II SA/Kr 1627/11

WyrokWSA w Krakowie2012-01-16

Skład orzekający: Krystyna Daniel, Andrzej Niecikowski, Małgorzata Brachel-Ziaja

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, gdy toczy się postępowanie sądowe dotyczące stwierdzenia nieważności uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem?
Ratio decidendi
Organ administracji nie ma obowiązku zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy toczy się postępowanie sądowe dotyczące stwierdzenia nieważności uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Taka zależność nie stanowi kwestii wstępnej o charakterze materialnym, która uniemożliwiałaby rozstrzygnięcie sprawy głównej. Uchwalenie i wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czyni postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy bezprzedmiotowym.
Stan faktyczny
A. i G. T. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego. Prezydent Miasta umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla tego terenu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Skarżący zarzucili naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., domagając się zawieszenia postępowania z uwagi na toczące się przed WSA postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały planistycznej.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski / spr. / WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A.T. i G.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala Decyzją Nr [...] z dnia 12.04.2011 r. (znak: [...]) Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 105 i art. 104 kpa w związku z art. 4 ust. 1 i 2 oraz 59 ust. 1 ustawy z dnia 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.nr 80 poz.717 z późn.zm. – zwaną dalej ustawą o planowaniu z 2003 r.) - umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p.n.: "Rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr "1" oraz na części działki nr "1’ obr. [...] przy ul. [...] w K." - prowadzone z wniosku A. i G. T.. W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu z 2003 r., zmiana zagospodarowania polegająca na budowie obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia warunków zabudowy wyłącznie w przypadku braku planu miejscowego. Natomiast teren, na którym planowana jest inwestycja tj. działka nr "2" oraz na części działki nr "1" obr. [...] przy ul. [...] w K., znajduje się na obszarze obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...] w K., zgodnie z Uchwałą Nr CXV/1554/10 Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. (Dziennik Urzędowy Woj. Małopolskiego z dnia 25 listopada 2010 r. Nr 605 poz. 4788). Odwołanie A. i G. T. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 11.07.2011 r., (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podzielając w uzasadnieniu ustalenia i wnioski organu I instancji. W związku z zarzutem odwołania dotyczącym przedwczesności umorzenia wobec zaskarżenia uchwały o planie do sądu administracyjnego zwrócono uwagę, że uchwala opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego i po upływie 30 dni od ogłoszenia, stała się - stosownie do art. 29 ust. 1 i art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu z 2003 r. - obowiązującym aktem prawa miejscowego i dopóki nie zostanie stwierdzona np. nieważność tej uchwały, pozostaje ona w obrocie prawnym, a jej zapisy, jako prawo miejscowe, są wiążące dla organów administracji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli A. i G. T. i zarzucając naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, polegającym na jego niezastosowaniu i niezawieszeniu postępowania, mimo istnienia kwestii prejudycjalnej oraz naruszenie art. 105 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw, z art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na zaaprobowaniu umorzenia postępowania, mimo braku przesłanek do tego umorzenia i w oparciu o te zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji oraz o o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że : - przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn.akt II Sa/Kr 453/11 toczy się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dot. przedmiotowego planu - co w sposób ewidentny decyduje o wystąpieniu przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa, - z przytoczonego orzecznictwa wynika, że względy celowości przemawiają za zawieszeniem postępowania, W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej była decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia 11.07.2011 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K., umarzającą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy wobec uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przeprowadzona kontrola sądowa nie stwierdziłaby aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo. Oba orzekające organy trafnie ustalają, że uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postępowanie w sprawie warunków zabudowy - czyni bezprzedmiotowym bowiem ustalenie warunków zabudowy może nastąpić tylko wtedy, gdy dla danego terenu nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. W sprawie natomiast jest bezsporne, że dla terenu objętego wnioskiem taki plan został uchwalony. Skarżący faktu uchwalenia planu nie kwestionują uważają jednak, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy winno być zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa gdyż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn.akt II Sa/Kr 453/11 toczy się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dotyczącej przedmiotowego planu. Powyższego poglądu nie można. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt. 4 kpa organ musi zawiesić postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od razu trzeba zwrócić uwagę, że przepisy dotyczące zawieszenia postępowania jako tamujące bieg sprawy nie mogą być wykładane w sposób rozszerzający. Zależność (zwana kwestią wstępną lub prejudycjalną) jednego postępowania od drugiego występuje wtedy kiedy nie można – z uwagi na zagadnienie wstępne o charakterze materialnym – rozstrzygnąć postępowania w kwestii głównej. Inne okoliczności, takie jak np. wskazane przez skarżących - względy celowości nie mogą decydować o obligatoryjności zawieszenia postępowania. W sprawie jest niesporne, że uchwała dotycząca przedmiotowego planu została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 25.10.2010 r. nr. 605 poz. 4788 - a zgodnie z jej § 28 weszła w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego. Tak więc prawem obowiązującym stała się z dniem 25.11.2010 r. Nie ma żadnej zależności materialnoprawnej miedzy sprawą niniejszą a postępowaniem jakie toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie skargi w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dotyczącej przedmiotowego planu (sygn.akt II Sa/Kr 453/11). W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola sądowa nie stwierdziła aby zaskarżona decyzja czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo na podstawie art. 151 p.o.p.s.a

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło