II SA/Kr 169/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska (spr.) WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej S.K. kwotę 760 zł ( słownie: siedemset sześćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie: Decyzją z dnia 18 czerwca 2012 r. (.....) na podstawie art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.1623 tekst jednolity z późn. zm.) Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę "zespołu budynków mieszkalno - usługowych przy ul. [...] w K. z instalacjami wewnętrznymi (elektryczna, gazowa, wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, wodociągowa przeciwpożarowa, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, odgromowej, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, wentylacji oddymiającej, teleinformatycznej, telefonicznej, systemem sygnalizacji pożarowej, dźwiękowym systemem ostrzegania) z garażem podziemnym (2-kond.) i stacją transformatorową na dz. nr nr [...] obr. [...] wraz z rozbudową drogi (ul......) na dz. nr [...] oraz przebudową sieci gazu średnioprężnego na dz. nr [...] i [...] obr. jw., budową zjazdu z działki drogowej [...] na dz. nr nr [...] obr. jw. oraz budową zjazdu pożarowego z dz. [...] na dz. nr nr [...] obr. jw. oraz budową układu komunikacji wewnętrznej na dz. nr nr [...] obr. jw. obejmującego: ciąg pieszo-jezdny, drogę pożarową, miejsca parkingowe i chodniki, przy ul. [...] i [...] w K". Organ podał, że, że obiekt budowlany należy do kategorii XIII, XVI i XVII, autor projektu posiada uprawnienia do projektowania w specjalności architektonicznej bez ograniczeń i jest wpisany na listę członków [...] Okręgowej Izby Architektów pod nr [...] , Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska, przedmiotowa inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, zaś postanowieniem z dnia 07.09.2011 r. (.....) Prezydent Miasta K. wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów określonych w art. 53 Ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, polegające na usytuowaniu przedmiotowej inwestycji w sąsiedztwie terenu kolejowego w odległości mniejszej niż 10 metrów od granicy obszaru kolejowego i mniejszej niż 20 metrów od osi skrajnego toru kolejowego. Dodał organ, że projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zgodnie z § 157 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, póz. 690 z późn. zm.) pismem z dnia 27 października 2010 r. (.....) [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydał pozytywną opinię w sprawie zastosowania instalacji gazowej w budynku biurowo - mieszkalnym w K. przy ul. [...] , pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków ochrony przeciwpożarowej określonych w "Elaboracie pożarowym", zaś projektant i sprawdzający dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła S.K. oraz B.P. S.k. podniosła, że projekt budynku jest sprzeczny z zapisem decyzji o warunkach zabudowy "która mówi o zespole (kilku) budynków o dwóch funkcjach występujących równocześnie w jednym budynku (części), zaś zaprojektowany budynek jest zespołem w jednej części mieszkalno-usługowym a w pozostałych częściach tylko usługowym, a ponadto że projekt nie zawiera wystarczającej ilości miejsc parkingowych, bowiem wytyczne urbanistyczne wskazują na zapewnienie 15-30 miejsc parkingowych na 100 osób, podczas gdy w projektowanej inwestycji istnieje ok. 11 miejsc parkingowych na 100 osób. Co więcej, droga pożarowa obejmuje zjazd od ul. [...] i ul. [...] , podczas gdy zjazdy te nie spełniają wymogów zjazdów publicznych, a ich szerokość nie spełnia wymogów zawartych w "rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - rozdział 6 - Drogi pożarowe". Droga pożarowa przebiega nadto w granicy z sąsiednimi działkami, co powoduje, że odległość od sąsiednich budynków jest mniejsza niż wymagana przepisami prawa. Podniosła również, że projekt zagospodarowania nie zawiera informacji dotyczącej linii zabudowy. Z kolei B.P. - zarządca tymczasowy spadku po L.G. zarzuciła naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez niezawieszenie postępowania administracyjnego pomimo zaistnienia przesłanki w postaci "zagadnienia prejudycjalnego, którym jest postępowanie spadkowe po zmarłym L.G. " oraz wniosła o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia tego postępowania ewentualnie o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia 13 listopada 2012 r. (.....) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst z 2010 r. Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podał co następuje: Wniosek B.P. o zawieszenie postępowania wpłynął po zakończeniu postępowania przed organem I instancji i po dacie wydania przedmiotowej decyzji. Nie zachodzi również przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 1 kpa, gdyż B.P. - zarządca tymczasowy spadku po nieżyjącym L.G. jest osobą legitymowaną na podstawie art. 30 § 5 kpa do działania jako strona niniejszego postępowania i brała w nim udział. Co się zaś tyczy zarzutów podnoszonych przez S.K. , to przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko; projekt budowlany zawiera stosowne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna; projekt zagospodarowania terenu wykonany został na kserokopii aktualnej mapy sytuacyjno - wysokościowej dla celów projektowych, przyjętej do zasobów geodezyjnych; w projekcie budowlanym określono drugą kategorię geotechniczną obiektu, w prostych warunkach gruntowo-wodnych załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz oświadczenia o prawidłowości wykonania i sprawdzeniu projektu budowlanego. Do projektu budowlanego załączono nadto: warunki Zakładu Energetycznego [...] S.A. w K. z 14.04.2009 r. i z 13.06.2011 r. w zakresie przyłączenia obiektów do sieci energii elektrycznej (karta 92-96); warunki przyłączenia do sieci gazowej z 5.07.2011 r. (karta 63, 64); oświadczenia i warunki dotyczące: przyłączenia obiektów do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej - Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji (karta 80-82a); opinię Prezydenta Miasta K. z 27.04.2010 r. (........) o bezkolizyjności sieci uzbrojenia terenu i innych obiektów budowlanych z już istniejącymi i projektowanymi innymi przewodami i urządzeniami, z obiektami budowlanymi, (karta 85-87); zezwolenie na usunięcie poszczególnych drzew i zastąpienia innymi drzewami (decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 21.04.2010 r.). W części formalnej projektu budowlanego znajdują się oświadczenia i uzgodnienia Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. dotyczące: połączenia działek objętych inwestycją z drogą publiczną tj. ul. [...] poprzez zjazd istniejący z tej ulicy do ul. [...] i zjazd przeciwpożarowy do ul. [...] oraz uzgodnienia w zakresie rozbudowy fragmentu ul. [...] na terenie działki inwestora nr [...] (poszerzenie pasa jezdni dz. nr....). Inwestor posiada prawo do korzystania z drogi (ul. .....dz. nr....) dla potrzeb przedmiotowej inwestycji, projekt budowlany został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i pozytywnie zaopiniowany w zakresie spełnienia warunków ochrony ppoż. (pismo z 27 października 2010 r. [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. znak:.....). Drogę pożarową dla projektowanego obiektu pełni droga zaprojektowana wzdłuż zachodniej strony projektowanych obiektów z wjazdem z ul. [...] , droga spełnia wymagane parametry drogi pożarowej (zaprojektowana droga pożarowa ma szerokość 5,0 m). Natomiast droga zaprojektowana od strony wschodniej obiektów stanowi wyjazd z drogi pożarowej i pełni rolę jedynie drogi wewnętrznej (ze zjazdem z ul.....), wobec czego nie mają do niej zastosowania wymagania dot. dróg pożarowych. Lokalizacja projektowanych obiektów o funkcji mieszkalnej i usługowej została ustalona w decyzji o warunkach zabudowy jako kontynuacja funkcji zabudowy na działkach sąsiednich, przy czym decyzja o WZ nie określała proporcji powierzchni jakie miałyby stanowić poszczególne funkcje w projektowanych obiektach. W projekcie