II SA/Kr 1649/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23.04.2001 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. R. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23.04.2001 r. (znak: [...]). Powyższą decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 22.11.1999 r. (znak: [...]) nakazującą Z. K. doprowadzenie obiektu - zadaszenia nad wejściem do budynku mieszkalnego połączonego z garażem do stanu zgodnego z przepisami poprzez odprowadzenie wody opadowej z rur spustowych na swoją posesję w sposób zabezpieczający sąsiednią działkę przed zamakaniem oraz złożenie wniosku o pozwolenie na użytkowanie samowolnie wybudowanego obiektu na posesji M. nr [...]. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z uwagi na śmierć uczestnika postępowania Z. K.. W trakcie postępowania sądowego zmarła także skarżąca R. K.. Wobec ustania przyczyn zawieszenia postępowania sądowego, postępowanie to podjęte zostało postanowieniem z dnia 3.12.2012 r. Nadto ustalono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał w dniu 9.07.2001 r. decyzję (znak: [...]), którą nakazał Z. K. wykonanie projektu powykonawczego zadaszenia połączonego z garażem na posesji w M. oraz złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Z. K. wykonał określony w tej decyzji obowiązek. W dniu 31.01.2002 r. Starosta [...] wydał decyzję, którą udzielił pozwolenia na użytkowanie obiektu objętego nakazem wynikającym z powołanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 9.07.2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt l i 2 tego przepisu. Ostatnio wymienione przepisy przewidują wydanie przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1) oraz w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistniało zdarzenie, w następstwie którego kontrola merytoryczna zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej stała się zbędna. Innymi słowy postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy odpadł cel prowadzenia takiego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29.09.2011 r. sygn. akt l OSK 1691/2011; LexPolonica nr dok.: 3029679). Z sytuacją taką mamy do czynienia w rozpatrywanym przypadku. Jak wynika bowiem z przedstawionego na wstępie stanu sprawy, po uchyleniu decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23.04.2001 r. - decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 22.11.1999 r., organ ten wydał w dniu 09.07.2002 r. decyzję, którą nakazał Z. K. wykonanie projektu powykonawczego zadaszenia nad wejściem do budynku mieszkalnego połączonego z garażem na posesji nr [...] w M.. Nadto zobowiązano inwestora do złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie opisanego obiektu (k. 111 a.s.). W wykonaniu powyższego obowiązku sporządzony został projekt powykonawczy garażu wraz z zadaszeniem (k. 113 a.s.). Decyzją zaś z dnia 31.01.2002 r. Starosta udzielił pozwolenia na użytkowanie spornego obiektu (k. 109). Powyższe powoduje, że sądowa kontrola zaskarżonej w niniejszej sprawie kasatoryjnej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23.04.2001 r. (znak: [...]) jest bezprzedmiotowa skoro, w obrocie prawnym funkcjonuje późniejsza decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 9.07.2001 r. merytorycznie orzekająca w sprawie. Ta zaś ostatnia decyzja jest ostateczna, i wykonane zostały nałożone nią na inwestora obowiązki (okoliczności te wynikają z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 22.10.2012 r.). Reasumując, funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji organu nadzoru budowlanego, która wydana została w trakcie trwania postępowania sądowego dotyczącego kontroli decyzji jej poprzedzającej - czyni niniejsze postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. Stosownie do powyższego, orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a.