II SA/Kr 1714/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 października 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia skargę oddala. Decyzją z dnia 5 kwietnia 2017 r. ([...] na podstawie art. 71 ust. 2, art. 75 ust. 1pkt 4, art. 80, 82, 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2016/353) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit b oraz pkt 11 pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2016/71) Prezydent Miasta O., po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. (opinia z dnia 18 lipca 2016 r. znak: [...]) i po uzyskaniu uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (postanowienie z dnia 23 grudnia 2016 r. znak: [...]) ustalił na rzecz [...] Sp. z o.o. w K. środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa instalacji do produkcji miedzi w procesie hydrometalurgicznym oraz instalacji do produkcji siarczanu miedzi" planowanego na działce nr [...] obręb D. I, gmina Miasto O. oraz określił: W ramach rozdziału "Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia": Po wyburzeniu aktualnie istniejącej na terenie działki nr [...] obręb [...] hali przemysłowej zrealizowany zostanie nowy obiekt budowlany o powierzchni zabudowy nie większej niż 3000 m˛, w którym zainstalowana zostanie, składająca się z trzech linii technologicznych, instalacja do produkcji miedzi (w formie blachy) w procesie jej elektrochemicznego osadzania z roztworu siarczanu miedzi o łącznej wydajności nie większej niż 576,0 Mg w ciągu roku (w przeliczeniu na metaliczną miedź). W południowo-wschodniej części działki zrealizowany zostanie obiekt budowlany o powierzchni zabudowy nie większej niż 360 m˛, w którym zostanie zainstalowana składająca się z dwóch linii technologicznych, instalacja do wytwarzania w procesie fizykochemicznym pięciowodnego siarczanu miedzi (paszowego) o łącznej wydajności nie większej niż 24000,0 Mg w ciągu roku. Proces wytwarzania miedzi metalicznej w procesie elektrolizy prowadzony będzie we wnętrzu hermetycznie zamkniętych rurowych celek. Każda z trzech linii technologicznych instalacji do produkcji miedzi w procesie elektrochemicznym składać będzie się z nie więcej niż 90 sztuk rurowych celek elektrolitycznych. Podstawowy surowiec do wytwarzania miedzi metalicznej (w postaci rur miedzianych) oraz pięciowodnego siarczanu miedzi, stanowić będzie granulat miedziany niestanowiący odpadu, a także odpady (o kodach wg rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów – (Dz.U. nr 1923) zawierające w swym składzie miedź lub jej związki, a to: - o kod: 06 03 13* - odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów chemii nieorganicznej — odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania soli i ich roztworów oraz tlenków metali - sole i roztwory zawierające metale ciężkie, - kod: 10 06 02 — odpady z procesów termicznych — odpady z hutnictwa miedzi — kożuchy żużlowe i zgary z produkcji pierwotnej i wtórnej, - kod: 10 10 03 — odpady z procesów termicznych — odpady z odlewnictwa metali nieżelaznych - zgary i żużle odlewnicze, - kod: 11 01 09* - odpady z chemicznej obróbki i powlekania powierzchni metali oraz innych materiałów i z procesów hydrometalurgii metali nieżelaznych - odpady z obróbki i powlekania metali oraz innych materiałów (np. procesów galwanicznych, cynkowania, wytrawiania, fosforowania, alkalicznego odtłuszczania, anodowania) — szlamy i osady pofiltracyjne zawierające substancje niebezpieczne, - kod: 12 01 03 - odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych - odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych - odpady z toczenia i piłowania metali nieżelaznych, - kod: 12 01 04 - odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych - odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych - cząstki i pyły metali nieżelaznych, - kod: 16 08 02* - odpady nieujęte w innych grupach - zużyte katalizatory - zużyte katalizatory zawierające niebezpieczne metale przejściowe lub ich niebezpieczne związki, - kod: 16 08 03 - zużyte katalizatory zawierające metale przejściowe lub ich związki inne niż wymienione w 16 08 02, - kod: 16 08 07* - zużyte katalizatory zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi, - kod: 19 12 03 - odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych - odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nieujęte w innych grupach - metale nieżelazne. Procesowi odzysku nie mogą być poddawane odpady zawierające w swym składzie siarczki metali. Na obu instalacjach prowadzony będzie m.in. proces odzysku odpadów R4 - "recykling lub odzysk metali i związków metali". W ramach rozdziału "Warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich" w decyzji określono: Instalacje produkcyjne, zbiorniki do magazynowania kwasu oraz innych surowców, węzeł odbioru kwasu winny być zlokalizowane wewnątrz hali wyposażonej w szczelną posadzkę. Procesy technologiczne prowadzone na obu powyższych instalacjach nie będą stanowiły źródła powstawania ścieków przemysłowych - odpady ciekłe przekazywane będą do przetwarzania podmiotom posiadającym stosowne zezwolenie w zakresie gospodarki odpadami. Miejsce rozładunku autocysterny z kwasem siarkowym winno być zadaszone, wykonane w formie tacy o szczelnej nawierzchni oraz wyposażone w zbiornik do zbierania ewentualnych rozlewów. Stężony kwas siarkowy wykorzystywany na potrzeby technologiczne planowanego przedsięwzięcia magazynowany będzie w czterech dwupłaszczowych zbiornikach o łącznej pojemności nie większej niż 70,0 m3, wyposażonych w czujniki przestrzeni międzyściankowej, które