoich obowiązków przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, nie zapoznało się nawet z Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia. Inaczej nie da się bowiem wytłumaczyć stwierdzeń, które padły w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odnośnie tego, iż w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia nie przedstawiono całego obszaru przedsięwzięcia. Dodatkowo zaznaczono, iż wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Burmistrz Miasta i Gminy N., w uzasadnieniu decyzji z dnia 6 sierpnia 2024 roku znak OŚR.6220.19.2023, jednolicie, w całej treści decyzji przyjmuje, iż przedsięwzięcie obejmuje zarówno rozbudowę i modernizację oczyszczalni, jak też budowę nowego rurociągu ścieków oczyszczonych. Według uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie owa rzekoma rozbieżność miałaby zachodzić np. na 7 stronie uzasadnienia decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N.. Strona skarżąca nie może jednak dopatrzyć się, gdzie owa rozbieżność miałaby występować. Na stronie 7 wręcz jest wskazane jednoznacznie, iż przedsięwzięcie obejmuje również budowę rurociągu. Niezasadne, a wręcz absurdalne są zdaniem skarżącej zarzuty Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, iż rzekomo organy opiniujące w sprawie (Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K.) zostały wprowadzone w błąd, co do lokalizacji przedsięwzięcia, gdyż Organ l instancji miał skierować przedsięwzięcie do opiniowania wraz z błędnymi ustaleniami faktycznymi . Pomijając, iż nie bardzo wiadomo w jaki sposób Burmistrz Miasta i Gminy N. miałby skierować przedsięwzięcie do opiniowania z błędnymi ustaleniami faktycznymi, to sytuacja jest wręcz przeciwna. Organy otrzymały Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia, gdzie w sposób jasny i czytelny wskazano, iż przedsięwzięcie obejmuje zarówno modernizację oczyszczalni, jak też budowę nowego rurociągu. Jaki przewiert pod wałem przeciwpowodziowym opiniował zatem Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K., skoro zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie wiedział on jaki obszar obejmuje przedsięwzięcie. Strona skarżąca podkreśliła, iż po dwukrotnie przeprowadzonej analizie przez organy opiniujące tj. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., organy te jednolicie pozytywnie zaopiniowały przedsięwzięcie, stwierdzając brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W świetle powyższego brak uzasadnionych podstaw do ponownego zwracania się do wyżej wymienionych organów o ponowne zaopiniowanie Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia. Chybione są również same zarzuty dotyczące przewiertu pod wałem przeciwpowodziowym. Strona skarżąca, w związku z planowanym przewiertem pod wałem przeciwpowodziowym modyfikowała Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia oraz składała wyjaśnienia do Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K., co zakończyło się wydaniem opinii pozytywnej. Konieczność wykonania nowego przewiertu wynika z przyczyn technicznych - niemożności wykorzystania istniejącego rurociągu po modernizacji oczyszczalni, co również jasno określono w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia. Zaznaczono, iż niniejsza sprawa znajduje się aktualnie na etapie wydawania decyzji środowiskowej, a nie pozwolenia na budowę. Szczegółowe kwestie, związane z bezpieczeństwem planowanego przewiertu pod wałem będą analizowane i uzgadniane na etapie uzyskiwania pozwolenia na realizację robót budowlanych. Chybione są również wskazania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, który nakazuje Organowi l instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, rozważać kwestie związane z lokowaniem nowego rurociągu, czy też przewiertu pod wałem pod kątem "słuszności". Stanowi to o naruszeniu art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. "Słuszność" nie jest bowiem kryterium determinującym, czy dla danego przedsięwzięcia winna zostać sporządzona ocena oddziaływania na środowisko. Strona skarżąca zaznaczyła, iż Organ l instancji, wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie pominął kwestii ochrony słusznego interesu mieszkańców, badając i odnosząc się również do kwestii uciążliwości zapachowych, czy też uciążliwości związanych z nową lokalizacją wylotu ścieków oczyszczonych. Przede wszystkim organ l instancji zwrócił uwagę na to, iż oczyszczone ścieki będą zachowywały parametry określone przepisami prawa i nie będą generować emisji substancji do powietrza, które mogłyby oddziaływać negatywnie na nieruchomości sąsiednie. Dodatkowo, wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, Karta Informacyjna Przedsięwzięcia została sporządzona przy uwzględnieniu zwiększonej wydajności oczyszczalni i zwiększonej ilości ścieków oczyszczonych odprowadzanych do rzeki W., a sama decyzja Organu l instancji została wydana przy uwzględnieniu przesłanek z art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Rozpoznając sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanej normy prawnej wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu od kasacyjnej decyzji organu administracji, w relacji do zasad ogólnych jakimi rządzi się p.p.s.a., jest znacznie uproszczone. Organ administracji nie ma obowiązku udzielenia odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4 p.p.s.a.), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3 p.p.s.a.), sąd co do zasady rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.). Uwzględniając sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 151a § 1 p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 p.p.s.a.). Konstrukcja postępowania sądowego w rozpoznaniu sprzeciwu od decyzji kasacyjnej implikuje zatem daleko idące ograniczenia w zakresie sposobu i kryteriów dokonywanej przez sąd kontroli. Ograniczeniu, by nie powiedzieć wyłączeniu, uległa możliwość badania i weryfikacji przez sąd materialnoprawnych aspektów zaskarżonego rozstrzygnięcia. Taka ocena stałaby się determinantą przyszłego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Kreowania takiej determinanty w postępowaniu prowadzonym pod nieobecność wszystkich podmiotów, których interesu prawnego jego wynik może dotyczyć i przy braku pełnej kontroli instancyjnej nie można pogodzić ani z podstawowymi zasadami porządku prawnego, ani z wymogami sprawiedliwości proceduralnej. W konsekwencji kontrola decyzji kasacyjnej musi się sprowadzać do oceny, czy przy przyjętych przez organ odwoławczy założeniach materialnoprawnych przesłanki z art. 138 § 2 k.p.a. jawią się jako spełnione - natomiast to, czy owe założenia są trafne, pozostać musi kwestią otwartą. Weryfikacja tych założeń będzie mogła nastąpić dopiero w razie wniesienia skargi na decyzję merytoryczną. Oceniając legalność decyzji kasacyjnej obowiązkiem sądu administracyjnego jest jedynie ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a więc odstąpienia od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób. Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie 138 § 2 k.p.a. sąd nie jest zatem władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, skoro na skutek uchylenia decyzji organu pierwszej instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2219/15). Także w uzasadnieniu wyroku z dnia 1 lipca 2021 r. II OSK 1190/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że zgodnie z art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Oznacza to, że zakres kontroli legalności sprawowany przez sąd administracyjny w sprawie zainicjowanej sprzeciwem od decyzji kasacyjnej został określony w sposób zawężający, tzn. rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 k.p.a. W konsekwencji, sąd jest władny uwzględnić sprzeciw wyłącznie, gdy uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania nie wynikało z przesłanek wynikających z ww. przepisu. W myśl art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przepis ten przesądza, iż organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ pierwszej instancji przy rozpatrywaniu sprawy naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15). Kasacyjne rozstrzygnięcie winno zapaść wtedy, gdy wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie da się wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a. tj. w sytuacji, kiedy konieczny do uzupełnienia materiał dowodowy ma tak dużą skalę, że dokonanie tych czynności (uzupełnienie materiału dowodowego) przez organ II instancji i oparcie na nim rozstrzygnięcia naruszyło by zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, chyba, że wszystkie strony zgodnie z art. 136 § 2 k.p.a. wniosą o przeprowadzenie postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2021 r. I OSK 650/21). Jednocześnie jednak należy mieć na względzie, iż decyzja wydawana przez organ odwoławczy, nie może naruszyć ustanowionej w art. 15 k.p.a. a mającej też konstytucyjne umocowanie (art. 176 Konstytucji RP) zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie może zgodnie z tą zasadą orzekać po raz pierwszy tj. orzekać w kwestiach co do których nie wypowiedział się organ I instancji. Mając na uwadze wyżej przedstawione założenia należy stwierdzić, że decyzja organu odwoławczego jest nieprawidłowa. W ocenie Sądu wątpliwości organu II instancji, co do stanu faktycznego sprawy nie są uzasadnione. Głównym zarzutem Kolegium wyrażonym w zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowo określony obszar oddziaływania przedsięwzięcia oraz, że nie określono terenu przedsięwzięcia. Z zarzutem tym nie sposób się zgodzić. W punkcie 2.2. Lokalizacja i krajobraz rejonu przedsięwzięcia - Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia - wyraźnie wskazano, że - planowane do realizacji przedsięwzięcie (rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków) zostanie zrealizowane na terenie istniejącej oczyszczalni ścieków w N., zlokalizowanej na zachodniej części miejscowości N., na terenie N. Strefy Przemysłowej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb N. [...]