II SA/Kr 1694/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski WSA Małgorzata Brachel-Ziaja / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi K.L. na decyzję Wojewody z dnia 26 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. , znak: [...] Wojewoda na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2. art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. Nr 243 póz. 1623 z 2010 r. - jednolity tekst ze zm.) i art. 138 par.1 pkt 1 po rozpatrzeniu odwołania Pana K.L. od decyzji Starosty T. nr [...] z dnia 30.06.2011 r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorom – A.K., i K.K. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn. rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1 położonej w Z. , gmina P. (kategoria obiektu l) - .utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że Starosta T. zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...]czerwca 2011 r. znak: [...] wydaną, po ponownym rozpatrzeniu, na skutek decyzji Wojewody z dnia [...].04.2011 r., znak: [...] wniosku inwestora z dnia 06.07.2010 r. i przeprowadzeniu postępowania w trybie art. 35 Prawa budowlanego, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę - rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1 położonej w Z. , gmina P. W odwołaniu od tej decyzji wniesionym w ustawowym terminie odwołujący się K.L. zarzucił, że budynek po rozbudowie będzie spełniał podwójną funkcję, oraz że wszelkie parametry i wymogi przestrzenne i techniczne wynikające zarówno z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i norm technicznych winny być badane w odniesieniu do całej inwestycji (już zrealizowanej i zamierzonej do realizacji). Nadto odwołujący się zarzucił, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest nieważna z mocy prawa ponieważ rażąco narusza art. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i § 2 ust. 5 uchwały NR 111/13/98 Rady Gminy Poronin z dnia 9 grudnia 1998 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gdyż została wydana w oparciu o udzielone zgody na odstępstwa od wymogów zawartych w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o czym świadczą pisma Wójta Gminy z dnia 31.05.2010 r. i z dnia 29.09.2010 r., których zasadność kwestionuje co do zasady i formy. Po dokonaniu analizy materiału dowodowego, zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty odwołania nie mogły zostać uznane za zasadne w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę Owszem zarzuty zawarte w poprzednio wniesionym odwołaniu przez skarżącego, zostały uznane za zasadne i wymagające wyjaśnienia, (co skutkowało wydaniem decyzji w trybie art. 138 § 2 k.p.a.). Jednakże zostały uwzględnione w ponownie przeprowadzonym przez organ l instancji postępowaniu. W toku ponownego postępowania uzyskano potwierdzenie, że kwestionowany przez skarżącego przebieg granicy, pomiędzy jego działką (nr ewid. 2 a działką inwestycji, przedstawiony na mapie, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z uwidocznionym na mapach przyjętych do państwowego zasobu geodezyjne - kartograficznego w Z. W trakcie ponownego postępowania uzupełnione zostało również rozwiązanie projektowe w zakresie odprowadzenia wód opadowych. W obszernym, wyczerpującym uzasadnieniu decyzji Starosty T. z [...]. 06. 2011 r., spełniającym wymogi art. 107 § 3 k.p.a.. organ l instancji odniósł się zarzutów podnoszonych przez skarżącego do momentu wydania decyzji. Argumenty podniesione przez odwołującego w rozpatrywanym odwołaniu, poza argumentem o podwójnej funkcji, jaką może pełnić budynek, stanowią nowe zarzuty wcześniej nie zgłaszane ani w poprzednim odwołaniu ani w zastrzeżeniach wnoszonych bezpośrednio do organu l instancji. Odnośnie do zarzutu dotyczącego zakwestionowania funkcji budynku (jako budynku nie wyłącznie jednorodzinnego - z podwójną funkcją), udzielane zostały wyczerpujące wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu l instancji. Stanowisko organu l instancji w tej kwestii organ odwoławczy podziela. Zarzuty odwołujące się do działań Wójta Gminy P. i Gminnej Komisji Urbanistyki i Architektury w ramach zapisów par 2 ust. 5 miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego wsi Z, w Gminie P. , przyjętego uchwalą Rady Gminy Poronin Nr 111/13/98 z dnia 9 grudnia 1998 r. (Dz. Urz. Woj. Nowosądeckiego Nr 63 Póz. 358 z 1998 r.), dotyczące sposobu, trybu, formy, jak i zasadności udzielonych zgód na odstępstwa w rozpatrywanej sprawie od zapisów obowiązujących w ww. miejscowym planie dla terenów oznaczonych symbolem M2 (w którym znajduje się obszar inwestycji), wykraczają poza kompetencje organów administracji architektoniczne - budowlanej właściwych do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organem właściwym dla badania prawidłowości działań i rozstrzygnięć organu jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest Wójt, w zakresie kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej na terenie gminy (na postawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) jest, zgodnie z regulacją art. 17 pkt. 1 k.p.a właściwe terenowo samorządowe kolegium odwoławcze. Natomiast zarzut o niezgodności z prawem zapisu (bądź zapisów), miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowiącego uchwałę rady gminy, może zostać rozstrzygnięty w postępowaniu przed sądem administracyjnym, po wniesieniu stosownej skargi przez kwestionującego zapisy miejscowego planu, po wcześniejszym wezwaniu rady gminy do usunięcia wskazanych naruszeń prawa jej uchwałą, zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Dla organów administracji architektoniczne - budowlanej właściwych do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, zgodnie z ustawą Prawo budowlane są ustalenia miejscowych planów, stanowiących prawo miejscowe, którego zapisy są wiążące. Badanie prawidłowości i zgodności z prawem zapisów miejscowych planów w ramach postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę nie jest dopuszczalne. Jak wskazuje materiał dowodowym teren inwestycji znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem M 2 w obowiązujących zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Ząb w Gminie Poronin. przyjętego uchwałą Rady Gminy Poronin Nr III/13/98 z dnia 9 grudnia 1998 r. Zapisy szczegółowe dla tego terenu określone zostały w par 6 zapisów miejscowego planu. Zgodnie z par. 2 ust. 5 zapisów tego samego planu miejscowego; W przypadkach szczególnych, zwłaszcza w przypadku - rozwiązań nowatorskich, o wysokich walorach estetycznych i nie stwarzających dysharmonii z otaczającym krajobrazem, ustala się możliwość odstąpienia od wymagań par 6 ust 2 pkt 7- 9 w oparciu o opinię gminnej komisji d/s. urbanistyki i architektury, wyrażoną na wniosek wójta gminy (...). Inwestor uzyskał na podstawie powyżej zacytowanego zapisu par 2 ust. 5. zgody na odstępstwo od ustaleń par 6 mpzp. w zakresie przekroczenia wysokości budynku, szerokości budynku, ilości kondygnacji nadziemnych oraz wysokości okapu. Świadczą o tym udzielone zgody w formie pism Wójta Gminy z dnia 31.05.2010 r., /znak:: [...] - i z dnia 15.09.2010 r., znak: [...] - Do obu ww. zgód dołączone zostały załączniki graficzne stanowiące ich integralną część. Ww. pisma Wójta wraz z załącznikami znajdują się w materiale dowodowym (k. [...] projektu budowlanego). Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany nie narusza ustaleń mpzp, przy uwzględnieniu okoliczności udzielonych zgód na odstępstwa od wskazanych w tych zgodach zapisów mpzp. Podkreślić należy, że zarzut o badaniu spełnienia parametrów określonych zapisami miejscowego planu z ograniczeniem wyłącznie do części podlegającej dobudowie nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Bilans terenu przedstawiony przez uprawnionego projektanta w części opisowej do projektu zagospodarowania ( k. [...] projektu budowlanego), wskazuje, że został sporządzony z uwzględnieniem zarówno zabudowy istniejącej jak i projektowanej. Bilans ten nie wskazuje na przekroczenie warunków określonych w par. 6 ust. 2 pkt 6 mpzp., co do wymaganych parametrów powierzchni zabudowy i powierzchni zieleni w terenie inwestycji (max 35% powierzchni działki znajdującej się w terenach budowlanych i min 55% powierzchni zieleni). Organ odwoławczy nie dopatrzył się również aby projektowaną inwestycją nastąpiło naruszenie warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto stwierdzono, że projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Wobec spełnienia wymogów określonych w art. 34 ust 1-3 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy: ".W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz, w art. 32 ust. 4. właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę." W związku ze spełnieniem przez Inwestora wszystkich wymagań określonych w ustawie Prawo budowlane należało udzielone mu pozwolenie na budowę decyzją organu l instancji utrzymać w mocy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący K.L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody w całości zarzucając; że stanowisko Wojewody w kwestii skutecznie udzielonych inwestorowi przez Wójta Gminy P. zgód na odstępstwa w rozpatrywanej sprawie od zapisów obowiązujących w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest całkowicie błędne. Zdaniem skarżącego w ogóle nie jest możliwe wydanie pozytywnej decyzji - pozwolenia na budowę dla inwestorów PP K. , co Wójt Gminy P. "załatwił" im zwykłym pismem, które nie podlega kontroli instancyjnej. Pismo to czyli "zgoda" jest jednak immanentną częścią niniejszego postępowania zarówno w aspekcie proceduralnym jak i merytorycznym. Pisma Wójta nie mogą być "bytem samoistnym": bo odnoszą się do konkretnego projektu budowlanego, który bez stanowiska Wójta i Gminnej Komisji Urbanistyki i Architektury musiałby być odrzucony. Skarżący podniósł, że plany zagospodarowania przestrzennego, po ich uchwaleniu przez Radę Gminy stają się źródłem prawa miejscowego. Gdyby więc przyjąć , stanowisko Wojewody za prawidłowe to usankcjonowano by sytuację, w której zwykłym pismem Wójt Gminy zmienia najistotniejsze zapisy planu miejscowego. To tak jakby minister zwykłym pismem zmienił regulację ustawy. Ponadto skarżący zarzucił, że Wojewoda w sposób zasadniczo sprzeczny z materiałem dowodowym zebranym w sprawie przyjął, że odwołujący się "nie wykazał na czym ma polegać podwójna funkcja inwestycji". W aktach, jak twierdzi skarżący jest co najmniej pięć pism i dokumentów dotyczącej tej kwestii, a ponadto załączył do skargi zaświadczenie Wójta Gminy P. z którego wynika, że w przedmiotowej nieruchomości prowadzona jest działalność gospodarcza i to w zakresie szkodliwym dla środowiska a rozbudowa objęta niniejszym postępowaniem jest faktyczną rozbudową istniejących już warsztatów. Funkcja mieszkalna budynku jest wtórna, a inwestorzy nie mają zgody na zmianę przeznaczenia już istniejącej zabudowy mieszkalnej . Ocena zatwierdzonego projektu została dokonana z naruszeniem art. 34 ust 1 - 3 Prawa budowlanego oraz przepisów wykonawczych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewoda podkreślił, że nie został naruszony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego bowiem par 2 pkt 3 dopuszcza odstępstwa od ustaleń planu w przypadku uzyskania zgody na takie odstępstwa gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury. Inwestor legitymuje się taką zgodą wobec czego organ nie mógł odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skardze nie można odmówić słuszności. Zgodnie z przepisem art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm./ zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów postępowania - o ile naruszenie ich mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji. Przepis art. 134 par. 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zatem sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze, jak i ponad te zarzuty w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przeprowadzona w myśl powyższych przepisów kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody , dała podstawy do jej zakwestionowania, jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Decyzje organów obu instancji naruszają przepisy prawa materialnego i postępowania, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się w zasadzie do dwóch kwestii warunkujących możliwość zatwierdzenia przedmiotowego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Mianowicie; zgodności inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego i skuteczności udzielonej zgody przez Wójta Gminy P. na odstępstwa od ustaleń tego planu. Bezsporną jest okoliczność, że zatwierdzony projekt rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1 położonej Z. , Gm. P. (kategoria obiektu l) nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Ząb w Gminie Poronin uchwalonego Uchwałą Nr 111/13/98 Rady Gminy Poronin z dnia 9 grudnia 1998 r. opublikowaną w Dz.Urz. Woj. Nowosądeckiego /Nr. 63 z dnia 31.12. 1998 r. póz. 358 zwanym dalej planem/, w szczególności z przepisami par 6 ust 2 pkt 7 lit a, b, c, e. Jednakże organy obu instancji przyjmują, iż zgoda na odstępstwa od ustaleń planu wyrażona przez Wójta Gminy na piśmie z dnia 31.05.2010 r. znak: [...] i na piśmie z dnia 15.09.2010 r. znak [...] wydana inwestorom w oparciu o upoważnienie wynikające z zapisu par 2 ust 5 planu wywiera skutek zgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego. Powołany wyżej par. 2 ust 5 mpzp dopuszcza bowiem w przypadkach szczególnych, zwłaszcza w przypadku rozwiązań nowatorskich, o wysokich walorach estetycznych i nie stwarzających dysharmonii z otaczającym krajobrazem, możliwość odstąpienia od wymagań par 6 ust 2 pkt 7-9 w oparciu o opinię gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury, wyrażoną na wniosek wójta gminy; opinia taka powinna być też wyrażona w stosunku do architektonicznych form zabudowy na terenach , o których mowa w par 7 - 9 i par 11 ust 2 pkt 5 , a także w stosunku do ewentualnych obiektów budowlanych związanych z systemami infrastruktury technicznej, o której mowa w par 14-19. Tereny pzn. symbolem M2 w zespole "[...]", na których znajduje się przedmiotowa działka zabudowana budynkiem mieszkalnym podlegającym rozbudowie są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową, pensjonatową, związaną z nieuciążliwą działalnością usługową i gospodarczą w tym rolniczą. Zgodnie z zapisem par 6 ust 2 pkt 1 i 2 planu, budynki mieszkalne mogą być realizowane jako jednorodzinne wolnostojące lub bliźniacze, a przy modernizacji przebudowie i rozbudowie istniejących obiektów budowlanych należy zachować wymagania określone w pkt. 2 do 9. Par. 6 pkt. 7 planu odnosi się do formy architektonicznej budynków mieszkalnych, która powinna nawiązywać do tradycyjnej architektury Podhala, przy czym budynki te powinny spełniać następujące wymagania: a) rzut nowych i rozbudowywanych budynków powinien być prostokątny bądź złożony z prostokątów o proporcjach 1 do co najmniej 1,5;wymiar krótszego boku budynków mieszkalnych nie powinien przekraczać 8 m, /.../ b) wysokość budynków, liczona od poziomu terenu wzdłuż środkowej osi rzutu budynku do kalenicy, nie powinna przekraczać 11 m, c) liczba kondygnacji nie powinna przekraczać jednej kondygnacji naziemnej; w kubaturze dachu można wybudować nie więcej niż dwie kondygnacje użytkowe, e) odległość krawędzi okapu od poziomu terenu - liczona jako średnia arytmetyczna wysokości odstokowej i przystokowej - nie powinna przekraczać 4,5 m Przytaczając powyższe ustalenia planu pominięto wymagania wymienione w podpunktach ozn. lit "d", i lit "f - lit "i" jako nie mające istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Przedmiotowy projekt budowlany; rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, narusza powyższe ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawarte w par 6 pkt 7 lit "a" - "c" i lit "e". W projekcie tym bowiem przekroczono dopuszczalne planem charakterystyczne parametry kształtujące formę architektoniczną budynków mieszkalnych, a to: szerokość budynku (lit.a), wysokość budynku (lit b), liczbę kondygnacji (lit c), odległość krawędzi okapu od poziomu terenu, (lit e) Przywołane wyżej w dosłownym brzmieniu zapisy planu miejscowego mają moc wiążącą, jako akty prawa miejscowego, powszechnie obowiązującego na obszarze działania organów, które je ustanowiły, (art. 87 ust 2 i art. 94 Konstytucji RP) Zgodnie z treścią art. 35 ust 1 pkt 1) Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza rozwiązania projektowe. W pierwszym rzędzie kontroluje zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu /.../. Zaś w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust 1, stosownie do dyspozycji zawartej w przepisie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia , a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W świetle przytoczonego przepisu art. 35 ust 1 pkt 1) ustawy - Prawo budowlane trzeba stwierdzić, że organ administracji architektoniczne - budowlanej ma obowiązek skontrolować zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie może więc organ budowlany realizując ten obowiązek wynikający z art. 35 ust 1 pkt 1) badać wbrew ustawie zgodności projektu budowlanego ze "zgodami na odstępstwa od ustaleń planu" wyrażonymi w formie pism Wójta adresowanych do inwestora. Takie pisma wójta nie mają żadnej doniosłości prawnej (mocy wiążącej) dla organu administracji architektoniczne budowlanej, Oznacza to, że nie podlegają i nie mogą podlegać badaniu w postępowaniu sprawdzającym przewidzianym przepisem art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego; ani w aspekcie ich zgodności z zapisami planu ani w aspekcie zgodności projektu budowlanego z ich treścią. Bowiem, co trzeba jeszcze raz podkreślić ustawa nakazuje sprawdzać zgodność projektu budowlanego z ustaleniami mpzp. Organ pierwszej instancji stwierdzając oczywistą niezgodność projektu budowlanego z odnośnymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego był zobowiązany zastosować tryb przewidziany art. 35 ust 3 Prawa budowlanego. W szczególności nałożyć na inwestora obowiązek usunięcia w zakreślonym terminie nieprawidłowości projektu przez jego dostosowanie do charakterystycznych parametrów dla zabudowy terenów M2 w zespole "[...]", określonych w par 6 pkt 7) lit "a", "b", "c", i "e", planu miejscowego. Dopiero w zależności od spełnienia nałożonego obowiązku lub bezskutecznego upływu terminu można było podjąć decyzję pozytywną lub negatywną w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Organ pierwszej instancji - w myśl powyższego nie mógł zatwierdzić projektu sprzecznego z odnośnymi, merytorycznymi, przepisami planu, a organ odwoławczy zaakceptować wadliwej decyzji. Zatwierdzając projekt budowlany niezgodny z wymogami planu miejscowego i udzielając pozwolenia na jego realizację (budowę) organ naruszył przepisy ustawy tj. art. 35 ust 1 pkt 1) oraz ust 3. Prawa budowlanego. Niezależnie od powyższego trzeba zauważyć, że nie jest dopuszczalne zamieszczenie w treści planu zagospodarowania przestrzennego norm o charakterze otwartym pozwalających na odstępstwa od ustaleń planu w indywidualnych sprawach tzw. przypadkach szczególnych. Jak już wcześniej podkreślono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem normatywnym - prawem miejscowym powszechnie obowiązującym na obszarze działania organów, które je ustanowiły, co wynika wprost z przepisów art. 87 ust 2 i art. 94 Konstytucji RP, oraz art. 14 ust 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, póz 717z 2003 r. ze zm./. Oznacza to, że normy prawa miejscowego ustanowione na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie (tu ustaw o zagospodarowaniu przestrzennym i o samorządzie terytorialnym) muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a wszelkie zmiany planu miejscowego następują w takim trybie w jakim jest on uchwalany (art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) tj. z zachowaniem procedury planistycznej, przewidzianej w art. 14 i nast. ustawy. Rada Gminy nie posiada uprawnień do stanowienia norm kompetencyjnych ani przenoszenia swoich kompetencji na inny organ oraz do wprowadzania do zapisów planu procedur nie przewidzianych przepisami prawa.. Wprowadzenie do ustaleń ogólnych planu w par 2 ust 5, zapisu otwartego, dopuszczającego możliwość odstąpienia "w przypadkach szczególnych" od ustaleń merytorycznych planu w oparciu o opinię gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury, wyrażoną na wniosek wójta gminy nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Wydana na wniosek inwestora "zgoda" Wójta Gm. P. na odstępstwa od ustaleń planu jest jaskrawym przykładem naruszenia przepisów art. 4 ust 1, art. 15 ust 2 pkt 2 i 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,, a także naruszeniem konstytucyjnej zasady równości wszystkich wobec prawa i prawa do równego traktowania przez władze publiczne zawartej w art. 32 Konstytucji RP . W odniesieniu do obszaru objętego planem miejscowym wprowadzenie normy otwartej, ustalającej możliwość odstąpienia od wymagań par 6 ust.2 pkt 7-9 planu w oparciu o pozytywną opinię ciała doradczego (gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury) jest niedopuszczalne gdyż powoduje, iż zamieszczone w planie normy stają się w ten sposób niedookreślone, (por. wyrok WSA w Krakowie z dn. 28. 04. 2009 r. IISa/Kr 224/08 , LEX nr 506897) Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że to strona kwestionująca zgodność z prawem zapisów miejscowego planu powinna składać skargę do sądu administracyjnego poprzedzoną wezwaniem do usunięcia wskazanych naruszeń prawa. Otóż, Wojewoda jako organ nadzoru, stojący na straży legalności aktów podejmowanych przez organy jednostek samorządu gminnego jest uprawniony w ramach swoich kompetencji nadzorczych do wydawania orzeczeń w trybie art. 91 ust 1.ustawy z dnia 8.03. 1990 r o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591,ze zm/., a po wygaśnięciu terminu zastrzeżonego do wydania orzeczeń nadzorczych, Wojewoda jest uprawniony w przypadku sprzeczności z prawem uchwały organu gminy wnieść do sądu administracyjnego skargę w trybie art. 93 ust 1 u.s.g. Wniesienie skargi w trybie nadzoru nie jest ograniczone żadnym terminem. Na koniec należy zauważyć, zew przedmiotowym projekcie budowlanym w części graficznej, projekt części rozbudowywanej stanowiącej prostokąt z ozn. lit AB i AB /k,-[...] jest zgodny z obrysem istniejącego budynku (2) i części projektowanej (1) uwidocznionym na mapach do celów projektowych/k. Wyjaśnienia będzie wymagał zatem rzeczywisty zakres rozbudowy i funkcja projektowanej części rozbudowywanego budynku gdyż określono ją w projekcie w opisie technicznym jako użytkową na k. 13 póz. 1.2 , a inaczej w póz. 1.3 , jako użytkową i mieszkalną. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdzając naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 35, ust 1 i ust 3 Prawa budowlanego w zw. z par.6 ust.2 pkt 7 lit "a", "b", "c" i "e" mpzp i art. 7 k.p.a. orzekł, jak w sentencji wyroku .uchylając decyzję organów obu instancji na podstawie art. 145 par 1 pkt 1 lit "a i "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a. Takie orzeczenie sięgające "w głąb" sprawy jest niezbędne dla końcowego jej załatwienia.