II SA/Kr 1665/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. i J. Z. postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., znak [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia 1. odrzucić skargę J. Z., 2. odrzucić skargę J. Z.. Stosownie do przepisu art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu J. Z. w dniu 10 października 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9 listopada 2017 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 10 listopada 2017 r. (co wynika z pieczęci urzędu pocztowego na kopercie, w której skarga została przesłana - k. 11 akt sądowych). Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę J. Z. należało odrzucić jako wniesioną po terminie. Z kolei J. Z. nie był stroną postępowania egzekucyjnego i zaskarżone postanowienie nie zostało mu doręczone, natomiast w skardze zawarł wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu, gdyż ma interes prawny w zaskarżeniu postanowienia z uwagi na wydzierżawienia gruntów rolnych (na dowód czego przedłożył kopię umowy dzierżawy) i w związku z tym "rozbiórka oraz nałożona grzywna" dotyka w istocie jego jako rolnika, gdyż przedmiotowy budynek jest niezbędny do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Jak wskazuje P. P. w komentarzu do art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (wyd. VII. Wolters Kluwer, 2015, teza 3) należy odrzucić dopuszczalność stosowania w postępowaniu egzekucyjnym art. 28 k.p.a., zawierającego pojęcie "strona postępowania". Regulacja ta nie nawiązuje do pojęcia "strona postępowania" przyjętego w kodeksie postępowania administracyjnego i nie pozwala na udział w postępowaniu egzekucyjnym tych podmiotów, które powołują się na posiadanie interesu związanego z prowadzoną egzekucją, ale których udziału w postępowaniu tym nie przewidział ustawodawca. W konsekwencji powyższego J. Z. nie mógł być stroną postępowania egzekucyjnego i również nie może być stroną postępowania sądowego - ani jako skarżący, ani jako uczestnik postępowania na prawach strony. Fakt bycia dzierżawcą nieruchomości rolnej nie może być źródłem interesu prawnego i w konsekwencji źródłem legitymacji do zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Sądu już z treści samej skargi wynika, że J. Z. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarga wniesiona przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.