dodatkowo posadowione zostaną w wannie zabezpieczającej na wypadek ich rozszczelnienia. Obie instalacje wyposażone zostaną w miejscowe odciągi wentylacji technologicznej wywiewnej znad miejsc możliwej emisji oparów kwasu siarkowego, przy czym przed ich odprowadzeniem do powietrza, nastąpi redukcja unosu kwasu siarkowego w skruberach zraszanych roztworem zasady, o sprawności nie mniejszej niż 85%. Na potrzeby energetyczne instalacji produkcji pięciowodnego siarczanu miedzi (CuSO4 x 5H2O) eksploatowane będą trzy kotły o mocy po 100 kW każdy, spalające gaz płynny (LPG), przy czym równocześnie użytkowane mogą być dwa kotły, a trzeci stanowił będzie tzw. "zimną rezerwę". Gaz płynny magazynowany będzie w dwóch naziemnych zbiornikach o łącznej pojemności nie większej niż 10 m3. Zaopatrzenie w wodę na cele socjalno-bytowe pracowników winno być realizowane w oparciu o istniejącą sieć wodociągową. Ścieki socjalno-bytowe winny być skierowane do sieci kanalizacyjnej odprowadzającej ścieki do Miejsko-Przemysłowej Oczyszczalni Ścieków w O.. Wody opadowe i roztopowe z utwardzonych dróg i placów oraz dachów winny być wprowadzone do istniejącej w tym rejonie kanalizacji deszczowej firmy [...] S.A., przy czym ścieki opadowe z terenów utwardzonych, potencjalnie zanieczyszczonych, przed wprowadzeniem do ww. kanalizacji deszczowej winny być oczyszczone w zakresie usuwania zawiesin ogólnych i węglowodorów ropopochodnych. Wody opadowe należy odprowadzić zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne na warunkach określonych w pozwoleniu wodnoprawnym oraz z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 28 listopada 2014 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzeniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1800). Stosowane w fazie budowy i konserwacji obiektów i urządzeń farby i lakiery, winny spełniać stosowne wymogi dotyczące ograniczenia emisji lotnych związków organicznych. Wytworzone odpady w fazie eksploatacji obu instalacji, magazynowane będą w wydzielonym pomieszczeniu, przy czym odpady ciekłe gromadzone będą w zbiornikach posadowionych w wannach zabezpieczających na wypadek ich rozszczelnienia. Wytworzone w fazie budowy jak i eksploatacji odpady, winny zostać w pierwszej kolejności przekazane do odzysku lub w przypadku braku możliwości ich odzysku, do unieszkodliwienia kolejnym posiadaczom odpadów, posiadającym stosowne, wymagane zezwolenie/pozwolenie/wpis właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie transportu, zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Transport odpadów do miejsc ich odzysku lub unieszkodliwiania, winien być realizowany przez wytwórcę odpadów lub przez podmioty odbierające poszczególne rodzaje odpadów, w sposób niepowodujący zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, z zachowaniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać prowadzącemu działalność w zakresie transportu odpadów miejsce odbioru odpadów oraz posiadacza odpadów, do którego należy dostarczyć te odpady. W ramach rozdziału "Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. l ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10,14 i 18 nakazano m.in. określono zachowanie warunków i zaleceń zawartych w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, opracowanym w maju 2016 r. przez Przedsiębiorstwo [...], Zakład Ochrony Środowiska, ul. [...], [...] - mgr inż. J. N., wraz w późniejszymi uzupełnieniami. W uzasadnieniu organ administracji przedstawił przebieg postępowania oraz podał, co następuje: Inwestor uzyskał decyzję z dnia 23 lipca 2015 r., która określała uwarunkowania środowiskowe dla takiej samej technologii jednak przy niższych wartościach przerobowych (por. pismo inwestora z dnia 13 czerwca 2016 r.). Jak podał Inwestor obie inwestycje pomimo tożsamej technologii wykazują rozbieżności, przede wszystkim w zakresie ilości przetwarzanego wsadu, co może skutkować innym oddziaływaniem przedsięwzięcia. Nadto instalacje będę usytuowane w nowych halach produkcyjnych. Istniejąca hala o powierzchni ok. 1580 m2 zostanie wyburzona, a na jej miejscu powstanie hala o powierzchni do 3000 m2; nastąpiła również zmiana właściciela działki inwestycyjnej. Wedle inwestora, ze względu na liczne zmiany i odstępstwa od zamierzenia inwestycyjnego, które otrzymało decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie można mówić o pełnej tożsamości inwestycji. Wiąże się to również z koniecznością ustalenia nowych uwarunkowań środowiskowych dla zmienionych parametrów. Uzyskano opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia 18 lipca 2016 r., której zalecenia zostały uwzględnione, z wyłączeniem pkt 2 dotyczącego zachowania warunków pośredniej zewnętrznej strefy ochrony sanitarnej ujęcia wody S-11, S-12, S-13, bowiem zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, inwestycja nie znajduje się w żadnej strefie ochrony ujęcia wodnego. Ponadto inspektor sanitarny zalecił wykonanie analizy porealizacyjnej. Ze względu na fakt, że inwestycja zlokalizowana jest w całości na terenach przemysłowych już przekształconych antropogenicznie, a z treści raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na obszary chronione, organ nie przychylił się do opinii Inspektora Sanitarnego. Z kolei postanowieniem z dnia 23 grudnia 2016 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. uzgodnił pozytywnie przedmiotowa inwestycję w zakresie ochrony środowiska. Wielkość rocznej produkcji miedzi w formie blachy wyniesie nie więcej niż 576 Mg (w przeliczeniu na miedź metaliczną). Podstawowe elementy tej