II SA/Kr 1654/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Magda Froncisz (spr.) WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2026 r. sprawy ze skargi D.P. na decyzję nr 538/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 16 października 2025 r., znak WOB.7721.128.2025.MULE w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego- ziemskiego w Krakowie ("PINB") decyzją nr [...] z 4 kwietnia 2025 r., znak: [...], po przeanalizowaniu akt w sprawie p.n.: "sprawdzenie wykonania decyzji Nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 06.03.2024 r. znak: [...] w sprawie "budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi wod.kan., elektryczną i c.o., linii wlz, budynku gospodarczego, tereny utwardzone; drogi i dojścia, zbiornik na ścieki, zjazd indywidualny na drogę gminną na działkach nr [...], [...], [...] w m. C., gmina J. (po scaleniu działek – dz. nr [...] (przed scaleniem i drobną regulacją granic – dz. nr [...]) i nr [...] (przed scaleniem dz. nr [...] i [...])w m. [...], gmina J.)"", nakładającej na inwestora – M. I. – obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na: 1. Wykonaniu muru ogniowego w budynku mieszkalnym (elewacja południowo-zachodnia) zlokalizowanym na działce nr [...] od strony działki nr [...]: a. wyprowadzonego ponad pokrycie dachu na wysokość 30 cm lub zastosowanie wzdłuż ściany pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej E I 60, bezpośrednio pod pokryciem; przekrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia; b. wysuniętego 30 cm poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości ściany zewnętrznej zastosować pionowy pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej E I 60. 2. Likwidację ostatniego kanału przewodu kominowego od strony z dz. [...] wraz częściową rozbiórką komina od poziomu stropu na poddaszu kolidującego z nakazanym ww. decyzją murem ogniowym. 3. Wykonaniu muru ogniowego w budynku gospodarczym (elewacja południowo-zachodnia) zlokalizowanym na działce nr [...] od strony działki nr [...]: a. wyprowadzonego ponad pokrycie dachu na wysokość 30 cm lub zastosowanie wzdłuż ściany pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej E I 60, bezpośrednio pod pokryciem; przekrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniającego ognia; b. wysuniętego 30 cm poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości ściany zewnętrznej zastosować pionowy pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej E I 60, nakazał inwestorowi M. I. rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego usytuowanych na działce nr [...] w C. , gmina J. , ze względu na niewykonanie obowiązku wynikającego z ww. decyzji nr [...] MWINB z 6 marca 2024 r. oraz decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego z 26 lutego 2021 r., znak: [...] Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał m.in. art. 51 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025r., poz. 418 ze zm.), dalej "P.b.". Odwołania od ww. decyzji PINB nr [...] z 4 kwietnia 2025 r. wnieśli R. I. i M. I. oraz M. I.. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją nr [...] z 16 października 2025 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.); dalej: "K.p.a.", uchylił ww. decyzję PINB nr [...] z 4 kwietnia 2025 r. w całości i orzekł: "na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) stwierdzam wykonanie obowiązku nałożonego na P. M. I. w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie nr [...] z dnia 26 lutego 2021 r., znak: [...], zreformowanej w zakresie terminu wykonania obowiązku decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr [...] z dnia 6 marca 2024 r., znak: [...]". W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał m.in., że PINB zawiadomieniem z 13 lutego 2018 r., poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie "budynku usytuowanego na działce [...] w m. C. gmina J. , usytuowanego bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] w miejscowości C. gmina J. ". W dniach 4 kwietnia 2018 r. i 27 kwietnia 2018 r. pracownicy powiatowego inspektoratu przeprowadzili oględziny na działce nr ewid. [...]. Kolejno PINB postanowieniem nr [...] z 15 maja 2018 r. wstrzymał "prowadzenie robót budowlanych prowadzonych na podstawie pozwolenia na budowę Starosty [...] z 18.03.2015 r. znak: [...] dla zamierzenia inwestycyjnego: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi wod.kan., elektryczną i c.o, linii wiz, budynek gospodarczy, teren utwardzony, drogi i dojścia, zbiornik na ścieki, zjazd indywidualny na drogę gminną na działkach nr [...], [...], [...] w m. C. , gmina J. , prowadzonych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia (...)" i nakazał przedłożyć ekspertyzę techniczną. Następnie MWINB postanowieniem nr [...] z 4 lipca 2018 r., znak: [...], uchylił ww. postanowienie w zakresie punktu 2 sentencji postanowienia i w tym zakresie orzekł. W dalszej kolejności PINB decyzją nr [...] z 9 lipca 2018 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b., nakazał inwestorowi zaniechanie dalszych robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji MWINB decyzją nr [...] z 4 października 2018 r., znak: [...], uchylił ww. decyzję PINB z 9 lipca 2018 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 30 lipca 2019 r. pracownicy powiatowego inspektoratu przeprowadzili kolejne oględziny budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działkach nr [...] i [...]. Następnie PINB postanowieniem nr [...] z 30 grudnia 2020 r. wstrzymał inwestorowi roboty budowlane prowadzone przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego zlokalizowanych na działkach nr [...], [...] i [...], wykonywane bez ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę z właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej i nałożył obowiązek przedłożenia ekspertyz technicznych. Z kolei PINB decyzją nr [...] z 26 lutego 2021 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. nałożył na inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na: 1. Wykonaniu muru ogniowego w budynku mieszkalnym (elewacja południowo-zachodnia) zlokalizowanym na działce nr [...] (...). Nakazane roboty budowlane PINB polecił przeprowadzić w terminie do 7 września 2021 r. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji MWINB decyzją nr [...] z 6 marca 2024 r., znak: [...] uchylił ww. decyzję PINB z 26 lutego 2021 r. w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie orzekł: "Nałożony obowiązek należy wykonać w terminie do dnia 30 września 2024 r.", a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Następnie MWINB postanowieniem nr [...] z 16 stycznia 2025 r., znak: [...], sprostował oczywistą omyłkę w treści ww. decyzji z 6 marca 2024 r. w zakresie numeru decyzji z "nr [...]" na "nr [...]". Kolejno pracownicy powiatowego inspektoratu przeprowadzili 27 listopada 2024 r. oględziny na działce nr [...], a do protokołu wpisali: "W trakcie oględzin stwierdzono, że roboty budowlane nałożone decyzją MWINB z dn. 06.03.2024 r. znak: [...], nie zostały wykonane". W dalszej kolejności PINB, opisaną na wstępie decyzją nr [...] z 4 kwietnia 2025 r., na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b. nakazał inwestorowi "rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego (...)". Następnie PINB postanowieniem nr [...] z 7 maja 2025 r., znak: [...], działając w trybie art. 113 § 2 K.p.a. wyjaśnił, że "do rozbiórki należy przystąpić niezwłocznie, gdy decyzja Nr [...] z dnia 04.04.2025 r. znak: PINB-I- 5160.157.24.44 stanie się ostateczna. O wykonaniu decyzji należy zawiadomić tut. Organ pisemnie w terminie 7 dni od daty zakończenia robót rozbiórkowych." Dalej organ II instancji wskazał, że w toku postępowania odwoławczego inwestor w piśmie z 14 maja 2025 r. poinformował: "(...) przesyłam fotografie ukazujące wykonanie już ściany oddzielenia przeciwpożarowego zgodnie z wydaną przez Państwa decyzją [...] na budynku mieszkalnym oraz niezwłocznie przystępuje do wykonania prac na budynku gospodarczym (garażu)". W kolejnych pismach z 26 maja 2025 r. i 3 czerwca 2025 r. inwestor poinformował o wykonaniu ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku gospodarczym. Dalej MWINB postanowieniem nr [...] z 24 czerwca 2025 r., znak: [...] zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przeprowadzenie oględzin na terenie działki nr [...] celem ustalenia aktualnego stanu faktycznego sprawy. W dniu 28 lipca 2025 r. pracownicy powiatowego inspektoratu przeprowadzili oględziny, a do protokołu wpisali: "W trakcie oględzin stwierdzono, że w budynku mieszkalnym na dz. nr [...] m. C. , gmina J. wykonanie muru ogniowego poprzez wymurowanie z pustaka ceramicznego tego samego rodzaju co ściana szczytowa budynku oraz zwieńczona wieńcem żelbetowym oraz zakończona obróbką blacharską. (...) W budynku gospodarczym na dz. [...] m. C. gm. J. stwierdzono wykonanie muru ogniowego poprzez wymurowanie z pustaka żużlowego-betonowego z tego samego rodzaju co ściana szczytowa budynku gospodarczego oraz zwieńczono wieńcem żelbetowym oraz zakończono obróbką blacharską. (...) W budynku mieszkalnym stwierdzono również likwidację ostatniego kanału przewodu kominowego od strony dz nr [...] (tj. ściany szczytowej) poprzez jego wyburzenie. Wykonano również nową obróbkę blacharską w związku z jego zmniejszeniem wymiaru komina". Następnie pismem z 11 sierpnia 2025 r. MWINB wezwał inwestora do wyjaśnienia, czy roboty budowlane nakazane w decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. prowadzone były pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, czy roboty te zostały zakończone i czy inwestor dysponuje oświadczeniem osoby uprawnionej nadzorującej prace o ich prawidłowym wykonaniu. Odpowiadając na ww. wezwanie inwestor do pisma z 1 września 2025 r. załączył oświadczenie A. R.. Zawiadomieniem z 5 września 2025 r. organ odwoławczy poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji w sprawie. Przechodząc do uzasadnienia rozstrzygnięcia w sprawie organ II instancji stwierdził, że po dokonaniu powtórnego, pełnego i merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej w granicach zakreślonych treścią zaskarżonej decyzji, badając zarówno prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji, jak i poprzedzającego je postępowania wyjaśniającego, w oparciu o przekazane akta sprawy, przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest weryfikacja zasadności wydania przez organ I instancji decyzji z 4 kwietnia 2025 r. nakazującej inwestorowi rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego usytuowanych na działce nr [...]. Organ II instancji zweryfikował krąg stron postępowania i uznał, że przyjęty przez PINB krąg stron postępowania jest prawidłowy i pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Stroną postępowania jest inwestor robót budowlanych - M. I., a także współwłaściciele działki nr [...], czyli R. I. i M. I., oraz współwłaściciele działki nr [...], czyli. P. P. i D. P.. Dane dotyczące własności ww. działek MWINB ustalił na podstawie treści ksiąg wieczystych, których wydruki włączono do akt niniejszego postępowania odwoławczego. Dalej organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w dniu 19 września 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471), na mocy której dokonano nowelizacji ustawy Prawo budowlane. Art. 25 ww. ustawy stanowi: "Do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym." Postępowanie w sprawie budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działce nr [...] (obecnie działka nr [...]) wszczęte zostało przed 19 września 2020 r. W związku z tym w sprawie znajdują zastosowanie przepisy P.b. w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją. Kolejno organ II instancji przywołał i wyjaśnił treść art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b. Wskazał, że decyzja z art. 51 ust. 3 P.b. wydawana jest po sprawdzeniu wykonania obowiązku nałożonego decyzją z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. W przedmiotowej sprawie decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. jest decyzja PINB nr [...] z 26 lutego 2021 r., w której nałożono na inwestora obowiązek wykonania szeregu robót budowlanych wymienionych w tej decyzji. Następnie MWINB zauważył, że przedmiot decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust. 3 P.b. stanowi załatwienie sprawy co do istoty w rozumieniu art. 104 K.p.a. w odniesieniu do ostatniego etapu postępowania naprawczego. Przedmiotem postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji jest tylko i wyłącznie sprawdzenie, czy nałożony wcześniej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., został wykonany. Tak zakreślony przedmiot decyzji przesądza o ograniczonym zakresie zagadnień podlegających weryfikacji przez organ odwoławczy. Przy rozpatrywaniu odwołania od decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 3 P.b. poza zakresem kontroli pozostają wszelkie kwestie związane z procedowaniem organów nadzoru budowlanego na wcześniejszych etapach procedury naprawczej. W szczególności nie mogą być weryfikowane kwestie rozstrzygnięte uprzednio w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. Dalej organ odwoławczy wskazał, że po upływie terminu wskazanego w ww. decyzji MWINB z 6 marca 2024 r. pracownicy powiatowego inspektoratu przeprowadzili 27 listopada 2024 r. oględziny na działce nr [...] celem sprawdzenia wykonania obowiązku określonego w decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. W trakcie oględzin stwierdzono, że ww. obowiązek nie został wykonany. Powyższe znajduje potwierdzenie w sporządzonym protokole. MWINB podkreślił, że organ I instancji wydał decyzję na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b. na podstawie ustalenia niewykonania w terminie nałożonego na inwestora obowiązku. Jednakże po wydaniu ww. decyzji I instancji, w toku postępowania odwoławczego zmienił się stan faktyczny sprawy, a zmiana ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W odwołaniu bowiem z 16 kwietnia 2025 r. inwestor wskazał: "(...) prace związane z przebudową ściany oddzielenie przeciwpożarowo oraz pozostałych prac z tym związanych z decyzją [...] znak sprawy [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie opisanym w powyższej decyzji są wysoce zaawansowane i zostaną ukończone jak najszybciej bez zbędnej zwłoki". Kolejno, w toku postępowania odwoławczego inwestor w piśmie z 14 maja 2025 r. poinformował o wykonaniu ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalnym, a w kolejnych pismach z 14 maja 2025 r., 26 maja 2025 r. i 3 czerwca 2025 r., poinformował o wykonaniu ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku gospodarczym. Następnie MWINB postanowieniem z 24 czerwca 2025 r. zlecił PINB uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przeprowadzenie oględzin na działce nr [...]. W postanowieniu tym zawarte zostało następujące zastrzeżenie: "W trakcie oględzin należy precyzyjnie ustalić zakres robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym i budynku gospodarczym i porównać z zakresem robót wymienionych w ww. decyzji. Jeżeli wykonane roboty nie wypełniają całości obowiązku określonego w decyzji PINB z 26 lutego 2021 r., należy dodatkowo ustalić, jakie roboty nie zostały wykonane, a są objęte obowiązkiem z ww. decyzji. Oględziny przeprowadzone zostały 28 lipca 2025 r., a z oględzin sporządzono protokół. W protokole z oględzin zawarto dokładny opis robót zrealizowanych w budynku mieszkalnym i w budynku gospodarczym na działce nr [...]. Z opisu tego wynika, że w budynku mieszkalnym wykonany został mur ogniowy, który wystaje ponad dach na wysokość ok. 35 cm, w budynku gospodarczym również wykonany został mur ogniowy, który - według oświadczenia inwestora - ma wysokość ponad 35 cm, a dodatkowo w budynku mieszkalnym zlikwidowany został ostatni kanał przewodu kominowego od strony działki nr [...] (wcześniej działka nr [...]). Zdaniem MWINB z protokołu oględzin z 28 lipca 2025 r. nie wynika, aby jakieś roboty spośród tych wymienionych w decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. nie zostały wykonane. W ocenie organu odwoławczego zapisy protokołu oględzin z 28 lipca 2025 r. dają podstawę aby twierdzić, że obowiązek nałożony na inwestora został wykonany. Odnośnie zastrzeżenia w decyzji z 26 lutego 2021 r., że wskazane roboty budowlane należy prowadzić pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, zgodnie ze sztuką budowlaną oraz z zachowaniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, a o wykonaniu nakazanych decyzją robót należy powiadomić PINB w terminie 7 dni od daty ich zakończenia, dostarczając oświadczenie osoby uprawnionej nadzorującej prace o ich prawidłowym wykonaniu, MWINB wskazał, że pismem z 11 sierpnia 2025 r. wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień w kwestii wykonania obowiązku i w kwestii posiadania oświadczenia osoby uprawnionej nadzorującej prace. W odpowiedzi inwestor w piśmie z 1 września 2025 r. wskazał: "(...) na tym etapie budowy prace związane z wykonaniem obowiązkowych prac zawartych w Decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie nr [...] z dnia 26.02.2021 zreformowana Decyzja MWINB nr [...] z dnia 06.03.2024 znak: [...] zostały ukończone. Jednocześnie pragnę nadmienić, iż prowadzone roboty budowlane zlecone w/w Decyzjami były prowadzone pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane co na dowód przedkładam". Organ II instancji stwierdził, że do ww. pisma załączony został oryginał oświadczenia A. R.: "Niniejszym oświadczam, iż zalecenia nakazane decyzją PINB nr [...] z dn. 26.02.21 r. znak: [...] zostały wykonane zgodnie z zaleceniami przez inwestora Pana M. I. zam. P. [...] Komin został rozebrany, mur ogniowy nadbudowany na istniejącej ścianie zewnętrznej z materiałów niepalnych (...). Ogniomur został wykonany na budynku mieszkalnym oraz na budynku gospodarczym prawidłowo, zgodnie ze sztuką budowlaną i P.B." Do oświadczenia załączona została kopia decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie dla A. R. i kopia aktualnego zaświadczenia potwierdzającego, że A. R. jest członkiem Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Organ odwoławczy stwierdził, że przedłożony przez inwestora dokument w połączeniu z ustaleniami dokonanymi podczas oględzin 28 lipca 2025 r. pozwalają przyjąć, że obowiązek wynikający z decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. został wykonany. Dalej MWINB stwierdził, że w wystąpieniu z 8 maja 2025 r. P. P. podniósł, że termin na wykonanie obowiązku wydłużony został w decyzji MWINB do 30 września 2024 r. i w tym okresie obiekty nie zostały doprowadzone do stanu zgodnego z przepisami. Wskazał, że "samowolne roboty rozpoczęto pod koniec kwietnia bieżącego roku." Odpowiadając na powyższe organ II instancji zauważył, że w oświadczeniu z 1 września 2025 r. A. R. wskazał: "Roboty (naprawa) zostały rozpoczęte w kwietniu 2025 r. a zakończone 05.08.2025 r.", zatem w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że roboty budowlane nakazane w decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. wykonane zostały już po upływie terminu wyznaczonego w decyzji MWINB nr [...] z 6 marca 2024 r., tj. po 30 września 2024 r. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że roboty te wykonywane były w czasie, gdy postępowanie służące sprawdzeniu wykonania obowiązku nie było jeszcze zakończone decyzją ostateczną. W postępowaniu tym wydana została decyzja PINB z 4 kwietnia 2025 r. zawierająca nakaz rozbiórki, ale na skutek złożonego odwołania od ww. decyzji sprawa sprawdzenia wykonania obowiązku podlega ponownemu rozpatrzeniu przez organ odwoławczy. Organ prowadzący postępowanie odwoławcze ma obowiązek uwzględnić wszelkie zmiany stanu faktycznego sprawy, które mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Innymi słowy organ II instancji też orzeka w sprawie, czyli wydaje decyzję na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Okoliczność, że obowiązek wynikający z decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. został wykonany, oznacza taką zmianę stanu faktycznego, która niewątpliwie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w prowadzonym postępowaniu odwoławczym. Okoliczność ta spowodowała, że przestały istnieć podstawy do wydania nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działce nr [...], natomiast uzasadnione stało się stwierdzenie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. Dodatkowo, odnosząc się do pisma P. P. z 8 maja 2025 r. organ II instancji wskazał, że roboty budowlane wykonywane w oparciu o decyzję z art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b., ale po upływie terminu określonego w tej decyzji, nie są robotami samowolnymi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że termin na wykonanie obowiązku wskazywany w decyzji z art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b., ma charakter procesowy, a jego upływ nie skutkuje wygaśnięciem uprawnień wynikających z tej decyzji. Celem i istotą postępowania z art. 50-51 P.b., czyli tzw. "trybu naprawczego", jest doprowadzenie danej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Dlatego racjonalny ustawodawca nie wiąże negatywnych skutków, o jakich mowa w art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b., bezpośrednio z niewykonaniem w terminie nałożonych obowiązków, lecz te negatywne skutki łączy z niewykonaniem obowiązków. Tym samym, jeżeli inwestor uchybił wyznaczonemu przez organ terminowi, ale wykonał nałożony na niego obowiązek przed wydaniem przez organ decyzji w trybie art. 51 ust. 3 P.b., to wówczas samo niedochowanie terminu procesowego z art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy nie może być samoistną podstawą do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części. W konsekwencji organ II instancji stwierdził, że wykonanie przez inwestora robót budowlanych już po upływie terminu określonego w decyzji MWINB z 6 marca 2024 r. nie może być samoistną podstawą do wydania nakazu, a konkretnie do utrzymania w mocy decyzji PINB z 4 kwietnia 2025 r. Zmiana stanu faktycznego, do której doszło w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, a która wiąże się z wykonaniem obowiązku wynikającego z ww. decyzji PINB z 26 lutego 2021 r., zdaniem MWINB zobligowała go do uchylenia decyzji I instancji. Swoje stanowisko organ II instancji poparł szeregiem przywołanych tez z wyroków sądów administracyjnych. Końcowo organ odwoławczy uzasadnił odstąpienie od przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Sprawa niniejsza nie wymagała już bowiem prowadzenia dalszych wyjaśnień. Organ odwoławczy nie może ograniczać się jedynie do kontroli decyzji I instancji, lecz obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę w jej całokształcie, dążąc do merytorycznego jej rozstrzygnięcia. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr [...] z 16 października 2025 r. znak: [...], zaskarżając ją w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: I. prawa materialnego: 1. art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 51 ust. 3 P.b. – wykonano pewne roboty jednak niezgodnie z nakazem wskazanym w decyzji organu I instancji, jak również po terminie, 2. § 235 ust. 2–3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych – brak dowodów na zastosowanie materiałów E I 60 i przekrycia NRO, 3. art. 42 ust. 1–4 P.b. poprzez brak prowadzenia robót zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej dla prac nakazanych decyzją, brak faktycznego nadzoru osoby z uprawnieniami, 4. art. 22 pkt 1–3 P.b., poprzez brak bieżącego nadzoru nad prowadzonymi pracami, obowiązek nie został wykonany zgodnie z treścią decyzji, 5. art. 28 ust. 1 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1–2 P.b. poprzez prowadzenie robót bez podstawy prawnej, 6. art. 10 ust. 1–3 P.b. poprzez zastosowanie wyrobów/materiałów niespełniających norm i brak dowodów zgodności; II. przepisów prawa procesowego: 1. art. 105 § 1 K.p.a., poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i stwierdzenie wykonania obowiązku, w sytuacji jego niewykonania oraz braku spełnienia warunków wskazanych w decyzji PINB z 26 lutego 2021 r. zreformowanej w zakresie terminu wykonania obowiązku decyzją MWINB z 6 marca 2024 r., 2. art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji administracyjnej - niedostateczne i niepełne uzasadnienie, 3. art. 7 oraz art. 8 K.p.a. przez niepodjęcie dostatecznych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, 4. art. 11 K.p.a. przez niewyczerpujące wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek przyjętego rozstrzygnięcia, 5. art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w wyniku czego została wydana błędna decyzja w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z powodu wskazanych naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu zarzutów i wniosków skargi podniesiono m.in., że organ odwoławczy nie dokonał powtórnego, pełnego i merytorycznego rozpoznania sprawy w granicach zakreślonych treścią zaskarżonej decyzji PINB z 4 kwietnia 2025 r., a ograniczył się do lakonicznego wskazania, że "obowiązek został wykonany", opierając rozstrzygnięcie na ogólnikowym protokole oględzin z 28 lipca 2025 r. oraz oświadczeniu osoby uprawnionej z 1 września 2025 r., bez rzetelnej weryfikacji materialnoprawnych przesłanek wykonania obowiązku, bez analizy legalności prowadzonych robót po terminie oraz bez odniesienia się do wcześniejszych ustaleń o niewykonaniu obowiązku i nakazie rozbiórki (PINB [...]). Dalej skarżący zarzucił, że już po wydaniu nakazu rozbiórki strona odwołująca informowała organ o samowolnym kontynuowaniu robót przez inwestora (m.in. pismo z 8 maja 2025 r., dot. robót na dachu 6 maja 2025 r.), przy braku jakiejkolwiek nowej podstawy prawnej do prowadzenia prac. Zdaniem skarżącego organ nie zareagował adekwatnie na te informacje. Sam organ odwoławczy odnotował, że inwestor wskazał rozpoczęcie robót dopiero w kwietniu 2025 r. (czyli po terminie). Według skarżącego organ II instancji pominął, że obiekt przez wiele miesięcy pozostawał w stanie sprzecznym z § 235 WT i art. 5 P.b. Skarżący zarzucił, że po wydaniu decyzji PINB [...] (nakaz rozbiórki) – i przy braku nowej podstawy prawnej – kontynuowano roboty, o czym organ został poinformowany. Organ nie podjął działań przewidzianych w art. 50–51 P.b. (wstrzymanie, zabezpieczenie, egzekucja), akceptując post factum efekt tych robót jako "wykonanie obowiązku". To podważa cel i logikę trybu naprawczego z art. 50–51 P.b. Dodatkowo, po uchyleniu pozwolenia na budowę oraz projektu budowlanego inwestor nie dysponuje tymi dokumentami. Prowadzenie robót w takich realiach – bez nowej decyzji, a po wydaniu decyzji o rozbiórce – pozostawało bez podstawy prawnej, a organ pominął ten materialny aspekt. Skarżący podniósł, że protokół z oględzin z 28 lipca 2025 r. zawiera ogólne opisy ("mur ponad dach ok. 35 cm", "zlikwidowano kanał"), bez pomiarów i bez weryfikacji elementów przesądzających o zgodności z § 235 WT (EI 60, pionowy pas 2 m na całej wysokości lub wysunięcie ? 0,3 m, NRO przekrycia na szerokości 1 m, detale połączeń i przerwań okapu, ciągłość oddzielenia przez kondygnacje). Brak jest także dokumentów dotyczących właściwości użytkowych zastosowanych wyrobów (EI/NRO). Taki materiał nie daje podstaw do kategorycznego stwierdzenia "wykonania obowiązku" w rozumieniu art. 51 ust. 3 pkt 1 P.b. i § 235 WT. Podsumowując skarżący zarzucił, że organ odwoławczy: - nie wykazał materialnej zgodności robót z § 235 WT i art. 5, 10 P.b., - pominął warunek realnego nadzoru osoby z uprawnieniami wynikający wprost z decyzji PINB [...], - zignorował fakt prowadzenia robót po terminie i bez podstawy prawnej (brak wniosku o przedłużenie terminu, brak nowego Pozwolenia na Budowe/projektu po uchyleniu), - nie odniósł się do informacji o samowolnym kontynuowaniu robót po wydaniu nakazu rozbiórki (PINB [...]), - oparł rozstrzygnięcie na ogólnikowym protokole i oświadczeniu ex post, bez dowodów właściwości EI/NRO i bez precyzyjnych ustaleń co do pasów pionowych/wysunięć i przekrycia NRO. Zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona, a sprawa – rozpoznana z zachowaniem wymogów materialnoprawnych i weryfikacją techniczną (EI/NRO/pasy/wysunięcia, realny nadzór), przy jednoczesnym uwzględnieniu, że prowadzenie robót bez podstawy prawnej i po terminie nie może konwalidować się "samym skutkiem" w postaci ogólnego stwierdzenia, iż "coś wykonano". Zdaniem skarżącego z oświadczenia A. R. z 1 września 2025 r. wynika jedynie, że "roboty (naprawa) zostały rozpoczęte w kwietniu 2025 r. a zakończone 05.08.2025 r.". Nie wskazano dokładnej daty rozpoczęcia, nie opisano przebiegu nadzoru ani czynności kontrolnych – co pozwala według skarżącego przyjąć, że osoba ta opierała się wyłącznie na zapewnieniach inwestora, bez faktycznego udziału w prowadzeniu prac. Brak wpisów w dzienniku robót i brak dokumentacji potwierdzającej bieżący nadzór oznacza niewykonanie warunku decyzji PINB [...], który wymagał prowadzenia robót pod nadzorem osoby z uprawnieniami. Dalej skarżący podniósł, że inwestor nie złożył wniosku o przedłużenie terminu, a PINB ani MWINB nie wydały żadnego postanowienia w tym zakresie. Tym samym roboty były prowadzone bez podstawy prawnej, przy braku projektu budowlanego i pozwolenia na budowę (uchylonych prawomocnie w 2019 r.). Samowolne prowadzenie prac po wydaniu nakazu rozbiórki, bez podstawy prawnej i bez nadzoru, nie może konwalidować wcześniejszego niewykonania obowiązku. Uwzględniając powyższe nie przestały istnieć podstawy do wydania nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr [...]