II SA/Kr 1608/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 13 września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu grzywny celem przymuszenia postanawia skargę odrzucić. Pismem z dnia 6 września 2011r. J.S. złożył wniosek o zwrot grzywny celem przymuszenia nałożonej na niego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] kwietnia 2005r. Wnioskodawca powołał się na treść art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). PINB w M. w dniu 13 września 2011r. odmówił J.S. zwrotu wyegzekwowanej grzywny celem przymuszenia. Organ uzasadnił odmowę zwrotu grzywny, wskazując, że przepisy prawa pozostawiają organowi egzekucyjnemu swobodę w rozstrzyganiu co do zwrotu grzywny. W dniu 4 października 2011r. J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, domagając się "uchylenia czynności PINB w M. w postaci odmowy zwrotu częściowo ściągniętej grzywny nałożonej postanowieniem PINB w M. z dnia [...] kwietnia 2005r." Skarżący wniósł także o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. W odpowiedzi na skargę PINB w M. przedstawił przebieg przedmiotowego postępowania w przedmiocie zwrotu grzywny, podnosząc, że odmowa zwrotu grzywny była zgodna z przepisami prawa. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 22 listopada 2011r. zwolnił skarżącego od wpisu sadowego od skargi, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że skarżący w toku postępowania egzekucyjnego domagał się zwrotu ściągniętej od niego grzywny celem przymuszenia. Złożenie przez skarżącego takiego wniosku obligowało organ egzekucyjny, czyli PINB w M. , do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. Art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zatem po złożeniu przez skarżącego wniosku o zwrot grzywny PINB w M. zobowiązany był do wydania postanowienia o zwrocie grzywny (po uprzednim uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia) lub o odmowie zwrotu grzywny. Jak wskazano wyżej, organ odmówił zwrotu grzywny, a pismo z dnia 13 września 2011r., pomimo formalnego braku nadania mu takiej nazwy, w istocie jest postanowieniem o odmowie zwrotu grzywny, ponieważ zawiera niezbędne elementy postanowienia wymagane przez art. 124 § 1 kpa (oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, podpis osoby upoważnionej do wydania postanowienia). Dlatego też Sąd uznał, że skarga J.S. jest skargą na to właśnie postanowienie PINB w M. Stosownie do przytoczonego wyżej art. 3 § 2 pkt 3 ppsa warunkiem dopuszczalności skargi na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym jest to, czy na dane postanowienie służy zażalenie. Art. 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o zwrocie grzywny ani o odmowie zwrotu grzywny. Zatem, zgodnie z art. 17 § 1 zdanie drugie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, należy przyjąć, że zażalenia na takie postanowienia nie przysługują. To zaś prowadzi do wniosku, że nie przysługuje także skarga do sądu administracyjnego na postanowienie o odmowie zwrotu grzywny. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ppsa.