II SA/Kr 1652/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 18 sierpnia 2011 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji E.T. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu wskazała, że sprawa dotyczy budowy pawilonu handlowego "[...] w bezpośrednim sąsiedztwie jej nieruchomości. Mimo, że nieruchomość, będąca jej własnością, znajduje się z obszarze oddziaływania obiektu budowlanego została pominięta w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Wskazała również, że nieprawidłowości zaistniałe przy wydawaniu decyzji w zakresie zjazdu uniemożliwiają spełnienie określonych w decyzji warunków z uwagi na rzeczywistą sytuację w terenie. Zastosowane rozwiązania zagrażają bezpieczeństwu przeciwpożarowemu oraz zmierzają do upublicznienia drogi mającej charakter drogi wewnętrznej. W efekcie inwestycji został jej także utrudniony, a nawet uniemożliwiony (poprzez postawienie prętów, a następnie znaków zakazu wjazdu) dojazd do posesji i usytuowanego na niej domu mieszkalnego. Wskazała także, że skutkiem inwestycji jest obniżenie wartości jej nieruchomości. Na koniec podniosła, że zaskarżona decyzja jest obarczona wadą nieważności, albowiem została wydana mimo nakazu sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla obszarów rozmieszczenia wielkopowierzchnionych obiektów handlowych (art. 10 ust. 2 pkt 8 w zw. z ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje rozbieżność, co do tego, czy można wstrzymać wykonanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, czy też decyzja ta nie podlega wykonaniu, stąd wniosek w tym przedmiocie podlega oddaleniu. Sąd w pełni podziela w tym zakresie pogląd zaprezentowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 957/09. W ww. orzeczeniu wskazano, że przepisy kształtujące charakter prawny decyzji o warunkach zabudowy na gruncie ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zmianami) - w szczególności art. 4 ust. 2 oraz 59 i nast. - upoważniają do stwierdzenia, że taka decyzja podlega wykonaniu, co stwarza możliwość stosowania do tych aktów administracyjnych instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a. Decyzje o ustaleniu warunków zabudowy kształtują prawa i obowiązki stron w zakresie sposobu zagospodarowania terenu, a zatem tworzą dla inwestorów prawo do zagospodarowania terenu w sposób w nich podany, zaś dla pozostałych stron obowiązek znoszenia dopuszczonej tym aktem administracyjnym zmiany. Decyzje o warunkach zabudowy wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Argumentem który przemawia za wstrzymywaniem wykonania decyzji o ustaleniu warunków jest również i to, że krąg stron postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i udzielenia pozwolenia na budowę jest ustalany na podstawie odmiennych przepisów (odpowiednio art. 28 k.p.a. i art. 28 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn zm.), co oznacza, że możliwość kwestionowania zmiany sposobu zagospodarowania dla niektórych stron postępowania jest możliwy jedynie w tym postępowaniu. Taka sytuacja ma właśnie miejsce w przedmiotowej sprawie, gdyż jak wynika z oświadczenia skarżącej nie został jej przyznany status strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla zastosowania instytucji przewidzianej w powołanym przepisie nie jest wymagane udowodnienie, a jedynie uprawdopodobnienie zaistnienia niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, podane przez skarżącą okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji, albowiem zachodzą przesłanki określone w zacytowanym wyżej przepisie. W szczególności należy wskazać, że fakt znacznego ograniczenia, czy nawet uniemożliwienia skarżącej dostępu do nieruchomości stanowiącej jej własność w związku z realizowaniem inwestycji sprawia, że inwestycja powoduje trudne do odwrócenia skutki. Taki stan rzeczy obliguje Sąd do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Wypada również nadmienić, że bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostają argumenty dotyczące obniżenia wartości nieruchomości. Nie zasługiwały także na uwzględnienie zarzuty dotyczące nieważności skarżonej decyzji, gdyż nie mogą one być przedmiotem rozpoznania Sądu na obecnym etapie postępowania tj. badania sprawy pod kątem zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.