. Druga część zadania, czyli budowa nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W. (wraz z likwidacją istniejącego rurociągu odprowadzającego) zostanie zrealizowana na działkach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], l obręb N., gmina N.. Na kartach od 29-34 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia szczegółowo opisano podzadanie nr 2 – budowę nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W. (wraz z likwidacją istniejącego rurociągu odprowadzającego). Uwzględniono charakterystykę zaplanowanego rurociągu wraz z wymaganiami materiałowymi, szczegółowo opisano technologię przekraczania projektowanym rurociągiem wałów rzeki W., technologię wykonania kanału/kanałów oraz likwidację istniejącego rurociągu wraz z wylotem. Ponadto załącznikiem do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia jest mapa przedstawiająca lokalizację oraz obszar oddziaływania przedsięwzięcia, z zaznaczonymi obiektami przebudowywanymi lub rozbudowywanymi, nowoprojektowanymi, projektowanym rurociągiem, rurą osłonową, komorą rewizyjną, przekroczeniem wału, rowem odpływowym i wylotem ścieków utwardzonych. Załącznik nr 8 to mapa poglądowa całego projektu "Rozbudowa gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy N.-etap II" uwzględniająca wszystkie zadania inwestycyjne, których częścią jest "zadanie 1 część 1 Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w N. ul M. L. 4" realizowana w ramach tego projektu. Jako inwestycje planowane do realizacji m. inn. wskazano zad. 1 cześć 1 – "Nowy rurociąg odprowadzający ścieki oczyszczone z Oczyszczalni w N.". Obszar terenu przedsięwzięcia i obszar oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oznaczono już na mapie dołączonej do wniosku z 13 września 2023 r. W tej sytuacji, nie ma wątpliwości, że do tak określonego obszaru przedsięwzięcia odnosiły się wyspecjalizowane organy opiniujące stwierdzając, iż przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. O tym, że jako teren inwestycji nie jest wskazany jedynie teren obecnej oczyszczalni świadczy także to, że w opinii Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. z 20 maja 2024 r, szczegółowo opisane zostało przekroczenie obwałowania rzeki W., związane z budową nowego rurociągu (co zakończyło się wydaniem opinii pozytywnej). Podobnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z 26 lutego 2024 r. stwierdzającej że przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednoznacznie wskazuje, że w ramach opiniowanego projektu "zaplanowano budowę nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W.. Zaplanowano poprowadzenie rurociągu przede wszystkim w ulicy S., P. oraz przez rów otwarty do rzeki W.. Trasę tak zaplanowano, aby była w istniejących drogach / ulicach i w jak najmniejszym stopniu powodowała zajęcie trenów prywatnych." W opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz wskazującej warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia z 7 czerwca 2024 r wyraźnie wskazano, że "w związku ze złym stanem technicznym instalacji rurociągu ścieków oczyszczonych zdecydowano o budowie nowego rurociągu tłocznego", a w pkt 2 warunków zawarto zalecenie, by "obiekty i rurociągi zrealizować jako szczelne, w celu zabezpieczenia przed przedostaniem się ścieków do gruntu oraz dopływem wód przypadkowych do rurociągów". Zgodzić należy się ze stroną skarżąca, że twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji, co do błędnego określenia terenu przedsięwzięcia, a przez to błędnego wskazania zakresu jego oddziaływania są chybione. Poddanie w wątpliwość przyjętych przez organy opiniujące treści opinii, także nie jest zasadne. Trudno bowiem z góry założyć, że analizy wyspecjalizowanych organów, działających w ramach ustawowych kompetencji, zatrudniających fachowców w dziedzinach objętych ich działalnością nie były kompleksowe. Stoi to w oczywistej sprzeczności z treścią tych opinii. Sąd podkreśla, ze Karta Informacyjna Przedsięwzięcia sporządzana była dwa razy. We wrześniu 2023 r., a następnie po wyjaśnieniu zaistniałych wątpliwości w styczniu 2024r. Pierwsza karta liczy 108 stron podczas gdy druga 188 stron, co świadczy o znacznym jej uszczegółowieniu. Wbrew twierdzeniom wyrażonym w zaskarżonej decyzji analiza treści Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia nie pozostawia wątpliwości, że jej treść dotyczy również budowy nowego rurociągu. Także z treści decyzji organu I instancji nie wynika, że teren przedsięwzięcia to jedynie teren istniejącej oczyszczalni ścieków. W decyzji organu I instancji mowa jest bowiem o budowie nowego rurociągu i rozbudowie kanalizacji zbiorczej. W decyzji szczegółowo wymieniono działki na których nastąpi budowa nowego rurociągu i wskazano, że w ramach zadania również zaplanowano budowę nowego rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki z oczyszczalni do odbiornika rzeki W. o długości ok. 1,4 km i średnicy 500 mm. Głębokość posadowienia od 1,6 do 2,5 m p.p.t., zaznaczono, że będzie on budowany przede wszystkim w pasie drogowym , zatem nie spowoduje znacznego ograniczenia powierzchni czynnej biologicznie oraz nie spowoduje wycinki drzew i krzewów. Strona skarżąca podkreśliła, iż po dwukrotnie przeprowadzonej analizie przez organy opiniujące tj. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., organy te jednolicie pozytywnie zaopiniowały przedsięwzięcie, stwierdzając brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Sąd zgadza się z zarzutami sprzeciwu, że nie są trafne wskazania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, który nakazuje Organowi l instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, rozważać kwestie związane z lokowaniem nowego rurociągu, czy też przewiertu pod wałem pod kątem "słuszności". Stanowi to o naruszeniu art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. "Słuszność" nie jest bowiem kryterium determinującym, czy dla danego przedsięwzięcia winna zostać sporządzona ocena oddziaływania na środowisko. W decyzji organu II instancji znalazło się stwardzenie, iż Kolegium na podstawie zebranych akt nie przesądza o konieczności bądź nie dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jednak wskazuje, iż w przypadku tak wielu wątpliwości związanych z rzeczywistym oddziaływaniem tegoż przedsięwzięcia na środowisko dokonanie takiej oceny wymaga pogłębionej analizy spełnienia kryteriów uregulowanych w art. 63 ustawy, czego organ w niniejszym postępowaniu nie uczynił, a na co winien zwrócić uwagę ponownie rozpatrując sprawę. W tym miejscu podkreślić należy, że organy opiniujące tj. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., jednolicie pozytywnie zaopiniowały przedsięwzięcie, stwierdzając brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ II instancji nie wskazał na czym ta pogłębiona analiza miałaby polegać, gdyż organ I instancji poza zasięgnięciem wyżej wymienionych opinii szczegółowo rozważył i uzasadnił w decyzji to, że ze względu na charakter i skalę przedsięwzięcia, planowane przedsięwzięcie nie będzie powodować zagrożenia i istotnego oddziaływania na środowisko. Wskazano także brak ryzyka wystąpienia poważnej awarii przy uwzględnieniu rodzaju i charakteru przedsięwzięcia. Przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na terenach wymagających ochrony ze względu na walory przyrodnicze i krajobrazowe. Ze względu na charakter przedsięwzięcia nie przewiduje się, aby oddziaływało ono transgranicznie na elementy przyrodnicze. Planowana inwestycja oraz przyjęte rozwiązania techniczne nie będą wpływały ujemnie na stan środowiska oraz na zdrowie ludzi. Wiążące wskazania organu odwoławczego powinny być istotne i mogą być ogólne, jednak zdecydowanie muszą przystawać do okoliczności sprawy. Podejmując decyzję kasacyjna organ II instancji powinien wskazać organowi I instancji jakie konkretnie okoliczności ma on wziąć pod uwagę. Nie wystarczy zatem powołać się na bliżej nie określony "interes obywateli", ani odwołać się do "wielu wątpliwości" i "pogłębionej analizy". Brak precyzyjnych zaleceń utrudnia wydanie trafnego rozstrzygnięcia, a w konsekwencji nie przyczynia się do szybkiego zakończenia postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu wskazane przez organ odwoławczy przyczyny zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. okazały się niezasadne. Organ odwoławczy miał bowiem zgromadzony materiał dowodowy, aby dokonać oceny merytorycznej (niezależnie od jej kierunku), względnie – zakres potrzebny do jego uzupełnienia mieścił się w ramach wyznaczonych w art. 136 § 1 k.p.a. W konsekwencji – wydanie przez niego decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. było nieuzasadnione. Należy bowiem pamiętać, że wydanie decyzji kasacyjnej ma charakter wyjątkowy, gdyż organ odwoławczy jest co do zasady organem merytorycznym. Z przedstawionych wyżej względów Sąd uznał, że sprzeciw od decyzji zasługuje na uwzględnienie i działając stosownie do art. 151a § 1 p.p.s.a., w pkt. 1 sentencji wyroku uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postepowania orzeczono w pkt. 2 wyroku na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Na koszty złożył się wpis od sprzeciwu (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) i kwota uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).