zagospodarowania terenu wyznaczono linie zabudowy, jako nieprzekraczalne określono linie zabudowy od strony ul. [...] w odległości nie mniejszej niż 8,0 m od granicy z działką drogową nr [...] i od strony ul. [...] w odległości nie mniejszej niż 6,0 m od działki drogowej nr [...] . Lokalizacja obiektów nie narusza warunków decyzji WZ, od strony ul. [...] obiekt usytuowany jest w odległości 8,70 m od granicy z działką drogowa nr [...] , natomiast najbliżej wysunięta krawędź obiektu od strony ul. [...] usytuowana jest w odległości 6,0 m od wskaźnika powierzchni zabudowy (powierzchnia zabudowy obejmuje 39,75 % powierzchni terenu zatem nie przekracza ustalonej decyzja o WZ powierzchni terenu do 40 %) oraz wymaganej powierzchni biologicznie czynnej o wielkości nie mniejszej niż 25 % powierzchni terenu inwestycji (867,30 m² powierzchni na terenie i dachach stanowi powierzchnię biologicznie czynną tj. 26,89 % powierzchni terenu inwestycji) Również projektowane wysokości obiektów nie przekraczają maksymalnych wysokości określonych decyzją o WZ do 30 m w części północnej od strony ul. [...] i stopniowo do 17 m w kierunku strony południowej; dachy budynków zaprojektowane zostały jako płaskie. Spełnione zostały też wymogi dotyczące ilości miejsc postojowych. W garażu podziemnym zaprojektowano miejsca postojowe w ilości wystarczającej dla zamierzonej funkcji obiektów zarówno dla części usługowej jak i mieszkalnej, a dodatkowo zaprojektowano miejsca dla osób niepełnosprawnych. Usytuowanie projektowanych budynków jest zgodne z przepisami §12 i 13 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Między ramionami kąta 60° wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okien pomieszczeń przesłanianych w budynkach sąsiednich nie znajduje się bowiem obiekt przesłaniający. Wysokość liczona od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien tych budynków do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi projektowanego obiektu jest mniejsza od odległości między nimi (bud. nr 2F działka ... i bud. ....działka.....). Do akt dołączono też analizę przesłaniania i zacieniania, z której wynika, że nie występuje ponadnormatywne ograniczenie naturalnego nasłoneczniania pokoi w tych budynkach. Brak jest nadto podstaw do żądania opracowania dodatkowej ekspertyzy dotyczącej budynków na działkach sąsiednich, gdyż projektowany obiekt nie jest usytuowany w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Odległości projektowanego budynku do budynków na działkach sąsiednich wynoszą: 13,9 m, do budynku nr 2F na działce nr.....; 25,5 m do budynku nr .... działkach nr .... i ..... . Nie znajduje też uzasadnienia argument dotyczący uniemożliwienia stronom postępowania zapoznania się z aktami sprawy. Strony były bowiem powiadomione o prowadzonym postępowaniu (zaw. 16.02.2012), akta sprawy były również dostępne w siedzibie organu II instancji po ich przekazaniu przez organ I instancji (pismo z 18.07.2012 r.). Na powyższą decyzję S.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając jej naruszenie: 1. Art. 33 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zatwierdzenie projektu budowlanego niezgodnego z wymaganiami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy z dnia 29.12.2008 r. w zakresie pkt. 11.1.b załącznika nr 1 ( zaniżenie w projekcie budowlanym rzeczywistej powierzchni zabudowy), 2. Art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art. 10 ust 1 w zw. z art. 28 kpa poprzez wydanie przez Prezydenta Miasta K. decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie decyzji o warunkach zabudowy wydanej z naruszeniem przepisów o zapewnieniu stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, 3. § 12 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. 2009 r. 124, poz. 1030), poprzez niezachowanie wymaganej odległości drogi pożarowej od ściany budynku, która powinna mieścić się w granicach 5-15 m. 4. § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych poprzez niezachowanie minimalnej szerokości drogi pożarowej wynoszącej 4 m, 5. § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez ustalenie zbyt małej odległości planowanego budynku od istniejących już budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, która to odległość nie zapewnia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, 6. § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez niezabezpieczenie dostatecznej liczby miejsc postojowych, zwłaszcza dla osób przebywających okresowo na przedmiotowej inwestycji. Skarżąca podniosła, że w załączniku nr 1 do tej decyzji pkt. 11.1.b wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki określony został w wysokości do 40 %, zaś Inwestor w projekcie budowlanym zaniżył wielkości powierzchni nowej zabudowy, tak aby wskaźnik nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki mieścił się w granicach określonych w decyzji. Decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 29 grudnia 2008 r. o warunkach zabudowy wydana została bez wezwania do udziału w postępowaniu w charakterze strony właścicieli działek nr nr [...] bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością, będącą przedmiotem postępowania o wydanie decyzji ustalających warunki zabudowy, tj. S.K. i A.K. W efekcie decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 18 czerwca 2012 r. o pozwoleniu na budowę wydana została na podstawie wadliwej o warunkach zabudowy, co skutkuje nieważnością decyzji o pozwoleniu na budowę. Odległość drogi pożarowej nie spełnia wymagania zawartego w § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych tj. zachowania odległości od ściany budynku w przedziale od 5 m do 15 m. Natomiast droga pożarowa usytuowana po przeciwnej stronie budynku (droga wyjazdowa na ul......) nie spełnia warunków drogi pożarowej określonych w § 13 ust. 1 w/w rozporządzenia tj. zachowania minimalnej szerokości drogi pożarowej wynoszącej 4 m. Co prawda, na podstawie § 12 ust. 12 w/w rozporządzenia droga pożarowa na odcinku wyjazdowym na ulicę [...] może nie spełniać wymagania zachowania odległości minimum 5 m od ściany budynku (przy zachowaniu wymagań klasy odporności ogniowej), ale żaden przepis nie zezwala na odstępstwo od minimalnej szerokości 4 m na tym odcinku drogi pożarowej. Nadto wysokość dla elewacji szczytowej planowanego budynku usytuowanego na działkach [...] i [...] zgodnie z warunkami decyzji o warunkach zabudowy w załączniku nr 1 do tej decyzji pkt. 11.1.d ma wynosić maksymalnie 30 metrów. Wysokość dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku usytuowanego na działkach [...] i [...] wynosi 1 m. Dla budynków usytuowanych na działce [...] i [...] oraz [...] i [...] , zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wysokość przesłaniania wynosi więc 29 metrów. Odległość między planowanym budynkiem na działkach [...] i [...] , a istniejącym budynkiem na działkach [...] i [...] jest zbyt mała, aby został spełniony warunek z § 13 ust. 2 rozporządzenia Pomieszczenia znajdujące się na parterze budynku usytuowanego na działkach [...] i [...] spełniają przesłanki dla uznania je za pomieszczenia przeznaczone na ludzi, w związku z czym również dla nich powinien zostać spełniony warunek zawarty w przepisie § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany, przewidujący zbyt małą odległość planowanego na działkach [...] i [...] budynku od istniejącego na działkach [...] i [...] budynku jest więc niezgodna z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; nie precyzuje jaka jest właściwa liczba miejsc postojowych dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego; decyzja nie precyzuje w sposób dostateczny jaka jest właściwa dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego liczba miejsc postojowych, tymczasem zgodnie z wytycznymi urbanistycznymi na każde 100 osób korzystających z budynku przypadać winno 15-30 miejsc postojowych. Ten warunek nie jest spełniony w niniejszym projekcie. Zakwalifikowanie budynku jako mieszkalno-usługowego stanowi