II SA/Kr 1689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 6 października 2011r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania za stronę postępowania postanawia skargę odrzucić. Skarga A.M. (zwanego dalej skarżącym) na postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2011r., znak [...] wyłączające A.M. i J.K. jako stronę w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie legalności robót budowlanych prowadzonych przy ogrodzeniu od strony drogi gminnej, na działce nr 1 będącej własnością Gminy G. w miejscowości N. , została wniesiona 18 października 2011r. (data stempla pocztowego). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że od ponad roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (dalej PINB) podejmował wszelkie starania w celu wyeliminowania jego osoby jako strony w postępowaniu administracyjnym, dodał ponadto, że został on pominięty w istotnych czynnościach przeprowadzanych przez PINB. Skarżący stwierdził, że podważa wiarygodność PINB, wskazał na naruszenie przez organ przepisów art. 9, 10 § 1, 7, 28, 29 k.p.a., zaznaczył przy tym, że posiada interes prawny do bycia stroną w przedmiotowym postępowaniu gdyż jest on właścicielem nieruchomości, która znajduje się w sferze oddziaływania inwestycji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w odpowiedzi z dnia 27 października 2011r. wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu zaznaczono, iż zaskarżone postanowienie PINB w W. z dnia [...] października 2011r., znak [...] nie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, określonym w art. 3 p.p.s.a. Z ostrożności procesowej wskazano, że niedopuszczalność skargi wynikała również z nie wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, w myśl art. 52 p.p.s.a., co stanowił samoistną podstawę do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.ps.s.a. Dalej zauważono, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone wydaniem przez organ decyzji administracyjnej z dnia [...] października 2011r., umarzającej postępowanie w sprawie samowolnie wykonanego remontu ogrodzenia na działce nr 1 w miejscowości N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.": "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Wobec powyższego należy stwierdzić, że postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2011r., znak [...] wydane w oparciu o art. 123 k.p.a. nie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, zawartym w art. 3 p.p.s.a., przede wszystkim nie jest ono postanowieniem, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Jak wynika z informacji organu oraz akt administracyjnych sprawa została zakończona wydaniem decyzji administracyjnej z [...].10.2011r. umarzającej postępowanie. Natomiast stwierdzić należy, iż taka ocena zaskarżonego postanowienia jest wynikiem faktu, iż ustawodawca w ogóle nie przewiduje możliwości wyłączenia określonego podmiotu z prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, a w szczególności nie może to nastąpić na podstawie art.28 i 123 k.p.a. Wprowadzony z dniem 11.04.2011r. art.61a k.p.a. wskazuje jedynie, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. I na takie tylko postanowienie, służy zażalenie. Natomiast w przedmiotowej sprawie, jak twierdzi organ administracyjny postępowanie prowadzone jest z urzędu (a nie na wniosek A.M. ), a nadto zaskarżonym postanowieniem organ wyłączył A.M. i J.K. jako strony w prowadzonym postępowaniu (do czego brak podstawy prawnej) a nie odmówił wszczęcia postępowania. Zatem nie miał tu zastosowania wspomniany art.61a k.p.a. Konkludując na postanowienie PINB w W. z [...].10.2011r., nr [...] nie przysługuje skarga do Sądu, a jednocześnie biorąc pod uwagę, iż prawo nie przewiduje wyłączania stron w toku postępowania administracyjnego w formie aktu indywidualnego, postanowienie takie nie może wywołać żadnych skutków prawnych. Prawidłowość ustalenia kręgu stron postępowania administracyjnego jest badana dopiero w toku kontroli decyzji administracyjnej kończącej sprawę. W przedmiotowej sprawie takim aktem jest decyzja z [...].10.2011r., nr [...] znak: [...]. Słusznie również zauważył organ, iż niedopuszczalność wniesienia skargi w niniejszej sprawie wynika z niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, w myśl art. 52 p.p.s.a., co już samo w sobie stanowi podstawę do odrzucenia skargi, na podstawie art. 56 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Podsumowując stwierdzić należ, że sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie wobec czego skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.