. Zmiana stanu faktycznego, polegająca na wykonaniu części prac w sposób nieudokumentowany i niezgodny z decyzją, nie uprawniała do stwierdzenia wykonania obowiązku. W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W pismach procesowych z 13 marca 2026 r. pełnomocnik skarżącego, a zarazem uczestnik P. P. wniósł o dopuszczenie dowodów z fotografii z 7 marca 2026 r. przedstawiających aktualny stan nieruchomości i ściany spornych budynków: mieszkalnego i gospodarczego - celem prawidłowego ustalenia zakresu wykonanych prac budowlanych. Wniósł także o zwrot kosztów dojazdu dla pełnomocnika. Na rozprawie 13 marca 2026 r. pełnomocnik skarżącego, a zarazem uczestnik P. P. podniósł, że sporny budynek nie posiada pozwolenia na budowę, bowiem pozwolenie zostało uchylone, o czym orzekał NSA w wyroku z 19 kwietnia 2018 r. sygn. II OSK 1430/16, a starosta odmówił pozwolenia na budowę. Natomiast uczestnik (inwestor) M. I. zakwestionował prawdziwość złożonych zdjęć podnosząc, że drewniane elementy zostały usunięte. Wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że uchybienie terminowości wykonania decyzji wynikało z tego, że firmy odmawiały wykonania prac. Wszystkie prace zostały wykonane zgodnie z zaleceniami PINBu. Sąd oddalił wniosek dowodowy skarżącego złożony na rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Regułą jest, że w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Z istoty kontroli wynika, że legalność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji - stwierdził, że jest ona zgodna z prawem, a zarzuty skargi nie mogły przynieść zamierzonego skutku. Sąd stwierdził również, że mające istotny wpływ na wynik sprawy ustalenia faktyczne poczynione przez organ odwoławczy są prawidłowe i Sąd przyjmuje je za własne. Sąd podziela istotę zawartych w zaskarżonej decyzji obszernych i szczegółowych rozważań. Nie była sporna w niniejszej sprawie chronologia i treść wydawanych w sprawie aktów oraz czas realizacji robót budowlanych. Sporne było po pierwsze, czy inwestor mimo upływu terminu wykonania nałożonych obowiązków, określonego w decyzji MWINB z 6 marca 2024 r., mógł skutecznie wykonać nakazy organu nadzoru budowlanego. Po drugie skarżący zarzucił, że MWINB nierzetelnie zweryfikował wykonanie obowiązków opierając się na ogólnikowych ustaleniach protokołu oględzin z 28 lipca 2025 r. oraz oświadczenia z 1 września 2025 r. A. R., członka Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, uprawnionego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W obu powyższych kwestiach Sąd w pełni podziela stanowisko organu II instancji. Należy tu podkreślić, jak słusznie wskazał MWINB, że prowadząc postępowanie odwoławcze w II instancji organ odwoławczy nie może ograniczać się jedynie do kontroli legalności zaskarżonej decyzji (jak czyni to sąd administracyjny rozpoznający skargę), a prowadzi ponowne merytoryczne postępowanie rozpoznawcze. Zatem organ odwoławczy był uprawniony, a nawet zobowiązany, do uwzględnienia istotnych dla sprawy zmian stanu faktycznego. Odwołanie przenosi na organ odwoławczy kompetencje do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. W niniejszej sprawie organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 136 K.p.a., wydając postanowienie z 24 czerwca 2025 r., realizując zasadę szybkości postępowania i dążąc do wnikliwego i szybkiego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, posługując się możliwie najprostszymi prowadzącymi do tego środkami. Organ II Instancji dopełnił swoich obowiązków związanych zarówno z rozpatrzeniem i odniesieniem się do uwag i zarzutów zawartych w pismach skarżącego, a następnie powtórzonych w skardze. Wszystkie zastrzeżenia skarżącego MWINB wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, choć nie w sposób przez niego oczekiwany. Nie mogło być zatem mowy o naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 K.p.a.). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że inwestor M. I. wykonał, choć z opóźnieniem, nałożone na niego obowiązki, których treść nota bene wynikała częściowo z treści prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z 27 września 2018 r. sygn. II SA/Kr 795/18, uchylającego decyzję Wojewody Małopolskiego z 12 listopada 2015 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. I. pozwolenia na budowę, a wydanego w następstwie powołanego przez skarżącego kasatoryjnego wyroku NSA z 19 kwietnia 2018 r. sygn. II OSK 1430/16. Jak słusznie wskazał organ II instancji, przedmiotem postępowania poprzedzającego wydanie decyzji odwoławczej od decyzji I instancji wydanej na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b. jest tylko i wyłącznie sprawdzenie, czy nałożony wcześniej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., został wykonany. Tak zakreślony przedmiot decyzji przesądza o ograniczonym zakresie zagadnień podlegających weryfikacji przez organ odwoławczy. Przy rozpatrywaniu odwołania od decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 3 P.b., poza zakresem kontroli pozostają wszelkie kwestie związane z procedowaniem organów nadzoru budowlanego na wcześniejszych etapach procedury naprawczej. W szczególności nie mogą być weryfikowane kwestie rozstrzygnięte uprzednio w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. (por. wyrok NSA z 8 lutego 2018 r., sygn. II OSK 1679/17, Lex nr 2481415). Organ prowadzący postępowanie odwoławcze ma obowiązek uwzględnić wszelkie zmiany stanu faktycznego sprawy, które mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Innymi słowy organ II instancji wydaje decyzję na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania (por. wyrok WSA w Krakowie z 14 marca 2016 r., sygn. II SA/Kr 593/15, Lex nr 2027078). Odnosząc się do konsekwentnej argumentacji skarżącego należy podkreślić, że roboty budowlane wykonywane w oparciu o decyzję z art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b., ale po upływie terminu określonego w tej decyzji, nie są robotami samowolnymi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest bowiem stanowisko, że termin na wykonanie obowiązku wskazywany w decyzji z art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b., ma charakter procesowy, a jego upływ nie skutkuje wygaśnięciem uprawnień wynikających z tej decyzji. Skoro celem i istotą postępowania z art. 50-51 P.b., czyli tzw. "trybu naprawczego", jest doprowadzenie danej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, to racjonalny ustawodawca nie wiąże negatywnych skutków, o jakich mowa w art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b., bezpośrednio z niewykonaniem w terminie nałożonych obowiązków, lecz te negatywne skutki łączy z niewykonaniem obowiązków bez określenia czasu tego wykonania. Sąd w pełni podziela pogląd z orzecznictwa, że termin z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. ma charakter procesowy i jego upływ nie skutkuje wygaśnięciem uprawnień wynikających z określającej ten termin decyzji w zakresie możliwości wykonania nakazu (por. wyrok NSA z 25 czerwca 2025 r., sygn. II OSK 270/23, Lex nr 3889032). Zatem jeżeli inwestor uchybił wyznaczonemu przez organ terminowi, ale wykonał nałożony na niego obowiązek przed wydaniem przez organ ostatecznej decyzji w trybie art. 51 ust. 3 P.b., wówczas samo niedochowanie terminu procesowego z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. nie może być samoistną podstawą do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części (por. wyroku NSA z 16 lutego 2023 r., sygn. II OSK 493/20, Lex nr 3550060). Odnosząc się natomiast do zarzutów nierzetelnego zweryfikowania wykonania nałożonych obowiązków, Sąd wskazuje, że wbrew zarzutom skargi, MWINB słusznie stwierdził, że protokół z przeprowadzonych 28 lipca 2025 r. oględzin zawiera wystarczająco dokładny opis zrealizowanych robót, zarówno w budynku mieszkalnym, jak i w budynku gospodarczym na działce nr [...] w C. Z opisu tego wynika jednoznacznie, że w budynku mieszkalnym został wykonany mur ogniowy, który wystaje ponad dach na wysokość ok. 35 cm, o grubości ok. 19 cm. W budynku gospodarczym również wykonany został mur ogniowy, który ma wysokość ponad 35 cm. Oba mury ogniowe zostały wykonane na ścianach szczytowych budynków, od strony działki nr [...]. Dodatkowo w budynku mieszkalnym zlikwidowany został ostatni kanał przewodu kominowego od strony działki nr [...]. Również, wbrew zarzutom skargi, z akt sprawy wynika, że roboty zostały wykonane pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, zgodnie ze sztuką budowlaną oraz z zachowaniem przepisów. Brak jest podstaw do negowania oświadczenia uprawnionego specjalisty budowlanego, że: "Komin został rozebrany, mur ogniowy nadbudowany na istniejącej ścianie zewnętrznej z materiałów niepalnych (...). Ogniomur został wykonany na budynku mieszkalnym oraz na budynku gospodarczym prawidłowo, zgodnie ze sztuką budowlaną i P.B." Podsumowując, MWINB rozpoznał niniejszą sprawę z zachowaniem wymogów materialnoprawnych i weryfikacją techniczną w zakresie przeciwpożarowym (EI/NRO/pasy/wysunięcia, realny nadzór). Zmiana stanu faktycznego - do której doszło w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, a która wiąże się z wykazaniem wykonania obowiązku nałożonego na uczestnika inwestora M. I. w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie nr [...] z dnia 26 lutego 2021 r., znak: [...], zreformowanej w zakresie terminu wykonania obowiązku decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr [...] z dnia 6 marca 2024 r., znak: [...] - obligowała w sprawie organ II instancji do uchylenia decyzji PINB z 4 kwietnia 2025 r. i stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego jest, wbrew zarzutom skargi, klarowne, jednoznaczne i pełne. Przeprowadzono także wystarczające postępowanie dowodowe pozwalające na ustalenie i wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Reasumując Sąd stwierdził, że zarzuty podniesione przez skarżącego w skardze, pozostałych pismach procesowych i na rozprawie przez jego pełnomocnika, a zarazem uczestnika P. P., w tym zarzuty naruszenia wskazanych przepisów P.b., K.p.a. i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225), okazały się bezzasadne. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę. Sąd oddalił złożony na rozprawie wniosek dowodowy skarżącego o dopuszczenie dowodu ze złożonych fotografii obrazujących fragmenty murów, bowiem nie stanowią one dokumentów w rozumieniu art. 106 § 3 P.p.s.a., nadto zostały zakwestionowane przez uczestnika - inwestora. Ubocznie tylko Sąd wskazuje, że przedłożone na rozprawie fotografie nie przeczą powyższym ustaleniom organu II instancji. Sąd uchyla zaskarżony akt na podstawie art. 145 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie stwierdził takich uchybień, dlatego Sąd oddalił bezzasadną skargę, orzekając jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a.