II SA/Kr 162/13

sygn. akt II SA/Kr 162/13 Kraków, dnia 8 kwietnia 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. , Z.B. i H.B. , na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 listopada 2012r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przywrócić skarżącym termin do uiszczenia wpisu. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi L.B. , Z.B. i H.B. , na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2012r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 lutego 2013 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100zł - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 7 lutego 2013r. Żądana kwota wpisu nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 26 lutego 2013r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę postanowieniem z dnia 5 marca 2013r., za podstawę przyjmując art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.). Pismem z dnia 18 marca 2013r. L.B. wniósł w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podniósł, że wszystkie wezwania, doręczone na jego adres, odebrała jego matka, H.B. . Poinformowała go jednak wyłącznie o wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa oraz o nadesłanym odpisie odpowiedzi na skargę; nie przekazała informacji o wezwaniu do uiszczenia wpisu. L.B. wskazał, że przeszukiwał miejsce, gdzie korespondencja została odłożona, by sprawdzić, czy nie znajdują się tam inne dokumenty. Ponieważ nic nie znalazł, uznał, że korespondencja, zgodnie z twierdzeniami matki, została przez nią przekazana w komplecie. We wniosku wskazano też, że skarżący o wezwaniu do uiszczenia wpisu dowiedzieli się dopiero z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi, które otrzymali w dniu 12 marca 2013r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, brak winy L.B. – działającego zarówno w imieniu własnym, jak i w imieniu pozostałych skarżących – został w niniejszej sprawie należycie uprawdopodobniony. Skarżący podnosi, że pomimo przekazania mu przez matkę ustnej informacji o treści wezwań sądowych, podjął starania, aby zweryfikować te okoliczności i poszukiwał innych dokumentów, które mogły nadejść z sądu. Fakt odebrania korespondencji sądowej przez H.B. nie budzi wątpliwości, ponieważ podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest niemal identyczny z podpisem, figurującym na przekazanej przez L.B. kopii dowodu osobistego jego matki. Twierdzenia L.B. , zgodnie z którymi nie wiedział o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zasługują na wiarę z tej przyczyny, że w pozostałym zakresie (dołączenie dokumentu pełnomocnictwa) zrealizował on wezwanie do uzupełnienia braków skargi w terminie. Nadto należy mieć na uwadze, że kwota wpisu była relatywnie niewielka i trudno przyjąć, by jej uiszczenie miało być przez skarżących celowo opóźniane. Całokształt okoliczności sprawy prowadzi zatem do wniosku, że do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu doszło bez winy skarżących. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 86 § 1 p.p.s.a.