II SA/Kr 162/17

Kraków, dnia 31 stycznia 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 grudnia 2016r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 20 grudnia 2016 r., znak: [...], po rozpoznaniu wniosku B. P., odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy Z. z 28.10.2008 r. znak [...] opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości. B. P. w piśmie z 16 stycznia 2017 r., mimo, że w postanowieniu zawarto pouczenie o możliwości zaskarżenia ww. orzeczenia poprzez wniesienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniosła skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935; zwana dalej: ustawa nowelizująca). Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej: przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W związku z powyższym do aktów i czynność organów administracji publicznej dokonanych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej - zastosowanie będą miały dotychczasowe przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) w brzmieniu sprzed wspomnianej nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżone postanowienie z 20 grudnia 2016 r. zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ I instancji, a skarżąca została pouczona, że może wnieść do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który w tym przypadku stanowi środek zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Skarżąca nie wniosła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Powyższe uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.