II SA/Kr 161/04
WyrokWSA w Krakowie2007-02-08
Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Ewa Rynczak, Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo doręczył postanowienie wzywające do uzupełnienia braków zgłoszenia budowy, a jeśli nie, czy decyzja o sprzeciwie została wydana z naruszeniem terminu materialnego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że doręczenie postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia nie było skuteczne z powodu nieprawidłowego wypełnienia "potwierdzenia odbioru" przez doręczyciela, co uniemożliwiło adresatowi zapoznanie się z treścią pisma. Ponadto, nawet przy założeniu skuteczności doręczenia, decyzja o sprzeciwie została wydana po upływie 30-dniowego terminu materialnego od dnia upływu terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków, co stanowi naruszenie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.Stan faktyczny
Strona skarżąca zgłosiła zamiar budowy budynku gospodarczego. Organ I instancji postanowieniem wezwał do uzupełnienia braków zgłoszenia, wyznaczając termin. Po bezskutecznym uzupełnieniu, organ wydał decyzję o sprzeciwie. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając m.in. wadliwe doręczenie postanowienia i naruszenie terminów.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II SA/ Kr 161/ 04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr. ) Sędziowie: WSA Ewa Rynczak WSA Barbara Pasternak Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. K, K. K. na decyzję Wojewody z dnia 16 grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I Instancji
Decyzją z dnia [...] 2003 r. znak: [...], Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), zgłosił sprzeciw w przedmiocie przystąpienia do budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] w [...]
W uzasadnieniu organ podał, że A. i K. K. pismem z dnia [...] 2003 r. zgłosili zamiar budowy budynku gospodarczego o powierzchni 35 m2 na działce nr [...] w [...]. Mając na uwadze treść art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego organ stwierdził, że wniosek nie był kompletny. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] 2003 r. zobowiązał zgłaszających zamiar budowy do uzupełnienia brakujących dokumentów
- odpowiednich szkiców lub rysunków, włącznie z zwymiarowanym szkicem usytuowania obiektu objętego zgłoszeniem na aktualnej mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także uzgodnieniami właściwych zarządców uzbrojenia pod i nadziemnego,
- oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- określenie terminu rozpoczęcia robót budowlanych w terminie do dnia [...] 2003 r.
Ponieważ zgłoszenie nie zostało uzupełnione w określonym zakresie i w wyznaczonym terminie, organ orzekł jak w sentencji.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła osoba, która podpisała się jako "K". Z treści odwołania wynikało, że wnosili je razem A. i K. K.. Zarzucili, że zgłoszenia budynku gospodarczego dokonali w dniu [...] 2003 r. Z Urzędu Gminy w tym czasie dostali jedynie pismo z dnia [...] 2003 r. i skarżoną obecnie decyzję. Postanowienie datowane [...] 2003 r. otrzymali w dniu [...].2003r razem ze skarżoną decyzją.
Decyzją z dnia 16 grudnia 2003 r. znak: [...] Wojewoda działając na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3, art. 35 ust. 3, art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071), "po rozpatrzeniu odwołania PP. A. i K. K.", utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że postanowieniem z dnia [...] 2003 r., Wójt Gminy [...] zobowiązał A. i K. K. do uzupełnienia w terminie do [...] 2003 r. brakujących dokumentów w złożonym przez nich zgłoszeniu zamiaru budowy budynku gospodarczego. Pouczył strony, że uchybienie nałożonemu zobowiązaniu skutkować będzie wniesieniem sprzeciwu. Postanowienie przesłano na adres domowy inwestorów za pośrednictwem Urzędu Pocztowego za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. W związku z nieobecnością adresata, doręczyciel awizował przesyłkę w dniu [...] 2003 r. Ponieważ awizowana przesyłka nie została podjęta przez jej adresata, po upływie 7 dni, tj. w dniu [...] 2003 r., została zwrócona nadawcy. Następnie organ wydał zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego doręczenie adresatowi postanowienia z dnia [...] 2003 r. było skuteczne. Zgodnie bowiem z art. 44 k.p.a., że "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata... ; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.". Z urzędowych adnotacji na kopercie przesyłki wynikało, że w związku z nieobecnością adresata w domu w dniu [...] 2003 r., pozostawiono awizo informujące o tej przesyłce. Przesyłka została po 7 dniach pozostawania w urzędzie i nie podjęciu jej przez adresata, zwrócona do nadawcy. Odnosząc się do zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy uznał ja za zasadną, a ocenę materiału dokonaną przez organ I instancji za trafną.
W skardze na powyższą decyzję A. i . K. wnieśli o jej uchylenie. Wskazali, że pismem z dnia [...] 2003 r. zgłosili w Urzędzie Gminy [...] rozbiórkę stodoły i budowę budynku gospodarczego. W dniu [...] 2003 r. otrzymali pismo z dnia [...]2003 r. kierowane do Starostwa Powiatowego w [...] dotyczące rozbiórki stodoły. Nie otrzymali żadnego awiza pocztowego. Podnieśli dodatkowo, że w tym okresie w domu skarżących przebywała matka A. K., i gdyby nadeszła poczta, to na pewno by ją odebrała. Zarzucili też, że organ I instancji działał w sprawie ze zwłoką, o czym świadczył fakt, że decyzję z dnia [...] 2003 r. nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] 2003 r., a pismo z dnia [...] 2003 r., nadano w dniu [...] 2003 r. Zdaniem skarżących organ specjalnie działał na zwłokę, wiedząc że termin na zgłoszenie sprzeciwu mijał w dniu [...] 2003 r. Niezrozumiałe było też, dlaczego organ dopiero w dniu [...] 2003 r. wydał decyzję, choć już [...] 2003 r. wiedział o doręczeniu postanowienia wzywającego do uzupełnienia zgłoszenia. W ocenie skarżących, powyżej określone terminy załatwiania sprawy były w sprzeczności z przepisami Prawa budowlanego mającymi na celu uproszczenie procesu inwestycyjnego. Nie mogły przez to "obciążać" skarżących. Dodali, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca naruszała prawa skarżących.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji i powtarzając motywy tam przedstawione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny Stosownie do treści art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art.134 ustawy).
Stosownie do przepisu art.29 ust.1 pkt 1 prawa budowlanego budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, nie wymaga pozwolenia na budowę.
Zgodnie z treścią art.30 ust.1 pkt 1 ustawy budowa takiego obiektu wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.
W myśl ustępu drugiego tego przepisu w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.
Zgłoszenie z dnia [...] 2003r wymagało uzupełnienia , gdyż inwestorzy nie określili w nim terminu rozpoczęcia robót budowlanych , nie podali wymiarów budynku ( w szczególności ze zgłoszenia nie wynikało czy budynek będzie miał rozpiętość konstrukcji nie większą niż 4,80m) oraz nie dołączyli do zgłoszenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Tak więc wydanie postanowienia z dnia [...].2003r o uzupełnieniu braków zgłoszenia było zasadne.
W postanowieniu określono termin do uzupełnienia braków sprzeciwu na dzień [...].2003r.
Przesyłka zawierająca powyższe postanowienie została zaadresowana do obydwojga małżonków A. i K. K. Praktyka taka jest błędna. Do każdego z adresatów należało wysłać odrębną przesyłkę.
Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru uczyniono adnotację "Awizo - adresat nieobecny - [...] ".
Zgodnie z przepisem art.44 kpa ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia) w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi albo dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu ( jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi ), w przypadku doręczania pisma przez pocztę, poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce. Zawiadomienie o złożeniu pisma na poczcie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem 7 dni.
Skutki tego rodzaju doręczenia mogą być obalone przeciwdowodem potwierdzającym, że adresat pisma nie miał obiektywnej możliwości zapoznania się z treścią pisma doręczonego w trybie art. 44 K.p.a.
Jednakże dla skuteczności doręczenia pisma sądowego w trybie art. 44 Kpa niezbędne jest zawiadomienie adresata o złożeniu pisma na okres siedmiu dni we wskazanym urzędzie pocztowym.
Nie umieszczenie na drzwiach mieszkania adresata bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej oznacza, iż doręczenie nie zostało prawidłowo dokonane."Potwierdzenie odbioru" przedmiotowej przesyłki nie zostało przez doręczyciela prawidłowo wypełnione. Nie zawiera bowiem informacji o pozostawieniu na drzwiach mieszkania lub w widocznym miejscu nieruchomości zawiadomienia o złożeniu pisma na poczcie.
W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uznania, że postanowienie zostało doręczone w trybie określonym w art. 44 k.p.a.
Organ przyjął , że tak dokonane doręczenie było skuteczne i dlatego wydał decyzję o sprzeciwie.
Decyzja ta , niezależnie od kwestii skuteczności doręczenia postanowienia o uzupełnieniu braków zgłoszenia , jest wadliwa.
Stwierdzić należy , że w myśl przepisu art.30 ust.5 prawa budowlanego do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia.
Jeżeli inwestor nie uczyni zadość wezwaniu uregulowanemu w art. 30 ust. 2 zd. 3 pr. bud., okres do wniesienia sprzeciwu jest liczony od dnia upływu terminu wyznaczonego w postanowieniu do uzupełnienia braków , czyli w niniejszej sprawie od dnia [...].2003r.
Termin określony w art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest terminem prawa materialnego.
Termin ten jest terminem do załatwienia sprawy, a nie do wydania decyzji. Musi, więc on obejmować także doręczenie decyzji stronie postępowania administracyjnego. Nie wniesienie sprzeciwu jest milczącym udzieleniem zgody, będącym w rozumieniu art. 104 k.p.a. rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty, rozstrzygnięciem w formie decyzji administracyjnej.
Samo sporządzenie decyzji nie przerywa biegu tego terminu. Decyzja organu i instancji opatrzona została datą [...] .2003r, niemniej wysłana została dopiero w dniu [...] .2003r.
Decydującym jest moment doręczenia decyzji stronie. Inwestor decyzję o sprzeciwie otrzymał w dniu [...].2003r , a więc po upływie 30 dni od dnia upływu terminu wyznaczonego w postanowieniu do uzupełnienia braków ([...].2003r.)
Dlatego też zaskarżona decyzja narusza przepis art.30 ust.5 prawa budowlanego.
Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy .
Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło