II SA/Kr 1680/09

Kraków, dnia 25 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt IISA/Kr 350/08 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 3 września 2008 r. sygn. akt IISA/Kr 350/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie umorzenia postępowania. Od powyższego wyroku skarżący złożył osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną, która postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2009 r. została odrzucona jako niedopuszczalna. W dniu [....] 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo "o ponowne założenie sprawy" które sąd potraktował jako skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 3 września 2008r. W uzasadnieniu tej skargi skarżący opisał swoja trudną sytuację materialną i życiową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 p.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku razie wyznacza rozprawę. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada zatem czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 i art. 281 p.p.s.a.). Przesłanki uzasadniającymi wznowienie postępowania zamieszczone są w przepisach art. 271 p.ps.a., 172 p.p.s.a. oraz 273 p.p.s.a. i są nimi powody skutkujące nieważnością postępowania tj. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1.) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 §1). Wznowienia postępowania można żądać także a tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). W piśmie z dnia [....] 2009 r. Skarżący nie powołał się na żądna z wyżej wymienionych przesłanek wznowieniowych, a okoliczności które wskazuje skarżący w piśmie są bez znaczenia w kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Przesłanek takich nie można sąd nie dopatruje się także z przebiegu dotychczasowego postępowania. Z akt sprawy wynika, iż skarżący czynnie uczestniczył w postępowaniu sądowym. Był obecny na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, ponadto działał w sprawie przez ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, iż skarga J.K. nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W związku z powyższym na mocy art. 281 ustawy wniosek skarżącego o wznowienie postępowania należało odrzucić.