II SA/Kr 1624/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-05-31
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych powinien zostać umorzony, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już przyznane skarżącej?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już przyznane skarżącej i nie zostało cofnięte. Jednocześnie, jeśli skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru, należy jej go ustanowić z urzędu.Stan faktyczny
Skarżąca M. L. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca podała, że jej miesięczny dochód wynosi 550 zł z renty, a w skład jej majątku wchodzi dom. Wcześniej przyznano jej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd uznał, że skarżąca wykazała przesłanki do ustanowienia adwokata z urzędu ze względu na niski dochód, a wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowiono dla skarżącej adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 października 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a I) umorzyć postepowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych II) ustanowić dla skarżącej M. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 października 2015 r.
We wniosku skarżąca oświadczyła, iż prowadzą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z mężem – S. L. pozostaje w separacji. Jej miesięczny dochód stanowi pobierane świadczenie rentowe w wysokości 550 zł.
W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 120 m2.
We wniosku skarżąca podała także wysokość zobowiązań i stałych wydatków, na które składają się koszty utrzymania domu- 200 zł, koszty leczenia - 150 zł oraz rehabilitacja - 100 zł.
Jak wynika z akt sprawy skarżącej zostało przyznane postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 2 marca 2016 r. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku, zgodnie z wezwaniem Referendarza z dnia 11 lutego 2016 r. skarżąca dołączyła stosowne dokumenty obrazujące jej miesięczne wydatki konieczne oraz dokumentujące miesięczny dochód.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( prawo pomocy w zakresie całkowitym – art. 246 § 1 pkt 1 ustawy), lub gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( prawo pomocy w zakresie częściowym – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego skarżąca wykazała w sposób nie budzący wątpliwości ( zaświadczenia, faktury, rachunki, opinie lekarskie znajdujące się w aktach sprawy), iż spełnia przesłanki uzasadniające ustanowienia adwokata. Uzyskiwany w miesiącu dochód nie pozwala na ustanowienia adwokata z wyboru. Skarżąca legitymują się bardzo niskim dochodem. Nie posiadają oszczędności. Nie może liczyć na pomoc męża. Z pewnością skarżącą można zaliczyć do grona osób, które w sposób uzasadniony korzystać powinny z pomocy państwa między innymi w zakresie przyznawania prawa pomocy.
Co do wniosku o zwolnienie od kosztów, sądowych z uwagi na fakt, iż prawo to zostało już skarżącej przyznane i nie zostało cofnięte, należało uznać go za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło