II SA/Kr 1713/01

PostanowienieWSA w Krakowie2005-08-17

Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Małgorzata Brachel-Ziaja, Renata Czeluśniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w przedmiocie oceny zgodności z prawem postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego staje się bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne zostało zakończone ostateczną decyzją?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe, którego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, staje się bezprzedmiotowe z chwilą zakończenia postępowania administracyjnego ostateczną decyzją. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
A. K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zawieszenie było uzasadnione koniecznością wyznaczenia kuratora spadku po zmarłym współwłaścicielu sąsiedniej działki. Skarżący podnosił, że postępowanie trwa już długo i jego dalsze zawieszenie spowoduje zwłokę. W trakcie postępowania sądowego ustalono, że postępowanie administracyjne zostało zakończone ostateczną decyzją umarzającą postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska ( spr. ) Sędziowie WSA : Małgorzata Brachel-Ziaja Renata Czeluśniak Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe II SA/Kr 1713/01 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 lutego 2001 r. znak [...] Prezydent Miasta K., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 103 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn: "budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr 1" do czasu wyznaczenia przez sąd kuratora spadku nieobjętego po zmarłym Z. K. ujawnionym jako współwłaściciel działki nr 3 sąsiadującej z działką nr 1. W postanowieniu stwierdzono, że wyznaczenie kuratora spadku jest konieczne dla umożliwienia wydania decyzji, ponieważ o prowadzonym postępowaniu należy powiadomić wszystkich właścicieli nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji. W zażaleniu na to postanowienie A. K., wnioskujący o wydanie decyzji o ustaleniu wzizt, podniósł, że postępowanie można kontynuować z udziałem osób wskazanych na piśmie przez wdowę po Z. K. Postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 141 i art. 144 kpa postanowienie organu I instancji utrzymało w mocy. W uzasadnieniu stwierdziło, że elementem formalnym każdego postępowania administracyjnego jest zawiadomienie stron o jego wszczęciu. Podstawą do określenia następstwa prawnego po zmarłej osobie jest jedynie stwierdzenie nabycia spadku. Stosowne postanowienie sądu nie zostało przedłożone. W tym celu należało zawiesić postępowanie w sprawie i wezwać strony do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, bądź zwrócić się do sądu o ustanowienie kuratora spadku nieobjętego. Organy administracji nie są uprawnione do ustalania kręgu spadkobierców - nawet na użytek toczącego się postępowania. Zresztą oświadczenie I. K. co do kręgu spadkobierców było kwestionowane, bowiem wskazywano na odmienność jej podpisów pod tym oświadczeniem a innym dokumentem. Próba nawiązania kontaktu z I. K. nie przyniosła rezultatu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. K. powtórzył treść zażalenia. Podkreślił, że postępowanie w sprawie trwa już 11 lat, a jego zawieszenie przyczyni się do dalszej zwłoki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko. W toku postępowania sądowego, na podstawie akt postępowania administracyjnego przedłożonych do sprawy tut. Sądu II SA/Kr 2973/03 ujawniono , że postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A. K. złożony w dniu 10 marca 2000 r. zostało zakończone decyzją organu I instancji z dnia 20 marca 2002 r. nr [...] o umorzeniu postępowania. Decyzja ta kończyła również postępowanie wszczęte takim samym wnioskiem A. K. złożonym w dniu 24 stycznia 2002 r. Oba postępowania bowiem połączono i prowadzono do wspólnego nr [...]. Decyzja z dnia 20 marca 2002 r. została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2002 r. znak [...]. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - ppsa/. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył; Zaskarżony akt administracyjny ma charakter formalny, kształtuje przebieg postępowania administracyjnego, a nie rozstrzyga o istocie rozpatrywanej sprawy. Najdalej z chwilą zakończenia postępowania ostateczną decyzją, postanowienie to utraciło byt i jakiekolwiek znaczenie, a jego skutki procesowe uległy likwidacji. Wobec powyższego uznać należy, że postępowanie sądowe, którego celem miała być ocena zgodności z prawem omawianego postanowienia, stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 161 § pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło