II SA/Kr 163/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-05-16

Skład orzekający: Krystyna Daniel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi może zostać odrzucony, jeśli strona nie uchybiła terminowi do uzupełnienia tych braków?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlega odrzuceniu, jeśli strona nie uchybiła określonemu terminowi. W sytuacji, gdy wezwanie do uzupełnienia braków zostało skierowane do osoby nieuprawnionej do reprezentacji strony, termin do ich uzupełnienia nie rozpoczął biegu, a tym samym nie został uchybiony.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga została podpisana przez skarżącą oraz przez B. W. jako pełnomocnika. Referendarz sądowy wezwał skarżącą do sprecyzowania, czy działa samodzielnie, czy przez pełnomocnika. Skarżąca oświadczyła, że działa przez pełnomocnika i przedłożyła pełnomocnictwo, które nie zostało uznane za skuteczne. Następnie pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Po doręczeniu wezwania, skarżąca przedłożyła kolejne pełnomocnictwo i wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi W dniu 16 stycznia 2017 r. skarżąca B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 19 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Skarga została podpisana osobiście przez skarżącą, jak również przez B. W. jako "pełnomocnika ds. majątkowych". Zarządzeniem z 20 lutego 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą o sprecyzowanie, czy w sprawie działa samodzielnie czy też przez swojego pełnomocnika, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że działa samodzielnie. W przypadku oświadczenia, że skarżąca działa przez pełnomocnika o podanie jego adresu zamieszkania. W dniu 29 marca 2017 r. do tut. sądu wpłynęła odpowiedź skarżącej, że w jej imieniu w sprawie występował będzie pełnomocnik. Jednocześnie przedłożyła pełnomocnictwo, które z uwagi na zakres, jak i osobę pełnomocnika nie może być uznane za skuteczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca wskazała adres zamieszkania pełnomocnika. Zarządzeniem z 5 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy, wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi z pouczeniem o treści art. 35 Ppsa oraz o przedłożenie dwóch odpisów skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej B. W. w dniu 18 kwietnia 2017 r. W dniu 26 kwietnia 2017 r. skarżąca przedłożyła kolejne pełnomocnictwo dla B. W. oraz brakujące odpisy skargi, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu nie doszło do uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przepis art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej ppsa stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z powyższego przepisu wynika zatem, że procedowanie nad wnioskiem o przywrócenie terminu możliwe jest jedynie w sytuacji uchybienia określonemu terminowi. Stosownie do treści art. 88 ppsa odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu jeżeli jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. O niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z mocy ustawy można mówić, m.in. w sytuacji, gdy strona nie uchybiła określonemu terminowi (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. kom. do art. 88 i M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2007 kom. do art. 88). Zgodnie z art. 35 § 1 ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Przepis ten stanowi zamknięty katalog podmiotów, które mogą zostać ustanowione pełnomocnikami strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie skarżąca dwukrotnie przedłożyła pełnomocnictwo, jednakże w żaden z tych dokumentów, z uwagi na ograniczony zakres, nie uprawnia B. W. do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądami administracyjnymi. Ponadto, pełnomocnik nie jest również podmiotem wymienionym w art. 35 § 1 ppsa. W związku z faktem, że B. W. nie mógł być pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie, wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez przedłożenie brakujących odpisów, winno zostać skierowane osobiście do skarżącej. Zaadresowanie go do osoby nieuprawnionej, nie otworzyło terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a w konsekwencji termin ten nie został uchybiony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło