II SA/Kr 1646/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 października 2025 r., znak: SKO.ZP/415/364/2025 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. II SA/Kr 1646/25 UZASADNIENIE Po ponownym rozpatrzeniu sprawy – wynikającym z decyzji kasatoryjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: "SKO") wydanej po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej "[...] w K. (dalej: "skarżąca") – Prezydent Miasta Krakowa (dalej: "PMK") decyzją nr 32/6730.2/2023 z 19 stycznia 2023 r., znak: AU-02-4.6730.2.756.2020.WMA.ŁBR, ustalił Ł. Z. warunki zabudowy dla "Budowy dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi i usługami w parterze na działkach nr [...] i [...] obr. [...] wraz z budową zjazdu na działkach nr [...] i [...] obr. [...] oraz budową infrastruktury technicznej na działkach nr [...], [...], [...],[...] obr[...] przy ul. [...] w K." (decyzja WZ przeniesiona na P. sp. z o.o. w K. na mocy decyzji PMK nr 47/6730.5/2023 z 28 czerwca 2023 r., znak: AU-02-4.6730.5.24.2023.ŁBR). 21 kwietnia 2023 r. skarżąca na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa zażądała wznowienia: "Przedmiotowa decyzja została ogłoszona w trybie art. 49a k.p.a. i stała się ostateczna. Wnioskodawca nie zgadza się z przyjętym sposobem informowania o sposobie prowadzenia postępowania oraz zamieszczenia informacji o wydaniu decyzji, wskazując, że został podjęty z naruszeniem art. 49a k.p.a., powodując uniemożliwienie stronie udziału w sprawie bez jej winy [...]. Należy wskazać, że po wydaniu decyzji przez SKO, postępowanie w sprawie powinno zostać przeprowadzone od początku. Z tego względu organ I instancji nie tylko powinien powiadomić stronę o zwrocie akt z SKO do organu I instancji, ale także ponownie przesłać informację o wszczęciu postępowania oraz numerze sprawy. Dodatkowo, wnioskodawca podnosi, że organ I instancji nie mógł ponownie skorzystać z doręczenia decyzji w trybie art. 49a k.p.a. bez uprzedniego zawiadomienia strony o dokonywaniu zawiadomień i innych czynności w formie publicznej. Jednocześnie organ I instancji wydając ponowną decyzję w tej sprawie skorzystał z doręczenia w trybie art. 49a k.p.a., nie uprzedzając o tym strony i pozbawiając ją możliwości udziału w sprawie. Ponadto, strona nie mogła wyszukać za pośrednictwem strony internetowej organu, treści decyzji ponieważ wyniki wyszukiwania nie dają możliwości uzyskania informacji na temat toczącego się postępowania co z kolei także należy traktować jako brak umożliwienia stronie aktywnego udziału w sprawie i dostępu do postępowania – zgodnie z treścią art. 10 § 1 k.p.a.". PMK postanowieniem z 3 września 2025 r., znak: AU-02-4.6730.6.5.2023.ATO, odmówił wznowienia postępowania. SKO postanowieniem z 29 października 2025 r., znak: SKO.ZP/415/364/2025, wydanym po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, utrzymało postanowienie PMK w mocy, bo termin do żądania wznowienia upłynął skarżącej 3 marca 2023 r. Choć twierdzi ona, że dowiedziała się o decyzji, przeglądając BIP na przełomie marca i kwietnia 2023 r., to należy przyjąć, że dowiedziała się o decyzji przy doręczeniu przez obwieszczenie w BIP (20 marca 2023 r. – t. III, k. 983) zgodnie z uprzedzeniem o zamiarze doręczania w ten sposób na podstawie art. 49a kpa (30 września 2021 r. – t. I, k. 232). Odnosząc się do rzekomych problemów z działaniem BIP, SKO wskazało, że skarżąca nie uprawdopodobniła ich. W aktach znajduje się wydruk potwierdzający, że decyzja w BIP była zamieszczona i dostępna (nadal w archiwum ogłoszeń i komunikatów można z łatwością odnaleźć obwieszczenie). Nawet gdyby dysponowała dowodami, że w okresie publikacji obwieszczenia w BIP i otwartym terminie do wniesienia odwołania nie miała możliwości zapoznania się z treścią obwieszczenia, to mogłoby to ewentualnie stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia SKO i ewentualnie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania (w tym zastępstwa procesowego), zarzucając przy tym naruszenie: 1) art. 8 kpa przez niewyjaśnienie sposobu udostępnienia decyzji w BIP, technicznych możliwości zapoznania się i obiektywnego potwierdzenia daty dowiedzenia się o wydanej decyzji z BIP, którego funkcjonowanie jest kwestionowane; 2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa przez brak weryfikacji treści oświadczenia o dowiedzeniu się o decyzji, brak sprawdzenia (m.in. w zaproponowany przez nią sposób) niemożliwości zapoznania się z uwagi na błędne funkcjonowanie BIP, a także brak przesłuchania pracowników jako świadków; 3) art. 80 kpa przez przyjęcie, że: a. dowiedziała się o decyzji 3 lutego 2023 r.; b. informacja o zamieszczeniu decyzji w BIP stanowi potwierdzenie dowiedzenia się o decyzji, podczas gdy skarżąca wskazała termin dowiedzenia się o wydaniu decyzji, zgłaszała zastrzeżenia co do funkcjonowania BIP i wskazywała na brak uzyskania wyników wyszukiwania po wpisaniu znaku sprawy; c. tryb art. 49a kpa zwalnia od staranności w ustaleniu terminu dowiedzenia się o wydanej decyzji i nakłada na skarżącą obowiązek cyklicznego badania BIP, którego działanie nie pozwalało na uzyskanie informacji o decyzji; d. żądanie wznowienia było spóźnione w sposób, który nie stanowi argumentacji przeciwnej wobec oświadczenia skarżącej i nie odnosi się do wskazanego przez nią wyniku wyszukiwania w BIP; 4) art. 11 w zw. z art. 107 § 1 i 3 kpa przez brak wyjaśnienia, dlaczego stwierdzono, że skarżąca dowiedziała się o decyzji 3 lutego 2023 r. i bazowanie na tym, że BIP funkcjonował w sposób pozwalający na ustalenie wydanej decyzji; 5) art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 148 § 1 i 2 w zw. z art. 149 § 3 kpa przez odmowę wznowienia postępowania, podczas gdy skarżąca wyraźnie wskazała na okres dowiedzenia się o decyzji, zaznaczyła specyfikę prowadzonego postępowania w trybie art. 49a kpa i problem z funkcjonowaniem BIP, natomiast organ, przyjmując dowiedzenie się o decyzji 3 lutego 2023 r. nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania dowodowego, w sytuacji gdy samo umieszczenie decyzji w BIP nie jest równoznaczne z dowiedzeniem się o wydaniu decyzji; 6) art. 136 ust. 1 w zw. z art. 144 kpa przez brak przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie weryfikacji wyniku wyszukiwania decyzji (załączonego do pisma z 8 sierpnia 2025 r.) przez uzyskanie wiedzy na temat decyzji z poziomu wyszukiwania informacji o decyzji na poziomie wyszukiwarki BIP, którego funkcjonowanie uniemożliwia uzyskanie wiedzy na temat decyzji w czasie jej wydania oraz aktualnie, a w związku z tym także uniemożliwiał zapoznanie się z treścią decyzji – organy nawet nie sprawdziły, w jakim stopniu strona jest ograniczona w dostępie do informacji pochodzących od organu. W uzasadnieniu skargi uwypukliła, że: 1) decyzja kasatoryjna sprawia, że postępowanie toczy się od początku, więc wcześniejsze uprzedzenie z art. 49a kpa traci moc; 2) organy nie zweryfikowały nienależytego funkcjonowania BIP; 3) organy na etapie pozwolenia na budowę zrezygnowały z trybu art. 49a kpa. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.)- dalej określanej, jako "p.p.s.a.". Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ono prawidłowe. Na wstępie należy poczynić kilka uwag ogólnych. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajną instytucją procesową stwarzającą możliwość rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w wypadku, gdy postępowanie, w którym ona zapadała dotknięte było kwalifikowanymi wadami wyliczonymi wyczerpująco (między innymi) w art. 145 § 1 k.p.a. W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego wyróżnia się fazę wstępną, w której organ dokonuje oceny wniosku o wznowienie postępowania wyłącznie pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania oraz postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją wskazane we wniosku podstawy wznowienia, a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega zatem na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania tj. zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie oraz wskazania jako podstawy wznowienia jednej z przesłanek wymienionych w Kpa. Stosowne do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 tego przepisu, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zatem skuteczność składanego przez stronę żądania wznowienia postępowania uzależniona jest w pierwszej kolejności od zachowania terminu, określonego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero po stwierdzeniu formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania, właściwy organ może przejść do drugiego etapu postępowania i merytorycznie zbadać, czy w sprawie faktycznie zaszły wskazane przez wnioskodawcę przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a., a następnie wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych przez art. 151 k.p.a. Dalej wskazać należy, że zgodnie z art. 49a Kpa, organ może dokonywać zawiadomienia o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej w formie, o której mowa w art. 49 § 1, jeżeli w postępowaniu bierze udział więcej niż dwadzieścia stron. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, zawiadomienie jest w takim przypadku skuteczne wobec stron, które zostały na piśmie uprzedzone o zamiarze zawiadamiania ich w określony sposób. Do zawiadomienia stosuje się przepis art. 49 § 2. Zgodnie zaś z art.49 § 2 Kpa, dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie uznano, że zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej poprzez publiczne obwieszczenie (art. 49 § 1 k.p.a.) i fikcja jego doręczenia (art. 49 § 2 k.p.a.) jest tożsama z dowiedzeniem się przez stronę o wydaniu decyzji. Wobec powyższego termin jednego miesiąca do na złożenie wniosku o wznowienie postępowania biegnie dla strony od upływu ostatniego z czternastu dni licząc od daty obwieszczenia. W przedmiotowej sprawie obwieszczenia dokonano w BIP Miasta Krakowa w dniu 20 stycznia 2023 r. W dniu 2 marca 2026 r. Sąd z urzędu sprawdził, czy obwieszczenie to znajduje się w obwieszczenia archiwalnych Urzędu Miasta Krakowa i odnalazł je. Wobec powyższego termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu 3 marca 2023 r. Tymczasem wniosek ten został złożony w dniu 21 kwietnia 2023 r., a zatem był spóźniony. W aktach sprawy (k. 232) znajduje się również zawiadomienie datowane na 30 września 2021 r. o tym, że w toczącym się postępowaniu o podejmowanych czynnościach w tym także postanowieniach oraz decyzji, organ będzie zawiadamiał strony zgodnie z art. 49a Kpa tj. poprzez udostępnianie informacji w BIP pod wskazanym w tym zawiadomieniu adresem. Pismo to zostało doręczone w dniu 7 października 2021 r. A. spółka jawna – zarządcy nieruchomości przy ul. [...] podobnie jak wszelka poprzedzająca korespondencja. Informacja o tym, że firma ta pełni zarząd powierzony znajduje się na karcie 197 akt administracyjnych. Oznacza to, że przesłanka uprzedzenia o dręczeniach w trybie obwieszczenia została przez organ wypełniona, nie ma zatem żadnych podstaw aby kwestionować ich skuteczność. W tej sytuacji wszystkie zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, a wobec tego skarga została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.