II SA/Kr 1672/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Grażyna Firek (spr) Sędziowie WSA Krystyna Daniel NSA Andrzej Niecikowski Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 czerwca 2003r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia wykonania robót budowlanych I uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, II stwierdza , że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana , III zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego M. B. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 1672/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. znak:[...] na podstawie art. 30, pkt. la, ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U.Nr 106, poz. 1126, z 2000 r.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2003r. M. B. w sprawie zgłoszenia wykonania robót polegających na wykonaniu izolacji pionowej ścian od strony podwórka budynku przy ulicy [...] w [...] , Starosta Powiatowy w [...] wniósł sprzeciw do tego zgłoszenia . W jej uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że przedłożony wniosek w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót polegających na wykonaniu izolacji pionowej ścian od strony podwórka budynku przy ulicy [...] w [...], nie zawierał wymaganego przepisami prawa budowlanego dowodu do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wskazał również, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 roku wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia o dokument do dysponowania całą nieruchomością, ewentualnie zgody współwłaścicieli obiektu na wykonanie zamierzonych robót budowlanych wraz z mapą zasadniczą terenu objętego wnioskiem i w zakreślonym terminie przedłożony został odpis z księgi wieczystej z dnia [...] luty 2002 r., Dz. ODp [...] , z treści którego wynikało, że inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane jedynie w ¾ częściach; nie dołączono natomiast zgody współwłaścicieli pozostałej części nieruchomości. Zd. organu I instancji wykonywanie robót budowlanych na nieruchomości objętej współwłasnością wykracza poza zwykły zarząd rzeczą wspólną i zgodnie z art. 199 Kodeksu cywilnego wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli, brak zaś takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością. W odwołaniu od powyższej decyzji M. B. wniósł o jej uchylenie zarzucając, że wraz z żoną jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości w ¾ cz, natomiast pozostała ¼ cz. stanowi własność N. z U. A., której obecne miejsce zamieszkania nie jest znane, a w sprawie o zasiedzenie tej ułamkowej części nieruchomości Sąd Rejonowy w [...] uznając , że osoba ta nie żyje wezwał jej ewentualnych następców prawnych o zgłoszenie swoich praw oraz podnosząc , że wykonanie czynności objętych przedmiotowym zgłoszeniem stanowi niezbędne zabezpieczenie nieruchomości przed pogorszeniem jej substancji, a wykonanie przedmiotowych prac nie przekracza zakresu zwykłego zarządu nieruchomością i do ich wykonania upoważnia art. 209 kc. Decyzją z dnia 26 czerwca 2003 r. znak: [...]na podstawie art 30 ust 1 pkt l i ust la ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. Nr 106 z 2000 r. poz.1126 z późn. zm.) oraz art 138 § 1 pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.Nr 98 z 2000 r. poz.1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że złożenie sprzeciwu do przedmiotowego zgłoszenia jest prawidłowe , skoro inwestor stosownie do treści art. 30 ust.1a cyt. ustawy Prawo budowlane nie przedstawił dokumentu stwierdzającego jego prawo do dysponowania cała nieruchomością. W skardze od powyższej decyzji wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie M. B. zarzucił jej nieważność na podstawie art. 156§1 ust. 2 jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 30 ust. l a ustawy Prawo budowlane w związku z art. 209 kc i art. 201 kc i wniósł o stwierdzenie jej nieważności za przyznaniem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podniósł, że jako właściciel w ¾ cz. nieruchomości oraz jej posiadacz zgłosił zamiaru wykonania robót budowlanych, zmierzających bezpośrednio do zachowania wspólnego prawa, a wykonanie izolacji pionowej na ścianie budynku, która jest jej pozbawiona i w związku z powyższym przenika ją wilgoć powodująca zagrzybienie stanowi czynność która ma na celu zachowanie substancji budynku i dlatego jako współwłaściciel ma nie tylko prawo ale i obowiązek dbania o rzecz wspólną, trudno także przyjąć, że realizacja zamierzonych prac przekracza zakres zwykłego zarządu. Zd. skarżącego dokonana w zaskarżonej decyzji interpretacja przepisów narusza słuszny interes obywateli i zmusza ich do prowadzenia długich postępowań wymagających wyznaczenia kuratora (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) przy drobnych nawet remontach. W konsekwencji skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo, gdyż przepis art. 30 ust. la ustawy Prawo budowlane nie wymaga dostarczenia "dokumentu stwierdzającego prawo do dysponowania całą nieruchomością". W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i przytoczył raz jeszcze stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz.1270 ze zm./.Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga została uwzględniona ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane. Stosownie do treści art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.-Prawo budowlane /t.j.z 2000 r. Dz.U.Nr106.poz.1126 ze zm./ w wersji obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji do zgłoszenia należało dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Treść tego przepisu jest jednoznaczna i nie może budzić wątpliwości, że w przypadku zgłoszenia zamiaru wykonania prac budowlanych , które takiego zgłoszenia wymagają inwestor był zobowiązany do wykazania dysponowania całą nieruchomością na cele budowlane. Żaden przepis prawa budowlanego nie dawał i nie daje organom kontrolującym takie zgłoszenie uprawnienia do dokonania ustaleń i oceny czy zamierzone prace budowlane stanowią czynność zwykłego zarządu czy też czynność przekraczającą zwykły zarząd. Natomiast stwierdzić należy , iż w nin. sprawie organy obu instancji naruszyły przepisy prawa, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z przedłożonego przez skarżącego odpisu z KW [...]. Gorlice obejmującej nieruchomość na której miały być przeprowadzone prace budowlane wynika, że jej współwłaścicielką na prawach wspólności ustawowej jest żona skarżącego D. B., a także N. z U. A. w ¼ cz. Zatem osoby te spełniają przesłankę z art. 28 kpa i winny być uczestniczkami postępowania przed organem I i II instancji, co jednakże nie miało miejsca. Co do N. z U. A. organ I instancji winien podjąć czynności zmierzające do ustalenia jej adresu, a w przypadku ustalenia , że miejsce jej pobytu nie jest znane rozważyć konieczność zastosowania reguł z art. 34 kpa ; w przypadku ustalenia , że osoba ta nie żyje , a jej spadkobiercy nie objęli spadku winien rozważyć konieczność podjęcia działań w trybie art.666 kodeksu postępowania cywilnego o ustanowienie kuratora spadku. Mając na uwadze przytoczone okoliczności na zasadzie art.145§1 pkt 1b/ cyt. ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na zasadzie art. 152 tej ustawy orzekł jak w pkt II sentencji wyroku, a o kosztach postępowania orzekł jak w pkt III sentencji na zasadzie art. 200 cyt. ustawy.