nadużycie prawa, bowiem tylko niewielki procent powierzchni budynku zajmowany jest przez lokale mieszkalne, większość powierzchni stanowią lokale usługowe. Do skargi ustosunkowała się, będąca inwestorem spółka [...] sp. z o. o. piśmie z dnia 22 marca 2013 r. wnosząc o oddalenie skargi. Spółka wskazała, że podana w projekcie budowlanym powierzchnia nowej zabudowy została obliczona zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy : "PN-ISO 9836 Właściwości użytkowe w budownictwie. Określenia i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych". Metodologia obliczeń jest zgodna z w/w normą, a podany wynik mieści się wbrew twierdzeniom skarżącej w granicach wyznaczonych w decyzji o warunkach zabudowy i wynosi 39,75%. Co się zaś tyczy wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, to decyzja ta jest ostateczna i toczą się żadne postępowania, których skutkiem mogłoby być uchylenie tej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności. Z kolei droga pożarowa została wyznaczona w obrębie utwardzonego ciągu pieszo-jezdnego o szerokości 5,0 m i znajduje się w odległości 5,4 m od ściany budynku. Droga ta mieści się w ramach ciągu pieszo-jezdnego, którego bliższa krawędź znajduje się w odległości 4,4 m od krawędzi ściany zespołu budynków, sama zaś droga w odległości 5,4 m od ściany budynku. Błędem jest tym samym utożsamianie krawędzi ciągu pieszo jezdnego od strony budynku z krawędzią drogi pożarowej. Nadto zjazd i wyjazd z drogi pożarowej nie jest już drogą pożarową i nie dotyczą go wymagania dotyczące szerokości. Jego zaprojektowana szerokość 3 m umożliwia wyjazd pojazdów bojowych straży pożarnej , a promienie zewnętrznych łuków wynoszą 11 m. Ponadto projektowany wyjazd jest jednokierunkowy. Na potrzeby projektu budowlanego dla pomieszczeń użytkowych usytuowanych na parterze budynku zlokalizowanego na działkach [...] i [...] sporządzona została analiza w zakresie określonym w § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Błędny jest również sposób obliczenia wysokości przesłaniania podany przez skarżącą, ponieważ stwierdzenie o oknach parteru umieszczonych na wysokości 1 m pomija różnice poziomów pomiędzy poziomem parteru budynku projektowanego na działkach [...] i [...] oraz poziomu terenu wokół tego budynku, a poziomem parteru budynku na działkach [...] i [...] . Nadto powołane w skardze wytyczne urbanistyczne dot. ilości miejsc parkingowych nie mają odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawa, a projektowana ilość miejsc jest wystarczająca dla obsługi przedmiotowej inwestycji. W świetle decyzji o warunkach zabudowy i postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 8 września 2011 r. projektowany budynek jest budynkiem usługowo-mieszkalnym i bezpodstawny jest zarzut o obejściu prawa z uwagi na proporcje i funkcje które ma pełnić budynek. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jej zarzuty są uzasadnione. Przede wszystkim wskazać trzeba, że w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę określone wcześniejszą, ostateczną decyzją o warunkach zabudowy warunki nie podlegają weryfikacji. Organ architektoniczno- budowlany związany jest tą decyzją bez względu na to, czy wydana ona była w wyniku wadliwie przeprowadzonego postępowania. Nie tamuje wydania decyzji o pozwoleniu na budowę sam fakt, że został złożony wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy. Podnoszone więc w skardze zarzuty odnoszące się do decyzji o warunkach zabudowy nie podlegają badaniu i nie mogą mieć wpływu na ocenę legalności decyzji zaskarżonej. Treść decyzji o warunkach zabudowy z dnia 29 grudnia 2008 r. była dwukrotnie wyjaśniana w trybie art. 113 § 2 kpa. Zawierające wyjaśnienia postanowienia z dnia 1 kwietnia 2009 r. i z dnia 8 września 2011 r. (znajdujące się w tomie 1 projektu) również wiążą organ architektoniczno- budowlany. Z wyjaśnień tych wynika, że inwestycja pod nazwą "zespół zabudowy" dla której ustalono warunki zabudowy może być rozumiana jako jedna bryła złożona z kilku zdylatowanych części o tych samych lub różnych wysokościach, oraz że zwrot "mieszkalno – usługowy" nie przesądza o dominacji którejkolwiek funkcji. Wobec tych wyjaśnień, prezentowanych przez skarżącą zarzutów o marginalnej funkcji mieszkaniowej zaprojektowanego obiektu, czy też o tym, że w istocie zaprojektowano jeden, a nie kilka obiektów, nie można uznać za trafne. Podobnie rzecz ma się z miejscami postojowymi. Liczba tych miejsc nie została określona decyzją o warunkach zabudowy w sposób pozwalający na ich wyliczenie, a szczegółowych regulacji tej kwestii rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinni odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. 2002/75/690) nie zawiera. W decyzji wz z dnia 29 grudnia 2008 r. zawarto jedynie warunek, aby liczba miejsc była "adekwatna do programu inwestycji". W rzeczywistości więc określenie tej liczby uzależniono od oceny projektanta. Wobec tak sformułowanego warunku, nie jest zasadne kwestionowanie przyjętego w projekcie, a mającego realizować ten warunek, rozwiązania polegającego na budowie parkingu podziemnego na blisko 100 stanowisk i kilku miejsc na powierzchni. Skarżąca zakwestionowała wyliczony przez projektanta wskaźnik powierzchni zabudowy nie wskazując jednak, na czym miał polegać błąd w tym wyliczeniu. Tymczasem wskazany przez inwestora wskaźnik 39,75 % stanowi rzeczywiście stosunek wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni terenu przeznaczonego pod inwestycję. Dane te zostały przedstawione w projekcie zagospodarowania terenu stanowiącym element projektu budowlanego. Uwzględniając zaś skalę mapy, na której projekt ten sporządzono i obrys mającego powstać budynku , błędu w wyliczeniu stwierdzić nie można. Uzasadnione są natomiast zarzuty odnoszące się do bezpieczeństwa pożarowego i do kwestii przesłaniania. Projektowany budynek należy do kategorii obiektów (zagrożenia ludzi), do których należy doprowadzić drogę pożarową. Parametry dróg pożarowych regulowane są rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U.2009.124.1030). Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia droga pożarowa ma umożliwiać dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do obiektu budowlanego o każdej porze roku. Zgodnie z ust. 2 droga pożarowa powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku, na całej jego długości, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej musi być oddalona od ściany budynku o 5-15 m dla obiektów zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi. Pomiędzy tą drogą i ścianą budynku nie mogą występować stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Stosownie do § 13 ust. 1 i 2 minimalna szerokość drogi pożarowej w w/w miejscu (wzdłuż dłuższego boku budynku, oraz na odcinkach o długości 10 m od tych miejsc, zapewniających dojazd i wyjazd) powinna wynosić co najmniej 4 m. W obrębie miasta droga pożarowa powinna umożliwiać przejazd pojazdów o nacisku osi na nawierzchnię jezdni co najmniej 100 kN (kiloniutonów), a jej minimalna szerokość w miejscach innych nie może być mniejsza niż 3,5 m. Rozporządzenie nie zawiera definicji drogi pożarowej, a jego przepisy określają jedynie parametry takiej drogi. Skoro jednak droga pożarowa ma zapewniać dojazd do budynku, to przyjąć należy, że dojazd ów odbywać się ma z drogi publicznej, a nie z jakiegokolwiek innego miejsca. Drogą pożarową jest więc nie tylko droga biegnąca wzdłuż dłuższego boku budynku, ale cała droga zapewniająca połączenie obiektu z drogą publiczną i spełniająca określone warunki. Połączenie te ma zapewniać pojazdom przeciwpożarowym pełną i bezpieczną komunikację. , z tego tez powodu określone zostały przepisami promienie łuków drogi pożarowej, a także sformułowano warunek, że droga pożarowa powinna zapewniać przejazd bez cofania, lub kończyć się dużym placem manewrowym (§ 12 ust. 9, 11). Z zestawienia cytowanych wyżej regulacji wynika więc, że droga pożarowa – to nie tylko odcinek wzdłuż dłuższego boku budynku, lecz cała droga po której będą poruszać się pojazdy przeciwpożarowe. Wbrew więc twierdzeniu organu, jednokierunkowa droga na odcinku prowadzącym od projektowanego obiektu do ulicy [...] nie jest "zjazdem" z drogi pożarowej, lecz odcinkiem drogi pożarowej. Z § 13 ust. 1 rozporządzenia wynika tylko tyle, że szerokość drogi pożarowej wzdłuż dłuższej ściany budynku winna wynosić co najmniej 4 m, a nie to, że poza tym bokiem budynku droga nie ma charakteru drogi pożarowej. Dla drogi pożarowej poza tym odcinkiem rozporządzenie dopuszcza nieco inne parametry. Zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia w obrębie miasta (oraz na terenie działki, na której jest usytuowany obiekt budowlany, o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt 3 i 4), droga pożarowa powinna umożliwiać przejazd pojazdów o nacisku osi na nawierzchnię jezdni co najmniej 100 kN (kiloniutonów), a jej minimalna szerokość w miejscach innych niż wymienione w ust. 1 (dłuższy bok budynku) nie może być mniejsza niż 3,5 m. To ten właśnie przepis, a nie – jak chce tego inwestor - ust. 3 ma zastosowanie w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. Przepis ustępu 3, dopuszczający szerokość drogi pożarowej 3 m dotyczy "innych niż wymienione w ustępie 2 terenów". Teren inwestycji nie jest "innym terenem", bo niewątpliwie podłożony jest w granicach miasta. Stwierdzić więc należy, że opisany odcinek drogi pożarowej nie spełnia warunku o jakim mowa w § 13 ust. 2 rozporządzenia. Nie można wykluczyć, że przyjęte w projekcie rozwiązanie mogłoby zostać zaakceptowane, o ile jednak - stosownie do § 13 ust. 4 zostałoby uzgodnione z komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej. Takiego uzgodnienia w aktach sprawy nie ma. Z materiału sprawy i z oświadczenia inwestora złożonego na rozprawie wynika, że w związku z projektem, w nawiązaniu do treści § 154 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, sporządzony został "elaborat pożarowy". Do tego dokumentu nawiązuje – pozytywna co do zasady - opinia wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia 27 października 2010 r., w której jednak sformułowany został warunek spełnienia wszystkich wymagań określonych w "elaboracie". Treść tych wymagań, ich zakres i charakter pozostały jednak poza weryfikacją organu architektoniczno – budowlanego, bo dokumentu "elaboratu" w aktach nie ma. Brak ten jest brakiem istotnym , skoro nie wiadomo, czy i jaki wpływ miałby ów elaborat na treść decyzji. W sprawie nie została dostatecznie wyjaśniona kwestia przesłaniania. Analiza przesłaniania odnosząca się do budynku skarżącej (ul.....) – to jedno zdanie stwierdzające, że "z okien pomieszczeń na parterze budynku ... wyznaczono kąty zgodnie § 13 rozporządzenia i w odległości przesłaniania 28 m nie znajdują się żadne elementy..." (k. 170-1 projektu) . Nie przedstawiono przy tym analizy w formie graficznej tak, aby przyjęte założenie były dla strony czytelne, nie opisano też w jaki sposób policzono wysokość przesłaniania. Było zaś to o tyle istotne, że skarżąca w tej kwestii podnosiła zarzuty, a inwestor uznawał je za nietrafne twierdząc jedynie, że skarżąca nie uwzględniła różnicy poziomów terenu. W wypadku, kiedy – tak jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie – odległość między budynkami jest mniejsza niż wysokość przesłaniania, opracowanie czytelnej i miarodajnej analizy przesłaniania jest konieczne. Opisane braki zaskarżonej decyzji są na tyle istotne, że muszą powodować uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu naprawa stwierdzonego stanu wymaga jedynie uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, które może być przeprowadzone na etapie odwoławczym. Badając sprawę w jej granicach Sąd innych, istotnych uchybień, nie stwierdził. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono tylko zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania i o zakazie wykonywania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 200 i 152 w/w ustawy.