II SA/Kr 1650/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A.K. , W.Z. , J.Z. i A.S. , na decyzję Wojewody z dnia 19 listopada 2001 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 17 grudnia 2001r. A.K., W.Z. , J.Z. i A.S. , wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2001r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało po raz pierwszy zawieszone postanowieniem z dnia 10 października 2005r., a skarżące nie wykazywały żadnej aktywności procesowej i nie odpowiedziały na wezwanie skierowane do nich w listopadzie 2008r. W wyniku czynności podjętych przez Sąd z urzędu postanowieniem z dnia 26 listopada 2011r. postępowanie zostało podjęte. Następnie pojawiły się kolejne przesłanki do zawieszenia, a skarżące ponownie nie odpowiedziały na wezwanie Sądu (zarządzenie z 6 grudnia 2011r.). Dlatego postępowanie w sprawie zostało ponownie zawieszone postanowieniem z dnia 16 stycznia 2012r. Ponadto skarżące po raz trzeci nie odpowiedziały na wezwanie Sądu do usunięcia przyczyn zawieszenia. W związku z powyższymi okolicznościami zarządzeniem z dnia 19 października 2012r. wezwano skarżące do złożenia w terminie czternastu dni oświadczenia o tym, czy podtrzymują czy też cofają skargę na ww. decyzję Wojewody Pismo to zawierało także pouczenie, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie zostanie potraktowany jako niepodtrzymywanie skargi, co będzie skutkowało umorzeniem niniejszego postępowania. A.K. i W.Z. nie odpowiedziały na wezwanie w zakreślonym terminie. Natomiast J.Z. i A.S. skierowały do Sądu pismo opatrzone datą 30 października 2012r., z którego treści wynika, że nie podtrzymują one skargi na przedmiotową decyzję Wojewody. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z art. 60 ppsa. skarżący może skargę cofnąć, a cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżące przez okres ponad dziesięciu lat od wniesienia skargi nie podejmowały żadnych czynności ani starań, mających na celu usunięcie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowego. Ponadto A.K. i W.Z. nie wykazały żadnej aktywności po skierowaniu do nich pism zmierzających do odebrania oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu złożonej skargi, mimo zawartego pouczenia o konsekwencjach braku odpowiedzi. Natomiast z treści przytoczonego wyżej pisma pozostałych skarżących, czyli J.Z. i A.S., , wynika, że nie podtrzymują one skargi. Te okoliczności, w powiązaniu ze znacznym upływem czasu od dnia wniesienia skargi, jednoznacznie wskazują, że skarga utraciła dla skarżących znaczenie i żadna ze skarżących nie jest zainteresowana dalszym jej popieraniem. Można zatem zasadnie przyjąć, że skarga wniesiona na ww. decyzję Wojewody została cofnięta przez wszystkie skarżące. Nie stwierdzono też, by zachodziły okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego, pomimo cofnięcia skargi. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.*