II SA/Kr 1618/17

Dnia 8 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. R., M. R. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 października 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. K. R., M. R. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 6 października 2017 r. (znak: [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze tej skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że realizacja przez inwestora – M. Sp. z o.o. Sp. k. udzielonego mu pozwolenia może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Skarżący podkreślili bowiem, że uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozbawi inwestora możliwości dokończenia budowy. Taka sytuacja – zdaniem skarżących – wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Dlatego też zdaniem skarżących, przy uwzględnieniu nakładu środków, jak i czasu trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zasadne jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania przez sąd wyroku w przedmiotowej sprawie. Zwrócono także uwagę, że wybudowanie budynku wielorodzinnego narazi sąsiadów – skarżących – na uciążliwości związane z funkcjonowaniem inwestycji, a w związku z powyższym realizacja tego rodzaju inwestycji może – w ocenie skarżących – spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również stoi w sprzeczności z interesami wielu mieszkańców tej okolicy. Podkreślono także, że w związku z inwestycją będą przez nieruchomość nr [...] poruszać się wielotonowe pojazdy budowy, które dokonają zniszczenia tej nieruchomości. Nadto skarżący podnieśli, że nieruchomość ta jest zbyt wąska, by pojazdy budowy mogły swobodnie wykonywać jakiekolwiek manewry, bowiem już teraz nie mają one możliwości wjazdu bliżej posesji skarżących, przez co skarżący dostarczają kubły z odpadami aż do ul. [...] Zdaniem skarżących pojazdy budowy zatarasują również przejazd i przechód mieszkańcom sąsiednich parcel. Ponadto skarżący wskazali, że posiadają nieletnie dzieci, które w każdej chwili mogą podczas zabawy znaleźć się w pobliżu budowy i pojazdów budowy, które będą zaparkowane przed ich oknami, co przyczyni się do utraty bezpieczeństwa skarżących i ich rodzin. Skarżący podali, że pojazdy budowy będą poruszać się po nieruchomości, która nie stanowi w świetle prawa drogi (nawet drogi wewnętrznej), nie posiada ona żadnych oznakowań co do ograniczeń prędkości, tonażu, jak również nie posiada chodników, by dzieci mogły się po niej bezpiecznie poruszać. Tym samym, w ocenie skarżących, zatarasowanie wjazdu do innych posesji przez pojazdy budowy będzie nieuniknione z uwagi ograniczenia miejsca budowy. Wobec powyższego, według skarżących, zatarasowanie wjazdu uniemożliwi dojazd do domów skarżących pojazdów uprzywilejowanych oraz utrudni możliwość poruszania się skarżącym, wykonującym zawód lekarza, w sytuacjach nagłych wypadków. Dodano przy tym, że podczas prac budowlanych, także pracownicy budowy będą parkować swoje samochody wzdłuż nieruchomości [...], czym również utrudnią korzystanie z niej obecnym mieszkańcom. Dodatkowo skarżący podnieśli, że w przypadku wybudowania inwestycji wielorodzinnej ich grunty stracą znacznie na wartości, gdyż skarżący kupowali je jako grunty na budowę domów jednorodzinnych i osiedla z domami jednorodzinnymi. Podkreślono również, że w przypadku wybudowania budynku wielorodzinnego, nie będzie innej możliwości niż parkowanie pozostałych pojazdów wzdłuż wąskiej nieruchomości [...], co zdaniem skarżących, jeszcze bardziej utrudni komunikację. Według skarżących, nieruchomość nie jest dostosowana do budowy wielogabarytowych budynków, nie będzie możliwości dokonania odbiorów sanitarnych, czy wodociągowych, a przepompownia zlokalizowana na początku nieruchomości nie będzie w stanie obsłużyć tylu mieszkań, ile przewidział deweloper w swojej inwestycji. Stąd też w ocenie skarżących, potencjalni kupujący zainwestują swoje środki finansowe w budowle, która może w przyszłości nie otrzymać zezwolenia na odbiór i użytkownie, co może skończyć się kolejnymi sprawami sądowymi. Konkludując, skarżący nadmienili, że zrealizowanie powyższej inwestycji pozbawi skarżących i ich rodziny możliwości korzystania z gruntu [...], z którego do tej pory korzystali dla celów rekreacyjnych, miejsc spotkań dzieci i nieformalnego placu zabaw dla dzieci, które mogły swobodnie jeździć rowerami po nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero wówczas, gdy uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Musi on przy tym wskazać konkretne okoliczności, które umożliwią Sądowi dokonanie oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w danej sytuacji uzasadnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą wymaga od skarżącego powołania się na tego rodzaju szczególne okoliczności, które będą przemawiały – w danej sprawie – za odstąpieniem przez Sąd od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, rozpatrywany wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazywane przez skarżących potencjalne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikające m.in. z przystąpienia przez inwestora do wykonania przedmiotowej inwestycji, jej kontynuowania i ewentualnie zakończenia jej realizacji przed rozpoznaniem skargi, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podobnie za okoliczność taką nie może być uznana podnoszona przez skarżących ewentualna – na wypadek uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji – konieczność wszczęcia postępowań zmierzających do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, czy też uciążliwości związane z funkcjonowaniem inwestycji. Wymaga bowiem w tym miejscu podkreślenia, że wykonanie każdej decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzi, ze swej istoty, do zmian w rzeczywistości. Niemniej jednak nie jest to proces nieodwracalny, gdyż jego odwrócenie zależy jedynie od możliwości technicznych inwestora. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być zatem postrzegane jako instytucja, która ma na celu powstrzymać proces inwestycyjny w ogóle, skoro inwestor dysponuje już ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę i zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 z późn. zm.) jest on uprawniony do rozpoczęcia robót budowlanych objętych treścią udzielonego pozwolenia. Tym samym, Sąd oceniając podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności powinien wziąć pod uwagę, zarówno interesy strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, a wśród nich inwestora, dla którego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę stanowić może dolegliwość, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż ta, która powstałaby na skutek kontynuowania robót budowlanych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku, w którym doszłoby do wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego to inwestor, a nie skarżący poniesie straty wynikające z rozpoczęcia procesu inwestycyjnego i to on przede wszystkim podejmuje ryzyko gospodarcze niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Dlatego też samo twierdzenie skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków z przywołanych powyżej powodów, nie może być wystarczające do wstrzymania jej wykonania. W ocenie Sądu, również przytoczone przez skarżących w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumenty w zakresie, w jakim wskazują oni m.in., że realizacja planowanej inwestycji spowoduje utrudnienia w komunikacji związane z koniecznością parkowania części pojazdów wzdłuż wąskiej nieruchomości [...], czy też brak możliwości dokonania odbiorów sanitarnych lub wodociągowych, jak również trudności związane z obsługą przez przepompownię planowanej przez inwestora ilości mieszkań, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W istocie są one bowiem zarzutami merytorycznymi do decyzji, zaś na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności skargi. W tym zakresie wskazać należy, że zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli Sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, a zapadłe w tym przedmiocie rozstrzygnięcie ma wyłącznie charakter tymczasowy i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.