II SA/Kr 1691/14

WyrokWSA w Krakowie2015-08-18

Skład orzekający: Iwona Niżnik-Dobosz, Agnieszka Nawara-Dubiel, Beata Łomnicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może uchylić własny wyrok na podstawie art. 179a PPSA, stwierdzając nieważność postępowania z powodu braku podpisów całego składu orzekającego pod sentencją?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny może uchylić własny wyrok na podstawie art. 179a PPSA, jeśli stwierdzi nieważność postępowania. Nieważność postępowania w niniejszej sprawie wynikała z faktu, że wyrok nie został podpisany przez cały skład orzekający, co stanowi bezwzględną wadę postępowania, której nie można naprawić.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi J.S. i K.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. J.S. wniósł skargę kasacyjną do NSA. W toku postępowania międzyinstancyjnego WSA w Krakowie stwierdził, że jego własny wyrok z dnia 19 lutego 2015 r. nie został podpisany przez cały skład orzekający, co stanowiło podstawę do jego uchylenia na podstawie art. 179a PPSA.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2015 r. i zasądzono od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz J.S. kwotę 460,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2015 r., przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. –N. – M.G. sprawy ze skargi kasacyjnej J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. II SA/Kr 1691/14 w sprawie ze skarg J.S. i K.S. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. na podstawie art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchyla zaskarżony wyrok; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego J.S. kwotę 460,00 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. II SA/Kr 1691/14 Uzasadnienie W dniu 19 lutego 2015 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie zapadł wyrok oddalający skargi J. S. i K. S. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Od powyższego wyroku, z zachowaniem przepisanego terminu, skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący J. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2015 r., poz. 658) z dniem 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 179a o brzmieniu "Jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna." W toku postępowania międzyinstancyjnego, wszczętego na skutek wniesienia skargi kasacyjnej przez J. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi jedna z przesłanek określona w cytowanym przepisie, stanowiąca podstawę do wydania autokontrolnego orzeczenia. Stwierdzono bowiem, że ogłoszony na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. wyrok nie został podpisany przez cały skład sędziowski orzekający w niniejszej sprawie. Przepis art. 137 § 4 p.p.s.a., stanowiąc, że sentencję wyroku podpisuje cały skład sądu, w sposób wyraźny wskazuje, że adresatem dyspozycji normy prawnej zawartej w wykładanym przepisie jest sąd - sędziowie należący do składu orzekającego rozstrzygającego sprawę. Sentencja jest podpisywana, a więc same podpisy nie mogą być traktowane jako część (element) sentencji. Dodatkowo, nie budzi wątpliwości, że podpisanie sentencji przez cały skład orzekający jest wymaganiem bezwzględnym, który nie może zostać uzupełniony. Jak się bowiem przyjmuje, podpisanie sentencji wyroku po jego ogłoszeniu nie usuwa wadliwości polegającej na braku podpisów całego składu orzekającego w chwili ogłoszenia wyroku. Niezłożenie podpisu ma więc charakter trwały i nienaprawialny (por. wyrok SN z 18 kwietnia 1979 r., sygn. III CRN 60/79, Mon. Praw. 2006, nr 23; T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 508). Powyższa okoliczności zdaniem Sądu skutkować musi przyjęciem, że zachodzi nieważność postępowania uzasadniająca zastosowanie art. 179a p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy powołanego przepisu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło