II SA/Kr 1690/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki ( spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel NSA Andrzej Niecikowski Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2006 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody z dnia 26 maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala wyroku z dnia 4.10.2006 r. Decyzją z dnia 26.05.2002 r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania J. D. od decyzji z [...].03.2002 r. nr [...] Starosty Powiatu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania dla W. i P. W. pozwolenia na budowę pawilonu handlowo - usługowego z instalacjami wewnętrznymi na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w O. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W ocenie obu organów rozstrzygnięcie pozostaje w zgodzie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego stosowną uchwałą rady miejskiej. Działka inwestorów graniczy od strony południowej i wschodniej z działką nr [...] stanowiącą m. in. współwłasność J. D., przy czym od strony wschodniej działka [...] jest zabudowana budynkiem, natomiast od strony południowej stanowi pas gruntu o szerokości ok. 3,5 m zapewniający dostęp do ul. [...] do dalszej części działki nr [...] z działki nr [...]. Z projektu zagospodarowania działki inwestorów wynika, że przedmiotowy budynek został zaprojektowany w odległości 1,5 m od południowej granicy działki nr [...]. Usytuowanie budynku w takiej odległości jest zgodne z przepisami § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 15 z 1999 r., poz. 140 z późn. zm.), w myśl którego dopuszcza się usytuowanie budynku z zastrzeżeniem § 270 ust. 2 bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, bądź w odległości mniejszej od określonej w ust. 4 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od granicy działki, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości pomiędzy projektowaną zabudową, a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej. W przedmiotowej sprawie nie dochodzi do naruszenia § 12 ust. 6 powołanego rozporządzenia, gdyż działka inwestorów od strony południowej graniczy z działką nr [...], która w tym fragmencie stanowi pas gruntu o szerokości ok. 3,5 m zapewniający dostęp do drogi publicznej i nie maże być działką budowlaną. W skardze od wskazanej decyzji J. D. zarzuciła, że wydana ona została z naruszeniem prawa, ponieważ podawana odległość od granicy działki [...] nie stanowi wymaganej odległości 5m od granicy budynku, który jednocześnie jest granicą pasa gruntu [...] od strony południowej. Powyższy pas gruntu stanowiący dojazd do działki nr [...] został z obu stron zablokowany ogrodzeniami metalowymi. W tej sytuacji zdaniem skarżącej brak jest bezpiecznego przejazdu w głąb jej działki. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie powołując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji respektują obowiązujący porządek prawny. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, aby kontrola sądowa działalności obu rozstrzygających sprawę organów doprowadziła do ujawnienia uchybień skutkujących nielegalnością decyzji (art. 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270). Przede wszystkim należy zauważyć, że przepisy Prawa budowlanego - ustawy z 7.07.1994 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz aktów wykonawczych do tej ustawy mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i musza być ściśle stosowane. Ich kształt określa w szczególności także granice wykonywania prawa własności przez właściciela nieruchomości, na której posadowiona ma być inwestycja, jak i ochronę uprawnień właściciela sąsiedniej nieruchomości. Relacje zachodzące w tym zakresie zostały wyrażone i przesądzone przez samego ustawodawcę i nie mogą być przedmiotem swobodnej oceny organu administracyjnego w oparciu o jego naruszenie wynikające z samodzielnej oceny rozkładu interesu stron w konkretnej sprawie, (wyrok NSA z 17.05.1999 r. IVSA 978/97, LEX nr 47284) Przepisy regulujące zachowanie odpowiednich odległości od granicy działki w procesie inwestycyjnym były w dniu wydania decyzji jednoznaczne, w przedmiotowym przypadku warunki usytuowania budynku w odległości mniejszej niż określone w ust. 4 § 12 cytowanego wyżej rozporządzenia przewidziane zostały w art. 6 tegoż paragrafu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotowy budynek pawilonu został zaprojektowany w odległości 1,5 m od południowej granicy działki inwestorów i jednocześnie w odległości ponad 5 m od istniejącego budynku na sąsiedniej działce nr [...]. Wobec faktu, że sąsiadująca z budynkiem część działki nr [...] stanowi niemożliwy do zabudowania pas gruntu to spełnione zostały wymogi posadowienia budynku inwestorów przewidziane rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. Podnoszone w skardze twierdzenia dotyczące zablokowania części działki skarżącej ogrodzeniami metalowymi nie mieszczą się w konwencji zarzutów skargowych, a mogą być przedmiotem weryfikacji na drodze postępowania cywilnego przed sądami powszechnymi. Biorąc powyższe pod uwagę, wobec niestwierdzenia, aby zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem prawa procesowego lub materialnego orzec należało jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 u. p. s. a w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz, 1271).