II SA/Kr 1608/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 października 2016 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 października 2016 r., znak [...] , utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 24 czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji: Etap II - budowa stacji paliw wraz z budową wiaty nad odmierzaczami oraz instalacji technologicznych paliwowych (...) na działce nr [...] , [...] przy ul. [...] w K. - w ramach zamierzenia budowlanego pn.: " Budowa budynku handlowo - usługowo - gastronomicznego, stacji paliw oraz towarzyszącej infrastruktury przy ul. [...] w K.". Następnie w piśmie wniesionym dnia 16 lutego 2017 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku wskazała, że Wspólnota Mieszkaniowa jest właścicielem nieruchomości oznaczonej obecnie jako działka nr [...] sąsiadującej z terenem inwestycji, który stanowi działka nr [...] i [...] obr. [...] . Na wskazanym terenie inwestycji planowane jest posadowienie instalacji do dystrybucji silnikowych paliw płynnych oraz budowa wiaty nad odmierzaczami paliw. Na realizację przedmiotowej inwestycji inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 13 maja 2015 r. o ustaleniu warunków zabudowy, w oparciu o którą wydana została decyzja Prezydenta Miasta [...] z 24 czerwca 2016 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, następnie utrzymana w mocy na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia 27 października 2016 r.. Zdaniem wnioskodawcy analiza zarzutów zawartych w skardze, a zwłaszcza specyficzny przedmiot inwestycji, jakim jest budowa stacji paliw płynnych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku skarżącej Wspólnoty, prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego może dojść do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a po części zachodzi również niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie wnioskodawcy niewątpliwie realizacja, czy choćby rozpoczęcie, robót budowlanych może prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Oprócz jednak samej nieodwracalności (lub trudności w odwróceniu) skutków realizacji inwestycji zwrócono uwagę na zagrożenia płynące z realizacji kwestionowanej inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie bowiem z zaakceptowanym projektem budowlanym dystrybutory stacji paliw płynnych znajdować się będą w odległości kilku-kilkunastu metrów od okien pomieszczeń wykorzystywanych do stałego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Naraża to część z mieszkańców skarżącej Wspólnoty przynajmniej na dotkliwe immisje, które będą wpływały na stan ich zdrowia, co dodatkowo potwierdza zasadność wniosku. Zdaniem wnioskodawcy za wstrzymaniem wykonania decyzji mogą przemawiać m.in. względy celowościowe. Ryzyko dotkliwych skutków finansowych, a przede wszystkim trudnych do odwrócenia skutków, wiąże się zwłaszcza z realizacją decyzji wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, jeśli decyzja ta została zaskarżona do sądu administracyjnego. Jeżeli bowiem decyzja taka zostałaby uchylona, to w takim przypadku konsekwencje jej uchylenia dotknęłyby tak inwestora, jak i sąsiadów inwestycji. Ewentualne uchylenie, w trakcie realizacji inwestycji budowlanej, decyzji administracyjnej powoduje, że roboty te nie mogą być realizowane, zaś sprawa podlega rozpoznaniu m.in. przed organami nadzoru budowlanego. Powoduje to wydłużenie czasu uciążliwego oddziaływania samej inwestycji na etapie jej wykonywania, co dotknęłoby skarżącą Wspólnotę, a zwłaszcza właścicieli lokali mieszkalnych położonych we wschodniej części budynku, bezpośrednio przy terenie inwestycji. Ponadto ze względu na jedyny wyjazd ze swojej nieruchomości na drogę publiczną, tj. ulicę [...] w K. , jakim dysponuje Wspólnota, przerwanie robót budowlanych mogłoby znacznie utrudnić komunikację z własną nieruchomością. Ewentualne skutki, zwłaszcza finansowe, dotknęłyby również inwestora, bowiem projektowane roboty budowlane ze względu na przedmiot inwestycji (stacja paliw płynnych) są wysoce specjalistyczne i w konsekwencji kosztowne. Stąd uniemożliwienie kontynuacji robót budowlanych, w przypadku wyroku uchylającego decyzje organów administracji architektoniczno-budowlanej, oznaczałoby dotkliwe straty dla samego inwestora, który nie mógłby kontynuować robót, a jednocześnie uzyskiwać spodziewanych przychodów z inwestycji, która nie mogłaby zostać zakończona. |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: | |Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. | |718 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl | |art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi| |niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. | |Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt | |administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z treści przytoczonego | |przepisu jednoznacznie wynika, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania | |zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. | |Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). | |Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza więc do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania | |ostatecznej decyzji lub postanowienia. | |W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na uzasadnienie wskazując przywołane na | |wstępie argumenty. | |Należy zauważyć, że w orzecznictwie NSA podkreśla się, że prawo zabudowy (art. 4 Prawa budowlanego) jest prawem podmiotowym każdego, | |kto posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego). Zdaniem NSA prawo | |zabudowy, stanowiąc realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności, podlega szczególnej ochronie. Wszelkie ograniczenia w tym | |zakresie (tj. wprowadzone przez prawo budowlane ograniczenia praw rzeczowych właściciela gruntu) muszą być podyktowane koniecznością | |ochrony dóbr o szczególnym znaczeniu – np. bezpieczeństwa, zapewnienia odpowiednich warunków zdrowotnych i higienicznych, ochrony | |środowiska. Powoduje to, iż w każdym przypadku zarówno sama ingerencja w omawiane prawo jak i zakres tej ingerencji musi być | |usprawiedliwiony dobrem ogółu. (por. A.Skoczylas: "Wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonalności pozwolenia na budowę w świetle | |orzecznictwa NSA", w: Administracja, 2006r., nr 2, s.24-25). | |Należy wskazać, że wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę w zasadzie nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej | |niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w | |niektórych przypadkach może odnosić się także do innych podmiotów. "Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim | |sąd rozstrzygnie wniesioną przez sąsiada skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się wyłącznie ryzyko inwestora, który musi | |być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego | |obiektu budowlanego." - postanowienie NSA z dnia 3.03.2005r., sygn. akt II OZ 22/05. | |Dla wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji nie wystarczy okoliczność, że zaskarżona decyzja będzie miała | |pewne konsekwencje w postaci zmiany dotychczas istniejącego stanu. | | | |Ponadto należy wyjaśnić, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z | |prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o | |wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie | |lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna | |możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. | Podsumowując należy stwierdzić, że podmiotowi korzystającemu z wolnościowego prawa zabudowy należy zapewnić realny system gwarancji przed nieuzasadnioną ingerencją innych podmiotów w tą wolność. (zob. W.Jakimowicz: "Konstrukcja i istota wolnościowego prawa zabudowy", publ. w: Samorząd Terytorialny, 2005r., nr 6, s.59) Jeżeli więc, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego, wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę stanowi realizację "prawa zabudowy" (art. 4 Prawa budowlanego) to należy uznać, iż wstrzymanie wykonania takiej decyzji musi być zawsze traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których rzeczywiście zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaistnienie takowych nie zostało jednakże w niniejszej sprawie uprawdopodobnione. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Skarżący powinien wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wnioskodawca powinien nie tylko powołać stosowne przesłanki, które wskazał ustawodawca jako umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, ale również powinien te przesłanki uprawdopodobnić. Mając powyższe na względzie, skoro skarżący, na którym spoczywał ciężar uprawdopodobnienia przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie uprawdopodobnił, że zachodzą podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej, dlatego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.