II SA/Kr 1651/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z 25 lipca 2014 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. nałożył na M.G. grzywnę w wysokości 46079,64 zł w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w D. z 11 września 1998 r., znak: [....] , utrzymanej w mocy decyzją Wojewody T. z 21 października 1998 r., znak: [....] . Egzekwowany obowiązek polega na rozbiórce budynku gospodarczo-garażowego zlokalizowanego na działce nr [....] w miejscowości Ć.To postanowienie zostało doręczone M.G. w dniu 28 lipca 2014 r. W dniu 7 sierpnia 2014 r. M.G. wniósł za pośrednictwem organu I instancji skierowane do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo, w którym wskazał, że nie zgadza się z orzeczeniem, jego sytuacja materialna (jedyny dochód w postaci renty i czwórka dzieci na utrzymaniu) nie pozwala na uiszczenie takiej kwoty. Nadmienił, że nie mógł wcześniej wysłać pisma ponieważ był chory, pod stałą opieką specjalisty. W piśmie z 25 sierpnia 2014 r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wezwał M.G. do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy jego pismo uznane za zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. zawiera również wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W razie wskazania, że wnioskuje o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia o podanie, kiedy ustała przyczyna uniemożliwiająca wniesienie zażalenia oraz do uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jego winy np. poprzez przedstawienie ewentualnych dokumentów potwierdzających zaistnienia okoliczności wyłączających winę. W zakreślonym terminie M.G. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, przedkładając zaświadczenie z poradni neurologicznej z którego wynika, że pozostaje w stałym leczeniu od 20 kwietnia 2005 r. Postanowieniem z 18 września 2014 r., znak: [....] [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 w związku z art. 123 kpa w związku z art. 18 i art. 23 § 1 i 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj: Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe pod warunkiem spełnienia łącznie wszystkich określonych w nim przesłanek. Zgodnie z art. 17 § 1 upea zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. O terminie tym pouczono M.G. w treści postanowienia z 25 lipca 2014 r. Podanie M.G. , w części zawierające zażalenie na w/w postanowienie, złożone zostało osobiście w Powiatowym Inspektoracie w dniu 7 sierpnia 2014 r., czyli z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 17 § 1 upea. Organ wskazał, że M.G. w piśmie z 4 września 2014 r. nie podał, kiedy ustała przyczyna uniemożliwiająca mu wniesienie zażalenia w terminie. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 4 sierpnia 2014 r., natomiast podanie, zawierające jednocześnie zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, złożone zostało osobiście w dniu 7 sierpnia 2014 r. Nie może być zatem wątpliwości co do tego, że w dniu 7 sierpnia 2014 r., tj. w dniu złożeniu podania, przyczyna uchybienia terminu już nie istniała. Skoro M.G. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, to założyć należy, że - w jego ocenie - przyczyna uchybienia terminu istniała w okresie, gdy biegł termin do wniesienia zażalenia. Ze względu na to, że okres pomiędzy ostatnim dniem ustawowego terminu do złożenia zażalenia (4 sierpnia 2014 r.), a dniem złożenia podania (7 sierpnia 2014 r.) wynosi 3 dni, czyli mniej niż 7 dni, organ uznał, że wniosek M.G. o przywrócenie terminu złożony został w terminie wynikającym z art. 58 § 2 kpa . Organ wyjaśnił, że w orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest pogląd, że przy ocenie braku winy należy mieć na względzie obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największej w danych warunkach staranności. Choroba usprawiedliwia niedotrzymanie terminu, ale tylko wtedy, gdy wystąpiła nagle i ma taki przebieg, że uniemożliwia dokonanie czynności prawnej, i nie ma możliwości wyręczenia się inną osobą. M.G. dołączając do pisma z 4 września 2014 r. zaświadczenie lekarskie z 3 września 2014 r., uwiarygodnił swoje twierdzenie o chorobie, ale nie uprawdopodobnił w ten sposób braku swojej winy uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. W zaświadczeniu tym potwierdzone zostało, że pozostaje w stałym leczeniu w poradni neurologicznej od 20 kwietnia 2005 r. i nadal wymaga leczenia. Jednak ani z treści pism wniesionych przez M.G. ani z zaświadczenia nie wynika, aby w okresie, gdy biegł termin do wniesienia zażalenia, objawy choroby, na którą cierpi, doprowadziły do takiego stanu, który uniemożliwił złożenie tego zażalenia w terminie (np. pobyt w szpitalu). W tym czasie, tj. od 20 kwietnia 2005 r., M.G. dokonywał czynności procesowych w przedmiotowej sprawie, np. złożył oświadczenie z 14 stycznia 2010 r. o zamiarze przystąpienia do prac rozbiórkowych na początku 2010 r. a także uczestniczył w czynnościach kontrolnych przeprowadzonych przez pracowników powiatowego inspektoratu 24 sierpnia 2011 r. i 30 czerwca 2014 r. Sam fakt pozostawania w stałym leczeniu w poradni neurologicznej nie jest przeszkodą do złożenia przez M.G. zażalenia na postanowienie. M.G. nie wykazał przy tym, że w okresie, gdy biegł termin do wniesienia zażalenia, przebieg jego choroby był taki, że wykluczał możliwość wniesienia zażalenia osobiście lub z pomocą innej osoby, np. domownika. Postanowieniem z tej samej daty [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że zażalenie zostało wniesione w uchybieniem terminu. M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na obydwa postanowienia [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Skarżący wskazał na trudną sytuację materialną, w jakiej znajduje się jego rodzina oraz na problemy zdrowotne. Nie zgodził się z argumentacją przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu, że nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Z treści zaświadczenia lekarskiego wynika, bowiem, że pozostaje w leczeniu neurologicznym. Na skutek choroby występują u niego nagłe stany uniemożliwiające normalne funkcjonowanie w tym zwłaszcza normalne planowanie czynności życiowych. Z powodu ataku choroby nie jest w stanie się poruszać, jak również racjonalnie myśleć. W takiej sytuacji nie może zaplanować , że ktoś może złożyć za niego zażalenie, skoro planował, że może to uczynić sam. Zarzucił, że organ myli uprawdopodobnienie z udowodnieniem. Powszechnie wiadomo, że choroba neurologiczna przejawia się trudnościami w poruszaniu się i wykonywaniu innych czynności życiowych, naturalnych dla ludzi zdrowych. Jeżeli więc przedstawił zaświadczenie lekarskie, to w ocenie skarżącego uprawdopodobnił te okoliczności. Jeżeli organ miał dalsze wątpliwości winien wezwać go o uzupełnienie wniosku o stosowne dokumenty. W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie ich wydania. Skarga podlega oddaleniu, bowiem postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia jest prawidłowe. Stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2013 r , poz. 267) w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni , że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie uprawdopodobnił należycie, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu ( art. 58 § 1 kpa). Zgodnie z powołanym przepisem nie chodzi tu o udowodnienie a jedynie o uprawdopodobnienie, czyli takie konkretne przedstawienie przez skarżącego powoływanych okoliczności, które rzeczywiście miały miejsce - aby organ kierując się kryterium obiektywnym, po ich ocenie nabrał przekonania, że twierdzenie skarżącego jest prawdziwe. Wbrew swojemu obowiązkowi skarżący M.G. jedynie ogólnie powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu a potem w skardze na swoja chorobę neurologiczną. Nie wiadomo, na czym ona polega i jaki miała ewentualny związek z niedochowaniem terminu. Choroby neurologiczne to bardzo szeroka kategoria schorzeń począwszy od migren po ciężkie schorzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Ze złożonego przy wniosku zaświadczenia z dnia 3 września 2014 r wynika jedynie, że skarżący od 20 kwietnia 2005 r pozostaje w stałym leczeniu poradni neurologicznej i nadal wymaga leczenia. Złożone zaświadczenie to jedynie stwierdzenie, że od 2005 r skarżący korzysta z porad neurologicznych. Nie wiadomo jednak w związku z jakim schorzeniem i jak to schorzenie oddziaływało na stan i zachowania skarżącego - w szczególności w terminie do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 25 lipca 2014 r to jest pomiędzy 28 lipca 2014 r a 4 sierpnia 2014 r. Nie wiadomo również jak często skarżący korzysta z porad neurologicznych. Zgodzić należy się z organem rozpoznającym wniosek, że dotychczas skarżący czynnie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym i nie przeszkadzały mu w tym dolegliwości neurologiczne. Jednocześnie stwierdzić należy, że to na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia stosownej argumentacji, że dochowała należytej staranności a dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody. Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270).