II SA/Kr 1646/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody z dnia 10 października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z [...] października 2012 r., którą została utrzymana w mocy decyzja Starosty T. z 22 września 2011 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji "budynek myjni samochodowej na działce nr [...] wraz ze zmianą lokalizacji hydrantu na tej działce, rozbudową i przebudową zjazdu z drogi wojewódzkiego nr [...] na działce nr [...] w P. ". W skardze A.S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie swojego wniosku wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli uniknąć egzekucji administracyjnej lub rozbiórki obiektu w przypadku uwzględnienia jego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem skarżący nie uzasadnił w żaden sposób swojego wniosku, nie wykazał więc na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie, jeśli inwestor będzie prowadził roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, ale nie po stronie skarżących, lecz inwestora. Zauważyć bowiem należy, iż nawet w wyniku wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora obciążać będą dodatkowe koszty przy ewentualnym rozebraniu przedmiotowej inwestycji. W konsekwencji, Sąd rozpoznając wniosek uznał, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dotyczącej pozwolenia na budowę nie wykazał, aby zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Na marginesie należy również podnieść, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygniecie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Zatem niezależnie od niniejszego rozstrzygnięcia, w wyroku wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, której termin został wyznaczony na dzień 26 lipca 2013 r. sąd w razie uchylenia zaskarżonej decyzji orzeknie także o ewentualnym wstrzymaniu jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.