II SA/Kr 1632/03
WyrokWSA w Krakowie2006-11-09
Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Szkodzińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, zgodnie z art. 175 § 1 PPSA. Nawet jeśli skarga zostałaby wniesiona w terminie, jej forma narusza wymogi formalne, co skutkuje odrzuceniem.Stan faktyczny
H.P. i T.P. złożyli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2006 r., który oddalił ich skargę na postanowienie Wojewody w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji po wznowieniu postępowania. Skarga kasacyjna została wniesiona osobiście przez skarżących, pomimo pouczenia o wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego. Dodatkowo, skarga została wniesiona po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną H.P. i T.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2006 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.P. i T.P. na postanowienie Wojewody z dnia [ ] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji po wznowieniu postępowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną H.P. i T.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2006 r.
Wyrokiem z dnia z dnia 9 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę H.P. i T.P. na postanowienie Wojewody ..... z dnia
[....] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji po wznowieniu postępowania. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony H.P. i T.P. w dniu 8 grudnia 2006 r.
Od powyższego wyroku H.P. i T.P. złożyli w dniu .... stycznia 2007 r. wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Skarga do NSA wpłynęła w dniu 12 stycznia 2007 r. i została następnie przesłana do WSA w Krakowie, gdzie wpłynęła w dniu 19 stycznia 2007 r.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek H.P. o przyznanie prawa pomocy, w tym o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesiona przez H.P. i T.P. wspólna skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/ skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 8 stycznia 2007 r. Skarżący tymczasem złożyli skargę dopiero w dniu 9 stycznia 2007 r. i w dodatku, pomimo prawidłowego pouczenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w dniu 16 stycznia 2007 r. przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W opisanej sytuacji ta ostatnio wskazana data może być więc uznana za datę złożenia skargi kasacyjnej. Czynność ta miała miejsce po upływie terminu . Stosownie zaś do przepisu art. 178 ppsa skarga kasacyjna wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.
Istotniejsze jest jednak to, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego / z zastrzeżeniem , które nie dotyczy sprawy niniejszej/. W myśl art. 178 p.p.s.a. odrzuceniu podlega także niedopuszczalna skarga kasacyjna, a za taką uznać należy skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez stronę.
W niniejszej sprawie skarżący, pomimo pouczenia o przymusie adwokacko- radcowskim i konsekwencjach jego niezachowania, wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o niedopuszczalności środka zaskarżenia.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło