II SA/Kr 1611/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi U. Z. i J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 września 2017 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie przywołano stanowisko doktryny, że wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Przepisy, które kształtują charakter prawny decyzji o warunkach zabudowy na gruncie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym upoważniają do stwierdzenia, że taka decyzja podlega swoistemu wykonaniu. Decyzje o ustaleniu warunków zabudowy nie pełnią bowiem tylko funkcji informacyjnej, tj. aktu precyzującego istniejące już ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale także kształtują one prawa i obowiązki stron w zakresie sposobu zagospodarowania terenu. Decyzje takie tworzą dla inwestorów prawo do zagospodarowania terenu w sposób w nich podany, zaś dla pozostałych stron obowiązek znoszenia dopuszczonej tym aktem administracyjnym zmiany. Mogą być następnie wykorzystane w postępowaniach, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy - prawo budowlane i to zarówno przed organami administracji architektoniczno-budowlanej, jak i organami nadzoru budowlanego (tak też WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2015 r do sprawy o sygn. II SA/Kr 344/15). Jednocześnie zgodnie z orzecznictwem trudne do odwrócenia skutki, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/06, NSA w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2009 r., l GSK 220/09 i z dnia 8 maja 2014 r. II OZ 420/14). Decyzja o warunkach zabudowy uprawnia inwestorów do wszczęcia procedury uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a następnie postawienia obiektu i taki też zamiar jest przez inwestorów zgłaszany. Konsekwencją wykonania decyzji będzie, więc wybudowanie obiektu w postaci tarasu na działce będącej w bezpośrednim sąsiedztwie z działką nr [...], której skarżący są właścicielami. Celem odwrócenia skutku decyzji niezbędne będzie podjęcie czasochłonnych i wymagających dużych nakładów działań dla dokonania rozbiórki obiektu. Uzasadnione wobec tego jest twierdzenie, że brak wstrzymania wykonania decyzji grozi niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudnych do odwrócenia skutków zaskarżonej decyzji skarżący dopatrują się w fakcie, że decyzja ustalająca warunki zabudowy daje możliwość wszczęcia procedury uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a następnie postawienia obiektu, którego ewentualna rozbiórka będzie czasochłonna i wymagająca dużych nakładów. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że ewentualne wzniesienie obiektu budowlanego następuje dopiero w wykonaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy uprawnia inwestora jedynie do złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, nie zaś do rozpoczęcia inwestycji. Nie sposób, więc zgodzić się, że skutkiem wydania zaskarżonej decyzji jest możliwość wzniesienia obiektu, którego rozbiórka jest czasochłonna i kosztowna. Taki argument mógłby uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś decyzji ustalającej warunki zabudowy. W ocenie Sądu rozpoznającego wniosek możliwość wydania pozwolenia na budowę na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy również nie uzasadnia wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Nie sposób uznać, że w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. "wykonaniem" decyzji o warunkach zabudowy jest procedowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. Samo prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, a nawet wydanie decyzji nie może również zostać uznane za "trudne do odwrócenia skutki". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.