instalacji stanowić będą: ługownik, zbiornik procesowy, zespół elektrolizy. W ługowniku następowało będzie roztwarzanie odpadów miedzionośnych w roztworze 25% kwasu siarkowego. W zbiorniku procesowym uśredniany zostanie skład roztworu kierowanego do elektrolizy. Proces elektrolizy zachodził będzie w hermetycznych rurowych celkach (technologia EMEW - eliminująca procesy elektrolityczne prowadzone w wannach ze swobodnym lustrem cieczy). W południowo-wschodniej części działki inwestycyjnej, zrealizowany zostanie obiekt budowlany o powierzchni zabudowy nie większej niż 360 m2, w którym zainstalowana zostanie, składająca się z dwóch linii technologicznych instalacja do wytwarzania w procesie fizykochemicznym, pięciowodnego siarczanu miedzi (technicznego, paszowego). Łączna wielkość produkcji rocznej pięciowodnego siarczanu miedzi wyniesie nie więcej niż 24 000 Mg. Podstawowymi elementami każdej z powyżej wymienionych dwóch linii technologicznych będą: dwupłaszczowy zbiornik procesowy o pojemności do 30 m3, służący do przygotowania 15-25% obj. roztworu kwasu siarkowego; 16 sztuk ługowników o pojemności 1,4 m3 każdy (lub odpowiednio mniejsza ilość ługowników o pojemności 3 m3 każdy), w których następowało będzie w podwyższonej temperaturze przy równoczesnym napowietrzaniu, roztworzenie metalicznej miedzi uprzednio zadozowanej w postaci granulatu miedzi; krystalizatory, w których w wyniku chłodzenia roztworu następowało będzie wytrącanie kryształów siarczanu miedzi; zagęszczacze grawitacyjne, w których oddzielana będzie faza stała od ciekłej; wirówki, w których w wyniku działania siły odśrodkowej następowało będzie dalsze oddzielenie fazy ciekłej od stałej; urządzenia mieszające i pakujące. Ponadto na potrzeby technologiczne związane z suszeniem uzyskanego produktu eksploatowana będzie kotłownia z zainstalowanymi trzema kotłami o mocy po 100 kW każdy, spalające gaz płynny LPG, przy czym równocześnie użytkowane mogą być tylko dwa z nich. Trzeci kocioł stanowić będzie tzw. "zimną rezerwę". Na potrzeby chłodzenia roztworu siarczanu w krystalizatorach eksploatowana będzie wytwórnia wody lodowej. Ponadto, na potrzeby obu instalacji pracować będzie węzeł przygotowania wody demineralizowanej. Podstawowym surowcem wykorzystywanym w procesach produkcyjnych prowadzonych na obu instalacjach stanowić będzie miedź metaliczna w formie granulatu, która nie stanowi odpadu, a także odpady ciekłe i stałe zawierające w swym składzie miedź lub jej związki. Odpady te poddawane będą procesowi R4 - recykling lub odzysk metali i związków metali. Zbiorniki magazynowe kwasu umieszczone będą wewnątrz hali produkcyjnej, podobnie węzeł odbioru kwasu. Natomiast na zewnątrz, pod zadaszeniem, zlokalizowane zostanie miejsce postojowe autocystern. Miejsce postojowe zostanie obniżone w stosunku do poziomu terenu, ściany boczne będą pionowe, a na obu krótszych bokach uformowane zostaną spadki, umożliwiające wjazd i wyjazd samochodu. Powstała w ten sposób taca o szczelnej nawierzchni będzie miała pojemność ok. 14 m3. Wewnątrz "głównej" tacy uformowane zostaną spadki kierujące ewentualne odcieki do podziemnego zbiornika szczelnego, kwasoodpornego, o pojemności około 2 m3, skąd wywożone będą do Miejsko-Przemysłowej Oczyszczalni Ścieków. Pobór wody i odprowadzanie ścieków odbywało będzie się w oparciu o istniejące w tym rejonie sieci wodnokanalizacyjne, których operatorem i właścicielem jest firma [...] S.A. Całość produkcji prowadzona będzie we wnętrzu hal produkcyjnych, których powierzchnie będą szczelne, a także nie przewiduje się ich zmywania. W ramach przedsięwzięcia planowana jest realizacja zadaszonego wiatą stanowiska rozładunku z autocysterny kwasu siarkowego. Zgodnie z informacjami zawartymi w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z uzupełnieniami, z eksploatowanych instalacji nie będą odprowadzane żadne ścieki przemysłowe i ścieki technologiczne. Przepracowane roztwory z instalacji hydrometalurgicznej, względnie wody chłodnicze z krystalizatorów, zrzucane będą do zbiornika procesowego instalacji siarczanu miedzi. Działka inwestycyjna położona jest obecnie na obszarze objętym zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w O. obejmującego obszar pomiędzy ul. [...], ul. [...], ul. [...] uchwaloną Uchwałą Nr [...] Rady Miasta O. z dnia 31 sierpnia 2016 r. (Dz. Urz. Woj. [...]) i znajduje się w jednostce strukturalnej 17.P - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Zgodnie z zapisami powyższego planu miejscowego funkcją podstawową tego terenu jest lokalizowanie obiektów produkcyjnych (w tym z możliwością przetwarzania odpadów, za wyjątkiem składowania odpadów), składów i magazynów. Natomiast z załącznika nr 2 do uchwały uchwalającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (strona 4 i 5) wynika, że na przedmiotowym terenie (17.P) dopuszczone zostało jedynie przetwarzanie odpadów w ramach działalności produkcyjnej. Wszelkie inne formy gospodarowania odpadami, w tym zbieranie odpadów, z uwagi na swą uciążliwość i negatywne wrażenie estetyczne zostały wykluczone. Przez "przetwarzanie odpadów" należy rozumieć procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie (art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy o odpadach). Natomiast poprzez "recykling" - rozumie się odzysk, w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk (art. 3 ust. 1 pkt 23). Lokalizacja inwestycji jest zgodna z ustaleniami ww. obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na terenie jednostki 17.P możliwa jest lokalizacja obiektów produkcyjnych, z możliwością przetwarzania odpadów. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności planowane instalacje zaliczone są m.in. do kodów: 24.44.Z i 24.45.Z - produkcja miedzi, i produkcja pozostałych metali nieżelaznych. Działalność ta znajduje się w sekcji C-wytwórstwo przemysłowe. Działalność taka stanowi przetwarzanie odpadów w rozumieniu przepisów ustawy o odpadach i kwalifikuje się jako proces odzysku w działalności produkcyjnej przemysłowej, która dozwolona została na terenach "P". Stosownie do zapisów art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r., z uwagi na przeprowadzaną ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zachodziła konieczność zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 11, art. 21 ust. 2 pkt 9 i 16, art. 33 ust. 1 pkt. 1-8, art. 79 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy trzykrotnie powiadomiono społeczeństwo o możliwości składania uwag i wniosków do postępowania. W w/znaczonych terminach nie zostały wniesione żadne uwagi i wnioski do postępowania. Stowarzyszenie ekologiczne - Towarzystwo na rzecz Ziemi, ul. [...], [...] działające na prawach strony w toku postępowania nie złożyło żadnych uwag i wniosków. Przedsięwzięcie zostało uzgodnione pozytywnie pod względem uwarunkowań sanitarnych i środowiskowych. Procesy prowadzone na przedmiotowych instalacjach będą w maksymalnym stopniu zhermetyzowane. Wszystkie miejsca odpowietrzeń, z których możliwa jest emisja oparów kwasu siarkowego, ujęte zostaną w systemy miejscowej wentylacji technologicznej, wyposażonej w urządzenia redukujące emisję oparów kwasu do powietrza, tak, aby dotrzymane były dopuszczalne wartości odniesienia w powietrzu, określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. nr 16, póz. 18). Eksploatacja instalacji do produkcji miedzi w procesie hydrometalurgicznym oraz instalacji do produkcji siarczanu miedzi nie będzie źródłem emisji zapachowej (odorów) związanej z emisją siarkowodoru, która mogłaby powstać w wyniku zakwaszenia odpadów zawierających w swym składzie siarczki metali. Zastosowane metody ograniczenia emisji gazów i pyłów do powietrza, rodzaj i wielkość założonej emisji oraz parametry emitorów sprawią, że przedsięwzięcie nie będzie przekraczało obowiązujących standardów jakości powietrza poza terenem, do którego tytuł prawny posiada inwestor. W celu ograniczenia negatywnego oddziaływania akustycznego, proces produkcji będzie odbywał głównie w zamkniętych i odpowiednio przygotowanych pomieszczeniach. Teren przedsięwzięcia położony jest poza obszarami chronionymi w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Inwestycja znajduje się ok. 0,9 km od obszaru Natura 2000 "[...]", będącej Obszarem Specjalnej Ochrony Ptaków, oraz w odległości ok. 4,4 km od Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków Natura 2000 "D. ". Zasadniczym celem ochrony na wymienionych obszarach jest zachowanie we właściwym stanie populacji ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, poprzez zabezpieczenie kluczowych dla ich przetrwania fragmentów areałów życiowych. Ze względu na charakter przedsięwzięcia, jego położenie i zastosowane zabezpieczenia, jego realizacja nie wpłynie negatywnie na przedmiot i cel ochrony powyższych obszarów. Planowana inwestycja nie spowoduje ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko w fazie realizacji i eksploatacji w zakresie emisji gazów, pyłów, odpadów, ścieków, energii. Realizacja inwestycji zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami nie spowoduje naruszenie interesów osób trzecich. Lokalizacja inwestycji na terenach uprzednio zagospodarowanych przemysłowo, w tym instalacjami do produkcji związków chemicznych, nie spowoduje negatywnego oddziaływania na krajobraz tego obszaru. Planowane przedsięwzięcia, z uwagi na ilość i rodzaj gromadzonych substancji niebezpiecznych, nie kwalifikuje się do instalacji powodującej zwiększone ryzyko lub duże ryzyko wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U. 2016/138). Z uwagi na skalę i charakter przedsięwzięcia pozwalający w pełni ocenić jego oddziaływanie na etapie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz brak oddziaływania na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszarów Natura 2000 oraz pozostałych formy ochrony przyrody, nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1936) stosowano przepisy przed nowelizacją z l stycznia 2017 r. Towarzystwo [...] złożyło odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia 5 kwietnia 2017 r. oraz od postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 23 grudnia 2016 r. uzgadniającego pozytywnie przedmiotowa inwestycje w zakresie ochrony Środowiska. Strona odwołująca się podała, że decyzja narusza postanowienia planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja objęta decyzją przewiduje bowiem przeróbkę odpadów zawierających miedź w ramach procesu odzysku R4 "recykling lub odzysk metali i związków metali". Tymczasem działka, na której ma być realizowana inwestycja znajduje się w jednostce strukturalnej 17.P - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Z załącznika nr 2 do uchwały uchwalającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (strona 4 i 5) wynika, że na przedmiotowym terenie (17.P) dopuszczone zostało jedynie przetwarzanie odpadów w ramach działalności produkcyjnej, (czyli odpadów powstałych podczas procesów produkcyjnych). Do działalności związanej ze zbieraniem i zagospodarowaniem (przetwarzaniem, unieszkodliwianiem) odpadów zostały wskazane inne jednostki strukturalne. Nadto w analogicznej sprawie Prezydent Miasta O. wydał w dniu 27marca 2017 r. decyzję odmowną. Podniesiono nadto, że w przedmiotowej sprawie została już wydana i nadal obowiązuje decyzja Prezydenta Miasta O. nr [...] dnia 23 lipca 2015 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Instalacja do produkcji miedzi w procesie hydrometalurgicznym oraz instalacja do produkcji siarczanu miedzi", planowanego na działce [...] obręb [...] gmina Miasto O.. W kontekście deklaracji inwestora, że wnioski dotyczące obu decyzji różnią się jedynie planowaną wielkością produkcji miedzi, wedle odwołującej się strony niezrozumiałe są różnice jakie pojawiły się w tych decyzjach. W szczególności: - W decyzji z 2015r. na pierwszym miejscu wśród surowców do produkcji wymieniono odpady o kodzie 06 03 14 - odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii nieorganicznej - odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania soli i ich roztworów oraz tlenków metali - Sole i roztwory inne niż wymienione w 06 03 11 i 06 03. Tymczasem w decyzji z 2017r. brak jest tej grupy odpadów. - W decyzji z 2015 roku nakłada się wymóg w zakresie przeciwdziałania awarii przemysłowych, w decyzji z 2017 roku takiego wymogu nie określa się. - W decyzji z 2015 roku jest informacja i zalecenie dot. przechowywania surowców (odpadów): Surowce sypkie będą przechowywane w opakowaniach typu "big-bag" o masie ok. l tony. Wszystkie odpady będą magazynowane na paletach drewnianych, ułożonych na posadzce hali produkcyjnej. Strefa magazynu zostanie wydzielona, a dostęp do niej będą mieli wyłącznie uprawnieni pracownicy. Odpady ciekłe będą magazynowane w szczelnych zbiornikach typu "mauser" o pojemności Im3. W nowej decyzji z 2017 roku brak jest ww. informacji i zalecenia. - W decyzji z 2015 r. wykorzystuje się istniejące hale ,w decyzji z 2017 stare się wyburza i wybudowane zostaną nowe. Wedle Towarzystwa dokonano nieuprawnionego podziału oceny oddziaływania inwestycji. Równocześnie z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej na budowę instalacji do odzysku miedzi w procesie R4 powiązany inwestor ([...] S.A.) wystąpił o wydanie decyzji środowiskowej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, które następnie miałyby być przetwarzane w ww. instalacjach. W tej sytuacji organ prowadzący postępowanie powinien był zażądać przedłożenia raportu OOŚ obejmującego całość zamierzonego przedsięwzięcia. Dzielenie przedsięwzięć na mniejsze projekty (salami slicing) nie jest akceptowane przez Komisję Europejską. Orzecznictwo ETS w tej kwestii również nie pozostawia żadnych wątpliwości. Na niedopuszczalność tego typu praktyk wskazuje również Minister Rozwoju Regionalnego w "Wytycznych w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych". Z kolei raport OOŚ nie spełnia wymogów i nie może być podstawą uzgodnienia przez dyrektora RDOŚ i wydania decyzji. W szczególności w raporcie brak jest informacji o ilości przetwarzanych poszczególnych rodzajów odpadów, a co za tym idzie nie było możliwe określenie ani ilości, ani rodzaju, ani wpływu na środowisko i zdrowie ludzi procesu utylizacji odpadów miedzi i powstających w tym procesie zanieczyszczeń i odpadów. Niedopuszczalne jest pozostawienie tego zagadnienia, tak jak chciałby inwestor, do postępowania o udzielenie pozwolenia zintegrowanego, po zrealizowaniu inwestycji. Co więcej, raport OOŚ i decyzja środowiskowa zawierają sprzeczne ze sobą informacje: - Decyzja: Na obu instalacjach prowadzony będzie m.in. proces odzysku odpadów R4 - "recykling lub odzysk metali i związków metali". Raport: Surowcami do produkcji są: Granulat miedzi - Cu, CAS 7440-50-8. - Decyzja: W ramach projektowanej inwestycji przewiduje się budowę instalacji do produkcji miedzi w procesie hydrometalurgicznym i instalacji do produkcji siarczanu miedzi. Raport: Inwestor planuje przerób na poziomie 2 tyś. ton siarczanu miesięcznie, 24 tyś. ton rocznie. Podniesiono nadto, że w raporcie znalazło się stwierdzenie, że ostatnią czynnością technologiczną jest suszenie proszku przy użyciu ciepłego powietrza, natomiast pominięto oddziaływanie pylenia proszku podczas suszenia. Decyzją z dnia 17 października 2017 r. ([...]) na podstawie art. 59, 66, 67, 71 ust. 1i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1, art. 80, art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397 ze zm.) oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ podał, że teren określony we wniosku objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego: Uchwała Nr [...] Rady Miasta O. z dnia 31 sierpnia 2016 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w O. obejmującego obszar pomiędzy ul. [...], ul. [...], ul. [...] ([...]). Planowana inwestycja ma zostać zlokalizowana w terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako 17.P - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Zgodnie z § 20 ust. 1 pkt 1 planu - dla terenu obiektów produkcyjnych, składów i magazynów ustala się przeznaczenie podstawowe: obiekty produkcyjne (w tym z możliwością przetwarzania odpadów, za wyjątkiem składowania odpadów), składy i magazyny. Lokalizacja przedsięwzięcia jest więc zgodna z ustaleniami planu, bowiem planowana jest budowa obiektu produkcyjnego, a inwestor zamierza przetwarzać m. in. odpady, które będą stanowić surowiec do produkcji miedzi i siarczanu miedzi. Dodał, że treść uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. - została uwzględniona w zaskarżonej decyzji w całości. Natomiast zalecenia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. zostały uwzględnione w decyzji, z