II SA/Kr 17/08

Kraków, dnia 18 listopad 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. B. o wznowienie postępowania sądowego oraz wniosku M. B. zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; II. odmówić skarżącej udzielenia prawa pomocy. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 28 maja 2008r. Sąd oddalił skargę M. B. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został skarżącej prawidłowo doręczony w dniu 4 sierpnia 2008r. Pismem z dnia 7 sierpnia 2008r. (data wpływu do Sądu - 13 sierpnia 2008r.) określonym jako "wniosek o wznowienie postępowania i sprzeciw", uzupełnionym następnie pismem z dnia 11 października 2008r, (stosownie do zarządzenia Sądu z dnia [...] września 2008r. w którym wezwano skarżącą o sprecyzowanie żądania) skarżąca zażądała wznowienia postępowania sądowego. Pismo strony z dnia 11 października 2008r, uznano za skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 28.05.2008 r., sygn. akt II SA/Kr 17/08. Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 - zwanej dalej p.o.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie zaś z art. 49 § 3 p.p.s.a. pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie został złożony 13 sierpnia 2008r, a więc zanim uprawomocnił się wyrok z dnia 28.05.2008 r., (odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 4.08.2008 r.,) a zatem w chwili żądania, postępowanie sądowe którego wznowienia skarżąca żąda nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie można żądać wznowienia postępowania nie zakończonego prawomocnym wyrokiem, w związku z tym skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a. Równocześnie w/w pismem z dnia 7 sierpnia 2008r. skarżąca M. B. złożyła sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z dnia [...] lipca 2008r., którym oddalono jej wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wniosek o udzielenia prawa pomocy podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.o.p.s.a. prawo pomocy w całkowitym zakresie może być przyznane osobie fizycznej która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi w istocie rzeczy formę kredytu udzielonego ze strony Skarbu Państwa, poprzez rezygnację z należnych opłat sądowych w chwili wytoczenia postępowania i wyłożenie ze środków budżetowych wydatków w jego toku. Każdy obywatel zamierzający wytoczyć sprawę sądową musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów sądowych. Nie można pominąć tego, że wyłożenie kosztów przez skarżącego jest tylko czasowe, bowiem w przypadku uwzględnienia jego żądań będzie mu przysługiwało prawo domagania się zwrotu kosztów postępowania. W sprawie niniejszej, jak wynika to tylko z oświadczeń skarżącej, jej sytuacja majątkowa nie jest taka, że poniesienie kosztów postępowania może spowodować uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącej. Skarżąca wykazuje stały miesięczny dochód w wysokości [...] PLN z tytułu pobieranej emerytury. Z oświadczenia wynika, że jest właścicielką dwóch mieszkań i uzyskuje dochody z tytułu wynajmu jednego z nich. Ponadto z treści skargi wynika, że w 2001 r., wykupiła dwa mieszkania. Nie jest więc w takiej sytuacji, aby kosztów nie mogła ponieść, a musiałyby być one kredytowane przez innych podatników. Nadto spłata kredytu bankowego na potrzeby remontu jednego z mieszkań w celu jego wynajmu nie może korzystać z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami publicznoprawnymi, jakimi są koszty sądowe. Podnieść przy tym należy, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko do osób pozostających w bardzo trudnej sytuacji materialnej (ubóstwie), a skarżąca za osobę ubogą nie może być uznana. W tej więc sytuacji skoro nie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) należało orzec jak w sentencji.