II SA/Kr 17/09

PostanowienieWSA w Krakowie2009-02-06

Skład orzekający: Agnieszka Góra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który utrzymuje się wyłącznie z niskiej emerytury, ponosi wysokie koszty leczenia i nie posiada majątku, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję odmawiającą wznowienia postępowania?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. W przypadku skarżącego, jego niska emerytura, wysokie koszty leczenia, podeszły wiek, zły stan zdrowia oraz brak majątku i oszczędności uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym zwolnienia od wpisu sądowego.
Stan faktyczny
Skarżący J.P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewody odmawiającą wznowienia postępowania. Wskazał na niskie dochody z emerytury, podeszły wiek, samotność oraz liczne choroby wymagające drogiego leczenia. Sąd ocenił, że sytuacja materialna skarżącego, obejmująca niskie dochody, wysokie koszty leczenia i brak majątku, uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2009r na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 25 września 2008r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W dniu [...] lutego 2009r. skarżący J.P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie swej skargi na decyzję Wojewody z dnia 25 września 2008r. wydaną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Skarżący domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na niskie dochody, podeszły wiek, samotność. Wskazuje, iż ma 68 lat i ciężko choruje na nadciśnienie, bezsenność, hemoroidy, zanik kości kręgosłupa, upośledzenie rozkurczowe i arytmie serca, rozedmę płuc, chorobę wieńcową, woreczka żółciowego, wątroby oraz naczyniaka w brzuchu. Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości [...] zł. Wskazuje, iż miesięczne koszty leczenia wraz z wizytami u lekarzy specjalistów wynoszą około 800,00 zł. Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł. Wykazane koszty utrzymania i leczenia to kwota 800,00 zł. Dodatkowo z oświadczeń skarżącego wynika, iż posiadane przez niego gospodarstwo rolne nie przynosi żadnych dochodów, strona nie otrzymuje także dopłat z Unii Europejskiej. Skarżący nie korzysta z opieki i pomocy rodziny czy też publicznych instytucji pomocy społecznej. Z oświadczeń skarżącego znajdujących się w aktach sprawy wynika także, iż posiada on dom o pow. [...] m2 – jak wskazuje, bez wartości. Dom ten nie ma prądu, wody, łazienki i CO i jest w stanie ruiny nie posiadającej żadnej wartości. Skarżący dodatkowo podaje, iż jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 3,56 ha ugoru, w tym 0,7 ha lasu. Nie wykazuje natomiast faktu posiadania cennych ruchomości ani oszczędności. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie ma jakichkolwiek dochodów do pokrycia kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Kluczową zaś rolę dla oceny możliwości płatniczych skarżącego ma fakt, iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. W myśl przepisu § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ) – wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200,00 zł. Mając na uwadze obecną sytuację finansową skarżącego, należy stwierdzić, że uiszczenie wpisu w pełnej wysokości nie byłoby możliwe bez uszczerbku w koniecznym jego utrzymaniu. W ocenie orzekającego, skarżący wykazał w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie jest w stanie uiścić pełnego należnego wpisu sądowego bez uszczerbku w koniecznym swoim utrzymaniu. Biorąc pod uwagę w szczególności wysokość comiesięcznych, stałych dochodów w wysokości [...] zł, samotność, podeszły wiek i zły stan zdrowia uniemożliwiający podjęcie dodatkowego zatrudnienia czy tez uprawy posiadanego gospodarstwa - w odniesieniu do wynikających z doświadczenia życiowego, podstawowych wydatków na utrzymanie, braku oszczędności i cennych ruchomości, wykazanych kosztów leczenia - w kontekście wysokości samego wpisu, zaistniały przesłanki uzasadniające zwolnienie strony od tegoż wpisu sądowego. Tym bardziej, iż zgodnie z treścią art. 246 par. 1 pkt 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – regulacja w nim zawarta stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w treści art. 199, na mocy której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przytoczone we wniosku okoliczności winny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie. Przez uszczerbek utrzymania zaś koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w powołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zdaniem orzekającego, biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skarżącego - uiszczenie wymaganych kosztów postępowania mogłoby spowodować niemożność zapewnienia sobie podstawowych potrzeb życiowych. Należy podkreślić, iż celem instytucji prawa pomocy jest umożliwienie skorzystania z drogi sądowej osobom o znikomych dochodach, znajdujących się na skraju ubóstwa, wobec których konieczność poniesienia kosztów sądowych mogłaby spowodować uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Skarżący – na podstawie przedstawionych przez niego danych i oświadczeń - do takich osób należy. Dlatego przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego wymaganego na obecnym etapie postępowania sądowego oraz innych kosztów sądowych należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony. Trzeba również zaznaczyć, iż każdy obywatel zamierzający wytoczyć sprawę sądową musi się liczyć z koniecznością poniesienia kosztów sądowych. Strona winna poczynić starania celem zabezpieczenia środków finansowych z dochodów uzyskiwanych w dłuższym okresie, niezbędnych do pokrycia choćby części kosztów sądowych. Nie można pominąć także i tego, że wyłożenie kosztów przez stronę skarżącą jest tylko czasowe, bowiem w przypadku uwzględnienia jej skargi, zgodnie z art. 200, art. 203 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – będzie jej przysługiwało prawo domagania się zwrotu kosztów postępowania. Podsumowując należy zaznaczyć, iż w aktualnej sytuacji finansowej skarżącego zwolnienie go od kosztów sądowych w całości należy uznać za zasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1, art. 258 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło