II SA/Kr 1661/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2010 r. sprawy ze skargi M.J. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 sierpnia 2009 r., nr [....] w przedmiocie właściwości organu skargę oddala. Postanowieniem z dnia [...].06.2009 (znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...], działając na podstawie art. 65 § 1 art. 123 kpa, w związku z art. 80 ust. 2 pkt.1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r. nr. 156 poz. 1118 z późn.zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) po zapoznaniu się z treścią pisma M.J. z dnia 30.05.2009r. (data wpływu do Inspektoratu 03.06,2009r.) dotyczącego wszczętego postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego - przebudowy przyłącza gazowego niskiego ciśnienia oraz budowa stacji gazowej pomiarowej [...] zlokalizowanej na działce nr 1 położonej w obrębie K. postanawia uznać się za niewłaściwy i wyżej opisane "pismo przekazać organowi właściwemu tj. Burmistrzowi Miasta i Gminy K. . W uzasadnieniu wskazano, że kompetencje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego określa ustawa Prawo Budowlane z 1994 r., o których mowa w art. 40 ust. 2, art. 41 ust. 4, art. 44 ust. 1, art. 48, art. 49, art. 49a, art. 49b, art. 50, art. 50a, art. 51, art. 54, art. 55, art. 57 ust. 4,7 i 8, art. 59, art. 59a, art. 59c ust. l, art. 59d ust. 1, art. 59g ust. 1, art. 62 ust. 3, art. 65, art. 66, art. 67 ust. 1 i 3, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 71 a, art. 74, art."75 ust. 1 pkt 3 lit. a), art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust. 1 ustawy, która nie upoważniła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wypowiadania się i podejmowania władczych rozstrzygnięć w przedmiotowej sprawie. Organem właściwym zaś w tej sprawie jest Burmistrz Miasta i Gminy K. co wynika z art. 3 w związku z art. 51 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zażalenie M.J. zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , postanowieniem z dnia [...].08.2009 r., (znak: [...] ) działając na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 oraz art. 123 kpa, art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że gdyby wniosek odczytać w sposób dosłowny, to zaskarżone postanowienie jest trafne. Pamiętać należy jednak, że w przypadku zastosowania art. 65 § 1 Kpa organ administracji publicznej obowiązany jest ustalić rzeczywistą intencję strony, w szczególności w zakresie pozwalającym na określenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku. Kwestia prawidłowego ustalenia intencji strony może odgrywać znaczenie w kontekście ustalenia właściwego organu, któremu powinien zostać przekazany wniosek skarżącego skierowany pierwotnie do organu niewłaściwego w sprawie. Organ l instancji nie zwrócił uwagi, iż w przedmiotowym wniosku M.J. wskazuje na treść wniosku z dnia 30 maja 2009 r., skierowanego do Burmistrza Miasta K. We wniosku tym powołuje się na brzmienie art. 35 ust. 5 Prawa Budowlanego z 1994 r., z którego wynika, że: " Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki". Prawdopodobnym jest, że w związku z tym faktem M.J. widzi konieczność podjęcia działania przez organy nadzoru budowlanego celem odstąpienia od realizacji inwestycji celu publicznego, jakim jest przebudowa przyłącza gazowego. Właściwy organ zobowiązany jest do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż na terenie którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt (w tym przypadku Stacja Bazowa Telefonii Komórkowej dz 1 , 2 w stosunku do którego prowadzone jest aktualnie postępowanie administracyjno - prawne, mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji postępowania pierwotnego, zasiedlającego inwestycję mające na celu zmianę lokalizacji inwestycji, "de facto" w rozbiórce". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.J. i wnosząc "o przesłanie sprawy do rozpatrzenia pod względem środowiskowym przez Ministra właściwego do spraw Środowiska i wynikającego z tego zawieszenia biegu sprawy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Krakowie, do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Ministra Środowiska". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione z w uzasadnieniu decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej jest postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w sprawie wszczętej na wniosek skarżącego uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania Burmistrzowi Miasta i Gminy K. Trafnie organ odwoławczy podniósł, że obowiązkiem organów administracji publicznej jest ustalić rzeczywistą intencję strony, w szczególności w zakresie pozwalającym na określenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku. W sprawie niniejszej nie można jednoznacznie ustalić o jaką sprawę chodzi skarżącemu. Na rozprawie w dniu 28.05.2010 r., Sąd usiłował ustalić o jaką sprawę administracyjną chodzić może skarżącemu. Na pytania Sądu skarżący odpowiadał w sposób nie do końca zrozumiały. Twierdził, że jego sprawa "winna być rozpatrywana przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dlatego, że Główny Inspektor jest właściwy w sprawach, o których mówi Prawo budowlane". Na wielokrotnie ponawiane pytania Sądu oświadczał, że we wszelkich sprawach dotyczących prawa budowlanego właściwy jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Próba wyjaśnienia istoty sprawy nie odniosła rezultatu, bowiem skarżący cały czas powtarzał, że organem właściwym do rozpoznania jego sprawy jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Z jego wypowiedzi można było wywnioskować, że w sprawie gazociagu - o którym wspomina w swoich pismach kierowanych do Powiatowego Inspektora Nadzory w N. i Burmistrza K. - do chwili obecnej nie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowego gazociągu. Jak twierdził wydane zostały decyzje o ustaleniu "środowiskowej lokalizacji" budowy gazociągu i od tej decyzji się odwołał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza Miasta K. i sprawa ta jest niezakończona ([...] ). W takiej sytuacji zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. Zgodnie z postanowieniami kodeksu postępowania administracyjnego - trafnie organ odwoławczy - wskazał, że dla rozstrzygnięcia sprawy istotne jest ustalenie jakiego przedmiotu ona dotyczy. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.