wyjątkiem punktu 2, który dotyczył zachowania warunków zawartych w pozwoleniu wodno-prawnym dla ujęcia wody S-11, S-12, S-13 o nakazach i zakazach obowiązujących w pośredniej zewnętrznej strefie sanitarnej ujęcia wody oraz warunków wynikających z ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2011.32.159) strefy ochronne ujęć wody ustanowione przed dniem 1 stycznia 2002 r. wygasły z dniem 31 grudnia 2012 r. Aktualnie teren działki nr [...] nie znajduje się w żadnej strefie ochrony ujęcia wodnego. Ponadto nie uwzględniono w decyzji zalecenia inspektora sanitarnego o wykonaniu analizy porealizacyjnej ze względu na to, że inwestycja ma powstać w całości na terenach przemysłowych już przekształconych antropogenicznie, a z treści raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na obszary chronione. W ocenie Kolegium, raport o oddziaływaniu na środowisko przedstawiony w niniejszej sprawie odpowiada wymaganiom, jakie stawia ustawa tj. art. 66 i prawidłowo został przyjęty przez organ jako podstawa ustaleń faktycznych, jest rzetelny, spójny i wolny od niejasności i nieścisłości. Jego zakres jest dostosowany do charakteru i wielkości oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko. Odnosząc się do zarzutów odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że sprawa będąca przedmiotem niniejszego postępowania i sprawa zakończona decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 23 lipca 2015 r. Nr [...] ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Instalacja do produkcji miedzi w procesie hydrometalurgicznym oraz instalacja do produkcji siarczanu miedzi" planowanego na działce nr [...] obręb D. l, gmina Miasto O. - nie są sprawami tożsamymi. Tożsamość sprawy występuje, gdy występują te same podmioty, gdy dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy (por. II GPS 2/09). Z decyzji z dnia 23 lipca 2015 r. nr [...] wynika, że roczna wielkość produkcji pięciowodnego siarczanu miedzi wyniesie nie więcej niż 1800 Mg, natomiast z akt przedmiotowej sprawy wynika, że planuje się budowę instalacji do wytwarzania pięciowodnego siarczanu miedzi o łącznej wydajności 24000 Mg w ciągu roku. Istnieją różnice co do odpadów mających stanowić surowiec do produkcji: w decyzji z 2015 r. jest odpad o kodzie 06 03 14, a w przedmiotowej sprawie odpad o kodzie 06 03 13*; w decyzji z 2015 r. nie ma odpadu o kodzie 19 12 03; w przedmiotowej sprawie nie przewiduje się odpadu o kodzie 10 10 09. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że aktualnie inwestor planuje wyburzenie istniejącej na terenie działki hali o powierzchni ok. 1580 m2, a na jej miejscu powstanie hala o powierzchni do 3000 m2, a czego nie przewiduje decyzja z 23 lipca 2015 r. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy ma zapobiegać dzieleniu jednego przedsięwzięcia na kilka przedsięwzięć realizowanych w tym samym czasie, w celu ominięcia procedury oceny oddziaływania na środowisko i ominięcia obowiązku opracowania związanej z tą procedurą dokumentacji. Wbrew twierdzeniom strony odwołującej się pomiędzy inwestycjami nie zachodzi powiązanie technologiczne, ponieważ są to przedsięwzięcia różnego rodzaju, tj. sprawa przedmiotowa dotyczy budowy instalacji do produkcji miedzi oraz siarczanu miedzi, natomiast to drugie postępowanie dotyczy przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu odpadów. Każde z tych przedsięwzięć może funkcjonować oddzielnie. Co do zarzutu, iż w raporcie brak jest informacji o ilości przetwarzanych poszczególnych rodzajów odpadów, a co za tym idzie nie było możliwe określenie ilości, rodzaju i wpływu na środowisko i zdrowie ludzi procesu utylizacji odpadów miedzi i powstających w tym procesie zanieczyszczeń i odpadów, wskazać należy, iż ze względu na to, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wydawana na początkowym etapie procesu inwestycyjnego, w raporcie można jedynie przedstawić przewidywania, co do rodzajów i ilości odpadów wynikających z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia. Nieuzasadniony jest zarzut strony odwołującej, iż raport i decyzja zawierają sprzeczne ze sobą informacje. Inwestor w ramach inwestycji będzie produkował miedź i siarczan miedzi w ramach przetwarzania w procesie recyklingu odpadów złomu miedzi, a ponadto wykorzystywał będzie granulat miedzi. Podstawowym surowcem wykorzystywanym w procesach produkcyjnych prowadzonych na obu instalacjach stanowić będzie miedź metaliczna w formie granulatu, która nie stanowi odpadu, a także odpady ciekłe i stałe zawierające w swym składzie miedź lub jej związki. Nadto pismem z dnia 20 lipca 2016 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wezwał inwestora o uzupełnienie raportu, w tym o ujęcie w obliczeniach oddziaływania przedsięwzięcia także emisji powodowanej spalaniem gazu płynnego w kotle. Inwestor w piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. uzupełnił tę kwestię i przedstawił spodziewane emisje: tlenku siarki, tlenku azotu, tlenku węgla i pyłu zawieszonego całkowitego. Na powyższe rozstrzygnięcie Towarzystwo na rzecz Ziemi w O. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej ustawą OOŚ) poprzez utrzymanie w mocy decyzji dla inwestycji niezgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta O.; - art. 10 § 1 kpa poprzez nieumożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranego materiału przed wydaniem decyzji, co spowodowało, że skarżący nie mógł przedłożyć dowodów potwierdzających niezgodność planowanej inwestycji z MPZP; - art. 72 ust. 5 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy OOŚ poprzez wydanie decyzji środowiskowej, która nie obejmuje całości przedsięwzięcia, bowiem pomija technologicznie powiązaną instalację tej samej firmy, planowaną na tej samej działce, w tej samej dziedzinie tj. gospodarce odpadami - pn. "Prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów", dla której wszczęto postępowanie o znaku: [...]; w konsekwencji dla jednej inwestycji zostanie wydana więcej niż jedna decyzja środowiskowa wbrew treści powołanych przepisów. Strona skarżąca podniosła, że wbrew ustaleniom organów i mylącej nazwie przedsięwzięcia, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z typowym zakładem odzysku odpadów, a nie z zakładem produkcyjnym. Planowana inwestycja nie polega bowiem na produkcji miedzi, jak to jest błędnie określane, ale na odzysku miedzi z odpadów: granulatów (czyli odpadów zawierających miedź po pierwszej obróbce), kabli, złomu miedziowego itp. Zakład nie zamierza produkować miedzi, bowiem produkcja miedzi ma miejsce w hucie z rud miedzi. Jest to produkcja pierwotna -nowego surowca. W przypadku spornego zakładu ma miejsce wyłącznie proces odzysku i recyklingu odpadów R4 (proces gospodarki odpadami z ustawy o odpadach). Miedź, która będzie finalnym surowcem uzyskanym w ramach tych procesów będzie pochodzić w 100% z odzysku. Zakład będzie więc odzyskiwał miedź już istniejącą w odpadach metalowych, a nie produkował nową miedź, jak to próbują przedstawić organy obu instancji stosując semantyczne konstrukcje słowne. W potocznym języku przetwarzanie odpadów (recykling, odzysk) może być czasem nazywane produkcją, bo zawsze w tych procesach zostają odzyskane, (czyli potocznie wyprodukowane) jakieś surowce, ale chronologicznie odzysk odpadów nie jest działalnością produkcyjną, ale typowym zagospodarowaniem odpadów. Nadto w zaplanowanym procesie odzysku nie będą powstawać żadne gotowe do użytku produkty, ale surowce pośrednie (miedź, siarczan miedzi) służące dopiero do właściwej produkcji towarów. Powodem jest bowiem właśnie charakter zakładu - odzysk miedzi z odpadów, a nie produkcja finalnych produktów. Podniesiono, że organy uzasadniając zgodność z MPZP powołują się też na fakt, że inwestor oznaczył swoją działalność wg PKD jako produkcję miedzi. Tymczasem w raporcie o oddziaływaniu na środowisko już na pierwszej stronie tekstu inwestor wskazał, że klasyfikuje swą działalność jako: • 38.32.Z - Odzysk surowców z materiałów segregowanych. • 24.44.Z - Produkcja miedzi. • 24.45.Z - Produkcja pozostałych metali nieżelaznych. Odzysk odpadów jest więc na pierwszym miejscu i analizując cały opis inwestycji w raporcie nie sposób zaprzeczyć, że planowany zakład będzie w 100% zakładem gospodarowania odpadami. W ocenie skarżącego powołane zapisy MPZP wykluczają lokalizację na terenie 17.P typowego zakładu odzysku odpadów. Podstawowym przeznaczeniem tego terenu ma być produkcja, a nie gospodarka odpadami. Oczywiście zapis MPZP dopuszcza też przetwarzanie odpadów w ramach działalności produkcyjnej, ale powinna to być działalność subsydiarna dla działalności produkcyjnej, a nie główna działalność zakładu, w której odzysk nazywa się produkcją. Według strony skarżącej organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie zawiadomił stron o zebraniu materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się stosownie do art. 10 § 1. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem Towarzystwo planowało przedłożyć do postępowania dowody wskazujące na niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a to decyzję odmowną Prezydent Miasta O. z dnia 27 marca 2017 r. dla podobnego zakładu oraz opinię ekspercką, która oceniłaby, czy inwestycja będzie zakładem gospodarki odpadami, czy także zakładem produkcyjnym. Wskazało, że w niniejszej sprawie za jedno przedsięwzięcie należy uznać budowę instalacji do produkcji miedzi, której dotyczy zaskarżona decyzja, jak też zakład zbiórki odpadów pn. "Prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów", dla którego Prezydent Miasta O. wszczął postępowanie o znaku: [...] Zakład zbiórki odpadów planowany jest przez tego samego inwestora [...] sp. z o.o., na tej samej działce nr [...] w O., co zakład odzysku miedzi. Ponadto w zakładzie zbierania odpadów będą magazynowane lub składowane co najmniej 2 rodzaje odpadów (o kodach: 12 01 03, oraz 19 12 03), które będą także przetwarzane w zakładzie odzysku miedzi. Logicznym jest zatem, że oba zakłady będą działały - przynajmniej w części dot. tych dwóch podstawowych kategorii opadów - jako ciąg technologiczny na tej samej nieruchomości, w którym będzie się zbierać i magazynować odpady, które następnie zostaną poddane odzyskowi w zakładzie odzysku miedzi. Oba zakłady będą więc realizować ten sam cel gospodarczy i będą technologicznie i funkcjonalnie powiązane. W związku z faktem, że oba przedsięwzięcia są powiązane technologicznie stanowią jedno i to samo przedsięwzięcie, którego wpływ na środowisko musi by oceniony łącznie, a nie oddzielnie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. 2016/1066) oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. 2017/1369). Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu. Przeprowadzona według powyższych zasad kontrola zaskarżonej decyzji nie potwierdziła wnioskowanej w skardze konieczności jej uchylenia. Po pierwsze stwierdzić należy, że wbrew podstawowemu zarzutowi skargi, planowana inwestycja nie jest sprzeczna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja ma być zlokalizowana na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym obszar pomiędzy ul. [...], ul. [...] i ul. [...] (uchwała Nr [...] Rady Miasta O. z dnia 31 sierpnia 2016 r.) symbolem [...] Zgodnie z § 20 pkt 1 części tekstowej w/w planu "dla terenu obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczonego na rysunku planu: 17.P ustala się: przeznaczenie podstawowe: obiekty produkcyjne (w tym z możliwością przetwarzania odpadów, za wyjątkiem składowania odpadów), składy i magazyny". Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (DZ.U.2016/1987) przetwarzanie odpadów, obok zbierania, transportu, wraz z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejszym postępowaniem z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działaniami wykonywanymi w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami, stanowi element szerszego pojęcia gospodarowania odpadami. Samo przetwarzanie - to procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie (pkt 21 w/w przepisu), a z kolei odzysk - to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce (punkt 14 w/w przepisu). Z treści przytoczonych definicji wynika, że odzysk stanowi rodzaj przetwarzania odpadów. Zdefiniowany zaś w punkcie 23 recykling jest rodzajem odzysku ( recykling - to "odzysk, w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk"). Skoro więc recykling jest rodzajem odzysku, a odzysk rodzajem przetwarzania, to uprawnione jest twierdzenie, że recykling jest rodzajem przetwarzania odpadów. Z całą pewnością więc, w opisanym w przedłożonym przez wnioskodawcę raporcie procesie dochodzi do przetwarzania odpadów. Działalność inwestora nie tylko jednak do tego ma się ograniczyć. Jak wskazano w raporcie, podstawowym surowcem ma być granulat miedziany niestanowiący już odpadu. Granulat ten powstaje w wyniku odzysku z odpadu i jako gotowy surowiec do produkcji miedzi metalicznej i siarczanu miedzi będzie dostarczany do zakładu. W wyniku jego przetworzenia i w wyniku przetworzenia odpadów zawierających miedź (wymienionych w raporcie) w szczegółowo opisanych w raporcie procesach powstawać będą produkty w postaci rur miedzianych i pięciowodnego siarczanu miedzi ( w ilościach także podanych w raporcie). Jest oczywiste, że produkty te będą służyć jako materiały lub substancje w innych produkcjach, ale okoliczność ta nie oznacza, że planowana inwestycja nie jest zakładem produkcyjnym. Rury miedziane i pięciowodny siarczan miedzi to produkty, które zakład będą opuszczać. Zdaniem Sądu powyższa sytuacja w całości odpowiada opisanemu w § 20 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniu terenu 17.P. Zwrócić też należy uwagę, że przedsięwzięcie, wraz z opisem surowców do produkcji rur miedzianych i pięciowodnego siarczanu miedzi, zostało zaakceptowane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (pkt. 4 postanowienia uzgadniającego z dnia 23 grudnia 2016 r.) Nie jest także trafny zarzut naruszenia art. 72 ust. 5 w zw. z art. 3 ust. pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia, przedsięwzięcie mające polegać na zbieraniu odpadów zawierających miedź (w tym o symbolach takich, które są wymienione w raporcie złożonym w rozpatrywanej sprawie), zlokalizowane na tej samej nieruchomości, co do którego złożony został (przez tego samego zresztą inwestora) wniosek o wydanie decyzji środowiskowej, będzie technologicznie powiązane z przedsięwzięciem przedmiotowym; oba więc winny być objęte jedną oceną, ponieważ stanowią jedno przedsięwzięcie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (DZ.U.2017/1405) przedsięwzięcie - to zamierzenie budowlane lub inna ingerencja w środowisko polegająca na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Ze szczegółowego opisu przedmiotowego, samodzielnie funkcjonującego przedsięwzięcia nie wynika, aby miało ono być technologicznie powiązane z jakimkolwiek innym. W ramach procesu technologicznego ujęto sposoby dostarczania surowców i materiałów koniecznych do produkcji i nie wspomniano w ogóle o możliwości łączenia tej fazy z innym zakładem. Do stwierdzenia, że ma istnieć "powiązanie technologiczne" nie jest absolutnie wystarczający sam fakt złożenia wniosku o wydanie środowiskowych uwarunkowań dla drugiego przedsięwzięcia. Związek technologiczny ma być faktem, a nie domniemaniem. Podkreślić też należy, że o jedności przedsięwzięcia decyduje związek technologiczny, a nie tylko funkcjonalny. Opisany w raporcie zakład stanowi jedno całe przedsięwzięcie, stosownie więc do art. 72 ust. 5 w/w ustawy wydana została jedna decyzja o środowiskowych jego uwarunkowaniach. Wreszcie zarzucany przez skarżące Stowarzyszenie brak zawiadomienia o zakończeniu postępowania wyjaśniającego ocenić trzeba jako zupełnie nieistotne uchybienie. Po pierwsze w postępowaniu odwoławczym nie gromadzono już materiału dowodowego i po wtóre swe stanowisko i zarzuty Stowarzyszenie w toku postępowania już prezentowało. Przedstawione na rozprawie sądowej przez przedstawiciela Stowarzyszenia okoliczności, w żadnej mierze nie potwierdzają tezy o istotnym znaczeniu omawianego naruszenia. O niezgodności z prawem ( z planem zagospodarowania przestrzennego) zaskarżonej decyzji nie może wszak decydować to, że w innej sprawie, o innym przedmiocie (przetwarzanie odpadów z plastiku), wydano decyzję odmowną. Badając sprawę także poza zakresem zarzutów skargi, Sąd nie stwierdził wad lub uchybień, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. W szczególności podziela Sąd rozważania organu odwoławczego odnoszące się do oceny raportu, prawidłowości przebiegu procedury, oraz oceny zarzutów odwołania. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono.