II SA/Kr 1671/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2012 r. sprawy ze skargi B.G. na decyzję Wojewody z dnia 26 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości skargę oddala. Decyzją z dnia [...].01.2011 r. (znak: [...] Starosta B. działając na podstawie. 105 § 1 kpa - po rozpoznaniu sprawy z wniosku z dnia 20 sierpnia 2009r., B.G. o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, orzekł o umorzeniu postępowania, w sprawie zwrotu wywłaszczonej, na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako pgr nr 1, o powierzchni 0,1856 ha, obrębu B. W uzasadnieniu podniesiono co następuje. 1. B.G. pismem z dnia 5.09.2007 r., wystąpił z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej na rzecz Państwa nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako parcele gruntowe nr: 2 i 1 , położone w b. gm. kat. B. W wyniku przeprowadzonej analizy sprawy ustalono, że pgr 2 odpowiada działce ewidencyjnej nr 3 o pow. 0,0752 ha, położonej w B. , której właścicielem jest B.G . W związku z tym, organ I instancji w korespondencji prowadzonej z B.G. poinformował o takim stanie rzeczy. W konsekwencji B.G. pismem z dnia 20 sierpnia 2009r., wystąpił z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej nieruchomości gruntowej, argumentując, że: cyt.: "W związku z wprowadzeniem nowelizacji dnia 23.04.2009r, a podpisanej 25 luty 2009r., przez Prezydenta RP. ponownie zwracam się o zwrot wywłaszczonej parceli gruntowej nr 1 o powierzchni 0,1856 ha, położonej przy ul.[...]", która została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 13 maja 1966r., znak: [...]". 2. Starosta Powiatu B. decyzją z dnia [...].08. 2010 r., orzekł o umorzeniu postępowania w kwestii zwrotu pgr 1 , bowiem sprawa zwrotu przedmiotowej nieruchomości została ostatecznie zakończona decyzją Wojewody z dnia 25.05. 2000 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia 24.03.2000 r. (nr [...]) o odmowie zwrotu parceli gruntowej nr 1 , położonej w gm. kat. B. . Skarga na powołaną decyzję Wojewody została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 18 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA/Kr 1932/00. Decyzję z dnia [...]08.2010 r., Wojewoda decyzją z dnia [...].11.2010 r., (znak: [...], uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu, swojej decyzji organ II instancji, wskazał, że Starosta B. wydając tę decyzję, nie udokumentował wystarczająco, że dotyczyła ona kwestii rozstrzygniętej już wcześniej - decyzją z dnia [...] marca 2000 r., (nr [...]). 3. ponownie rozpatrując sprawę ustalono, że : - na podstawie planu sytuacyjnego, z dnia 11 .VIII.1965r., nr [...], pgr nr 2 i pgr 1 byłej gminy katastralnej B. , wzajemnie zmieniły konfigurację granic i powierzchnie. Parcela gruntowa nr 2 otrzymała powierzchnię 0,0752 ha, natomiast pgr nr 1 otrzymała powierzchnię. 0,1856 ha. - w orzeczeniu Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych, (data nieczytelna) znak: [...] o wywłaszczeniu nieruchomości, wykazano, że pgr 1 o pow. 0,1856 ha, powstała w wyniku wzajemnej zmiany konfiguracji pgr nr 2 i 1 - z danych opisowych Planu sytuacyjnego wynika, że powierzchnia pgr. 2 wynosi 0,0752 ha., - z Wykazu synchronizacyjnego, sporządzonego w dniu 24.01.1995r., PGR 2 odpowiada działce ewidencyjnej nr 3 o pow. 0,0752 ha, położonej w B, - w jednostce rejestrowej nr [...] operatu ewidencyjnego, prowadzonego dla obrębu B. -miasto, zarejestrowano, na podstawie danych z KW [...] własność działki nr 3 , o pow. 0,0752 ha, na rzecz B.G - pgr 1 o pow. 0,1856 ha, w wyniku synchronizacji weszła w skład działki ewidencyjnej nr 4 o pow. 9,6996 ha. Działka nr 4 uległa dalszym podziałom. - z przeprowadzonej kompilacji mapy katastralnej z mapą nowej ewidencji gruntów i budynków, stwierdzono, że pgr.lkat 1 , wchodzi w skład dz.ewid. nr 5, która w dniu wydania decyzji Starosty B. z dnia 24.03. 2000 r. (znak: [...]), była oddana w wieczyste użytkowanie na rzecz Przedsiębiorstwa PGN i G. SA w K. , Odział Zakładów Naprawczych Taboru Samochodowego i Sprzętu w B. 4. postępowanie prowadzone jest w oparciu o wniosek B.G. z dnia 20.08. 2009r., w którym zwrócił się o zwrot pgr 1 o pow. 0,1856 ha. 5. powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że obecnie prowadzone postępowanie o zwrot nieruchomości, oznaczonej, jako pgr 1 , położona w b. gm. kat. B. jest tożsame z postępowaniem zakończonym orzeczeniem o odmowie zwrotu nieruchomości, oznaczonej, jako pgr nr 1 położonej w b. gm. kat. B. decyzją Starosty B. z dnia [...] marca 2000 r. znak: [...]. Odwołanie B.G. nie zostało uwzględnione i Wojewoda decyzją z dnia [...].08.2011 r. (znak: [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując w całości ustalenia o wnioski organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył B.G. i zarzucając, że w sprawie opierano się nie na oryginalnych dokumentach tylko na nie uwierzytelnionych kserokopiach. Na rozprawie przed Sądem oświadczył, że jego sąsiadka o nazwisku H.D. wywłaszczona tym samym orzeczeniem, uzyskała zwrot nieruchomości. Przyznał jednakże, że i jemu część nieruchomości zwrócono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.o.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.o.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c"). Nie można zarzucić zaskarżonej decyzji czy poprzedzającej ją decyzji organu I instancji naruszenie prawa. Orzekające organy opierały się o taką dokumentację jaką posiadały. Skarżący kwestionuje oryginalność dokumentu jaką było orzeczenie o wywłaszczeniu, ale jednocześnie nie kwestionuje faktu wywłaszczenia jego matki na podstawie tego orzeczenia. Istota sprawy niniejszej sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy sprawa którą obecnie wszczął skarżący nie była już przedmiotem rozpoznania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody z dnia 25.05. 2000 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia 24.03.2000 r. (nr [...]) o odmawiającą zwrotu parceli gruntowej nr 1 położonej w gm. kat. B. . Skarga na decyzję Wojewody została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 18 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA/Kr 1932/00. W obecnym postępowaniu należało więc sprawdzić, czy przedmiot sprawy (zwrot parceli gruntowej nr 1 położonej w gm. kat. B. ) poprzednio rozstrzygniętych spraw jest tożsamy z obecnie wszczętą sprawą. Na podstawie dokumentacji geodezyjnej ustalono, że przedmiot obu spraw jest identyczny. Tożsamość przedmiotu obu postępowań wynika, także ze stanowiska samego skarżącego, który w piśmie z dnia 20.08.2009 r., skierowanym do organu I instancji, wyraźnie stwierdził, że: "W związku z wprowadzeniem nowelizacji dnia 23.04.2009r, a podpisanej 25 luty 2009r., przez Prezydenta RP. ponownie zwracam się o zwrot wywłaszczonej parceli gruntowej nr 1 o powierzchni 0,1856 ha,...". Eksponowany i w skardze i na rozprawie fakt, że osobie o nazwisku H.D. wywłaszczonej tym samym orzeczeniem, zwrócono nieruchomość - nie może być podstawą uwzględnienia skargi bowiem inne mogłyby być okoliczności sprawy, tak samo jak inne były gdy skarżącemu zwrócono wywłaszczona tym orzeczeniem nieruchomość stanowiącą parcele gruntową 2 (obecnie dz.ewid. 3 ). W sprawie dotyczącej parceli gruntowej 1 podstawą odmowy był fakt, że przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na nieruchomości ustanowiono prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej. Prawo użytkowania wieczystego tej nieruchomości z mocy prawa nabyło przedsiębiorstwo Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo - ZNTSiS w B. , a potwierdzone zostało decyzja Wojewody z dnia [...]lipca 1992 r. nr [...] - a wpis tego prawa do księgi wieczystej nastąpił w dniu 28 sierpnia 1992 r., a więc przed wejściem w życie ustawy z dnia 21.08.1997 r., o gospodarce nieruchomościami (t.j.Dz. U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651 z póź.zm.), która weszła w życie z dniem 1.01.1998 r. W tej sytuacji odwoływanie się w skardze do treści art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest bezprzedmiotowe bowiem podstawą odmowy jest treść art. 229 tej ustawy, która decyduje, że roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3, nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji.